Միջնադարի հայ հեղինակների ցանկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
  • Ցանկում ներկայացված են գեղարվեստական, պատմագրական, փիլիսոփայական, աստվածաբանական, լեզվաբանական բովանդակություն ունեցող 5-18-րդ դարերի հայ գրագրության բնօրինակ ստեղծագործություններ։
  • Ցանկում ներկայացված չեն այն հեղինակների անունները, որոնց ստեղծագործությունները չեն պահպանվել։
  • Ցանկում ներկայացված չեն նաև 5-9-րդ դարերի գրական այն 98[1] կոթողները, որոնք ունեն զուտ եկեղեցական-հոգևոր նշանակություն
  • Ցանկում ներկայացված չեն բնագիտական տարբեր ոլորտների հեղինակներ (բժշկագիտություն, աստղաբանություն, կենսաբանություն և այլն)։

Հայ հեղինակների ցանկը պատմության մեջ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայ հեղինակների առաջին ցանկերից մեկը կազմվել է դեռևս 13-րդ դարում պատմիչ Կիրակոս Գանձակեցու կողմից.

Իսկ հայոց ազգի պատմագիրք յոլովք ցուցին աշխատութիւն. որպէս սքանչելի եւ կորովամիտն Ագաթանգեղոս, որ թարգմանի բարի հրեշտակ, որ եցոյց հրամանաւ մեծազօր եւ քաջ արքային Տրդատայ զհանգամանս իրաց եղելոց առ հայս ի ձեռն սրբոյն Գրիգորի Պարթեւի եւ խոստովանողի Քրիստոսի, զգործս նշանաց եւ արուեստից եւ սքանչելագործութեանց, եւ զպատճառս լուսաւորութեան Հայոց աշխարհիս, գեղեցիկ եւ պայծառ պատմութեամբ աւարտէ։ Եւ զկնի նորա ամենահարուստն գիտութեամբ եւ մեծն իմաստութեամբ քան զյոլովս սուրբ այրն աստուծոյ Մովսէս Խորենացի, որ զՀայոց պատմութիւնն շարագրեաց բազմահանճար եւ յոգնադրուատ բառիք. համառօտ պատմութեամբ եւ ընդարձակ մտօք ի նախնի մարդոյն սկսեալ՝ զյոլովից ազանց իրս եւ զգործս եւ զարարս, բերեալ մինչեւ յաւուրս Տրդատայ եւ սրբոյն Գրիգորի եւ անտի մինչեւ ցկատարումն սրբոյն Սահակայ հայոց հայրապետի, եւ զողբսն ասացեալ ի վերայ աշխարհիս Հայոց՝ անդանօր դադարեցուցանէ։ Եւ յետ նորա սուրբն Եղիշէ, որ պատմէ զքաջութիւն Վարդանայ, թոռին սրբոյն Սահակայ, եւ զընկերաց նորա, որք յուսովն Քրիստոսի զանձինս ի մահ եդին եւ պսակեցան ի Քրիստոսէ, եւ զարիական մահ սրբոց Յովսեփեանցն, եւ զկամաւ տալն զանձինս ի կապանս արքունի նախարարացն հայոց վասն յուսոյն, որ ի Քրիստոս, եւ զհամբերող նահատակութիւն սրբոցն Խորենայ եւ Աբրահամու, զոր ստուգութեամբ ցուցանէ այրն սքանչելի։ Եւ ապա Ղազար Փարպեցի ճարտասան, սկսեալ յաւուրցն սրբոյն Սահակայ, զնոյն ոճ պատմէ։ Եւ զկնի նորա Փաւստոս Բիւզանդ, որ զեղեալ իրս պատմէ Հայոց աշխարհիս ընդ պարսիկս եւ ի նոցանէ ընդ մերս։ Եւ Հերակլն ի Սեբիոսէ եպիսկոպոսէ ասացեալ։ Եւ Պատմութիւն սքանչելի առն Կորեան։ Եւ Խոսրով։ Եւ Ղեւոնդ երիցու Պատմութիւն, որ զոր ինչ գործեցին Մահմետ եւ աթոռակալք նորա ընդ աշխարհս ամենայն եւ առաւել ընդ ազգս հայոց։ Եւ Թովմայ վարդապետն, պատմագիր տանն Արծրունեաց։ Եւ Շապուհ Բագրատունի։ Եւ տէր Յովհաննէս կաթողիկոս Հայոց։ Եւ Մովսէս Կաղանկատուացի, պատմագիր Աղուանից։ Եւ Ուխտանէս եպիսկոպոս Ուռհայի, որ գրեաց զբաժանումն վրաց ի հայոց ի ձեռն Կիւրիոնի։ Եւ Ստեփանոս վարդապետ մականուն Ասողիկ։ Եւ Արիստակէս վարդապետ, կոչեցեալն Լաստիվերտցի։ Եւ Մատթէոս վանաց երէց Ուռհայեցի։ Եւ Սամուէլ քահանայ կաթուղիկէին Անւոյ։ Եւ ապա մեծիմաստ եւ հանճարեղ վարդապետն անուանեալն Վանական։

