Մոսկվա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Մոսկվա (այլ կիրառումներ)
Դաշնային նշանակության քաղաք
Մոսկվա
ռուս.՝ Москва
Դրոշ Զինանշան
Flag of Moscow.svg Coat of Arms of Moscow.svg

Moscow-City skyline.jpg
Կոորդինատներ: 55°45′20.83″ հս․ լ. 37°37′3.48″ ավ. ե. / 55.7557861° հս․. լ. 37.6176333° ավ. ե. / 55.7557861; 37.6176333
Երկիր Ռուսաստան Ռուսաստան
Երկրամաս Մոսկվա
Ներքին բաժանում Մոսկվայի կենտրոնական վարչական շրջան, Հյուսիսային վարչական շրջան, Հյուսիսարևելյան վարչական շրջան, Արևելյան վարչական շրջան, Հարավարևելյան վարչական շրջան, Հարավային վարչական շրջան, Հարավարևմտյան վարչական շրջան, Արևմտյան վարչական շրջան, Հյուսիսարևմտյան վարչական շրջան, Զելենոգրադ, Նովոմոսկովսկի վարչական շրջան և Տրոիցկի վարչական շրջան
Քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանին
Առաջին հիշատակում 1147
Մակերես 1081 կմ²
ԲԾՄ 150—255 մ
Պաշտոնական լեզու Ռուսերեն
Բնակչություն 10 562 099 մարդ (2010)
Խտություն 9771 մարդ/կմ²
Ագլոմերացիա 14 500 000
Ազգային կազմ ռուսներ (84,83%),
ուկրաինացիներ (2,44%),
թաթարներ (1,6%),
հայեր (1,3%),
ադրբեջանցիներ (0,92%),
հրեաներ (0,8%),
բելառուսներ (0,6%)[1]
Կրոնական կազմ ուղղափառություն
Տեղաբնականուն մոսկվացի
Ժամային գոտի UTC+3
Հեռախոսային կոդ 495
+7 499
Փոստային ինդեքսներ 101001–135999
Ավտոմոբիլային կոդ 77, 97, 99, 177, 197, 199 և 777
ՍՎՏԲՀԴ 45
Պաշտոնական կայք mos.ru
##Մոսկվա (Ռուսաստան)
Red pog.png
##Մոսկվա (Մոսկվա)
Red pog.png

Մոսկվա (ռուս.՝ Москва), Ռուսաստանի մայրաքաղաքն է։ Դաշնային նշանակության քաղաք է։ Կենտրոնական դաշնային շրջանի և Մոսկվայի մարզի ադմինիստրատիվ կենտրոնն է, հերոս-քաղաք է։

Բնակչության թվաքանակով Ռուսաստանի և Եվրոպայի խոշորագույն քաղաքն է՝ 2013 թվականի տվյալներով՝ 11 միլիոն 979 հազար 529 մարդ։

Կարևորագույն տրանսպորտային հանգույց է, ինչպես նաև երկրի քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և գիտական կենտրոնը։ Քաղաքը սպասարկում են միջազգային Դոմոդեդովո, Շերեմետևո, Վնուկովո օդակայանները, 9 երկաթուղային կայարան, 3 գետային նավակայան (ելքեր կան դեպի Ատլանտյան և Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսների ջրային տարածքներ)։ 1935 թվականից սկսած քաղաքում գործում է մետրոպոլիտեն։

Պատմականորեն եղել է Մոսկովյան Մեծ իշխանապետության, Ռուսական թագավորության, Ռուսաստանի կայսրության (1728-1730), Խորհրդային Ռուսաստանի և Խորհրդային Միության մայրաքաղաքը։

Ֆորբս ամսագրի 2011 թվականի տվյալներով Մոսկվան դոլլարային միլիարդատերների քանակով (79 հոգի) աշխարհում գրավում է առաջին տեղը։

1980 թվականին Մոսկվայում են անցկացվել 22-րդ ամառային օլիմպիական խաղերը։

Բովանդակություն

Անվան ծագումնաբանություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքի անվան ծագումնաբանությունը գալիս է գետի անունից[2]։ Մոսկվայի տեղանվան ստուգաբանությունը հաստատված չէ[3]։ Վերջին տարիներին մասնագետների շրջանում մեծ տարածում են ստացել գետի բալթյան[4] և սլավոնական[5] ծագումնաբանության վարկածները։ Երկու վարկածներում բառի հիմնական իմաստն էր «հեղուկ», «խոնավ», «ցեխոտ» բառերը[6]։

Ֆիզիկաաշխարհագրական բնութագիր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աշխարհագրական դիրք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի և մերձակա քաղաքների տեսքը LandSat-7 արբանյակից։
Մոսկվայի հարավային հատվածի պատկերը՝ Վնուկովո օդանավակայան վայրէջք կատարող ինքնաթիռից :

Մոսկվան գտնվում է Ռուսաստանի եվրոպական մասի կենտրոնում, Վոլգա և Օկա գետերի միջև, Սմոլենսկո-Մոսկովյան բարձրության սահմանագծին (արևմուտքից), Մոսկվորեցկո-Օկայան հարթությունում (արևելքից) և Մեշյորկյան ցածրավայրի մոտ (հարավ-արևելքից)։ 2012 թվականի տվյալներով քաղաքի տարածքը կազմում է 2511 կմ2։ Տարածքի մեկ երրորդը (870 կմ) գտնվում է Մոսկովյան օղակավոր ավտոմայրուղու ներսում (ռուս.՝ МКАД-Московская кольцевая автомобильная дорога), մնացած մասը՝ 1641 կմ-ին օղակավոր ճանապահից դուրս[7]։

Ծովի մակարդակից միջին բարձրությունը կազմում է 156 մ (աղբյուրը ցույց տրված չէ 662 օր)։ Ամենաբարձր կետը գտնվում է Տեպլոստանյան բարձրավայրում և կազմում է 255 մ[8], ամենացածր կետը՝ Բեսեդինյան կամուրջների մոտ է, որտեղ Մոսկվա գետը հեռանում է քաղաքից, այդ կետի բարձրությունը հաշված ծովի մակարդակից կազմում է 114,2 մետր[9]։ Մոսկվայի երկարությունը (առանց շերտընդմեջյան տարածքները հաշվելու) հյուսիսից հարավ Մոսկովյան օղակավոր ավտոմայրուղու սահմաններում՝ 38 կմ, սահմաններց դուրս՝ 51,7 կմ, արևմուտքից արևելք՝ 39,7 կմ։

Քաղաքը տեղակայված է Մոսկվա գետի միջին հոսանքում՝ նրա երկու ափերին։ Բացի այս գետից, քաղաքի տարածքով հոսում են տասնյակ այլ գետեր, որոնցից ավելի խոշորներն են Մոսկվայի վտակները, Սխոդնյան, Խիմկան, Պրեսնյան, Նեգլիննայան, Յուզան և Նիշենկան (ձախակողմյան), ինչպես նաև Սենունը, Կոտլովկան և Գրևոդնյան (աջակողմյան)[10]։ Շատ մանր գետեր (Նեգլիննյան, Պրեսնյան և այլն) քաղաքի սահմաններում հոսում են ջրանցքներով։ Մոսկվայում շատ այլ ջրավազաններ էլ կան՝ ավելի քան 400 արհեստական լճակներ և մի քանի լճեր։

Ժամային գոտի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվան գտնվում է մի ժամային գոտում, որը միջազգային չափանիշով նշվում է ինչպես Moscow Time Zone (MSK)։ Միջազգային կոորդինացիոն ժամանակից՝ UTC, շեղումը կազմում է +4։00։

2011 թվականի մարտի 27-ից՝ մշտական ամառային ժամանակի անցնելուց հետո, և 1930 թվականից գործող դեկրետային ժամանակը հաշվի առնելով՝ Մոսկվայի կենտրոնում աստղագիտական կեսօրը սկսվում է 13։30։[11]

Կլիմա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի կլիման բարեխառն մայրցամաքային է՝ հստակ արտահայտված սեզոնայնությամբ։ Ձմեռը (օրական միջին ջերմաստիճանը 0 °C-ից ցածր է) տևում է հիմնականում նոյեմբերի երկրորդ տասնամյակից մինչև մարտի վերջ։ Օրացույցային ձմեռվա ընթացքում դիտարկվում են ոչ շարունակական (3-5 օր) խիստ սառնամանիքների շրջափուլեր (գիշերային ջերմաստիճանը մինչև -20 °C, ավելի հազվադեպ՝ -25..-30 °C)։ Բայց դեկտեմբերի ու հունվարի սկզբին տաքացումներ, երբ ջերմաստիճանը -5..-10 °C-ից բարձրանում է մինչև 0 °C, երբեմն՝ +5..+10 °C։ Ըստ ՎՎՑ մետեոկայանի տվյալների (1981-2010 վականների նորման)՝ տարվա ամենացուրտ եղանակը փետրվարն է (միջին ջերմաստիճանը կազմում է -6,7 °C[12])։ Փոփոխական եղանակները բավականին կարճ են։ Երբեմն նույնիսկ ամառային ջերմաստիճանները դիտվում են ապրիլի սկզբին, իսկ մայիսի վերջին և հունիսի սկզբին գրանցվում է ցրտերի վերադարձ։ Ամառը (ցերեկային միջին ջերմաստիճանը բարձր է +20 °C և օրական միջին ջերմաստիճանը բարձր է +15 °C) տևում է մայիսի կեսերից մինչ սեպտեմբերի սկիզբը, ցերեկային ջերմաստիճանը հաճախ գերազանցում է 30 °C (միջինում 6-8 օր ամառային սեզոնի ընթացքում, 2010 թվականին՝ 1,5 ամիս։ 35 °C ջերմաստիճանը վերջին 30 տարիների ընթացքում գերազանցվել է 18 անգամ, որից 16-ը 2010 թվականին։) Ամենատաք ամիսը հուլիսն է (1981-2010 թվականների միջին ջերմաստիճանը կազմել է +19,2 °C)։

1981-2010 թվականների դիտարկումներով միջին տարեկան ջերմաստիճանը կազմում է +5,8 °C։ Մետեոդիտարկումների ողջ պատմության ամենատաք շրջանը եղել է 2008 թվականը. միջին ջերմաստիճանը կազմել է +7,3 °C[13], ամենացուրտը՝ 1888 թվականը (+1,7 °C)։ Նորմայով 1961-1990 թվականներին միջին տարեկան ջերմաստիճանը կազմել է +5,0 °C, քամու տարեկան միջին արագությունը՝ 2,3 մ/վ, օդի տարեկան միջին խոնավությունը՝ 77 %, դեկտոմբերին հասնում է 85 %, մայիսին իջնում է մինչև 64 %[14]։

130-ամյա դիտարկումների շրջանում օդի ամենաբարձր ջերմաստիճանը դիտարկվել է 2010 թվականի հուլիսի 29-ին և ՎՎՑ մետեոկայանում կազմել է +38,2 °C, «Բալչուգ» մետեոկայանում, քաղաքի կենտրոնում և Դոմոդեդովո օդանավակայանում արտասովոր շոգի ընթացքում՝ +39,0 °C[15]։ Ամենացածր ջերմաստիճանը գրանցվել է 1940 թվականի հունվարի 17-ին և կազմել է -42,2 °C ( Տիմիրյազևսկյան գյուղատնտեսական ակադեմիայի մետեոկայան՝ ՏԳՏԱ), Մոսկվայի հենքային մետոկայանում բացարձակ մինիմումը կազմում է -38,1 °C (1956 թվականի հունվար)։

Տարվա ընթացքում Մոսկվայում և հարակից տարածքում թափվում է 600-800 մմ մթնոլորտային տեղումներ, որոնց մեծամասնությունը՝ ամառային շրջանում։ Տեղումների մակարդակը փոփոխվում է բավական մեծ միջակայքում. հնարավոր է ինչպես մեծ քանակի տեղումներ (օրինակ՝ 2008 թվականի հուլիսին՝ 180մմ տեղումներ[16]), այնպես է փոքր քանակի տեղումներ՝ (օրինակ՝ 2010 թվականի հուլիսին՝ 13 մմ)։ Ցերեկվա տևողությունը տատանվում է 7 ժամ 00 րոպեից (դեկտեմբերի 21) մինչև 17 ժամ 34 րոպե (հունիսի 21)։ Հորիզոնից արևի առավելագույն բարձրությունը՝ 11° -ից (դեկտեմբերի 21) մինչև 58° (հունիսի 21)։

Nuvola apps kweather.svg Ջերմաստիճանի և տեղումների տարեկան միջին ցուցանիշները Մոսկվա առավելագույն ցուցանիշներ գրանցման ամբողջ պատմության ընթացքում (1879—2010 ), նորմա 1981—2010
Ամիս հունվ փետ մարտ ապր մայ հուն հուլ օգոս սեպ հոկ նոյ դեկ տարին
բացարձակ առավելագույնը (°C) -42,2 -38,2 -32,4 -21,0 -7,5 -2,3 1,3 -1,2 -8,5 -20,3 -32,8 -38,8 -42,2
միջին առավելագույնը (°C) 4,0 -3,7 2,6 11,3 18,6 22,0 24,3 21,9 15,7 8,7 0,9 -,30 9,6
միջին ջերմաստիճանը (°C) -6,5 -6,7 -1,0 6,7 13,2 17,0 19,2 17,0 11,3 5,6 -1,2 5,2 5,8
միջին նվազագույնը (°C) -9,1 -9,8 -4,4 2,2 7,7 12,1 14,4 12,5 7,4 2,7 -3,3 -7,6 11,1 2,1
բացարձակ նվազագույնը (°C) 8,6 8,3 19,7 28,9 33,2 34,7 38,2 37,3 32,3 24,0 16,2 9,6 38,2
տեղումների քանակը (մմ) 52 41 35 37 49 80 85 82 68 71 55 52 707
Աղբյուր՝ Եղանակ և կլիմա
Հյուսիսափայլ, ամիսը ժամ, 2001—2011[17]
Ամիս Հունվար Փետրվար Մարտ Ապրիլ Մայիս Հունիս Հուլիս Օգոստոս Սեպտեմբեր Հոկտեմբեր Նոյեմեմբեր Դեկտեմբեր Տարի
Հյուսիսափայլ, ժամ 37 65 142 213 274 299 323 242 171 89 33 14 1902

Հյուսիսափայլի տարեկան ժամերի քանակը կազմում է 1731 ժամ [18] (2001-2010 թվականներին միջինում 1900 ժամ)։ Մոսկվայի տարածքում հազվադեպ չեն նաև մառախուղը և ամպրոպը։ Ժամանակ առ ժամանակ Մոսկվայում տեղի են ունենում այնպիսի տարերային եղանակային երևույթներ, ինչպիսին են մրրիկները, տեղատարափ անձրևները և նույնիսկ փոթորիկները։ 1998 թվականի հունիսի 20-ի լույս 21-ի գիշերը մայրաքաղաքի վրա թափվեցին քաղաքի պատմության ընթացքում ամենակործանարար փոթորիկները[19]։

Բուսականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կռիլատի շրջանի բլուրները

Չնայած Մոսկվայի մեծաքանակ կառուցապատմանը՝ քաղաքի կանաչ տարածքների մակերեսը (Մոսկվայի ճարտարապետության հանձնաժողովի 2007 թվականի տվյալների) կազմում է 34.3 հազար հա (կամ քաղաքի ընդհանուր տարածքի 1/3-ը)։

Մոսկվայում կան այնպիսի անտառային և պուրակային զանգվածներ, ինչպիսիք են Իզմայլովյան պուրակը, Տիմիրյազևսկի պուրակը, Ֆիլյովսկի պուրակը (անտառային պուրակ), Զամոսկվորեչնի անտառային պուրակը, Լյուբլինսկի պուրակը, Բուտովսկի անտառային պուրակը, Բուսաբանական այգին, Նեսկուչնի այգին, Բիտցևսկի անտառային պուրակը, Ցարիցինո և Կոլոմենսկոյե արգելոց-թանգարանները, Կուզմինսկի անտառային պուրակը, Կուսկովո անտառային պուրակը և այլն։

Քաղաքի տարածքում են գտնվում նաև Եղջերուի կղզի (Լոսինի Օստրով) Ազգային բնական պարկի մի մասը, բազմաթիվ զբոսայգիներ և հանգստի գոտիներ։

