Նևիլ Մոտտ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նևիլ Մոտտ
անգլ.՝ Nevill Mott
Mott,Nevill Francis 1952 London.jpg
Ծնվել էսեպտեմբերի 30, 1905(1905-09-30)[1][2][3][4]
Լիդս, Արևմտյան Յորքշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն
Մահացել էօգոստոսի 8, 1996(1996-08-08)[1][2][3][4] (90 տարեկանում)
Միլթոն-Քինս, Բաքինհեմշիր, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն[5]
ՔաղաքացիությունFlag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն[6]
Մասնագիտությունֆիզիկոս և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Բրիստոլի համալսարան
Գործունեության ոլորտֆիզիկա
ԱնդամակցությունԼոնդոնի թագավորական ընկերություն, Լեոպոլդինա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա և ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիա
Ալմա մատերՔլիֆթոն քոլեջ և Սուրբ Ջոնի քոլեջ
Տիրապետում է լեզուներինանգլերեն[1]
Գիտական ղեկավարՌալֆ Ֆլաուեր[7]
Եղել է գիտական ղեկավարԿլաուս Ֆուքս[8], Jacques Friedel?[9] և Volker Heine?[10]
ՊարգևներԼոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ Կոպլիի մեդալ[11] Թագավորական մեդալ ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[12][13] Երեք ֆիզիկոսների մրցանակ Հյուզի մեդալ Ֆարադեյի մեդալ Բեյքերյան լեկցիա Գաթրիի լեկցիա և Օտտավայի համալսարանի պատվավոր դոկտոր
Nevill Francis Mott Վիքիպահեստում

Նևիլ Ֆրենսիս Մոտտ (անգլ.՝ Sir Nevill Francis Mott, սեպտեմբերի 30, 1905(1905-09-30)[1][2][3][4], Լիդս, Արևմտյան Յորքշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - օգոստոսի 8, 1996(1996-08-08)[1][2][3][4], Միլթոն-Քինս, Բաքինհեմշիր, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն[5]), անգլիացի ֆիզիկոս։

Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1936)։ Ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանը։ Դասավանդել է Մանչեստրի (1929-30) և Քեմբրիջի (1930-33) համալսարաններում։ Բրիստոլի համալսարանի պրոֆեսոր (1933-54) և նույն համալսարանի ֆիզիկայի գիտահետազոտական լաբորատորիայի տնօրեն (1948-54)։ 1954-1971-ին ղեկավարել է Կավենդիշի լաբորատորիան։ Տեսական և կիրառական ֆիզիկայի միջազգային միության պրեզիդենտ (1951-57)։ Աշխատանքները վերաբերում են քվանտային մեխանիկային, պինդ մարմնի ֆիզիկային, ատոմային բախումների տեսությանը։ 1929-ին կանխատեսել է էլեկտրոնների բևեռացման երևույթը՝ ատոմներից դրանց ցրման ժամանակ և արտածել այդ բևեռացման բանաձևը (Մոտտի բանաձև)։ 1932-ին մշակել է ներքին կոնվերսիայի տեսությունը։ Բացատրել է հաղորդականության էլեկտրոնների էներգետիկ արգելքով հոսանքի ուղղման երևույթը, առաջարկել մետաղների ջերմաէլշուի տեսությունը։ Ստեղծել է չկարգավորված համակարգերի էլեկտրահաղորդականության տեսությունը (Նոբելյան մրցանակ), 1977, Ֆ․ Անդերսոնի և Զ․ վան Ֆլեքի հետ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 46 CC-BY-SA-icon-80x15.png