Գոթֆրիդ Լայբնից

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Գոթֆրիդ Լայբնից
Gottfried Leibniz
Gottfried Wilhelm von Leibniz.jpg
Leibniz Hannover.jpg
Ծնվել է հունիսի 21 (հուլիսի 1), 1646[1]
Լայպցիգ[1]
Մահացել է նոյեմբերի 14, 1716({{padleft:1716|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:14|2|0}})[1] (70 տարեկանում)
Հաննովեր[1]
Քաղաքացիություն Banner of the Holy Roman Emperor with haloes (1400-1806).svg Սրբազան Հռոմեական կայսրություն
Ուղղություն ռացիոնալիզմ
Մասնագիտություն մաթեմատիկոս, փաստաբան, ֆիզիկոս, փիլիսոփա, դիվանագետ, պատմաբան, գրադարանավար, երաժշտագետ, գիտնական, գրող և երաժշտություն տեսաբան
Գործունեության ոլորտ մաթեմատիկական անալիզ
Անդամակցություն Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա և Լոնդոնի թագավորական ընկերություն
Ալմա մատեր Ալտդորֆի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներին լատիներեն
Գիտական ղեկավար Յակոբ Թոմասիուս և Քրիստիան Հյույգենս
Ազդվել է Պլատոն
Ազդել է Քրիստիան Վոլֆ
Պարգևներ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ և Լայբնիցի տաճար
Ստորագրություն
Leibnitz signature.svg
Gottfried Wilhelm Leibniz Վիքիպահեստում

Գոթֆրիդ Վիլհելմ Լայբնից (գերմ.՝ Gottfried Wilhelm von Leibniz, ծնվ. 1646 հունիսի 21 Լայպցիգ, Գերմանիա - մահ. 1716 նոյեմբերի 18 Հաննովեր, Գերմանիա ), գերմանացի փիլիսոփա, մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս։

Զարգացրել է հարաբերականության մասին ուսմունքը, և առաջինն է ձևակերպել էներգիայի պահպանման օրենքը, մաթեմատիկայում ստեղծել է դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հաշիվը։[2] Լայբնիցը սովորել է Լայպցիգի և Ենայի համալսարաններում, այնուհետև կատարելագործվել Փարիզում ու Լոնդոնում։ 1676 թվականից սովորել է Հաննովերի հերցոգի մոտ։ Լայբնիցը ձևակերպել է ֆիզիկայի կարևորագույն օրենքներից մեկը, որը կոչվում է «փոքրագույն գործողության սկզբունք»։[3] Առաջարկել է գլանի և մխոցի գաղափարը, կատարելագործել Պասկալի հաշվիչ մեքենան, նախագծել օպտիկական և հիդրավլիկ սարքեր։ Մաթեմատիկայում Լայբնիցը ներմուծել է մաթեմատիկական նշանների համակարգ, բազմաթիվ հասկացություններ և տերմիններ, որոնք օգտագործվում են մինչև այսօր։ [4][5]

Լայբնիցը ստեղծել է լեզուների պատմական առաջացման տեսությունը, տվել դրանց ծագումնաբանական դասակարգումը։ Նա հետաքրքրվել է նաև հայոց լեզվի հետ այլ լեզուների ունեցած փոխհարաբերության հարցով, խրախուսել ֆրանսիացի արևելագետ-հայագետ Մ. լա Կրոզի հայագիտական աշխատանքները։ Լայբնիցը կապեր է ունեցել Ամստերդամում գործող հայ տպագրիչների՝ Ղուկաս Վանանդեցու և ուրիշների հետ։

Լայբնիցը եղել է Լոնդոնի թագավորական ընկերության, Փարիզի գիտությունների ակադեմիայի անդամ[2], Բեռլինի գիտությունների ակադեմիայի հիմնադիր-նախագահ։[6][7][8]

Լայբնիցը մոտ 1700 թ. հետազոտելով հայերենի, հիմա՝ գրաբարի բառապաշարը, այն դասել է իրանական լեզվաճյուղին և այնքան հիմնավոր, որ միայն 1875 թ. Հայնրիխ Հյուբշմանը, որոշեց հայերենի տեղը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքում որպես առանձին ճյուղ[9]։

Լեյբնիցը նաև համարվում է 17-րդ դարի փիլիսոփայության ավարտողը և գերմանական դասական փիլիսոփայության նախակարապետը, փիլիսոփայական համակարգի ստեղծողը, որը ստացել է մոնադոլոգիա անվանումը[10]: Նա զարգացրել է վերլուծության և սինթեզի մասին գիտություն[4][11], առաջին անգամ ձևակերպել է բավարար հիմքերի օրենքը (որին, սակայն, ոչ միայն տրամաբանական իմաստ էր տալիս) (մտածողությանը վերաբերվող), այլ նաև օնտոլոգիական (կեցությանը վերաբերվող) իմաստ. «... ոչ մի երևույթ չի կարող լինել ճիշտ կամ իրական, ոչ մի պնդում՝ արդար, առանց որևէ հիմքի, թե ինչու է գործն ընթանում այս կամ այն ձևով…»)[10][12]։ Լեյբնիցը համարվում է նաև ինքնության օրենքի ժամանակակից ձևակերպման հեղինակ[4][5][11], նա կիրառության մեջ է դրել «մոդել» բառը[4], գրել է մարդկային ուղեղի մեքենայացված մոդելավորման գործողությունների մասին[13]: Լեյբնիցը գաղափար է հայտնել էներգիայի մեկ տիպը այլի փոխակերպելու մասին[4], ձևակերպել է ֆիզիկայի վարիացիոն կարևորագույն սկզբունքներից մեկը՝ «նվազագույն գործողության սկզբունքը», և արել է մի շարք բացահայտումներ ֆիզիկայի հատուկ բաժիններում[4][5]:

Լեյբնիցը նաև կիրառության մեջ է դրել օրգանական համակարգերի ամբողջականության սկզբունքը, օրգանականի մեխանիկականին չնվազեցվող սկզբունքը և արտահայտվել է Երկրի էվոլյուցիայի մասին[4]:

Տես նաև[խմբագրել]

Բավարար հիմունքի օրենք

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Record #118571249 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 9-ին 2014:
  2. 2,0 2,1 Математический энциклопедический словарь. — М.: Советская энциклопедия, 1988.
  3. Белл Э. Т. Творцы математики, 1979
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 БСЭ "Лейбниц Готфрид Вильгельм"
  5. 5,0 5,1 5,2 В. Лейбниц // Большая энциклопедия Кирилла и Мефодия, 2004
  6. Большой Энциклопедический словарь, 2000
  7. И. М. Кондаков. Психологический словарь. — 2000.
  8. Новая философская энциклопедия: В 4 тт. Под ред. В. С. Стёпина, 2001
  9. http://culture.azg.am/?lang=AR&num=2010112006
  10. 10,0 10,1 Философский энциклопедический словарь. Гл. редакция: Л. Ф. Ильичёв, П. Н. Федосеев, С. М. Ковалёв, В. Г. Панов, 1983
  11. Քաղվածելու սխալ՝ Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named .D0.91.D0.BB.D0.B8.D0.BD.D0.BD.D0.B8.D0.BA.D0.BE.D0.B2
  12. Избранные философские сочинения. — М., 1908. — С. 347.
  13. Քաղվածելու սխալ՝ Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named .D0.AD.D0.BD.D1.86.D0.B8.D0.BA.D0.BB.D0.BE.D0.BF.D0.B5.D0.B4

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Դպրոցական մեծ հանրագիտարան։ Գիրք 1, հատոր 1։ Երևան 2008, էջ 378

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են