Կենդանական աշխարհ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի կենդանական աշխարհը բազմազան է։ Օրինակ, Եղջերուի կղզի զբոսայգում կան ոչ միայն սկյուռներ, ոզնիներ և նապաստակներ, այլև ավելի խոշոր վայրի կենդանիներ, ինչպիսիք են վարազը և հյուսիսային եղջերուն, պտավոր եղջերուն։ Կան նաև գիշատիչներ՝ աղվես, ջրաքիս, սպիտակ կզաքիս։ Եղջերուի կղզու Վերխնեյուզյան մասում բնադրվում են բադեր և ձկնկուլներ, հազվագյուտ փասիաններ և գորշ կաքավներ։ Իվան Ահեղի ժամանակներից Եղջերու կզղին գտնվում է հատուկ պահպանության տակ, իսկ 1983 թվականից՝ ինչպես բնական ազգային պարկ։[20]

Բիտցևսկյան անտառում նույնպես կան բազմաթիվ գիշատիչ կենդանիներ։ Այստեղ ապրում են ոզնիներ, հողափորիկներ և նույնիսկ մայրաքաղաքում այդքան հազվադեպ չղջիկներ, նապաստակներ՝ սպիտակ և գորշ, դաշտամուկ, աքիսներ, սկյուռներ։ Մերձմոսկվայից գալիս են հյուսիսային եղջերուն և վարազը։ Ձվադրում են բադերը, բնադրում՝ ջրահավը։]][21]

Մոսկվայում հանդիպում է այնպիսի հազվագյուտ կենդանի, ինչպիսին է քնամուկը։[22][23] Մոսկվայում նրա թաքստոցներ գտնված են Բիտցևյան անտառում, Եղջերվակղզային անտառապուրակում, Իզմայլովյան անտառում։[22] Հազվագյուտ է սև ժանտաքիսը[24], որը ապրում է գետերի ավազաններում, որի ափերով տեղափոխվում են անտառ, բացատ և թփուտներ։ Փաստացի բնակման վայրեր են հայտաբերվել քաղաքի մի քանի տեղերում՝ Սև լճի մոտ, Սխոդնի գետի ավազանում, ինչպես նաև Կրիլատսկայա և Բրատեևսկայա գետառներում (1985-2000 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում)[25]։

Նապաստակներ Մոսկվայում կարելի է տեսնել Իզմայլովյան անտառում, Կուզմինյան անտառապուրակում, Բիտցևյան անտառում[21] և Սերեբյանի Բորում։ Աքիսներն ապրում են անտառային զանգավածներում՝ Եղջերվի կղզում, Իզմայլովյան, Կուզմինյան, Բիրյուլևյան, Բիտցևյան, Ֆիլի-Կունցևյան անտառային պուրակներում, գետերի հովիտներում՝ Ռուդնևսկի, Սև, Ալյոշկինի, Չեչյորնի, Սետունի, Ռամենսկի, Բրատովսկի, Սխոդնի, Կլյազմի, գետառներում՝ Մարինսկի, Բրատեևսկի, Մնյովնիկովսկի, ավելի հաճախ՝ Տուշինսկի, ինչպես նաև Խիմկինյան ջրապահեստարանի արևմտյան ափին։[26]

Գոյություն ունի Մոսկվայի Կարմիր գիրք, որտեղ թվարկված են Մոսկվայի՝ հազվադեպ և անհետացող կենդանատեսակները։ Այնտեղ հիշատակվում են սովորական ոզնին, գաճաճ փոքրաչղջիկը, սպիտակ կզաքիսը և աքիսը, սպիտակ նապաստակը, գորշ նապաստակը, անտառամուկը, սովորական գերմանամուկը[27]։

Մոսկվայում ամենախոշոր գիշատիչը սովորական աղվեսն է, հանդիպում է Եղջերուի կղզու զբոսայգում, Կուզմինսկի անտառապուրակում[28], Բիտցևյան անտառում և այլուր։

Թռչուններից այստեղ հանդիպում են մեծ և փոքր վարուժնակը[29], գորշ բադը, սովորական ոսկեակնը, սև ուրուրը և ճահճային սպիտակամազը, բազեների մի քանի տեսակ,[30] աքարը[31], փարփարը[32], կիվիվը, կտցարը[33], անտառակտցարը[34], լճային փոքր ճայը[35], վայրի աղավնին[36], սովորական տատրակը[37], ականջավոր և ճահճային բվերը[38], տնային բուն[39], աղավնին, ճնճղուկը և ագռավները, ինչպես նաև սովորական այծկիթը[40] և ծղնին[41], գորշ և կանաչ փայտփորիկները և նույնիսկ ափային ծիծեռնակները[42]։

Էկոլոգիա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բաց հողերի աղտոտվածություն Մոսկվայում (Խորոշյովսկոյե մայրուղու Տարականովկա գետի կոլեկցիոների մոտ)

Մոսկվայի էկոլոգիական իրավիճակի վրա ազդում է քաղաքում արևմտյան և հյուսիսարևմտյան քամիների գերիշխումը[43]։ Քաղաքային ջրային ռեսուրսների որակը ավելի լավ է քաղաքի հյուսիս-արևմուտքում։ Էկոհամակարգի բարելավման կարևոր գործոն է համարվում զբոսայգիների, այգիների պահպանումը և ծառերի շատացումը բակերում, որոնք տուժել են վերջին տարիներին կետային կառուցապատման արդյունքում։

Շրջակա միջավայրի մոնիտորինգը Մոսկվայում իրականացնում են 39 ավտոմատացված ստացիոնար կայաններ, որոնք վերահսկում են օդում 22 աղտոտող նյութերի մակարդակը և աղտոտվածության ընդհանուր մակարդակը[44]։

Մթնոլորտային օդի ամենաբարձր մակարդակի աղտոտումը նկատվում է խոշոր ավտոմայրուղիների և արդյունաբերական գոտիների շրջանում, հատկապես կենտրոնում, քաղաքի արևելյան և հարավ-արևելյան շրջաններում։ Մոսկվայում ամենաաղտոտված շրջաններն են՝ Կապոտնյան, Կոսինո Ուխտոմսկին և Մարյինոն։ Պատճառը քաղաքի տարածքում Մոսկովյան նավթաարդյունաբերական գործարանն է, Լյուբերեցկի և Կուրյանովսկի աերացիայի կայանները[45][46]։ Մոսկվայի էկոլոգիապես մաքուր շրջաններին են պատկանում Կրիլատսկոյե, Կուրկինո, Միտինո, Ստրոգինո և Յասենևո շրջանները։

Մոսկվայի օդը աղտոտող հիմնական աղբյուրն է ավտոմոբիլային տրանսպորտի կողմից արտանետվող գազը[47]։ Օդը աղտոտում են նաև ջերմաէլեկտրակայանները, ֆաբրիկաները և գործարանները, շիկացած ասֆալտի գոլորշիները։

Mercer խորհրդատվական կազմակերպության վարկածով, Մոսկվան ճանաչվել է Եվրոպայի ամենաաղտոտված մայրաքաղաքներից մեկը (2007 թվականին Մոսկվան վարկանիշում զբաղեցրել է 14-րդ հորիզոնականը[48]

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվա, 1908 թվական

Առաջին բնակեցումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կարմիր հրապարակ, նկարիչ՝ Ֆեոդոր Ալեքսեև
Կրեմլ տանող ճանապարհը, 19-րդ դարի ջրանկար

Մոսկվայի տարիքը հստակ հայտնի չէ։ Քաղաքի տարածքում հայտնաբերված ամենահնագույն հնագիտական գտածոները պատկանում են քարի դարին։ Առաջին հազարամյակի վերջերից սկսած ժամանակակից Մոսկվայի շրջանում բնակություն են հաստատել սլավոնները՝ վյատիչները և կրիվիչները։ Վյատիչները կազմում էին Մոսկվայի սկզբնական բնակչության հիմնական մասը։ Կրեմլի տարածքում անցկացվող հնագիտական պեղումները վկայում են այն մասին, որ 11-րդ դարի վերջերին այնտեղ արդեն բնակավայր է եղել[49]։

Իշխանության մայրաքաղաք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

    1rightarrow.png Հիմնական հոդված՝ Մոսկվայի մեծ իշխանություն

13-րդ դարի երկրորդ կեսին իշխան Դանիիլ Ալեքսանդրովիչի (Ալեքսանդր Նևսկու որդին) իշխանության ժամանակ Մոսկվան դարձել է ինքնուրույն անկախ իշխանության կենտրոն։ Քաղաքի՝ առևտրային ուղիների խաչմերուկում գտնվելը նպաստում էր նրա աճին և զարգացմանը[49]։ 14-րդ դարում Մոսկվայի կալվածքները ընդլայնվեցին, նրանց են միացվել Կոլոմենսկի և Մոժայսկի իշխանությունները։

14-րդ դարում տեղի է ունենում Մոսկվայի զարգացումը՝ որպես Մոսկովյան մեծ իշխանության կենտրոն։ Յուրի Դանիլովիչից սկսած մոսկովյան իշխանները կրում են Վլադիմիրսկի Մեծն իշխան տիտղոսը[49]։ 14-րդ դարում Մոսկվա է տեղափոխվել միտրոպոլիտների նստավայրը, իսկ 1589 թվականին հիմնվել է Մոսկովյան պատրիարքարանը[49]։ Այսպիսով, աճել է քաղաքի նշանակությունը՝ որպես կրոնական կենտրոն։

Հին Մոսկվայի գոտիների քարտեզ։ Կրեմլ, Չինաստան-քաղաք, Սպիտակ քաղաք, Հողե քաղաք

Իշխան Իվան Կալիտայի օրոք Մոսկվայում սկսվել է մասշտաբային շինարարություն, կառուցվել են առաջին քարե շինությունները (մինչ այդ քաղաքը ամբողջովին փայտից էր կառուցված)[50]։ 14-րդ դարում և 15-րդ դարի սկզբներին Մոսկվան խոշոր առևտրային և արհեստի քաղաք էր; նրա կազմի մեջ էին մտնում Կրեմլի, Կիտայ-քաղաքի տարածքները, ինչպես նաև Զամոսկվորեչյեի, Զանեգլիմենյեի և Զայաուզյեի բնակավայրերը[49]։

Ռուսական միասնական պետության մայրաքաղաք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սիգիզմունդ ֆոն Գերբերշտեյնի «Մոսկովիայի գրությունները» գրքից փորագրված հատակագիծ։ Գերբերշտեյնը Մոսկվայում եղել է 1517 և 1526 թվականներին, հատակագիծը թվագրվում է 1556 թվականին։

15-րդ դարի վերջում Իվան Վասիլյևիչ III իշխանի օրոք Մոսկվան դառնում է ռուսական խոշորագույն պետության մայրաքաղաք, իսկ 16-րդ դարի սկզբին Վասիլի Իվանովիչ III իշխանի օրոք՝ ռուսական միասնական պետության մայրաքաղաք[49]։ Նոր կարգավիճակը նպաստել է քաղաքի աճին և այն տնտեսական և մշակութային կենտրոն դառնալուն։ Զարգանում էր արդյունաբերությունը և արհեստները՝ զենքի, գործվածքների, կաշվե իրերի, խեցեղենի, ոսկերչական իրերի արտադրությունը, շինարարությունը։ Մեծ բարձունքների հասավ մոսկովյան ճարտարապետությունը։ Մոսկվայի սահմանները բավականին ընդլայնվեցին. 16-րդ դարի վերջերին նրա կազմի մեջ մտան Բելի քաղաքի և Զեմլյանոյ քաղաքի տարածքները։ Ստեղծվել է պաշտպանական կառույցների համակարգ[49]։ 14-18-րդ դարերում Մոսկվայում մի քանի անգամ տեղի են ունեցել խոշոր ապստամբություններ և հրդեհներ։

Խառը շրջանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1605 թվականին Մոսկվա են մտել ինքնակոչ կեղծ Դմիտրի I թագավորի զորքերը։ Ինքնակոչի իշխանությունը քաղաքում ընկել է 1606 թվականին, քաղաքացիական ապստամբության ընթացքում նա սպանվել է Մոսկվայի բնակիչների ձեռքով։ 1608-1610 թվականներին նորընտիր Վասիլի Շույսկի թագավորի օրոք, Մոսկվան պաշարվում է Տուշինոյի ճամբարում հաստատված երկրորդ ինքնակոչ կեղծ Դմիտրի II-ի զորքերի կողմից։ Այդ ժամանակահատվածում Մոսկվայի հաղորդակցությունը պետության այլ շրջանների հետ բարդանում է։ Պաշարումը հաջողվում է հանել 1610 թվականին, երբ Միխայիլ Սկոպին-Շույսկի զորքերը շվեդական վարձկանների հետ Նովգորոդի կողմից մոտենում են Մոսկվային։

1610 թվականին Վասիլի Շույսկիի զորքերի Կլուշինսկի ճակատամարտում պարտությունից հետո Մոսկվան գրավել են Ստանիսլավ Ժոլկևսկու լեհական զորքերը։ 1611 թվականին Պրոկոպիյ Լյապունովի, Իվան Զարուցկիի և իշխան Դմիտրի Տրուբեցկիի ղեկավարության տակ Առաջին տարածքային աշխարհազորի՝ քաղաքը լեհերից ազատելու փորձերը հաջողությամբ չեն ավարտվել։ 1612 թվականին Երկրորդ տարածքային աշխարհազորի զորքերը Կուզմա Մինինի և իշխան Դմիտրի Պոժարսկիի գլխավորությամբ՝ նոյեմբերի 4-ին ջախջախելով լեհական զորքերին, ազատագրել են Մոսկվան լեհերից՝ ստիպելով 1612 թվականին հանձնել իրենց կայազորը Կրեմլում և հեռանալ Մոսկվայից։

Ռոմանովների կառավարման առաջին հարյուրյակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայում 1613 թվականին թագավոր է օծվել Միխայիլ Ֆյոդորովիչը, ով սկիզբ է դրել Ռոմանովների դինաստիայի ավելի քան 300-ամյա կառավարմանը։

17-րդ դարում Մոսկվայի կազմի մեջ վերջնականապես մտնում է Զեմլյանի քաղաքը, ավարտվում է Մոսկովյան Կրեմլի շինարարությունը և այն ձեռք է բերում ժամանակակից տեսք։ Ստեղծվում են Յամսկայա, Մեշչանսկայա, Նեմեցկաայա արվարձանները։ Մեծ նշանակություն է ձեռք բերում թագավորական Կոլոմենսկոյե նստավայրը։ 17-րդ դարի կեսը և երկրորդ կեսը Մոսկվայում հայտնի է դարձել մի շարք սոցիալական և քաղաքական ապստամբություններով։

Մայրաքաղաքի կարգավիճակի կորստից հետո[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1712 թվականին Ռուսաստանի մայրաքաղաքը տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ։ 1728 թվականին Պետրոս II-ի օրոք Մոսկվա է տեղափոխվել կայսերական պալատը, որն այստեղ գտնվել է մինչ 1732 թվականը, երբ Աննա Յոհանովնան կրկին վերադարձրել է այն Սանկտ Պետերբուրգ[51]։ Մոսկվան պահպանել է մայրաքաղաքի «հնագույն մայրաքաղաք» տիտղոսը և եղել է կայսրերի թագադրման վայր։ Այդ տիտղոսը կիրառվում է Մոսկվայի, որպես քաղաքի՝ պատմական տարիքը ընդգծելու համար, որտեղ առաջին անգամ ստեղծվել է ռուսական ցարի գահը։ Բրոքհաուսի և Եփրոնի հանրագիտական բառարանում Մոսկվան անվանվում է որպես «Ռուսաստանի առաջին մայրաքաղաք» (ռուս.՝ первопрестольная столица России)։ Սերգեյ Օժեգովի և Նատալյա Շվեդովայի բացատրական բառարանը «первопрестольный» բառը բացատրում է, որպես հնագույն մայրաքաղաք։ Այդ տերմինը լայնորեն կիրառվում է նաև այժմ հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում որպես հոմանիշ և Մոսկվայի ոչ պաշտոնական անվանում։

1755 թվականին Միխայիլ Լոմոնոսովի և Իվան Շուվալովի կողմից կայսրուհի Ելիզավետա հրամանով հիմնվում է Մոսկվայի համալսարանը։

