Լևոն Խեչոյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Լևոն Խեչոյան
Levon Khechoyan.jpg
Ծնվել է դեկտեմբերի 8, 1955({{padleft:1955|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:8|2|0}})
Ծննդավայր Բարալեթ, Վրաստան
Վախճանվել է հունվարի 8, 2014({{padleft:2014|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:8|2|0}}) (58 տարեկանում)
Մասնագիտություն գրող և արձակագիր
Լեզու Հայերեն
Ազգություն հայ
Քաղաքացիություն Flag of Armenia.svg Հայաստան
Կրթություն Գյումրու պետական մանկավարժական ինստիտուտ
Պարգևներ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ
Լևոն Խեչոյան Վիքիդարանում
Levon Khechoyan Վիքիպահեստում

Լևոն Վանիկի Խեչոյան (դեկտեմբերի 8, 1955, Ախալքալաքի շրջանի Բարալեթ գյուղ - հունվարի 8, 2014, Երևան), հայ արձակագիր։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1983 թվականին ավարտել է Գյումրու Մ. Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1987 թվականից ապրել է Հրազդան քաղաքում։ 1988 թվականից նրա ստեղծագործությունները սկսում են տպագրվել հանրապետական մամուլում։ Անդրանիկ ժողովածուն լույս է տեսել 1991 թվականին՝ «Խնկի ծառեր» վերնագրով։ 1995 թվականին լույս է տեսել «Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի» պատմավեպը։ «Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի» վեպը թարգմանված է ռուսերեն[1]։

Վերջին՝ «Մհերի դռան գիրքը» լույս է տեսել գրողի մահից մեկ շաբաթ անց՝ 2014 թվականի հունվարի 15-ին[2]: Մասնակցել է Արցախյան պատերազմին։

Լևոն Խեչոյանի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, անգլերեն, իսպաներեն և այլ լեզուներով։ Խեչոյանի ստեղծագործություններում անընդհատ նկատվում է հայերի կողմից 20-րդ դարում վերապրած ողբերգությունների հիշատակը՝ սկսած 1915թ.-ի եղեռնից մինչև Սպիտակի երկրաշարժը և 90-ականների պատերազմները, սակայն բացակայում են առասպելականացումը և հերոսացումը՝ փոխարեն առկա է խորը վիշտը։

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2000 թ. «Սև գիրք, ծանր բզեզ» վեպի համար արժանացել է ՀՀ պետական «Ոսկե եղեգն» մրցանակի։

2013 թվականին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով[3], սակայն հրաժարվել է ստանալ մեդալը, նշելով՝ «Ես շնորհակալ եմ վստահության համար, սակայն երբ մեր երկրում այս չափի է հասել արտագաղթի ծավալները, ու դրան զուգահեռ՝ սոցիալական ծանր պայմաններին չդիմանալով՝ իմ ազատամարտիկ եղբայրներն այսօր նստացույց են անում, ես այդ մեդալն ընդունել չեմ կարող»[4]:

Մահը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մահացել է Երևանում, ծանր հիվանդությունից։

Երկերի մատենագիտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Խնկի ծառեր (պատմվածքներ), Երևան, 1991, 168 էջ:
  • Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի, Երևան, 1995, 272 էջ:
  • Սև գիրք, ծանր բզեզ, Երևան, 1999, 200 էջ:
  • Տան պահապան հրեշտակը (հեքիաթներ), Երևան, 2002, 64 էջ:
  • Երրորդ որդին: Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի, Երևան, 2002, 340 էջ:
  • Հունիսի հինգը և վեցը, Երևան, 2002, 152 էջ:
  • Հողի դողը, Անթիլիաս, 2003, 233 էջ:
  • Երրորդ որդին, Երևան, 2004:
  • Ձայներ և տեսիլքներ, Երևան, 2006, 232 էջ:
  • Փուշը, հայր, փուշը, Երևան, 2011, 352 էջ:
  • Պատմվածքներ, Երևան, 2013, 232 էջ: [1]
  • Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի, Երևան, 2013, 264 էջ:
  • Մհերի դռան գիրքը, Երևան, 2014, 396 էջ:
  • «Оливковая ветвь», Ուկրաինա, 2000:
  • «Знойный день» Մոսկվա, 2004:
  • «Black Book, Weighty Bug», Լոնդոն, 2008:
  • «Ладанові дерева», Ուկրաինա, 2012, (Անուշավան Մեսրոպյանի թարգ.):

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]