Հեյկե Կամերլինգ Օնես

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հեյկե Կամերլինգ Օնես
հոլ.՝ Heike Kamerlingh Onnes
Kamerlingh portret.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 21, 1853(1853-09-21)[1][2][3][4][5][6]
Գրոնինգեն, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[7]
Մահացել էփետրվարի 21, 1926(1926-02-21)[7][2][3][4][5][6] (72 տարեկանում)
Լեյդեն, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[7]
ՔաղաքացիությունFlag of the Netherlands.svg Նիդերլանդներ
Մասնագիտությունֆիզիկոս, գյուտարար, պրոֆեսոր և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Լեյդենի համալսարան
Գործունեության ոլորտֆիզիկա
Պաշտոն(ներ)rector magnificus of Leiden University
ԱնդամակցությունԼոնդոնի թագավորական ընկերություն, Լեոպոլդինա, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Նիդեռլանդական արվեստների և գիտությունների թագավորական ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա, Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա, Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիա[8] և ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիա
Ալմա մատերՀայդելբերգի համալսարան և Գրոնինգենի համալսարան
Գիտական աստիճանգիտության մագիստր (1878) և փիլիսոփայության դոկտոր (1879)
Տիրապետում է լեզուներինհոլանդերեն[1]
Եղել է գիտական ղեկավարԺյուլ-Էմիլ Վերշաֆելտ, Wander Johannes de Haas և Պիտեր Զեեման
Ինչով է հայտնիԳերհաղորդականության հայտնաբերող
Պարգևներֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[9][10] Ռումֆորդի մեդալ Մատեուչի մեդալ Ֆրանկլինի մեդալ և Foreign Member of the Royal Society
Heike Kamerlingh Onnes Վիքիպահեստում

Հեյկե Կամերլինգ Օնես (հոլ.՝ Heike Kamerlingh Onnes, սեպտեմբերի 21, 1853(1853-09-21)[1][2][3][4][5][6], Գրոնինգեն, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[7] - փետրվարի 21, 1926(1926-02-21)[7][2][3][4][5][6], Լեյդեն, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ, Նիդերլանդներ[7]), հոլանդացի ֆիզիկոս և քիմիկոս, Լեյդենի համալսարանի պրոֆեսոր (1882-1924)։

Հեղուկ հելիում ստանալու նպատակով Լեյդենի համալսարանում ստեղծել է հատուկ կրիոգենային լաբորատորիա, որը դարձել է ցածր ջերմաստիճանների ֆիզիկայի համաշխարհային կենտրոն և կոչվել նրա անունով։

Առաջինը Կամերլին Օնեսին է հաջողվել հասնել բացարձակ զրոյին մոտ ջերմաստիճանների։ 1908-ին նա առաջինն է ստացել հեղուկ հելիում։ 1911-ին սնդիկի էլեկտրական դիմադրությունը հետազոտելիս հայտ նաբերել է, որ 4, 1K ջերմաստիճանում դիմադրությունն անհետանում է, այդ երևույթն ստացել է գերհաղորդականություն անվանումը, իսկ ինքը գիտնական դարձել է փաստորեն այն հայտնաբերողը։

1913 թ. ստացել է Նոբելյան մրցանակ ֆիզիկայի բնագավառում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 203 CC-BY-SA-icon-80x15.png