1812 թվականին Հայրենական պատերազմի ժամանակ Մոսկվան գրավել են Նապոլեոնի զորքերը և մայրաքաղաքը խիստ տուժել է հրդեհից։ Տարբեր գնահատումներով, մոսկովյան հրդեհի արդյունքում այրվել է շինունությունների 80%-ը։ Մոսկվայի վերականգնման գործընթացը տևել է ավելի քան երեսուն տարի, կառուցվել է Քրիստոս Փրկիչ տաճարը (ռուս.՝ Храм Христа Спасителя)։ 19-րդ դարի վերջերին Մոսկվայում շահագործման է հանձնվել տրամվայը։

1851 թվականին բացվել է Մոսկվան Սանկտ Պետերբուրգի հետ միացնող երկաթուղային հաղորդակցությունը։

1896 թվականին Նիկոլայ II կայսրի թագադրման հետ կապված միջոցառումների ժամանակ, Խոդինսկի դաշտում տեղի է ունեցել մեծ քանակությամբ զոհերի պատճառ դարձած խոշոր հրմշտոցը, որը ստացել է «Խոդինսկի ողբերգություն» անվանումը։

1905 թվականի դեկտեմբերին Մոսկվայում տեղի են ունեցել հեղափոխական անհանգստություններ և փողոցային բարիկադային մարտեր։



1917 թվականի իրադարձություններ և քաղաքացիական պատերազմ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1917 թվականի օգոստոսի կեսերին Մոսկվայում անց է կացվել Համառուսական պետական համաժողով, որը գումարվել է Ժամանակավոր կառավարության կողմից։

1917 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, Պետրոգրադում Ձմեռային պալատի վրա գրոհի հետ միաժամանակ, սկսվել է բոլշևիկների մոսկովյան զինված ապստամբությունը, որին, ի համեմատ Պետրոգրադի ապստամբությանը, Մոսկվայում համառ դիմադրություն է ցուցաբերվել։ Ապստամբության հակառակորդները, որոնց թվում գերակշռում էին մոսկովյան ռազմական ուսումնարանների յունկերները, համախմբվեցին հանրային անվտանգության կոմիտեի մեջ և գրավեցին Կրեմլը, որպեսզի հակազդեն հարձակվողներին։ Դիմակայությունը ավարտվեց յունկերների և կարմիր գվարդիականների միջև տեղի ունեցած արյունալի մարտերով, որոնք քաղաքում շարունակվեցին 1917 թվականի հոկտեմբերի 25-ից նոյեմբերի 2-ը, ինչի արդյունքում վնասվել է Մոսկվայի պատմական կենտրոնը և Կրեմլը։

1918 թվականին Պետրոգրադից Մոսկվա է տեղափոխվում բոլշևիկների կառավարությունը և Մոսկվան դառնում է ՌՍՖՍՀ մայրաքաղաք[52]:

1919 թվականի երկրորդ կեսի սկզբին Մոսկվայի հակաբոլշևիկյան կազմակերպությունները, որոնք ղեկավարվում էին Ազգային կենտրոնի կողմից, խորհրդային իշխանությունը տապալելու նպատակով քաղաքում ապստամբություն կազմակերպելու փորձ են կատարում, սակայն այն ձախողվում է։ Մոսկվայի ընդհատակյա հակախորհրդային կազմակերպությունների բազմաթիվ անդամներ գնդակահարվել են Կարմիր տեռորի իրադարձությունների ընթացքում Համառուսական արտակարգ կոմիտեի (ռուս.՝ Всероссийская чрезвычайная комиссия (ВЧК)) կողմից։

Խորհրդային Մոսկվա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1920 թվականին Քաղաքացիական պատերազմում բոլշևիկների հաղթանակի հետ սկսվել է քաղաքի զարգացման մեջ նոր, խորհրդային ժամանակաշրջան։ Խորհրդային ժամանակներում Մոսկվան կրկին դարձել է պետության կենտրոնը, մեծացել է քաղաքի միջազգային քաղաքական նշանակությունը։ Մոսկվան կառուցվում էր արագ տեմպերով, քաղաքին միացել են նախկին արվարձանները։ Նույն ժամանակաշրջանում քաղաքի կենտրոնի պատմական կառուցապատումը ենթարկվել է մասնակի ոչնչացման, քանդվել են մի շարք տաճարներ և վանքեր, որոնց թվի մեջ էին Քրիստոս Փրկիչ տաճարը և Չարչարանաց վանքը։ 1922 թվականին Մոսկվան դարձել է ԽՍՀՄ մայրաքաղաք։ Քաղաքում սկսել է արագորեն զարգանալ տրանսպորտային ենթակառուցվածքը։ Այսպես, 1924 թվականին Մոսկվայում բացվել է ավտոբուսային երթևեկությունը, 1933 թվականին շահագործման է հանձնվել առաջին տրոլեյբուսային երթուղին, իսկ 1935 թվականին ուղևորների համար բացվել է առաջին մետրոպոլիտենի գիծը։ Մոսկվայի անվան ջրանցքի շահագործմանը հանձնելուց և Մոսկվա գետի ջրի մակարդակի բարձրացումից հետո, Մոսկվա-գետի մոտակայքում գտնվող քաղաքի տարածքի մի մասը հայտնվել է ջրի տակ։ Մասնավորապես, ջրի տակ են անցել Դորոգոմիլովսկի և դրա հարակից Հրեական գերեզմանները։

Կենտգործկոմի նախագահության «ՌԽՖՍՀ տարածքում մարզային և տարածաշրջանային նշանակության վարչա-տարածքային միավորումների կրթության մասին» որոշմամբ 1929 թվականի հունվարի 14-ից մինչև 1929 թվականի հոկտեմբերի 1-ը ստեղծվել է Կենտրոնական արդյունաբերական շրջան, որի կենտրոնը գտնվում էր Մոսկվայում[53]:

1931 թվականին ՌԽՖՍՀ երկու խոշորագույն քաղաքներ՝ Մոսկվան (հունիսի 16)[54] և Լենինգրադը (դեկտեմբերի 3)[55] բաժանվեցին առանձին վարչական միավորների՝ ՌԽՖՍՀ հանրապետական ենթակայության քաղաքներ։

Մոսկվայում արդյունաբերության տարիներին արագ տեմպերով զարգանում է բարձրագույն և միջին տեխնիկական ուսումնական հաստատությունների ցանցը։

Մոսկվայում 30-ական թվականներին ստեղծվել է գիտահետազոտական և տեխնիկական ոլորտի նախագծային ինստիտուտների մի ամբողջ համակարգ։ Դրանց ճնշող մեծամասնությունը մտնում էր ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի համակարգի մեջ[56]: Այդ նույն ժամանակ քաղաքում զարգանում են ԶԼՄ-ները, լույս են տեսնում մի շարք թերթեր, 1939 թվականից կազմակերպվում է կանոնավոր հեռուստատեսային հեռարձակում[57][58]: Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ քաղաքում են գտնվել Պաշտպանության պետական կոմիտեն և Կարմիր բանակի գլխավոր շտաբը, կազմավորվել է ազգային աշխարհազորը (ավելի քան 160 հազար մարդ):

1941/1942 թվականների ձմռանը Մոսկվայի տակ տեղի է ունեցել հայտնի ճակատամարտը, որտեղ խորհրդային զորքերը իրենց առաջին հաղթանակն են տարել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբից։ 1941 թվականի հոկտեմբերին գերմանական զորքերը մոտեցան Մոսկվային, բազմաթիվ արդյունաբերական հիմնարկություններ տարհանվել էին, սկսվել է կառավարական հիմնարկությունների տարհանում Կույբիշև։ 1941 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Մոսկվայում պաշարողական դրություն է հայտարարվել։ Սակայն, չնայած դրան, նոյեմբերի 7-ին Կարմիր հրապարակում տեղի է ունեցել զորահանդես, որտեղից զորքերը ուղևորվում էին ուղիղ ռազմաճակատ։ 1941 թվականի դեկտեմբերին Մոսկվայի տակ «Կենտրոն» գերմանական բանակային խմբի հարձակումը կասեցվել է։ 1945 թվականի հունիսի 24-ին Կարմիր հրապարակում տեղի է ունեցել Հաղթանակի շքերթը։

1952-1957 թվականներին անց են կացվել բարձրահարկ շինությունների կառուցապատման աշխատանքներ, որոնք հետագայում ստացել են «Ստալինյան բարձրահարկ շինություններ» անվանումը և որոնք դարձել են խորհրդային ժամանակաշրջանի Մոսկվայի խորհրդանիշներից մեկը[59]:

1960 թվականին կազմավորվել է Մոսկվայի նոր սահմանը Մոսվայի օղակաձև ավտոմոբիլային ճանապարհով (ռուս.՝ МКАД), որի սահմաններից քաղաքը սկսեց դուրս գալ միայն 1984 թվականին[60]:

1960-ականների վերջերին և 1970-ականների սկզբներին քաղաքի կենտրոնը կրկին ենթարկվել է լուրջ վերակառուցման։ Գոյություն ունեցող ճանապարհների լայնացման, նոր ավտոմայրուղիների և բարձրահարկ շինությունների կառուցման համար քանդվել են Մոսկվայի մի շարք ճարտարապետական հուշարձաններ։

1957 և 1985 թվականներին Մոսկվայում անց են կացվել Երիտասարդության և ուսանողների համապատասխանաբար 6-րդ և 12-րդ համաշխարհային փառատոնները։ 1980 թվականին Մոսկվայում անց են կացվել 22-րդ ամառային Օլիմպիական խաղերը:

Ժամանակակից Մոսկվա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կոմերիտական հրապարակ, որը հայտնի է նաև «Երեք կայարանների հրապարակ» անունով

1991 թվականի օգոստոսի 19-22-ը քաղաքում տեղի է ունեցել Արտակարգ իրավիճակների հարցերով պետական կոմիտեի (ռուս.՝ Госуда́рственный комите́т по чрезвыча́йному положе́нию (ГКЧП)) կողմից կազմակերպված Օգոստոսյան պուտչը։ 1993 թվականին նախագահի և խորհրդարանի առճակատման արդյունքում ծագած սահմանադրական պետական ճգնաժամը հասել է իր գագաթնակետին։ 1993 թվականի հոկտեմբերի 3-4-ը տեղի է ունեցել «Օստանկինո» հեռուստակենտրոնի գրավման փորձը և Գերագույն Խորհրդի («Սպիտակ տան») շենքի գնդակոծումը։ Այնուհետև քաղաքում տեղի են ունեցել զգալի փոփոխություններ։ 1995 թվականին հաստատվել են մայրաքաղաքի նոր պաշտոնական խորհրդանիշերը՝ զինանշանը, դրոշը և քաղաքի օրհներգը։ Սկսվել են տաճարների վերականգնողական աշխատանքները, ինչպես նաև սկսվել է բոլշևիկների կողմից պայթեցված Քրիստոսի Փրկիչ տաճարի լայնամասշտաբ կրկնօրինակի շինարարությունը։

1990-ական թվականների վերջերին, 2000-ականների սկզբներին քաղաքը առաջին անգամ առնչվել է միջազգային ահաբեկչության սպառնալիքի հետ։ Մոսկվայում տեղի են ունեցել մի քանի ահաբեկչական գործողություններ։

Վերջին տարիների ընթացքում Մոսկվայում անց են կացվում բազմաթիվ միջազգային մշակութային և սպորտային միջոցառումներ։

2000-ական թվականների սկիզբը նշանավորվել է ճարտարապետական կապիտալ վերափոխումներով[61]: Քաղաքը լրջորեն վերակառուցվում է՝ կառուցվում են բազմահարկանի գրասենյակային շինություններ, ժամանակակից տրանսպորտային ենթակառուցվածք, էլիտար շինություններ, առաջացել է նոր բիզնես կենտրոն՝ «Մոսկվա Սիթի» շրջանը[62]: Միևնույն ժամանակ նշվում է, որ այդ «շինարարական բումը» հանգեցրել է քաղաքի պատմական տեսքի ավերմանը, ճարտարապետական հուշարձանների և քաղաքային միջավայրի ոչնչացմանը[63][64][65]: Իրենից լուրջ խնդիր է ներկայացնում ոչ այդքան լավ զարգացած տրանսպորտային ենթակառուցվածքը, որի պատճառով առաջանում են ավտոմոբիլային խցանումներ և հասարակական տրանսպորտի գերծանրաբեռնվածություն։ Հասարակական տրանսպորտի համար հատկացված գծերը դեռևս ցանկալի արդյունքներ չեն բերել։

Մոսկվան նաև բախվել է մի շարք այլ խնդիրների հետ։ Քաղաքը դարձել է Միջին Ասիայի երկրներից, Չինաստանից, Հյուսիսային Կովկասի և Անդրկովկասի հանրապետություններից, ինչպես նաև ՌԴ ներքին տարածաշրջաններից աշխատանքային ներգաղթյալների ներհոսքի կենտրոն։ Ներգաղթյալների ներհոսքը գործնականորեն ոչ մի կերպ չի կարգավորվում, օրենսդիր մեխանիզմները, որոնք ուղղված են այդպիսի կարգավորումների վրա, հաճախ չեն աշխատում, ինչի հետևանքով ստեղծվում է անբարենպաստ իրավիճակ՝ քաղաքի հաղորդակցությունը, մետրոպոլիտենը, ճանապարհային ցանցը գերծանրաբեռնված են, նկատվում է հանցագործությունների աճ, որոնցից մեծ մասը կատարվում է ներգաղթյալների կողմից, ովքեր չունեն մշտական բնակության վայր, սոցիալական և կենցաղային տարրական պայմաններ։ Արտասահմանյան ներգաղթյալները բացարձակապես սոցիալապես հարմարեցված չեն, հաճախ բնակվում են ազգային խմբերով։ Ներկայումս թվարկված խնդիրները միայն աճում են, Մոսկվայի կառավարությունը և Քաղաքային դուման այդ խնդիրների օրենսդրական լուծման համար հստակ միջոցներ չեն ձեռնարկում։

Մինչ 2010 թվականը Մոսկվան ուներ պատմական բնակավայրի կարգավիճակ, սակայն ՌԴ Մշակույթի նախարարության 2010 թվականի հուլիսի 29-ի № 418/339 որոշմամբ քաղաքը զրկվել է այդ կարգավիճակից[66]:



Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Քաղաք-հերոս կոչում (1965 թվականի մայիսի 8)[49] «Ոսկե աստղ» մեդալի և Լենինի շքանշանի պարգևատրումով՝ ԽՍՀՄ մայրաքաղաք Մոսկվայի աշխատավորների կողմից գերմանա-ֆաշիստական զավթիչների դեմ պայքարի ընթացքում արտահայտված Հայրենիքի նկատմամբ նշանավոր վաստակի, զանգվածային հերոսության, քաջության և վճռականության համար, ինչպես նաև Հայրենական Մեծ պատերազմում խորհրդային ժողովրդի հաղթանակի 20-ամյակի հիշատակին։
  • Լենինի շքանշան (1947 թվականի սեպտեմբերի 6)[49]՝ Հայրենիքի առջև Մոսկվայի աշխատավորների գերմանական զավթիչների դեմ պայքարի ընթացքում նշանավոր վաստակի, քաջության և հերոսության համար, արդյունաբերության և մշակույթի ոլորտում հասած հաջողությունների, ինչպես նաև քաղաք Մոսկվայի 800-ամյակի հետ կապված քաղաքի վերակառուցման գլխավոր ծրագրի իրականացման համար։
  • Հոկտեմբերյան Հեղափոխության շքանշան (1967 թվականի նոյեմբերի 4)[49]՝ Հոկտեմբերյան սոցիալիստական մեծ հեղափոխության 50-ամյակի հիշատակին։

Իշխանական մարմիններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի իշխանություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի քաղաքապետարան

Ռուսաստանի Դաշնության Սահմանադրության համաձայն՝ Մոսկվան համարվում է դաշնության ինքնուրույն սուբյեկտ, այսպես կոչվող դաշնային նշանակության քաղաք։

Մոսկվայում գործադիր իշխանությունը իրականացնում է Մոսկվայի Կառավարությունը՝ քաղաքապետի գլխավորությամբ, օրենսդիրը՝ Մոսկվայի քաղաքային դուման, որը բաղկացած է 35 պատգամավորներից, որոնցից 18-ը 2009 թվականից ընտրվում են կուսակցական ընտրակարգով, 17-ը՝ մեծամասնական ընտրակարգով։ Քաղաքապետի վերջին ընտրությունները անց են կացվել 2003 թվականի դեկտեմբերի 7-ին[67][68]: 2012 թվականի հունիսի 27-ին Մոսկովյան քաղաքային դուման օրենք է ընդունել, ըստ որի, քաղաքապետը կրկին ընտրվելու է ուղղակի գաղտնի քվեարկությամբ։

