Հյու Դեյվիդ Փոլիտցեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հյու Դեյվիդ Փոլիտցեր
Hugh David Politzer
Ծնվել էօգոստոսի 31, 1949(1949-08-31)[1][2][3] (70 տարեկան)
Նյու Յորք, Նյու Յորք[4][5][6]
Բնակության վայր(եր)Կալիֆոռնիա
ՔաղաքացիությունFlag of the United States.svg ԱՄՆ[1][7][2]
Մասնագիտությունֆիզիկոս, միջուկային ֆիզիկոս, համալսարանի պրոֆեսոր և ֆիզիկոս-տեսաբան
Հաստատություն(ներ)Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտ
Գործունեության ոլորտֆիզիկա
ԱնդամակցությունԱրվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա և Ամերիկյան ֆիզիկական ընկերություն[8]
Ալմա մատերԲրոնքսի գիտությունների ավագ դպրոց, Միչիգանի համալսարան և Հարվարդի համալսարան
Գիտական ղեկավարՍիդնի Կոուլման
ՊարգևներԳուգենհայմի կրթաթոշակ ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[9][10] High Energy and Particle Physics Prize? և Սակուրաի պարգև[11]

Հյու Դեյվիդ Փոլիտցեր (անգլ.՝ Hugh David Politzer, օգոստոսի 31, 1949(1949-08-31)[1][2][3], Նյու Յորք, Նյու Յորք[4][5][6]), ամերիկացի ֆիզիկոս-տեսաբան, աշխատել է Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։ 2004 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, մրցանակը ստացել է համատեղ Դեյվիդ Գրոսի և Ֆրենկ Վիլչեկի հետ, «ուժեղ փոխազդեցությունների տեսության մեջ ասիմպտոտիկ ազատության հայտնագործման համար»:

Ծնվել է հրեա բժիշկների ընտանիքում, ծնողները ԱՄՆ են տեղափոխվել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո[12]: Ավարտել է Բրոնքսի գիտական բարձրագույն դպրոցը 1966 թվականին: Բակալավրի աստիճան ստացել է Միչիգանի համալսարանում 1969 թվականին: Գիտությունների դոկտորի կոչում ստացել է Հարվարդի համալսարանում 1974 թվականին, որտեղ նրա գիտական ղեկավարն է եղել Սիդնի Կոուլմանը: Իր առաջին հրապարակված աշխատությունում, որը լույս է տեսել 1973 թվականին[13], Փոլիտցերը նկարագրել է ասիմպտոտիկ ազատության երևույթը - քվարկերի միմյանց մոտենալու դեպքում ուժեղ փոխազդեցությունը թուլանում է: Երբ քվարկերը գտնվում են միմյանց չափազանց մոտ նրանց փոխազդեցության ուժերը այնքան են փոքրանում, որ նրանք սկսում են իրենց պահել որպես ազատ մասնիկներ: Այս երևույթը, որը նրանից անկախ հայտնաբերել են նաև Գրոսը և Վիլչեկը Փրինսթոնի համալսարանում, կարևորագույն դեր ունեցավ քվանտային քրոմոդինամիկայի զարգացման մեջ:

Դեյվիդ Փոլիտցերը և Թոմաս Ապելկվիստը կարևոր դեր ունեցան նաև չորմոնիումի հայտնաբերման կանխագուշակման մեջ — տարրական մասնիկի, որը բաղկացած է հմայված քվարկից և նրա հակամասնիկից: Փորձարարները անվանեցին այս մասնիկը J/ψ-մեզոն:

1974-ից 1977 թվականները Փոլիտցերը եղել է Հարվարդի միության կրթաթոշակի դափնեկիր: Դրանից հետո նա անցավ աշխատանքի Կալտեխ, որտեղ և մինչ այսօր աշխատում է տեսական ֆիզիկայի պրոֆեսոր: 1989 թվականին նա հանդես եկավ ֆիզիկոս Ռոբերտ Սերբերի (Մանհեթենյան նախագծի մասնակից) դերում «Գեր մարդը և փոքրիկ տղան» ֆիլմում:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]