— Կիրակոս Գանձակեցի[2]

Հետմիջնադարյան հայ հեղինակների ցանկը ներկայացնում է 17-րդ դարակեսի պատմիչ Առաքել Դավրիժեցին, ինչպես նա է հաղորդում. «Այսոքիկ են կարգ վարդապետաց մերոց՝ ոչ առաջնոցն այլ վերջնոցն»։ Ցանկն սկսվում է 12-րդ դարի հեղինակ Մխիթար Գոշից[3]։ Հեղինակ Հակոբ Սսեցին 1635 թվականին նույնպես կազմեց «Հայ վարդապետաց աշխատությունները՝ սկսած Գոշից»։

Վաղ միջնադար[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

5-րդ դար[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմության» ձեռագրի մի էջ

6-րդ դար[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

7-րդ դար[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կոմիտաս Աղցեցի. «Անձինքն նուիրեալք».

Բարբառք երկնաւորք լցին զերկիր,
քանզի հոտ անուշից բուրեցայք ի Քրիստոս,
ողջակէզք բանաւորք եւ զոհք փրկութեան
եւ որոջք անարատք ընծայեալք Աստուծոյ:

Զարգացած միջնադար[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հայ ժողովրդի պատմություն, հատոր 2, էջ՝ 472 (հայ.)
  2. Կիրակոս Գանձակեցի: Պատմութիւն Հայոց
  3. Առաքել Դավրիժեցի: Գիրք պատմութեանց: Գլուխ 32
  4. Հայ ժողովրդի պատմություն, հատոր 2, էջ՝ 444 (հայ.)
  5. Մեսրոպ Մաշտոցի շարականները
  6. Корюн, «Житие Маштоца»
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Древенармянская поэзия
  8. Фавстос Бузанд, «История Армении», кн. III Книга IV. ч. I Книга IV. ч. II Книга V. ч. I Книга V. ч. II Книга VI
  9. Եղիշե, Վարդանի և հայոց պատերազմի մասին։ գրաբարից թարգմանեց՝ ակադեմ. Հ. Օրբելին, հրատարակության պատրաստեց, նախաբանը և ծանոթագրությունները գրեց՝ Կ. Յուզբաշյանը, Երևան, 1971 Նախաբան Գլուխ 1 Գլուխ 2 Գլուխ 3 Գլուխ 4 Գլուխ 5 Գլուխ 6 Գլուխ 7 Գլուխ 8 Քննարկում. На сайте Восточная литература
  10. В Армении изданы сочинения Католикоса Иоанна Мандакуни
  11. Налбандян. Поэзия X—XIII вв.: [Армянская литература]. — 1984
  12. Мовсес Хоренаци, «История Армении»
  13. Агатангелос, «История Армении» («История св. Григория и обращения Армении в христианство»). Согласно мнению ряда историков Агатангелос жил в III—IV веках
  14. И. П. Сусов. 4.5. Формирование лингвистической мысли в Армении // История языкознания. — М., 2006.
  15. Դավիթ Քերական
  16. «Армянская География VII века по Р.Х (приписывавшаяся прежде Моисею Хоренскому)», СПб.,1877
  17. Манук Абегян: Армянская церковная литература древности
  18. Энциклопедия "Кто есть кто. Армяне", ԹԵՈԴՈՐՈՍ ՔՌԹԵՆԱՎՈՐ, Ереван, 2005
  19. Р. Ачарян. Этимологический корневой словарь армянского языка. — 1973. — Т. 1. — С. 39-40.
  20. Себеос, «История императора Иракла», гл. I-VI гл. VII-XXVIII гл. XXIX-XXXVIII
  21. Иоанн Мамиконян продолжил «Историю Тарона» Зеноба Глака:Иоанн Мамиконян, «История Тарона» (հայ.)
  22. Мовсес Каганкатваци, «История страны Агванк»
  23. «Плач на смерть великого князя Дживаншира» (Мовсеса Каганкатваци «История страны Агванк» (кн. II, гл.35))
  24. Тер-Мкртичян Л. Х. Армянские источники о Палестине V-XVIII вв. М., 1991