Ղեկավարումն իրականացվում է 10 վարչական միավորների միջոցով, որոնք միավորում են Մոսկվայի շրջանները տարածքային հիմունքներով վարչական շրջանների և 125 մարզային խորհուրդների մեջ[69]: «Մոսկվա քաղաքի տեղական ինքնավարության կազմակերպման մասին» օրենքին համաձայն՝ 2003 թվականի սկզբից տեղական ինքնավարության գործադիր մարմիններ են քաղաքապետարանները, ներկայացուցչական մարմիններ՝ մունիցիպալ ժողովը, որի անդամները ընտրվում են ներքաղաքային մունիցիպալ կանոնադրությանը համապատասխան։

Մոսկվայի օրենսդիր և գործադիր իշխանությունների, ինչպես նաև տեղական ինքնավարության մարմինների քաղաքում գործելու սկզբունքները սահմանվում են քաղաք Մոսկվայի Կանոնադրությամբ և քաղաքի այլ նորմատիվ ակտերով։

Իշխանության դաշնային մարմիններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարական Տունը

Մոսկվայում՝ որպես քաղաքում, որը ՌԴ Սահմանադրությամբ օժտված է մայրաքաղաքային գործառույթներով, գտնվում են երկրի իշխանության օրենսդիր, գործադիր և դատական դաշնային մարմիններ՝ բացառությամբ ՌԴ Սահմադրական դատարանի, որը 2008 թվականից գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգում[70]:

Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությունը իշխանության գործադիր մարմին է, գտնվում է ՌԴ կառավարական տանը, Մոսկվայի կենտրոնում Կրասնոպրեսնենսկի առափնյայի մոտ։ Պետական դուման գտնվում է Օխոտնի Ռյադ փողոցի վրա։ Դաշնության խորհուրդը գտնվում է Բոլշայա Դմիտրովկա փողոցի վրա տեղակայված շենքում։ Ռուսաստանի Դաշնության գերագույն դատարանը և Ռուսաստանի Դաշնության գերագույն արբիտրաժային դատարանը նույնպես գտնվում են Մոսկվայում։

Բացի այդ, Մոսկովյան Կրեմլը համարվում է Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի նստավայրը։ Նախագահի աշխատանքային նստավայրը Կրեմլում գտնվում է Սենատի շենքում։

Վարչատարածքային բաժանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի տարածքային փոփոխությունները 1922 թվականից մինչև 1995 թվականը

Մոսկվայի տարածքային միավորներն են համարվում մարզերը, բնակավայրերը և վարչական շրջանները, որոնք ունեն քաղաքի իրավական ակտերի կողմից ամրագրված անվանումներ և սահմաններ։

Մոսկվա, Ռուսաստան Մոսկվայի զինանշանը
Վարչական շրջաններ 12
Մարզեր 125
Բնակավայրեր 21
  • Վարչական շրջանը Մոսկվա քաղաքի տարածքային միավոր է, որն ձևավորվել է տվյալ տարածքի վարչական կառավարման համար, իր մեջ ներառում է Մոսկվայի մի քանի մարզեր կամ բնակավայրեր։ Վարչական շրջանի սահմանները չեն կարող հատել մարզերի և բնակավայրերի սահմանները։
  • Մարզը ձևավորվել է հաշվի առնելով տվյալ տարածքների պատմական, աշխարհագրական, քաղաքաշինական առանձնահատկությունները, բնակչության թիվը, սոցիալ-տնտեսական հատկանիշները, տրանսպորտային հաղորդակցության տեղակայումը, ինժեներային ենթակառուցվածքի առկայությունը և տարածքի այլ առանձնահատկությունները։
  • Բնակավայրը Մոսկվայի տարածքային միավոր է, որը ձևավորվում է այն տարածքների վրա, որոնք 2012 թվականի հուլիսի 1-ից տարածքի ընդլայնման հետ կապված նախագծի շրջանակներում մտնում են Մոսկվայի կազմի մեջ։

Մարզի և բնակավայրի ձևավորումը, վերակազմավորումը և վերացումը, նրանց անվանակարգելը, նրանց սահմանների հաստատումը և փոփոխությունը իրականացվում է Մոսկովյան քաղաքային Դումայի կողմից, Մոսկվայի քաղաքապետի առաջարկությամբ, իսկ վարչական շրջաններինը՝ Մոսկվայի քաղաքապետը։

Մոսկվայի վարչական շրջանները.
1. Կենտրոնական վարչական շրջան
2. Հյուսիսային վարչական շրջան
3. Հյուսիս-Արևելյան վարչական շրջան
4. Արևելյան վարչական շրջան
5. Հարավ-Արևելյան վարչական շրջան
6. Հարավային վարչական շրջան
7. Հարավ-Արևմտյան վարչական շրջան
8. Արևմտյան վարչական շրջան
9. Հյուսիս-Արևմտյան վարչական շրջան
10. Զելենոգրադսկի վարչական շրջան
11. Նովոմոսկովսկի վարչական շրջան
12. Տրոիցկի վարչական շրջան

Մինչև 2012 թվականի հուլիսի 1-ը Մոսկվայում կար 125 մարզ և 10 վարչական շրջան։ 2012 թվականի հուլիսի 1-ի Մոսկվայի տարածքի ընդլայնումից հետո ձևավորվել է 2 նոր վարչական շրջան (Նովոմոսկովսկի և Տրոիցկի), իսկ նրանց կազմում 21 բնակավայր։

Մոսկվան բաժանված է 12 վարչական շրջանների, որոնցից Զելենոգրադսկի, Նովոմոսկովսկի և Տրոիցկի շրջանները ամբողջությամբ գտնվում են Մոսկվայի օղակաձև ավտոմայրուղու սահմաններից դուրս՝ Կենտրոնական, Հյուսիսային, Հյուսիսարևելյան, Արևելյան, Հարավարևմտյան, Արևմտյան, Հյուսիսարևմտյան, Զելենոգրադսկի, Նովոմոսկովսկի, Տրոիցկի շրջանները։

Իր հերթին Մոսկվայի շրջանները (բացի Նովոմոսկովսկի և Տրոիցկի շրջաններից) բաժանվում են մարզերի․ Մոսկվայում դրանք 125 են։ Մոսկվայի մի քանի մարզեր համարվում են էքսկլավներ։ Շրջանների ղեկավարումը իրականացնում են շրջանային պրեֆեկտուրաները, մարզերինը՝ մարզային վարչությունները։

Նովոմոսկովսկի և Տրոիցկի շրջանները բաղկացած են Մոսկվայի այնպիսի նոր տարածքային միավորներից, ինչպիսիք են բնակավայրերը։ Այդ բնակավայրերի սահմաններում ստեղծվել են այնպիսի ներքաղաքային մունիցիպալ կառույցներ, ինչպիսիք են բնակավայրերը և քաղաքային շրջանը։ Շրջանները 2013 թվականի դրությամբ գտնվում են ընդհանուր պրեֆեկտուրայի ղեկավարման տակ։

20-րդ հարյուրամյակի 90-ական թվականներից սկսած ակտիվորեն քննարկվում էր Մոսկվայի և Մոսկովյան շրջանի միավորման հարցը։ 2011 թվականի ամռանը ի հայտ է եկել Մոսկվայի տարածքի և նրա ապակենտրոնացման ավելի հստակ նախագիծ հարավարևմտյան տարածքների միավորման շնորհիվ[71][72][73][74]։ Այդ նախագիծը (այսպես կոչված «Նոր Մոսկվա»[75][76][77] կամ «Մեծ Մոսկվա»[7]) իրականացվել է 2012 թվականի ամռանը։

Պաշտոնական խորհրդանիշեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Coat of Arms of Moscow.svg

Մոսկվայի զինանշանը, դրոշը և օրհներգը քաղաքի պաշտոնապես հաստատված խորհրդանիշերն են։

Մոսկվայի զինանշանը և դրոշը իրենցից ներկայացնում են մուգ կարմիր գույնի հերալդիկ վահան և ուղղանկյունաձև պաստառ ձիավորի՝ Սուրբ Գևորգ Հաղթանակաբերի պատկերով, ով նետով խոցում է սև Վիշապին[78]: Մոսկվա քաղաքի օրհներգը երաժշտա-բանաստեղծական ստեղծագործություն է, որը ստեղծվել է Իսահակ Օսիպովի Դունաևսկու երգի հիման վրա, Մարկ Լիսյանսկու և Սերգեյ Իվանի Ագրանյանի «Իմ Մոսկվա» բանաստեղծության վրա[79]:

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի բնակչության թիվը Ռուսաստանի պետական վիճակագրական ծառայության տվյալների համաձայն կազմում է 12 197 596 մարդ (2015)[80]: Բնակչության խտությունը կազմում է 4857,66 մարդ/կմ² (2015):

Մոսկվան Ռուսաստանի ամենախոշոր քաղաքն է բնակչության թվով և ամենաբնակեցվածը՝ բոլոր քաղաքների թվում, որոնք ամբողջությամբ գտնվում են Եվրոպայում։ Նրա ագլոմերացիան մոտ 15 միլիոն մարդ մշտական բնակչության թվով նույնպես համարվում է Ռուսաստանի և Եվրոպայի ամենախոշորը։

Մոսկվայի բնակչության թիվը 2002 թվականի Համառուսական մարդահամարի արդյունքներով՝ բնակչության թիվը կազմել է 10 382 754 մարդ։ Ընթացիկ վիճակագրական հաշվառման պաշտոնական տվյալներով՝ 2012 թվականի սեպտեմբերի 1-ի դրությամբ քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 11 911,1 հազար մարդ[81]: 2010 թվականի հոկտեմբերի մարդահամարի նախնական տվյալներով Մոսկվայում մշտապես բնակվում է 11 643 060 մարդ և միայն 30 հազարը ժամանակավորապես են բնակվում մայրաքաղաքում[82], 1,2 միլիոն մոսկվայաբնակներ տարբեր պատճառներից ելնելով հրաժարվել են մասնակցել մարդահամարին[83]: Մոսկվայի Դաշնային միգրացիոն ծառայության վարչությունը տեղեկացրել է, որ Մոսկվայում մշտական գրանցում ունի 9 060 մարդ, ժամանակավոր գրանցում ունի 1 100 հազար մարդ, միգրացիոն հաշվառման վրա է կանգնած 340 հազար արտասահմանցի։ 600-800 հազար ռուսական քաղաքացի, Դաշնային միգրացիոն ծառայության վարչության գնահատականով, Մոսկվայում բնակվում են առանց գրանցման Դաշնային միգրացիոն ծառայության մարմիններում[84]:

Քաղաքի բնակչության մասին պաշտոնական տվյալները հաշվի են առնում միայն մշտապես բնակություն հաստատող քաղաքացիներին։ Մոսկվայի դաշնային միգրացիոն ծառայության վարչության տվյալներով՝ 2008 թվականին պաշտոնական հաշվառումով գրանցվել է ևս 1 միլիոն 800 հազար եկվոր (աշխատանքային միգրանտներ և գաստարբայտերներ, ուսանողներ և այլք), ինչպես նաև քաղաքում, 2005 թվականի դրությամբ, փորձագետների գնահատումներով, գտնվում են մոտ 1 միլիոն չգրանցված միգրանտներ[85]:

Մոսկվայի բնակչության մշտական աճը բացատրվում է հիմնականում այլ տարածաշրջաններից բնակչության ներգաղթով։ Այդ ներքին ներգաղթի երևույթը խորհրդային ժամանակներում անվանում էին «լիմիտավորներ» (ռուս.՝ «лимитчики»):

Մոսկովյան արտասանությունը համարվում է ռուսական գրական լեզվի արտասանության նորմը[86]:

Մոսկվայի բնակչության ազգային կազմը, 2002 թվականի մարդահամարի և բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն, բաշխված է հետևյալ կերպ[87]՝ ռուսներ - 9 930 410 (91,65 %), ուկրաինացիներ - 154 104 (1,42 %), թաթարներ - 149 043 (1,38 %), հայեր - 106 466 (0,98 %), ադրբեջանցիներ - 57 123 (0,53 %), հրեաներ - 53 142 (0,49 %), բելառուսներ - 39 225 (0,36 %), վրացիներ - 38 934 (0,36 %), ուզբեկներ - 35 595 (0,33 %), տաջիկներ - 27 280 (0,25 %), մոլդովացիներ - 21 699 (0,20 %), ղրղզներ - 18 736 (0,17 %), մորդվաներ - 17 095 (0,16 %), չեչեններ - 14 524 (0,13 %), չուվաշներ - 14 313 (0,13 %), օսեր - 11 311 (0,10 %), անձինք, ովքեր չեն նշել իրենց ազգությունը - 668 409 (5,81 %):

Ռուսների տոկոսը Մոսկվայում գերազանցում է միջին ցուցանիշը ամբողջ Ռուսաստանով (80%), ինչպես նաև բարձր է հայերի և հրեաների տոկոսային բաժինը ի համեմատ միջինռուսականի (0,78 % և 0,16 % համապատասխանաբար): Ռուսների բաժինը մեծացել է 1989 թվականի մարդահամարի պահից, երբ նրանք կազմում էին 89,7 %[1]:

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվան համառուսական մասշտաբով համարվում է խոշորագույն ֆինանսական կենտրոն, միջազգային բիզնես կենտրոն և երկրի տնտեսության մեծ մասի կառավարման կենտրոն։ Այսպես, օրինակ՝ Մոսկվայում են կենտրոնացված Ռուսաստանում գրանցված բանկերի կեսը[88]: Բացի այդ, խոշորագույն կազմակերպությունների մեծ մասը գրանցված են և ունեն կենտրոնական գրասենյակներ Մոսկվայում, չնայած նրան, որ նրանց արտադրանքը կարող է գտնվել Մոսկվայից հազարավոր կիլոմետր հեռավորության վրա։

2008 թվականի տվյալներով, ՀՆԱ ծավալով (321 միլիարդ $) Մոսկվան գտնվում էր 15-րդ տեղում աշխարհի խոշոր քաղաքների թվում[89]:

Մանրածախ առևտրի շրջանառությունը 2007 թվականին կազմել է 2040,3 միլիարդ ռուբլի (2006 թվականի հետ համեմատած աճը կազմում է 105,1%)[90], մեծածախ առևտրի շրջանառությունը, իր հերթին, կազմել է 7843,2 միլիարդ ռուբլի (2006 թվականի հետ համեմատած աճը կազմել է 122,3 %)[91], բնակչության տրամադրվող վճարովի ծառայությունների ծավալը կազմում է 815,85 միլիարդ ռուբլի[92]:

«Ernst & Young» կազմակերպության տվյալներով 2011 թվականի տվյալներով, Մոսկվան եվրոպական քաղաքների թվում ներդրումային գրավչությամբ հայտնվել է 7-րդ տեղում, ընդ որում նրա վարկանիշը աճում է[93]:

Քաղաքում աշխատում են բջջային կապի երեք օպերատորներ GSM և UMTS (3G) չափանիշներով՝ «ՄՏՍ», «ՄեգաՖոն», «Բիլայն», CDMA հիման վրա ծառայությունները տրամադրում է «Սքայ Լինք» օպերատորը։ Համացանցի անլար մուտքը LTE տեխնոլոգիայով տրամադրում է «Yota» օպերատորը։ Վիրտուալ օպերատորի մոդելով LTE հիման վրա ծառայությունները նույնպես տրամադրում է «ՄեգաՖոն» օպերատորը։

Forbes ամսագրի տեղեկություններով (2011 թվական), Մոսկվան զբաղեցնում է 1-ին տեղը աշխարհի բոլոր քաղաքների թվում դոլարային միլիարդատերերի քանակով (79 մարդ): Foreign Policy ամսագիրը 2010 թվականին Մոսկվան դրել է 25-րդ հորիզոնական այն գլոբալ քաղաքների թվում[94], որոնք նշանակալի ներդրում ունեն համաշխարհային քաղաքակրթության զարգացման գործում[95]:

