Գուստավ Հերց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Գուստավ Հերց
GustavHertz
Gustav Hertz.jpg
Ծնվել է հուլիսի 22, 1887({{padleft:1887|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:22|2|0}})[1]
Համբուրգ[2]
Մահացել է հոկտեմբերի 30, 1975({{padleft:1975|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})[1] (88 տարեկանում)
Արևելյան Բեռլին[3]
Գերեզման Օլսդորֆի գերեզմանատուն
Քաղաքացիություն Flag of East Germany.svg ԳԴՀ
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն ֆիզիկոս և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Բեռլինի տեխնիկական համալսարան և Հալլե-Վիտենբերգի համալսարան
Անդամակցություն Բեռլինի գիտությունների ակադեմիա, Սաքսոնիայի գիտությունների ակադեմիա, Լեոպոլդինա և ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատեր Ֆրիդրիխ-Վիլհելմի համակսարան
Տիրապետում է լեզուներին գերմաներեն
Գիտական ղեկավար Մաքս Պլանկ և Հենրիխ Ռուբենս
Պարգևներ Ստալինյան մրցանակ, «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» ոսկե շքանշան, նշանավոր ժողովրդական գիտնական, ԳԴՀ ազգային մրցանակ, ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ կամ Մաքս Պլանկի անվան մեդալ
Երեխա(ներ) Կարլ Հելմութ Հերց
Gustav Hertz Վիքիպահեստում

Գուստավ Լյուդվիգ Հերց (անգլ.՝ Gustav Ludwig Hertz, 1887, հուլիսի 22, Համբուրգ - 1975, հոկտեմբերի 30, Բեռլին), գերմանացի ֆիզիկոս, Բեռլինի ԳԱ անդամ, Նոբելյան մրցանակակիր (1925

Գերմանացի ֆիզիկոս, մեծանուն ֆիզիկոս Հենրիխ Հերցի թոռն է։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1913-1920 թվականներին աշխատել է Բեռլինի համալսարանում, 1920-1925 թվականներին՝ Էյդհովենի Ֆիլիպսի գործարանի լաբորատորիայում, 1925-1927 թվականներին՝ Հալեյի համալսարանի, 1928-1935 թվականներին՝ Բեռլինի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցի պրոֆեսոր։ 1935-1945 թվականին ղեկավարել է Բեռլինի Սիմենսի անվան գիտահետազոտական լաբորատորիան։ 1945-1954 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ-ում։ 1954-1962 թվականներին Լայպցիգի ֆիզիկայի ինստիտուտի պրոֆեսոր և տնօրեն։

Հիմնական աշխատանքները նվիրված են սպեկտրադիտմանը։ 1912-1914 թվականներին Ջ. Ֆրանկի հետ կատարած հիմնարար փորձերի համար 1925 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։ 1913 թվականին Ֆրանկ Հերցի հետ հետազոտել է գազի ատոմների մոլեկուլների հետ էլեկտրոնների բախման երևույթը և փորձով ապացուցել ատոմի էներգիայի ընդհատ մակարդակի գոյությունը։ Ուսումնասիրել է ռենտգենյան ճառագայթների կլանման սպեկտրները, մշակել իզոտոպների բաժանման դիֆուզիոն մեթոդը։ Կատարել է մի շարք աշխատանքներ դիֆրակցիայի, էլեկտրոնային ճառագայթման, գազերի մեջ պարպումների, պլազմայի գերձայնի և կիսահաղորդիչների բնագավառում։ Եղել է աշխարհի բազմաթիվ ակադեմիաների ու գիտական ընկերությունների անդամ, այդ թվում նաև ԽՍՀՄ ԳԱ (1958) արտասահմանյան անդամ[4]։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Նոբելյան մրցանակ (1925, Ֆրանկի հետ)
  • ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1951)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Record #118703927 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 9-ին 2014:
  2. Record #118703927 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է դեկտեմբերի 10-ին 2014:
  3. Record #118703927 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է դեկտեմբերի 30-ին 2014:
  4. Gustav Hertz - Biographical

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պավել Ծատուրյան, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ, 1901-2000, Գիրք Ա, Երևան-2007։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png