Հեյկե Կամերլինգ Օնես

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Հեյկե Կամերլինգ Օնես
հոլ.՝ Heike Kamerlingh Onnes
Kamerlingh portret.jpg
Ծնվել է սեպտեմբերի 21, 1853({{padleft:1853|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[1][2][3][4][5]
Գրոնինգեն, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[6]
Մահացել է փետրվարի 21, 1926({{padleft:1926|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[6][2][3][4][5] (72 տարեկանում)
Լեյդեն, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[6]
Քաղաքացիություն Flag of the Netherlands.svg Նիդերլանդներ
Մասնագիտություն ֆիզիկոս, գյուտարար և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Լեյդենի համալսարան
Գործունեության ոլորտ ֆիզիկա
Անդամակցություն Լոնդոնի թագավորական ընկերություն, Լեոպոլդինա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Նիդեռլանդական արվեստների և գիտությունների թագավորական ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա և Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիա[7]
Ալմա մատեր Հայդելբերգի համալսարան և Գրոնինգենի համալսարան
Տիրապետում է լեզուներին հոլանդերեն[8]
Եղել է գիտական ղեկավար Ժյուլ-Էմիլ Վերշաֆելտ
Հայտնի աշակերտներ Wander Johannes de Haas և Պիտեր Զեեման
Ինչով է հայտնի Գերհաղորդականության հայտնաբերող
Պարգևներ
Heike Kamerlingh Onnes Վիքիպահեստում

Հեյկե Կամերլինգ Օնես (հոլ.՝ Heike Kamerlingh Onnes, սեպտեմբերի 21, 1853({{padleft:1853|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[1][2][3][4][5], Գրոնինգեն, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[6] - փետրվարի 21, 1926({{padleft:1926|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[6][2][3][4][5], Լեյդեն, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[6]), հոլանդացի ֆիզիկոս և քիմիկոս, Լեյդենի համալսարանի պրոֆեսոր (1882-1924)։

Հեղուկ հելիում ստանալու նպատակով Լեյդենի համալսարանում ստեղծել է հատուկ կրիոգենային լաբորատորիա, որը դարձել է ցածր ջերմաստիճանների ֆիզիկայի համաշխարհային կենտրոն և կոչվել նրա անունով։

Առաջինը Կամերլին Օնեսին է հաջողվել հասնել բացարձակ զրոյին մոտ ջերմաստիճանների։ 1908-ին նա առաջինն է ստացել հեղուկ հելիում։ 1911-ին սնդիկի էլեկտրական դիմադրությունը հետազոտելիս հայտ նաբերել է, որ 4, 1K ջերմաստիճանում դիմադրությունն անհետանում է, այդ երևույթն ստացել է գերհաղորդականություն անվանումը, իսկ ինքը գիտնական դարձել է փաստորեն այն հայտնաբերողը։

1913 թ. ստացել է Նոբելյան մրցանակ ֆիզիկայի բնագավառում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 203 CC-BY-SA-icon-80x15.png