Այնուամենայնիվ, ըստ Ռուսաստանի վիճակագրական ծառայության 2011 թվականին հաշվարկված ապրուստի արժեքի ինդեքսի, պարզվեց, որ Մոսկվան ապրուստի համար Ռուսաստանի ամենաթանկարժեք քաղաքը չէ՝ զիջելով սիբիրյան և հյուսիսային քաղաքների մի ամբողջ շարքին[96]:

2012 թվականին Մոսկվան զբաղեցրել է 1-ին տեղը Քաղաքային միջավայրի որակի վարկանիշում, որը կազմել են ՌԴ Տարածաշրջանային զարգացման նախարարությունը, Ինժեներների ռուսաստանյան միությունը, Շինարարության և կոմունալ տնտեսության հարցերով դաշնային գործակալությունը, Սպառողների իրավունքների պաշտպանության և մարդու բարեկեցության ոլորտում վերահսկողության դաշնային ծառայությունը, ինչպես նաև Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը[97]:

Տրանսպորտ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվան համարվում է երկրի խոշոր տրանսպորտային հանգույցը։ Քաղաքը գտնվում է երկաթուղային գծերի և դաշնային ավտոմայրուղիների ցանցերի կենտրոնում։ Մոսկովյան տրանսպորտային հանգույցում ուղևորափոխադրումների ծավալը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 11,5 մլիլիարդ մարդ[98]: Քաղաքում զարգացած են հասարակական տրանսպորտի բազմաթիվ տեսակներ, 1935 թվականից աշխատում է մետրոպոլիտենը: Հասարակական տրանսպորտի կողմից իրականացվում է ուղևորափոխադրումների 76%-ը[98]:

Երկաթգիծ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Լենինգրադյան կայարանը Մոսկվայի հնագույն կայարանն է, կառուցվել է 1849 թվականին Նիկոլաևսկի երկաթգծի սպասարկման համար

Մոսկվայում երկաթգծերի ցանցը ներկայացված է տասը հիմնական ուղղություններով իննը կայարաններով (ութ կայարաններից՝ Բելառուսական, Կազանի, Կուրսկի, Կիևյան, Լենինգրադյան, Պավելեցկի, Ռիգայի, Յարոսլավլի, իրականացվում են ինչպես քաղաքամերձ, այնպես էլ հեռու փոխադրումներ, մեկ կայարանը՝ Սավյոլովսկին, սպասարկում է միայն քաղաքամերձ փոխադրումները), Մոսկովյան շրջանային երկաթգծերով, մի քանի փոխկապակցված ճյուղերով և մի շարք մասնաճյուղերով, հիմնականում միակողմանի, ոչ մեծ երկարության, որոնց հիմնական մասը գտնվում է քաղաքի տարածքում։

Մոսկվայի բոլոր երկաթգծերը պատկանում են Մոսկովյան երկաթուղային գծերին, բացի Լենինգրադյան ուղղության, որը պատկանում է Հոկտեմբերյան երկաթուղային գծերին, որը նույնպես մտնում է Մոսկովյան երկաթուղային գծերի հանգույցի մեջ, որն ընդ որում ունի Ծառայողական կապակցող ճյուղ Մոսկովյան երկաթուղային գծի մի քանի ուղղություններով։ Ընդ որում, գները և վճարման կանոնները քաղաքամերձ էլեկրագնացքներում միևնույնն են բոլոր ուղղություններում առանց բացառության, Մոսկովյան երկաթուղային գծերի կանոնների համաձայն։

1990-2000-ական թվականներին երկաթգծերի մի շարք ճյուղեր, որոնք սպասարկում էին արդյունաբերական ձեռնարկությունները, փակվել են այն պատճառով, որ այդ ձեռնարկությունները դուրս են բերվել քաղաքից կամ լրջորեն կրճատվել է արտադրության ծավալը։

Քաղաքի սահմաններում երկաթուղային գծերի ընդհանուր ձգվածությունը կազմում է 394,7 կմ։ Քաղաքամերձ գնացքները, որոնք կապում են Մոսկվայի կայարանները Մոսկվայի և մոտակա շրջանների բնակավայրերի հետ, զգալի դեր են խաղում նաև ներքաղաքային փոխադրումներում։ Մոսկվայում ուղևորային երկաթուղային հաղորդակցության խոշոր նախագիծ է համարվում է Մոսկովյան երկաթուղային գծի Փոքր օղակում ուղևորային շարժման կազմակերպումը[98]:

Օդանավակայաններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դոմոդեդովո օդանավակայանի տերմինալը

Մոսկվայի տարածքում են գտնվում Վնուկովո և Օստաֆևո միջազգային օդանավակայանները։ Բացի այդ, քաղաքի բնակիչները և հյուրերը օգտվում են նաև այլ միջազգային օդանավակայանների ծառայություններից, որոնք գտնվում են Մոսկվայի մարզի տարածքում՝ Դոմոդեդովո, Չկալովսկի, Շերեմետևո:

Օդանավակայաններ կարելի է հասնել ոչ միայն ավտոմոբիլային տրանսպորտով, այլ նաև կարելի է օգտվել երկաթուղային կայարաններից շարժվող արագընթաց գնացքներից՝ Կիևի կայարանից մինչև Վնուկովո օդանավակայան, Բելառուսական կայարանից՝ մինչև Շերեմետևո և Պավելեցկի կայարանից՝ մինչև Դոմոդեդովո օդանավակայան։

Քաղաքում գործում էր օդային տերմինալ, սակայն 21-րդ դարի սկզբից այն, փաստացի, կորցրել է իր կիրառելիությունը։ Դրա տարածքները վարձակալի կողմից տրվել են որպես առևտրային տարածք։ 2009 թվականի դրությամբ օդային տերմինալի շենքում գործում են միայն երկաթուղային տոմսերի և ավիատոմսերի վաճառքով զբաղվող գրասենյակները։

Ավտոմոբիլային տրանսպորտ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվան համարվում է զանազան ուղղություններով դաշնային ավտոճանապարհների ցանցի կենտրոն, որը մայրաքաղաքը միացնում է Ռուսաստանի Դաշնության սուբյեկտների վարչական կենտրոնների և հարևան քաղաքների հետ։ Մոսկվան ունի զարգացած տրանսպորտային ենթակառուցվածք, որն իր մեջ ներառում է երեք տրանսպորտային օղակներ՝ Սադովոյե, Երրորդ տրանսպորտային և Մոսկվայի օղակաձև ավտոմոբիլային ճանապարհը, Մոսկվայի մարզում ծրագրվում է Կենտրոնական օղակաձև ավտոմոբիլային ճանապարհի (ԿՕԱՃ) կառուցումը տրանզիտային տրանսպորտային հոսքից քաղաքը թեթևացնելու նպատակով։

1990-ական թվականներից սկսած Մոսկվան բախվել է տրանսպորտային սուր խնդրի հետ։ Մոսկվայում շարունակվում է ավտոպարկի արագ աճը՝ եթե 2000 թվականին քաղաքում հաշվվում էր 2,6 մլն ավտոմեքենա, ապա 2012 թվականին՝ արդեն 4,5 մլն (ավելի քան 380 ավտոմոբիլ 1000 բնակչի համար): Սպասվում է, որ 2020 թվականին այն կաճի 4%-ով[99]: Աճել է նաև քաղաքում բեռնափոխադրումների ծավալը ավտոմոբիլային տրանսպորտով։ Տարեկան Մոսկվայի միջով տեղափոխվում է մոտ 10 մլրդ տոննա բեռ, դրանցից մոտ 4 մլրդ տոննան բաժին է ընկնում տրանզիտային բեռնափոխադրումներին[98]: Ավտոպարկի զգալի աճը հանգեցրեց մեծ քանակությամբ ճանապարհային խցանումների: Որոշակի քայլեր են ձեռնարկվել խցանումների թիվը կրճատելու համար, ինչպիսիք են քաղաքում խոշոր բեռնատար ավտոմեքենաների մուտքի արգելքը, ավտոմոբիլային նոր հանգույցների կառուցումը և այլն[100][101]: Ավտոմոբիլային խցանումները հանգեցնում են հսկայական վնասների[102]: Խցանումների աճին նպաստում էին քաղաքաշինական սխալները[103]:

Քաղաքի ղեկավարությունը ճանապարհային շինարարության ճանապարհով մի շարք քայլեր է ձեռնարկել խցանումների խնդիրը վերացնելու համար։ Այսպես, վերակառուցվել է օղակաձև ավտոճանապարհը, կառուցվել է Երրորդ տրանսպորտային օղակը, 2008 թվականին սկսվել է Չորրորդ օղակի կառուցումը, սակայն տրանսպորտային խնդիրը շարունակում է մնալ չլուծված։ Իշխանությունների կարծիքով՝ տրանսպորտային խնդիրների լուծմանը նպաստում են նաև վարչական բնույթի միջոցառումները, մասնավորապես, 2012 թվականի հուլիսից ուժի մեջ մտած կայանման կանոնների խախտման համար տուգանքների զգալի աճը[104], քաղաքի կենտրոնական հատվածների փողոցներում վճարովի ավտոկայանատեղերի ստեղծումը[98]:

Քաղաքում չլուծված է մնում նաև ավտոկայանատեղիների պակասության խնդիրը։ 2010 թվականի սեպտեմբերին տրանսպորտի և կապի վարչության նախկին պետ Վասիլի Կիչեջին հայտնել էր, որ «քաղաքում առկա է 250 հազար ավտոկայանատեղի, մինչդեռ դրանց կարիքն ունի 1,2 միլիոն ավտոմեքենա»[105]: Ավելի վաղ փորձեր են արվել կիրառության մեջ դնել վճարովի ավտոկայանատեղիները քաղաքի փողոցներում, սակայն 2008 թվականի սեպտեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել, որի համաձայն, ավտոմեքենաները կարելի էր անվճար կայանել ավտոճանապարհի երկայնքով։ Վճարովի են մնացել կայարաններում, օդանավակայաններում և քաղաքի կենտրոնում գտնվող մի քանի հատուկ առանձնացված գոտիներում գտնվող ավտոկայանատեղիները։ Բնակելի տարածքներում խնդիրը լուծելու համար կազմակերպվել էր «Ազգային ավտոտնակ» ծրագիրը, սակայն դրա իրագործումը երկարաձգվում է[106][107]: 2012 թվականին որոշվեց վերադառնալ վճարովի ավտոկայանատեղիների կազմակերպման նախագծին[108]: 2013 թվականի ամռանը Բուլվարնոյե կոլցո փողոցում սկսեցին հայտնվել վճարովի ավտոկայանատեղիներ, 2013 թվականի վերջից վճարովի կայանատեղիների գոտին լայնացել էր մինչև Սադովոյե կոլցո փողոցը[109], իսկ 2014 թվականի հունիսին ծրագրվում էր ընդլայնել վճարովի ավտոկայանատեղիների գոտին մինչև Երրորդ տրանսպորտային օղակը[110]՝ ներառելով տնամերձ տարածքները[111]: Կայանատեղիների արժեքը սկզբում կազմում էր 40 ռուբլի մեկ ժամվա համար և սկսեց բարձրանալ քաղաքի ամեն «օղակին» համապատասխան։ Շուրջօրյա անվճար կայանատեղու համար հնարավոր է ձեռք բերել աբոնեմենտ[112], իսկ շենքերի բնակիչների համար, ովքեր բնակվում են վճարովի ավտոկայանատեղիներ ունեցող շենքերի գոտում, նախատեսված են արտոնյալ պայմաններ։

Վերգետնյա քաղաքային տրանսպորտ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայում գործում է ճանապարհային հասարակական տրանսպորտի ճյուղավորված ցանց՝ ավտոբուսային, տրոլեյբուսային, տրամվայների, երթուղային տաքսիների երթուղիներ, որոնք օրական տեղափոխում են մոտ 12 միլիոն ուղևոր[113]: Որոշ երթուղիներ աշխատում են շուրջօրյա։

20-րդ դարի սկզբին Մոսկվայում ակտիվորեն զարգանում էր էլեկտրատրանսպորտային ցանցը (տրամվայ)՝ 1930-ական թվականներին այն իր մեջ ընդգրկում էր Բուլվարնոե և Սադովոե օղակները և դրանց հարակից փողոցները, նաև երկաթուղային գծեր են անցկացվել քաղաքի ծայրամասերում։ 1935 թվականին մետրոպոլիտենի առաջին գծերի բացումից հետո հանվել են այն տրամվայի գծերը, որոնց ուղղությունը համընկել էր մետրոպոլիտենի գծերի հետ։ Ավելի արմատական փոփոխություններ են տեղի ունեցել 1940-ական թվականներին, երբ որոշ էլեկտրատրանսպորտային երթուղիները փոխարինվել են տրոլեյբուսային երթուղիներով և հեռացվել են Կրեմլից: 1960-1970-ական թվականներին երկաթուղային գծերը հանվել են քաղաքի արևմուտքում և մասնատվել են «տրամվայի օղակները»: 1980-ական թվականի սկզբից նոր գծերի շինարարություն գրեթե չէր տարվում։ Վերջինը 1981–1982 թվականներին կառուցվել է Ստրոգինոյում գտնվող երկաթուղային գիծը։ 1990-ական թվականների կեսերին սկսվեց տրամվայի գծերը հանելու նոր ալիքը և դեպոյի փակումը, որոնք հիմնականում գտնվում էին քաղաքի կենտրոնի մոտ։ 2010-ական թվականներից սկսվեց որոշ գծերի մասնակի վերականգնումը։

Հասարակական տրանսպորտը հաճախ ստիպված է կանգնել ընդհանուր խցանումներում, սակայն խոշոր ավտոճանապարհների վրա ստեղծվում են առանձնացված գծեր։ 2009 թվականի հուլիսին առանձնացված գիծ է բացվել Վոլոկոլամսկի ավտոճանապարհի վրա[114][115], 2011-ին՝ Շչյոլկովսկի ավտոճանապարհի, Յարոսլավսկի ավտոճանապարհի, Անդրոպովի պողոտայում և Լենինգրադյան պողոտայում, անց են կացվում նախապատրաստական աշխատանքներ Սևաստոպոլի պողոտայում առանձնացված գիծ բացելու ուղղությամբ[116]: Անց են կացվում նաև շարժական տրանսպորտի՝ տրոլեյբուսների և ավտոբուսների թարմացում։ Դրանք դառնում են ցածրահատակ, որպեսզի դրանցով կարողանան երթևեկել հաշմանդամներն ու սայլակներով մարդիկ։ 2014 թվականից վերգետնյա հասարակական տրանսպորտում թույրատրեցին հեծանիվների փոխադրումը[117]:

Ոչ լայն տարածում ունեն երթուղային տաքսիները, քաղաքում պաշտոնական ծառայություններ ստացան սովորական տաքսիները, այնուամենայնիվ, քաղաքում անհրաժեշտության դեպքում մեքենա գտնելը այդքան էլ բարդ չէ, քանի որ քաղաքի բազմամարդ վայրերում հերթապահում են այսպես կոչվող «մասնավոր» տաքսիները։

Մետրոպոլիտեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Մայակովսկայա» կայարանը, որը համարվում է Մոսկովյան մետրոպոլիտենի ամենագեղեցիկ կայարաններից մեկը[118]

1935 թվականի մայիսի 15-ից Մոսկվայում գործում է մետրոպոլիտենը, որը մայրաքաղաքի սահմաններում համարվում է հիմնական տրանսպորտային միջոցը։ Մոսկովյան մետրոն օրական տեղափոխում է միջինը 6,824 մլն ուղևոր (2013 թվականի տվյալներով)[119]: Այն ուղևորահոսքի տարեկան ծավալով աշխարհում հինգերոդն է և առաջինը Եվրոպայում: Մոսկովյան մետրոպոլիտենի ընդհանուր երկարությունը կազմում է 320,9 կմ, գծերի և կայարանների մեծ մասը գտնվում է գետնի տակ։ Մոսկովյան մետրոպոլիտենը գծերի երկարությամբ աշխարհում վեցերորդն է։

Ընդհանուր առմամբ մոսկովյան մետրոն ունի 196 կայարան և 12 գիծ՝ ներառյալ թեթև մետրոյի գիծը[120]: Մետրոյի բազմաթիվ կայարաններ հանդիսանում են ճարտարագիտական հուշարձաններ[121][122]:

2004 թվականից աշխատում է միագիծ ճանապարհը, որի շահագործումն իրականացվում է «Մոսկովյան մետրոպոլիտեն» ՊՄՁ-ի ուժերով[123]:

