Գրիգոր Դարանաղցի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Գրիգոր Դարանաղցի, Կամախեցի, Կամախացի (մոտ 1576, Դարանաղյաց գավառի Կամախ քաղաք- 1643, Ռոդոստո), նշանավոր եկեղեցական, ժամանակագիր։ Սովորել Է Բաբերդում։ 1590-1597 թվականին՝ Սեպուհ լեռան Լուսավորիչ վանքի կրոնավոր։ Եղել Է Արևելյան Հայաստանում, Ղրիմի հայկական գաղութում, Երուսաղեմում, Կոստանդնուպոլսում։ Երկար տարիներ Ռոդոստոյի (Կրետե կղզու) հայոց հոգևոր առաջնորդն Էր։ 1634-1640 թվականին գրել Է «ժամանակագրութիյուն» (միակ ձեռսգիրը պահպանվում Է Երուսաղեմում), որի մեջ նկարագրվող իրադարձությունների ականատեսն Է եղել։ Գրիգոր Դարանաղցու երկը հարուստ նյութ Է պարունակում Զալալիների շարժման վերաբերյալ, ըստ որում հեղինակը փորձել Է բացահայտել այդ շարժումների հասարակական դրդապատճառներն ու հետևանքները։ Երկում կարևոր տեղեկություններ կան Օսմանյան կայսրության ներքին դրության, հայերի վիճակի վերաբերյալ։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 3, էջ 214 CC-BY-SA-icon-80x15.png