Համբուրգ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Բնակավայր
Համբուրգ
գերմ.՝ Freie und Hansestadt Hamburg
Դրոշ Զինանշան
Flag of Hamburg.svg Coat of arms of Hamburg.svg

Hamburg Binnenalster & Rathaus.jpg
Կոորդինատներ: 53°33′0″ հս․ լ. 10°0′0″ ավ. ե. / 53.55000° հս․. լ. 10.00000° ավ. ե. / 53.55000; 10.00000
Երկիր Գերմանիա Գերմանիա
Ներքին բաժանում Ալտոնա, Բերգերդորֆ, Այմսբյուտել, Համբուրգ Միտտե, Հարավային Համբուրգ, Համբուրգ, Վանդսբեկ, Amt Ritzebüttel և Q1803004?
Մակերես 755±1 կմ²
ԲԾՄ 6±1 մետր
Բնակչություն 1 787 408±1 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2015)
Ժամային գոտի UTC+1 և UTC+2
Հեռախոսային կոդ 40 և 4721
Փոստային ինդեքսներ 20095–21149, 22041–22769 և 27499
Ավտոմոբիլային կոդ HH
Պաշտոնական կայք hamburg.de
##Համբուրգ (Գերմանիա)
Red pog.png

Համբուրգ[1] (գերմաներեն՝ Hamburg), մեծությամբ Գերմանիայի երկրորդ քաղաքն է (Բեռլինից հետո), յոթերորդ խոշորագույնը Եվրամիությունում և առավել բնակեցված քաղաքը Եվրոպական միության ոչ մայրաքաղաքների մեջ։

Համբուրգը խոշոր նավահանգստային քաղաք է։ Նրա բնակչությունը գերազանցում է 1.7 միլիոնը, իսկ Համբուրգ Մետրոպոլիտան մարզը ունի ավելի քան 5 միլիոն բնակիչ։ Քաղաքը գտնվում է Էլբա գետի մոտ։ Համբուրգը համարվում է տրանսպորտային հանգույց՝ լինելով 2-րդ խոշորագույն նավահանգիստը Եվրոպայում։ Այն հանդիսանում է ԶԼՄ-ների և արդյունաբերության կենտրոն։ Ռադիո և հեռուստաալիքներ հեռարձակող Norddeutscher Rundfunk Gruner + Jahr և Spiegel-Verlag համարվում են Համբուրգի մեդիա դաշտի կարևորագույն սյուները։

Համբուրգը դարեր շարունակ եղել է կարևոր ֆինանսական կենտրոն և համարվում է աշխարհում երկրորդ հնագույն բանկի՝ Berenberg Bank-ի նստավայրը։

Անվանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիմնադրել է ֆրանկների կայսր Կարլոս Մեծը 811 թվականին ձկնորսական գյուղի տեղում՝ որպես պաշտպանական կետ։ Անվանումը, որ կազմված է ստորին գերմաներեն Ham ― «խորշ» և Burg ― «ամրացված քաղաք» բառերից, նշանակում է «ամրության խորշի ափին»[2]։

Կլիման[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Համբուրգն ունի օվկիանոսային կլիմա։ Ձյուն այստեղ շատ հազվադեպ է տեղում, սովորաբար տարվա մեջ մեկ կամ երկու անգամ։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հովհաննես Բարսեղյան (2006). «Աշխարհագրական անունների հայերեն տառադարձության մասին որոշում». Տերմինաբանական և ուղղագրական տեղեկատու. Երևան: 9-րդ հրաշալիք. էջ 51. ISBN 99941-56-03-9. http://issuu.com/5420/docs/texekatu?e=3902245/2725897. 
  2. Հ. Ղ. Գրգեարյան, Ն. Մ. Հարությունյան (1987). Աշխարհագրական անունների բառարան. Երևան: «Լույս».