2009 թվականից մետրոպոլիտենի գծերը սկսեցին դուրս գալ Մոսկվայի օղակաձև ավտոմոբիլային ճանապարհի սահմաններից։ Առաջին կայարանը, որը կառուցվել է Մոսկվայի մարզի տարածքում, «Մյակինինո» կայարանն էր։ Մոսկվային նոր տարածքների միանալուց հետո 2011 թվականին ծրագրեր են իրականացվում Նոր Մոսկվայում մետրոպոլիտենի զարգացման ուղղությամբ։ Նախագծվում է «Ուլիցա Նովատորով» - «Ստոլբովո» ճյուղը[124]:

2011 թվականից Մոսկովյան մետրոպոլիտենի նոր օղակաձև երթուղու՝ Երրորդ գնացքափոխ ուրվագծի անցկացման աշխատանքներ են տարվում։ 2016 թվականի վերջին կգործարկվեն մոտ 30 կայարան, իսկ 2020 թվականին ծրագրում են գործարկել ևս 40 կայարան։

Գետային տրանսպորտ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հյուսիսային գետային կայարանը

Ջրանցքների համակարգի շնորհիվ, որոնք կառուցվել են Կոմունիզմի մեծ կառուցումների կազմում, Մոսկվա խորհրդային ժամանակներից հայտնի էր որպես «հինգ ծովերի նավահանգիստ»՝ Բալթիկ, Սպիտակ, Կասպից, Ազովի և Սև[125][126] (ինչը, սակայն, ճիշտ չէ, քանի որ օգտագործելով բացառապես ներքին ջրային ուղիները, Մոսկվայից կարելի է մուտք գործել թվարկված միայն չորս ծովերը՝ դեպի Սև ծով Մոսկվայից ամենակարճ նավարկելի ուղին անցնում է Ազովի ծովի միջով): Հյուսիսային և Հարավային գետային կայարաններից գործում են կրուիզային շոգենավերը, որոնք Մոսկվան կապում են Սանկտ Պետերբուրգի, Աստրախանի, Դոնի Ռոստովի և Ռուսաստանի այլ քաղաքների հետ[127]: Իրականացվում են նաև փոխադրումներ Խիմկիի ջրամբարի մերձքաղաքային ուղիներով։ Նավիգացիայի ընթացքում Մոսկվա-գետի վրա գործում են գետային տրամվայների մի քանի երթուղիներ[128]:

Բեռնատար նավամատույցներ կան Հյուսիսային, Արևմտյան և Հարավային գետային նավահանգիստներում: Գետային բեռնափոխադրումները Մոսկվա գետի վրայով հիմնականում ապահովում են շինարարական բնույթի տարբեր ածովի բեռների մատակարարումը, Հարավային նավահանգստում առկա է խոշոր կոնտեյներային տերմինալ[128][129]:

Հեծանվային տրանսպորտ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ վիճակագրության՝ Մոսկվայում կա ավելի քան 3,5 միլիոն հեծանիվ, սակայն առաջին հեծանվային ուղին մայրաքաղաքում ստեղծվել է միայն 2011 թվականին[130]: 2013 թվականին հեծանվային ճանապարհի երկարությունը հասել է 100 կմ՝ իր մեջ ներառելով բազմակիլոմետրանոց երթուղիներ, ինչպիսիք են Բարկլայա փողոցը «Ֆիլի» զբոսայգու միջով մինչև «Կրիլատսկոյե» մետրոյի կայարանը (8 կմ) և «Մուզեոն» զբոսայգուց մինչև Հաղթանակի զբոսայգի (16 մ): Ամռանը աշխատում են քաղաքային հեծանվային վարձույթի կայանները, որոնք հովանավորվում են Մոսկվայի Բանկի կողմից, ինչպես նաև մասնավոր վարձույթի ծառայությունները։

Գիտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայի Վորոբյովի լեռներում գտնվող Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի նախագահության նոր շենքը

Մոսկվան խոշոր համաշխարհային գիտական կենտրոն է՝ ներկայացված գիտա-հետազոտական ինստիտուտների կողմից, որոնք աշխատում են բազմաթիվ ոլորտներում, ինչպիսիք են միջուկային էներգետիկան, միկրոէլեկտրոնիկան, տիեզերագնացությունը և այլն։

Առաջին գիտական հետազոտությունները Մոսկվայում սկսել են անցկացվել Մոսկվայի համալսարանում 1755 թվականին։ 19-րդ դարում համալսարանին կից սկսեցին ստեղծվել գիտական համայնքներ, որոնք ուսումնասիրում էին Ռուսաստանի պատմությունը, բժշկությունը, ֆիզիկան, ռուսաց լեզուն և այլ գիտություններ[131]:

1828 թվականին Պետերբուրգում հիմնադրվում է Ռումյանցևի թանգարանը՝ գրքերի, մետաղադրամների, ձեռագրերի, այլ էթնոգրաֆիկ և պատմական նյութերի մեծ հավաքածու, որն արդեն 1861 թվականին տեղափոխվում է Մոսկվա, իսկ 1924 թվականին նրա հիմքի վրա ստեղծվում է Վլադիմիր Լենինի անվան ԽՍՀՄ Պետական գրադարանը (1992 թվականից՝ Ռուսաստանի պետական գրադարան):

20-րդ դարում Մոսկվայում սկսեց ձևավորվել գիտական հաստատությունների ճյուղային ցանցը։ Մոսկվայում բացվել են Հանքային հումքի համամիութենական ինստիտուտը[131] (1904), Ժուկովսկի անվան Կենտրոնական աէրոհիդրոդինամիկական ինստիտուտը (1918), Լ. Յա. Կարպովի անվան Քիմիական ինստիտուտը (1921), Մոսկվայի կապի և ինֆորմատիկայի տեխնիկական համալսարանը (1921), Կուրչատովի անվան ատոնային էներգիայի ինստիտուտը (1943), Տեսական և փորձարարական ֆիզիկայի ինստիտուտը (1945) և այլն։

Խորհրդային տարիներին Մոսկվայում սկսեց կենտրոնանալ ակադեմիական ցանցը։ Ստեղծվել են կամ տեղափոխվել Մոսկվա՝ Լենինի անվան գյուղատնտեսական գիտությունների համամիութենական ակադեմիան (1929), ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիաԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի նախագահությունը (տեղափոխվել է Լենինգրադից 1934 թվականին), ԽՍՀՄ բժշկական գիտությունների ակադեմիան (1944), ՌԽՖՍՀ մանկավարժական գիտությունների ակադեմիան (1943):

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ն. Է. Բաումանի անվան ՄՊՏՀ գլխավոր կորպուս

Բարձրագույն կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվան համարվում է Ռուսաստանի կարևորագույն կրթական կենտրոններից մեկը։ Երկրի առաջին բարձրագույն հաստատության՝ Սլավոնա-հունա-լատինական ակադեմիայի ի հայտ գալուց հետո քաղաքում կենտրոնացել էին կրթական հաստատությունների զգալի թիվ։ 1755 թվականին Շուվալովի և Լոմոնոսովի նախաձեռնությամբ հիմնվել է Մոսկվայի համալսարանը՝ Ռուսաստանի ամենահին և ամենաճանաչված համալսարանը։

2009 թվականի վերջի տվյալներով Մոսկվայում հաշվվում էր 264 բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, որոնցից 109-ը պետական կամ համայնքային և 155-ը՝ ոչ պետական։ Ուսանողների թիվը կազմում էր 1281,1 հազար մարդ[132]: Մոսկովյան 11 բարձրագույն ուսումնական հաստատություն ունեն Ազգային հետազոտական համալսարանի կարգավիճակ։

Քաղաքում հաշվվում են մոտ 400 գրադարաններ, որոնցից ամենահինը Ռուսաստանի հանրային գրադարան՝ ՄՊՀ Գիտական գրադարանն է, և երկրի ամենախոշորը՝ Ռուսական պետական (Լենինի) գրադարանը[67]:

Միջնակարգ կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2010 թվականի վերջին Մոսկվայում հաշվվում էր 1727 հանրակրթական դպրոց (1588 պետական և 139 մասնավոր)[133]: Քաղաքում առկա են 168 միջնակարգ հատուկ կրթական հաստատություններ (154 պետական և 14 մասնավոր)[134]: Առկա են նախադպրոցական 2314 կրթական հաստատություններ[135]:

Հասարակություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կրոն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նովոդևիչի վանքի տեսարանը

Մոսկվայում ներկայացված են բոլոր հիմնական համաշխարհային կրոնները: Պաշտոնապես քաղաքում գրանցված են ավելի քան 1000 կրոնական միավորումներ և կազմակերպություններ, որոնք ներկայացնում են ավելի քան 50 տարբեր կրոնադավանական ուղղություններ։

Կրոնական կազմակերպություններից ամենամեծը համարվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցին (Մոսկովյան պատրիարքությունը)՝ այն իր մեջ ներառում է մոտ 500 միավորումներ և կազմակերպություններ, 711 ուղղափառ տաճարներ և մատուռներ, 6 տղամարդկանց և 6 կանանց մենաստաններ, որոնք մտնում են Մոսկովյան քաղաքային թեմի կազմի մեջ։ Գործող են համարվում 645 տաճար և մատուռ՝ ամենախոշորը համարվում է Քրիստոս Փրկիչ տաճարը՝Ռուսաստանի կարևոր մայր տաճարը, ինչպես նաև 45 տաճար և մատուռ գտնվում են կառուցման փուլում[136]: «Վլաստ» ամսագրի (ռուս.՝ Власть) տեղեկություններով, 2010 թվականի նոյեմբերի դրությամբ Մոսկվայում գործում էր 253 հանրային ուղղափառ տաճար[137]:

Քաղաքում գործում են հնածեսական ուղղափառ միավորումներ և կազմակերպություններ, որոնց թիվը մոտ տասն է (ամենախոշորը՝ Ռուսական հնածեսական ուղղափառ եկեղեցի, որոնց ժամերգությունները անց են կացվում 13 տաճարներում և մատուռներում):

Իսլամը ներկայացնում են 25 միավորումներ և կազմակերպություններ, ժամերգությունները անց են կացվում 4 մզկիթներում, որոնցից ամենախոշորը համարվում է Մոսկվայի մայր տաճարի մզկիթը։

Մոսկվայում նաև ներկայացված են հուդայականություն (21 միավորումներ և կազմակերպություններ, 5 սինագոգաներ), բուդդայականություն՝ 16 միավորումներ և կազմակերպություններ, 4 հոգևոր շինություններ, կառուցվում է 1 տաճար, Հայ առաքելական եկեղեցի՝ 3 միավորումներ և կազմակերպություններ, 2 տաճար, կառուցվում է ևս 2 տաճար, կաթոլիկություն՝ 12 միավորումներ և կազմակերպություններ, 3 տաճար, լյութերականություն՝ 10 միավորումներ և կազմակերպություններ, 3 տաճար, բողոքականություն՝ մոտ 260 միավորումներ և կազմակերպություններ, 42 աղոթատեղի, այլ կրոնական ուղղություններ՝ մոտ 15 հոգևոր օբյեկտներ։

Բացի այդ, Մոսկվայում հաշվվում են 45 կրոնական կենտրոններ, 10 հոգևոր ուսումնական հաստատություններ և նույն թվով մենաստաններ:

Հանցագործություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվայում հանցագործությունների մասին տվյալները 2006—2008 թվականների ընթացքում (գրանցված հանցագործությունների թիվը)[138]
Գողություններ Կողոպուտներ Խաբեբայություններ Ավազակություններ Տնտեսական հանցագործություններ Թմրանյութերի ապօրինի շրջանառություն Ծանր վնասի պատճառում Սպանություններ և մահափորձեր Ընդհանուր
2006 101,031 25,366 13,866 5,786 27,100 9,972 1,689 1,191 237,384
2007 102,117 21,801 15,308 5,046 21,400 12,018 1,537 1,101 230,631
2008 92,866 20,085 14,429 4,650 20,800 12,039 1,558 989 211,914

Մոսկվայում գրանցված սպանությունների և մահափորձերի թիվը 2006 թվականի դրությամբ մշտական բնակչության ամեն 100 000 մարդու հաշվով կազմում է 11,4, մինչդեռ միջինում երկրում այդ ցուցանիշը կազմում է 20 գրանցված սպանություն մեկ տարվա ընթացքում մշտական բնակչության ամեն 100 000 մարդու հաշվով։ Գրանցված են ստրկության դեպքեր[139][140]:

2007 թվականին ծանր և առանձնահատուկ ծանր հանցագործությունների բացահայտումների տոկոսը կազմել է 36,8%: Դա ամենավատ ցուցանիշն է Ռուսաստանի տարածքում Սանկտ Պետերբուրգից հետո (25,5%)[141]:

Առողջապահություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մոսկվան հսկա քաղաք է, որտեղ միլիոնավոր մարդիկ ամեն օր օգտվում են հասարակական տրանսպորտից, ինչը չի կարող չազդել առաջին հերթին ինֆեկցիոն հիվանդությունների տարածման վրա։ Մոսկվայում հաշվվում են 1857 հիվանդանոցային և ամբուլատոր-պոլիկլինիկական հաստատություններ։ Դրանցից ավելի քան 250 կլինիկական հիվանդանոցներ և շտապ օգնության հիվանդանոցներ գործում են քաղաքում։ Բացի դրանից, Մոսկվայում գործում է նաև ամբուլատոր-պոլիկլինիկական հաստատությունների ցանկ, որոնք հաշվվում են ավելի քան 1600, որոնցից 256-ը՝ մանկական։ Քաղաքում նաև գործում են 64 ստոմատոլոգիական պոլիկլինիկաներ, 19 ծննդատներ, մոտ 20 մանկատներ[142]:

Ըստ 2013 թվականի պաշտոնական տվյալների՝ Մոսկվայի բնակիչների կյանքի միջին տևողությունը կազմում է 75,8 տարի[143]:

Գերեզմանոցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքի տարածքի զարգացման և աճի հետ կապված մի շարք գերեզմանոցներ կրճատվել են, իսկ որոշները՝ ոչնչացվել։ Ներկա դրությամբ քաղաքի սահմաններում գտնվում են 63 գործող գերեզմանոց[144] և երեք դիակիզարաններ՝ Միտինսկի գերեզմանոցի տարածքում գտնվող Միտինսկի դիակիզարանը, Նիկոլո-Արխանգելսկու դիակիզարանը Նիկոլո-Արխանգելսկու գերեզմանոցի տարածքում և Խովանսկի դիակիզարանը՝ Խովանսկի գերեզմանոցի տարածքում։

Մշակույթ և արվեստ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մեծ թատրոն (2011)

Մոսկվան Եվրոպայի և աշխարհի խոշորագույն մշակութային և տուրիստական կենտրոնն է։ Մոսկովյան տարածաշրջանը ունի Ռուսաստանում ամենահարուստ պատմամշակութային ներուժը։ Մոսկվայում կան բազմաթիվ տեսարժան վայրեր՝ ինչպես պատմամշակութային և ճարտարապետական հուշարձաններ, այնպես էլ ժամանակակից ժամանցային ենթակառուցվածք։

Ժամանակակից Մոսկվայում հաշվվում է ավելի քան 100 թատրոն [145]: Դրանցից ամենահայտնիներն են Մեծ թատրոնը, Փոքր թատրոնը, Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնը, «Սովրեմեննիկ» թատրոնը, Լենկոմ թատրոնը, Տագանկայի թատրոնը, Պյոտր Ֆոմենկոյի անվան թատրոնը:

Քաղաքում գործում է ավելի քան 60 թանգարան [145]: Մոսկվայի պետական համալսարանի մասնակցությամբ Մոսկվայում բացվել են Պոլիտեխնիկական, Պատմական, Կենդանաբանական, Մարդաբանության, Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան, Բուսաբանական և Կենդանաբանական այգիները (Մոսկվայի կենդանաբանական այգի): Մայրաքաղաքի բազմաթիվ թանգարաններից հարկ է նշել Տրետյակովյան պատկերասրահը, որը հիմնվել է ռուսազգի բարերարի կողմից, որի անունը հավերժ հիշատակվել է թանգարանի անվան մեջ։ Առկա են խոշոր ցուցահանդեսային տարածքներ (Նկարիչների կենտրոնական տուն, «Մանեժ» ցուցասրահ և այլն):

Բացի պետական թանգարաններից Մոսկվայում գործում են նաև բազմաթիվ մասնավոր գեղարվեստական պատկերասրահներ, որոնցից շատերը մասնագիտացել են ժամանակակից արվեստի վրա։

