Բարալեթ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գյուղ
Բարալեթ
ბარალეთი
Baraleti-Ikhtila.jpg
Կոորդինատներ: 41.5449°0′0″ հս․ լ. 43.5080°0′0″ ավ. ե. / 41.54490° հս․. լ. 43.50800° ավ. ե. / 41.54490; 43.50800
ԵրկիրՎրաստան Վրաստան
ՄարզՍամցխե-Ջավախք
ՇրջանԱխալքալաքի
ԲԾՄ1680 մ
Բնակչություն770[1] մարդ (2014)
Ազգային կազմհայեր, վրացիներ
##Բարալեթ (Վրաստան)
Red pog.png
##Բարալեթ (Սամցխե-Ջավախեթի մարզ)
Red pog.png

Բարալեթ (վրաց.՝ ბარალეთი), գյուղ Ջավախքում, Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում, Ախալքալաք քաղաքից 19 կմ հյուսիս: Գտնվում է ծովի մակարդակից 1680 մ բարձրության վրա:

Բնակչությունը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակվում են հայեր, կան նաև վրացիներ: Հայերի մի մասը բնիկներ են, մյուսները գաղթել են Ալաշկերտից և Արդահանից՝ 1829-1830 թվականներին։ Համաձայն 2014 թվականի հաշվառումների, գյուղն ուներ 770 բնակիչ:

Մշակույթ և տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակիչներն զբաղվում են հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Խորհրդային Միության տարիներին գյուղում կար մեքենավերանորոգման կայան, կարի արհեստանոց, հայկական միջնակարգ և վրացական ութամյա դպրոցներ, գրադարան, հիվանդանոց և այլն։ Հայկական դպրոցի շենքը կառուցվել էր 1867 թվականին, սկզբում եղել է մեկդասյան, հետագայում ` երկդասյան:

Պատմական ակնարկ և կրոն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բարալեթում կա երկու եկեղեցի` վրացական (XI դար) և հայկական («Սուրբ Աստվածածին»), որը կառուցվել է հին եկեղեցու տեղում ` 1868 թ-ին:

Բարալեթը հիշատակվում է XVIII դարում ` Վախուշտիի կողմից որպես քաղաք։ Գյուղի շուրջը պահպանվել են վանքի, շենքերի, պարիսպների ավերակներ և գերեզմաններ, որտեղ հայտնաբերվել են քարե դագաղներ, իսկ 0,5 կմ հյուսիս գտնվում է սրբատաշ քարով կառուցված «Սուրբ Ստեփանոս» մատուռը:

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վրացական եկեղեցի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայկական եկեղեցի[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «მოსახლეობის საყოველთაო აღწერა 2014»։ საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური։ ნოემბერი 2014։ Վերցված է 26 ივლისი 2016 

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • მ. ბერიძე, ჯავახეთის ძეგლთა მდგომარეობა (სამეცნიერო ექსპედიციის ანგარიში (1979 წ.), ჯავახეთი, ისტორია და თანამედროვეობა, ახალციხე, 2002, გვ. 335-404.
  • ვ. სილოგავა, ჯავახეთის ეპიგრაფიკა, ახალციხე, 2001
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png