Մոսկվայում գործում է կինոթատրոնների մի քանի ցանց (ընդհանուր առմամբ ավելի քան 100 կինոդահլիճ) [145], որոնց վարձույթում առկա են ռուսական և արտասահմանյան կինոնկարներ։ Որոշ կինոթատրոններ իրենցից ներկայացնում են մուլտիհամալիրներ, ինչը հնարավորություն է տալիս ցուցադրել մի քանի կինոնկարներ տարբեր էկրանների վրա [146]:

Մոսկվայում են գտնվում բազմաթիվ խոշոր կինոստուդիաներ՝ «Մոսֆիլմ», Մ. Գորկու անվան կինոստուդիան, «Սոյուզմուլտֆիլմ» և այլն [49]: Ամեն տարի անց է կացվում Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնը:

Մոսկվայում գործում են բազմաթիվ գիշերային հաստատություններ՝ ակումբներ, բարեր, ռեստորաններ, վարյետեներ։ Օրինակ, «Աֆիշա» կայքի տեղեկությունների համաձայն՝ մայրաքաղաքում հաշվվում է առնվազն 400 ակումբ [147]: Հիմնական հաստատությունները կենտրոնացված են Բուլվարնոե օղակի ներսում, Տվերսկայա փողոցի երկայնքով, Օստոժենկայի, Նոր Արբատի, Կուտուզովսկի պողոտայի շրջանում և այլն։

Մինչև 2009 թվականի հուլիսի 1-ը (խաղային բիզնեսի սահմանափակման մասին օրենսդրության ուժի մեջ մտնելու ամսաթիվը) Մոսկվայում գործել են մեծ թվով կազինոներ, խաղային ակումբներ։

Մոսկվայում կան բազմաթիվ հնարավորություններ մանկական ժամանցի համար։ Ամենահայտնի վայրերը, որտեղ Մոսկվայի բնակիչները այցելում են երեխաների հետ, դրանք են ՝ Մոսկվայի կենդանաբանական այգին, Մոսկվայի մոլորակադիտարանը, Էքսպերեմենտարիում հետաքրքրաշարժ գիտությունների թանգարանը[148], Թիմիրյազևի անվան Բուսաբանական թանգարան: 2015 թվականին Մոսկվայի Ժողովրդական տնտեսության նվաճումների ցուցահանդեսի տարածքում բացվել է «Մոսկվարիում» օկեանարիումը [149]: Ամենախոշոր զվարճանքի և ատրակցիոնների փակ այգին է համարվում Happylon Magic Park-ը։ Իսկ Նագատինսկի գետափի մոտ DreamWorks ընկերության հետ համատեղ կառուցվում է նոր համաշխարհային մակարդակի զվարճանքի այգի [150]:

Վերջին ժամանակաշրջանում իրականացվում են մոսկովյան այգիների մոդեռնացման և վերակառուցման աշխատանքներ, դրանք դառնում են ավելի հարմար երեխաների հետ զբոսնելու համար զարգացած ենթակառուցվածքի շնորհիվ։ Բազմաթիվ այգիներում գործում է հեծանիվների և անվաչմուշկների վարձույթ։ Նաև 2015 թվականին Մոսկվայում բարեկարգման նախագծի շրջանակներում վերանորոգվել են ավելի քան 12 հազար մանկական խաղահրապարակ[151]:

Սպորտ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Լուժնիկի» համալիրի մեծ սպորտային հրապարակը

Մոսկվայում գործում են բազմաթիվ սպորտային կառույցներ։ Դրանց թվում են ավելի քան 200 լողավազան, ավելի քան 40 սպորտային պալատ, 30-ից ավելի մարզադաշտ, որոնք նախատեսված են ավելի քան 1500 հանդիսատեսի համար, ավելի քան 20 խոշոր սառցային հարթակ, 2700 մարզադահլիճ, մոտ 150 մանկա-պատանեկան մարզադպրոց, հեծանվահրապարակ և աշխարհում միակ հեծանվային վազքուղին, որը գտնվում է քաղաքի սահմաններում։ Մոսկվայում կան նաև ձիարշավներ անցկացնելու համար նախատեսված հարթակներ՝ Կենտրոնական Մոսկովյան ձիարշավարանը և Ձիամարզական Բիտցա համալիրը[67]: Մարզական կառույցներից շատերը կառուցվել կամ վերակառուցվել են 1980 թվականին Մոսկվայում XXII ամառային Օլիմպիական խաղերի անցկացման նախօրեին։ Դրանց թվում են «Լուժնիկի» և «Օլիմպիյսկի» համալիրները։ 1960-1994 թվականները քաղաքում գործում էր խոշորագույն բացօթյա «Մոսկվա» լողավազանը։

1990-ական թվականներին բազմաթիվ խոշոր մարզադաշտեր և մարզահամալիրներ վերապրում էին պատմության իրենց ամենադժվար տարիները, և, որպես կանոն, սպորտային միջոցառումներ այնտեղ չէին անցկացվում, փոխարենը իրենց տարածքում կազմակերպվում էին շուկաներ, սակայն այժմ այդ պրակտիկան մնացել է անցյալում, և մարզահրապարակները վերադարձրել են իրենց նախկին գործառույթները։ Որոշ մարզական կառույցներ դարձել են կոմերցիոն ֆիթնես-կենտրոններ։

Բասկետբոլային, հանդբոլային և մինի ֆուտբոլային մրցաշարերը առավել հաճախ անց են կացվում ԲԿՄԱ ունիվերսալ մարզահամալիրում և Կրիլատսկոե շրջանում և Լավոչկինի փողոցում գտնվող «Դինամո» սպորտի պալատներում։ Լողի և թենիսի մրցաշարերը առավել հաճախ անց են կացվում «Օլիմպիյսկի» և «Լուժնիկի» համալիրներում։ Հոկեյի խաղերը անցկացվում են բավականին հին սպորտային կառույցներում՝ «Լուժնիկի», «Սոկոլնիկի» և ԲԿՄԱ Սառցե մարզահամալիրում։ 2006 թվականին բացվել է «Մեգասպորտ» սպորտի պալատը, որը 2013 թվականին սկսեց վերակառուցվել։

Նաև վերակառուցվում են «Դինամո», Է. Ստրելցովի անվան և «Լուժնիկի» մարզադաշտերը։ 3-րդ Պեսչանայա փողոցի վրա կառուցվում է մարզադաշտ։ Ավելի վաղ, 2014 թվականի օգոստոսին շահագործման է հանձնվել «Օտկրիտիե Արենա» մարզադաշտը։

Բացի այն կառույցներից, որտեղ անցկացվում են տարբեր միջոցառումներ, քաղաքում գործում են բազմաթիվ սպորտային կազմակերպություններ, որոնցից աչքի են ընկնում այնպիսի հայտնի ֆուտբոլային ակումբներ, ինչպիսիք են՝ «Դինամո», «Լոկոմոտիվ», «Սպարտակ», «Տորպեդո» և ԲԿՄԱ, հոկեյի ակումբերը՝ «Դինամո», «Սպարտակ», ԲԿՄԱ, բասկետբոլային ակումբները՝ «Դինամո», ԲԿՄԱ, մինի-ֆուտբոլային ակումբեր՝ «Դինամո», «Դինա» և ԲԿՄԱ:

20-րդ դարի երկրորդ կեսին և 21-րդ դարի առաջին երկու տասնամյակներում Մոսկվայում անցկացվել են հետևյալ խոշոր մարզական մրցումներն ու մրցաշարերը՝

Մոսկվայում պլանավորում են անցկացնել հետևյալ խոշոր մրցումները՝

  • 2016 թվականին Մոսկվան, Սանկտ Պետերբուրգի հետ համատեղ պլանավորում է ընդունել տափօղակով հոկեյի աշխարհի առաջնությունը։
  • 2016 թվականին Մոսկվայում կանցկացվի շորթ թրեկի Եվրոպայի առաջնությունը։
  • 2018 թվականին Մոսկվայում պլանավորում են անցկացնել ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության մի շարք խաղեր, մասնավորապես՝ եզրափակիչ խաղը։

Ճարտարապետություն և տեսարժան վայրեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տվերսկայա փողոցը և 2002 թվականին ապամոնտաժված «Ինտուրիստ» հյուրանոցն երեկոյան

Մոսկվան կարևոր զբոսաշրջային կենտրոն է, որը զբոսաշրջիկներին գրավում է պահպանված ռուսական ճարտարապետության հուշարձաններով, որոնցից շատերը ներառված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում: Քաղաքում առկա է հյուրանոցների բավականին խոշոր և զարգացող ցանց: Այստեղ ներկայացված են համաշխարհային խոշոր հյուրանոցային բրենդերը[152]:

Հատակագծում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1830 թվականի «Մայրաքաղաքային Մոսկվայի նախագիծ» «Ռուսական կայսրության օրենքների ամբողջական ժողովածու։ Գծագրերի և ուրվանկարների գիրք։ Քաղաքների նախագծեր»-ից։

Մոսկվան հին ժամանակներից կառուցվել է ռադիալ-ճառագայթային հատակագծման կիրառմամբ: Այսպիսով, քաղաքը բաղկացած է կենտրոնից տարածվող մի քանի փողոցներից, այդ թվում է նաև Տվերսկայա փողոցը և օղակները (3 տրանսպորտային՝ ՄՕԱՃ, Սադովոե, Երրորդ տրանսպորտային, ինչպես նաև Բուլվարնոե): Նաև սկսվել է Չորրորդ տրանսպորտային օղակի կառուցումը: Մոսկվայի մետրոպոլիտենը կառուցվել է նույն սկզբունքով՝ Օղակաձև գիծը, որը ճառագայթային կայարանի գծի վրա ունի հանգուցակայարան, որոնք հատում են Մոսկվան հյուսիսից հարավ և արևմուտքից արևելք: Բացի այդ, պլանավորվում է մետրոպոլիտենի երկրորդ օղակի կառուցումը: Ներկա դրությամբ գործում են ապագա օղակի երեք կայարաններ՝ «Վարշավսկայա», «Կախովսկայա», «Կաշիրսկայա»:

Մոսկվայում կարևոր առևտրային փողոցներից է Տվերսկայա փողոցը, որը Մանեժնայա հրապարակից անցնում է Տվերյան շրջանով, հատում է Բուլվարնոե օղակը Պուշկինի հրապարակի շրջանում և ավարտվում է Տրիումֆալնայա հրապարակի մոտ: Նրա շարունակությունը Առաջին Տվերսկայա-Յամսկայա փողոցն է․ անցնում է Լենինգրադյան պողոտա Բելառուսական կայարանի մոտ: Տվերսկայա փողոցին հարող Թատերական միջափողոցը Կիտայ-գորոդի շրջանում մեծաքանակ խանութների գտնվելու վայրն է[153]:

Տվերսկայա փողոցը ամենաթանկ առևտրային փողոցներից մեկն է ոչ միայն Մոսկվայում և Ռուսաստանում, այլ նաև ամբողջ աշխարհում: Այն նաև գիշերային կյանքի և զվարճանքի կենտրոն է:

Քույր քաղաքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 «Перепись 2002 года показала изменение национального состава населения Москвы» (ռուսերեն)։ «Демоскоп» — Электронная версия бюллетеня «Население и общество». Институт демографии Государственного университета — Высшей школы экономики։ Վերցված է 2009-01-13  (ռուս.)
  2. Поспелов Е. М. Топонимический словарь Московской области. — М.: Профиздат, 320. — С. 173. — 320 с. — ISBN 5–255–01342–0.
  3. Агеева Р.А., Александров Ю.Н., Бондарчук Г.П. и др. Улицы Москвы. Старые и новые названия. Топонимический словарь-справочник / Отв. редактор Е.М.Поспелов. — М.: Изд. центр «Наука, техника, образование», 2003. — С. 184–185. — 336 с. — ISBN 5–9900013–1–2.
  4. Топоров, Владимир Николаевич «Baltica» Подмосковья // Балто-славянский сборник. — М.: Наука, 1972. — с. 217—280
  5. Фасмер, Макс Этимологический словарь русского языка. М., 1986, стр. 660—661
  6. Смолицкая Г. П., Горбаневский, Михаил Викторович Топонимия Москвы (Серия «Литературоведение и языкознание») / Отв. редактор Иванов, Вячеслав Всеволодович. — М.: Наука, 1982. — С. 81–89. — 176 с.).
  7. 7,0 7,1 С.Собянин, выступление в Московской городской Думе «Отчёт о результатах деятельности Правительства Москвы за 2011—2012 годы»
  8. «Памятник природы «Высшая точка Москвы — 255 м над уровнем моря (Тёплый Стан)»»։ Государственный Дарвиновский музей։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ ապրիլի 29 
  9. «Самая высокая и самая низкая точки Москвы»։ «Прогулки по Москве»։ 2011-06-08։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-05-27-ին։ Վերցված է 2012 թ․ ապրիլի 30 
  10. «Названия рек, ручьев, озёр, прудов и оврагов Москвы»։ moscow.gramota.ru։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 12 
  11. «Подготовка к зимнему времени началась»։ Интерфакс։ 2012-09-21։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 24 
  12. Большой энциклопедический словарь
  13. «2008 թվականը ամենատաք տարին էր Մոսկվայի պատմության մեջ (1-ին պարբերություն)»։ pogoda.ru.net։ 2009-01-11։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 11 (ռուս.)
  14. «Մոսկվայի օդի ջերմաստիճան»։ Погода и климат։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 11 
  15. «Մոսկվայի պատմության 130 տարիների ընթացքում ջերմաստիճանը բարձրացել է 38 աստիճանով»։ Lenta.ru։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին 
  16. «2008 թվականում Մոսկվայում գրանցվեցին ամենամեծ քանակով տեղումները»։ NEWSru.com։ 2009-01-09։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 11 
  17. Метеовеб.ру Մոսկվայում հյուսիսափայլի միջին տևողությունը, ՄՊՀ-ի աստղադիտարան
  18. «2008 թվականը Մոսկվայի պատմության ըթնացքում ամենատաք տարին է»։ pogoda.ru.net։ 2009-01-11։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 11 
  19. «2007 թ Մոսկվայում Հյուսիսափայլի տևողությունը»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ փետրվարի 21 
  20. «Официальный сайт национального парка Лосиный Остров»։ Лосиный Остров։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2009-01-27-ին։ Վերցված է 2009 թ․ նոյեմբերի 08–ին 
  21. 21,0 21,1 «Фауна»։ Битцевский лес։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 11 
  22. 22,0 22,1 Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 90-91. — 930 с.
  23. О. Л. Россолимо, И. Я. Павлинов, С. В. Крускоп, А. А. Лисовский, Н. Н. Спасская, А. В. Борисенко, А. А. Панютина 2 ч. // Разнообразие млекопитающих. — М.: КМК, 2004. — С. 89-90 (455-456). — 213 с. — ISBN 5–87317–098–3
  24. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 81-82. — 930 с.
  25. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 82. — 930 с.
  26. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 79-80. — 930 с.
  27. «Красная книга Москвы»։ Государственный Дарвиновский музей։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ նոյեմբերի 08–ին 
  28. «Кузьминский лесопарк»։ Энциклопедия «Москва»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 11 
  29. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 110-115. — 930 с.
  30. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 134-136. — 930 с.
  31. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 139-141. — 930 с.
  32. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 144-147. — 930 с.
  33. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 162-164. — 930 с.
  34. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 166-168. — 930 с.
  35. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 172-174. — 930 с.
  36. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 175-176. — 930 с.
  37. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 176-179. — 930 с.
  38. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 179-181. — 930 с.
  39. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 190-191. — 930 с.
  40. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 194-196. — 930 с.
  41. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 197-199. — 930 с.
  42. Б. Л. Самойлов, Г. В. Морозова Красная книга города Москвы. — М., 2001. — С. 208-211. — 930 с.
  43. Алексеев А. И. и др. Москвоведение. Наш город: Учебник для 5—7 классов общеобразовательных учреждений. — АНО ИЦ «Москвоведение», АО «Московские учебники». — М., 1999. — С. 69—70. — ISBN 5785300591
  44. «ППМ от 8 ноября 2005 г. № 866-ПП. О функционировании единой системы экологического мониторинга города Москвы и практическом использовании данных экологического мониторинга»։ Правительство Москвы։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 11 
  45. «Названы самые грязные районы Москвы»։ Интерфакс։ Վերցված է 2012 թ․ մայիսի 2 
  46. «ЧП на МНПЗ не окажет существенного воздействия на экологию — эксперты»։ РИА Новости։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 13 
  47. «№ 290-ПП О расширении применения диметилового эфира и других альтернативных видов моторного топлива»։ Официальный портал Мэра и Правительства Москвы։ 2007-05-27։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-06-24-ին։ Վերցված է 2012 թ․ հունիսի 15 
  48. «Москва заняла 14 место в списке самых грязных городов мира»։ travel.mail.ru։ 2008-03-08։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-05-27-ին։ Վերցված է 2012 թ․ փետրվարի 28 
  49. 49,00 49,01 49,02 49,03 49,04 49,05 49,06 49,07 49,08 49,09 49,10 «Москва (столица СССР)»։ Большая советская энциклопедия։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-02-02-ին։ Վերցված է 2010 թ․ օգոստոսի 15 
  50. Воронин Н. Н. Московский Кремль (1156—1367). // Материалы и исследования по археологии СССР. № 77 (Метательная артиллерия и оборонительные сооружения). — М., 1958. — С. 57—66.
  51. «Исторический очерк (Москва)»։ Энциклопедия «Москва»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 11 
  52. «Переезд Советов»։ Итоги։ 2001-08-14։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-19-ին։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 18 
  53. Постановление ВЦИК от 14.01.1929 «Об образовании на территории Р. С. Ф. С. Р. административно-территориальных объединений краевого и областного значения»
  54. СССР: административно-территориальное деление союзных республик на 1 января 1974 года. — М.: Известия, 1974., стр. 128
  55. Там же, стр. 116
  56. Гвоздецкий В. Л.։ «Москва и индустриализация»։ Слово։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 11 
  57. «Телевизионное вещание в России»։ ubrus.org։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 15 
  58. Большая советская энциклопедия. — 3-е изд. — Մոսկվա: Советская энциклопедия, 1977. — Т. 24, II. — С. 417.
  59. «Семь высоток — символ Москвы»։ Российская архитектура։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 26 
  60. Ъ-Власть — «Ураган варварских разрушений проносится по улицам»
  61. «Москомархитектура. Исторический экскурс»։ Москомархитектура։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2006-09-26-ին։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 26 
  62. «Новый облик Москвы»։ CREDCARD 2000—2009։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ փետրվարի 6 
  63. «Строительный бум в Москве все чаще приводит к катастрофам»։ NEWSru.com։ 2004-03-25։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2010 թ․ օգոստոսի 13 
  64. Огонек: «В Москве сейчас не строительный бум, а только его начало»
  65. Хранители Садового кольца // gzt.ru
  66. Приказ Министерства культуры Российской Федерации, Министерства регионального развития Российской Федерации от 29 июля 2010 г. № 418/339 г. Москва «Об утверждении перечня исторических поселений»
  67. 67,0 67,1 67,2 «Москва в зеркале цифр, фактов, событий 2009/2010»։ Официальный сервер правительства Москвы։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-02-02-ին։ Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 28 
  68. «Исполнительная власть Москвы»։ Официальный сервер Правительства Москвы։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2007-09-25-ին։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 15 
  69. «Закон города Москвы от 6 ноября 2002 года № 56 «Об организации местного самоуправления в городе Москве»»։ Центр координации ГУ ИС։ 2013-02-28։ Վերցված է 2015-02-15 
  70. «Конституционный суд переехал в Петербург»։ «Интерфакс»/«Московский комсомолец»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009 թ․ հունվարի 12 
  71. «О совместных предложениях Правительства Москвы и Правительства Московской области по изменению границ столицы Российской Федерации — города Москвы»։ Официальный портал Мэра и Правительства Москвы։ 2011-07-11։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-04-ին։ Վերցված է 2011 թ․ օգոստոսի 4 
  72. «С. Собянин: Площадь территорий, присоединяемых к Москве, увеличивается до 160 тыс. га»։ Официальный портал Мэра и Правительства Москвы։ 2011-08-18։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-20-ին։ Վերցված է 2011 թ․ օգոստոսի 20 
  73. «Карта проекта согласованных предложений властей столицы и области по расширению границ Москвы»։ Официальный портал Мэра и Правительства Москвы։ 2011-08-19։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-20-ին։ Վերցված է 2011 թ․ օգոստոսի 20 
  74. «Расширение границ Москвы»։ Газета.Ru։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-05-27-ին։ Վերցված է 2012 թ․ մայիսի 9 
  75. Новые границы Москвы
  76. Юрий Кочетков. (2011-08-05)։ «Новая Москва не сразу строилась»։ Инвесткафе։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին 
  77. «Новая Москва: землю выкупят по рыночной цене, но…»։ За городом: Недвижимость / Infox.ru։ 2011-07-26։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին 
  78. «Закон города Москвы «О гербе города Москвы»»։ Правительство Москвы։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-13 
  79. «Закон города Москвы «О гимне города Москвы»»։ Официальный сервер правительства Москвы։ Правительство Москвы։ Վերցված է 2009-01-13 
  80. «Итоги всероссийской переписи населения 2002. Численность и размещение населения»։ Федеральная служба государственной статистики։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-03-8 
  81. Социально-экономическое положение в г. Москве в январе — сентябре 2012 г.
  82. Официальный сайт Всероссийской переписи 2010 года. Полмиллиона москвичей утеряли без умысла
  83. 23.11.2010 Предварительные результаты Всероссийской переписи населения обсуждены на расширенном заседании Комитета СФ по делам Федерации и региональной политике. Официальный сайт Всероссийской переписи 2010 года
  84. Информационное агентство «РосБалт». Дарья Миронова. В столице потеряли два Люксембурга
  85. «Москва, до востребования»։ Российская газета։ 2009-02-09։ Վերցված է 2013-01-18 
  86. «Московское произношение»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին 
  87. Приложения к итогам ВПН 2010 года в Москве
  88. «Справка о количестве действующих кредитных организаций и их филиалов»։ Центральный банк Российской федерации։ 2008-03-01։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-13 
  89. В мировом рейтинге городов по размеру ВВП Москва заняла 15-е место // Rb.ru, 5 ноября 2009
  90. «Социально-экономическое положение России — 2007 год: оборот розничной торговли»։ Федеральная служба государственной статистики։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-13 
  91. «Социально-экономическое положение России — 2007 год: оборот оптовой торговли организаций оптовой торговли»։ Федеральная служба государственной статистики։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-13 
  92. «Социально-экономическое положение России — 2007 год: объём платных услуг населению»։ Федеральная служба государственной статистики։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-13 
  93. Исследование инвестиционной привлекательности России, 2011 год — Ernst & Young — Россия
  94. «The Global Cities Index 2010» (անգլերեն)։ www.foreignpolicy.com։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-02-02-ին։ Վերցված է 2011-02-19 
  95. «The 2008 Global Cities Index» (անգլերեն)։ www.foreignpolicy.com։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-02-02-ին։ Վերցված է 2009-11-08 
  96. «Независимая газета» (05.04.2011): Москва — далеко не самый дорогой город в России
  97. Составлен проект рейтинга привлекательности российских городов
  98. 98,0 98,1 98,2 98,3 98,4 «Приоритеты развития Москвы. Программа «Москва — город, удобный для жизни»»։ Правительство Москвы։ 27.07.2009։ Վերցված է 2013-10-24 
  99. Приоритеты развития Москвы. Программа «Москва — город, удобный для жизни». Правительство Москвы (27.07.2009)
  100. «С 15 января грузовикам запретят въезд в Москву»։ auto.vesti.ru։ 22 ноября 2010։ Վերցված է 2014-07-13 
  101. «Планы департамента дорожного строительства: будут расширять перекрёстки и строить развязки»։ NEWSmsk.com։ 22 ноября 2010։ Վերցված է 2014-07-13 
  102. «Автомобильные пробки обошлись Москве в 40 миллиардов рублей»։ 14 января 2009։ Վերցված է 2014-07-13 
  103. «Из «Москва-Сити» выдернут пробки»։ Деловой журнал «Финанс»։ 03.11.2010։ Վերցված է 2014-07-13 
  104. «В Москве и Петербурге штрафы за неправильную парковку вырастут в разы»։ РИА Новости։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին։ Վերցված է 2012-06-24 
  105. «Москве не хватает около миллиона парковочных мест для машин»։ РИА Новости։ 08.09.2010։ Վերցված է 2014-07-13 
  106. Возбуждено уголовное дело в отношении экс-чиновников стройкомплекса Москвы // kommersant.ru
  107. Сроки сдачи первых «народных гаражей» в Москве затягиваются // «Ведомости» со ссылкой на «РИА Новости»
  108. «Первые платные городские парковки в центре Москвы откроют 1 ноября»։ РИА Новости։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին։ Վերցված է 2012-06-24 
  109. Садово-парковое кольцо. Платная парковка заработала внутри Садового кольца
  110. Парковки взяли третье кольцо. Платные парковки выйдут за пределы Садового кольца в июне
  111. Платные парковки вышли во двор. Платные городские парковки могут появиться во дворах домов в Москве
  112. Стоимость парковки внутри Бульварного кольца увеличат до 80 руб в час
  113. «Департамент транспорта и связи города Москвы»։ Официальный сайт Департамента։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-13 
  114. Анна Гараненко. (27 июля 2009)։ «Автобусам уступили дорогу»։ Известия։ Վերցված է 2013-10-12 
  115. «В Москве появилась первая выделенная полоса для общественного транспорта»։ Regnum։ 27.07.2009։ Վերցված է 2013-10-12 
  116. «Следующая выделенная полоса откроется на Севастопольском проспекте»։ Авто.Вести.Ru։ 2011-07-14։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2011-07-14 
  117. Правительство Москвы разрешит провоз велосипедов в наземном транспорте
  118. Мария Макалкина. Самые красивые станции московского метро // Квадратный метр : газета. — 2008. — В. 11 (373).
  119. «Метрополитен в цифрах»։ Официальный сайт Московского метрополитена։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-19-ին։ Վերցված է 2013-01-18 
  120. «О метрополитене»։ Официальный сайт Московского метрополитена։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-05-ին։ Վերցված է 2012-12-28 
  121. «Кольцевая линия Московского метрополитена. Справка»։ РИА Новости։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին։ Վերցված է 2009-04-23 
  122. Наталия Душкина об «эстетической слепоте» в Московском метрополитене — интервью ИА REGNUM
  123. «Московская монорельсовая транспортная система»։ Официальный сайт Московского метрополитена։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-13 
  124. Ветка по-пекински. Китай вложится в строительство московского метро
  125. Мячин И. К. Москва. Краткий путеводитель.— Изд. 4-е, доп.‑ М.: Мысль, 1964.— С. 178.
  126. Бродский Я. Е. Москва. Спутник туриста: Путеводитель.‑ М.: Моск. рабочий, 1987.— С. 175.
  127. «Северный речной вокзал»։ Энциклопедия «Москва»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին։ Վերցված է 2013-01-11 
  128. 128,0 128,1 Доходное место: Будни московских доков // Ведомости
  129. Москва. Северный речной вокзал // locman.net
  130. «Велодорожки Москвы»։ Москва 24։ Վերցված է 2015-03-07 
  131. 131,0 131,1 «Наука»։ KM.RU։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-13 
  132. «Высшие учебные заведения г. Москвы»։ Государственный орган федеральной службы государственной статистики по г. Москве։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2011-07-11 
  133. «Общеобразовательные учреждения г. Москвы»։ Государственный орган федеральной службы государственной статистики по г. Москве։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-12-15-ին։ Վերցված է 2012-12-10 
  134. «Средние специальные учебные заведения»։ Государственный орган федеральной службы государственной статистики по г. Москве։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-12-15-ին։ Վերցված է 2012-12-10 
  135. «Дошкольные образовательные учреждения г. Москвы»։ Государственный орган федеральной службы государственной статистики по г. Москве։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-12-15-ին։ Վերցված է 2012-12-10 
  136. «Москва в зеркале цифр, фактов, событий 2007—2008. см. Религиозные организации, вероисповедание»։ Վերցված է 2009-02-27 
  137. Чудо шаговой доступности. Журнал «Власть», № 43 (897) от 01.11.2010
  138. «Мониторинг — 2007 год. Преступность»
  139. «Рабство в Москве»։ Русский Репортёр 
  140. «Предотвращение и противодействие распространению рабства и торговли людьми в Российской Федерации»։ Бюро Международной организации по миграции (МОМ) в РФ / Международная организация труда / Проект «Предотвращение торговли людьми в РФ» 
  141. «Отчёт Министерства внутренних дел РФ»։ Официальный сайт Министерство внутренних дел Российской Федерации։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2007-09-28-ին։ Վերցված է 2009-01-13 
  142. «Москва в зеркале цифр, фактов, событий 2007—2008. см. Здравоохранение»։ Վերցված է 2009-02-27 
  143. «Средняя продолжительность жизни москвичей составила 75,8 года:: Общество:: Top.rbc.ru»։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-04-14-ին։ Վերցված է 2013-04-11 
  144. Кладбища Москвы. ГУП Ритуал
  145. 145,0 145,1 145,2 «Основные потоки зарубежных гостей»։ infrastructure.moscow.ru։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2010-09-28 
  146. «Крупнейшие кинотеатры Москвы»։ РБК.Рейтинг։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-15 
  147. «Клубы Москвы»։ Афиша։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2013-01-14-ին 
  148. Геля Морозова (18 марта 2011)։ ««Экспериментаниум»: интерактивный музей занимательной науки» 
  149. ««Москвариум» на ВДНХ открылся для посетителей»։ 5 августа 2015 
  150. «Собянин: москвичи получат новый парк развлечений мирового уровня»։ ТВЦ։ 30 июня 2015 
  151. «В Москве отремонтировали более 12 тысяч детских площадок»։ Москва 24։ 30 апреля 2015 
  152. «Обзор гостиничного рынка Москвы 2006 год»։ Becar commercial property։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2011-08-21-ին։ Վերցված է 2009-01-26 
  153. «Go Magazine (на английском)»։ The Moscow Times։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2007-10-09-ին։ Վերցված է 2007-02-20 
Ռուսաստանի միլիոնանոց քաղաքներ Flag of Russia.svg

Մոսկվա | Սանկտ-Պետերբուրգ  • Նովոսիբիրսկ  • Եկատերինբուրգ  • Ներքին Նովգորոդ  • Սամարա  • Օմսկ
Կազան  • Չելյաբինսկ  • Դոնի Ռոստով

Ասիական երկրների մայրաքաղաքներ

ԱՄԷ Աբու Դաբի · Հորդանան Ամման · Թուրքիա Անկարա · Թուրքմենստան Աշխաբադ · Ղազախստան Աստանա · Իրաք Բաղդադ · Թաիլանդ Բանգկոկ · Բրունեյ Բանդար Սերի Բեգավան · Ադրբեջան Բաքու · Լիբանան Բեյրութ · Ղրղզստան Բիշքեկ · Սիրիա Դամասկոս · Բանգլադեշ Դաքքա · Արևելյան Թիմոր Դիլի · Կատար Դոհա · Տաջիկստան Դուշանբե · Հայաստան Երևան · Քուվեյթ Էլ Քուվեյթ · Սաուդյան Արաբիա Էր Ռիադ · Վրաստան Թբիլիսի · Իրան Թեհրան · Բութան Թհիմփհու · Պակիստան Իսլամաբադ · Նեպալ Կատմանդու · Մալայզիա Կուալա Լումպուր · Վիետնամ Հանոյ · Մալդիվներ Մալե · Բահրեյն Մանամա · Ֆիլիպիններ Մանիլա · Օման Մասկատ · Ռուսաստան Մոսկվա · Մյանմա Նայպիդո · Կիպրոսի Հանրապետություն Նիկոսիա · Հնդկաստան Նյու Դելի · Շրի Լանկա Շրի Ջայավարդենեպուրա Կոտտե · Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն Պեկին · Կամբոջա Պնոմպեն · Ինդոնեզիա Ջակարտա · Եմեն Սանաա · Հարավային Կորեա Սեուլ · Սինգապուր Սինգապուր · Լաոս Վիենտյան · Ուզբեկստան Տաշքենդ · Ճապոնիա Տոկիո · Մոնղոլիա Ուլան Բատոր · Հյուսիսային Կորեա Փենյան · Պակիստան Քաբուլ