Տակաակի Կաձիտա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Տակաակի Կաձիտա
ճապ.՝ 梶田 隆章
Takaaki Kajita 5171-2015.jpg
Ծնվել էմարտի 9, 1959(1959-03-09)[1] (60 տարեկան)
Հիգաշի Մացույամա Սիթի, Սայտամա, Ճապոնիա
ՔաղաքացիությունFlag of Japan.svg Ճապոնիա
Մասնագիտությունֆիզիկոս և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Տոկիոյի համալսարան
Գործունեության ոլորտֆիզիկա
Ալմա մատերՍայտամա համալսարան և Տոկիոյի համալսարան
Գիտական աստիճանփիլիսոփայության դոկտոր
Գիտական ղեկավարՄասատոսի Կոսիբա
Պարգևներֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[2][3] Նաշինայի հիշատակի մրցանակ Ասահի մրցանակ Bruno Rossi Prize? Ասահի մրցանակ Մշակույթի շքանշան Հիմնարար ֆիզիկայի մրցանակ Julius Wess Prize? մշակույթի վաստակավոր գործիչ Պանոֆսկի մրցանակ[4] և Պադուայի համալսարանի պատվավոր դոկտոր
Կայքipmu.jp/takaaki-kajita
Takaaki Kajita Վիքիպահեստում

Տակաակի Կաձիտա (ճապ.՝ 梶田 隆章; մարտի 9, 1959(1959-03-09)[1], Հիգաշի Մացույամա Սիթի, Սայտամա, Ճապոնիա), ճապոնացի ֆիզիկոս։ 2015 թվականին նա Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակը կիսում է Արթուր ՄըքԴոնալդի հետ առ այն, որ նրանք երկուսն էլ բացահայտել են նեյտրինային տատանումները[5]։

Վաղ և անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տակաակի Կաձիտան ծնվել է Ճապոնիայի Հիգասիմացույամի քաղաքում[6], իսկ նրա կինը՝ Միշիկոն, ծնվել է Ճապոնիայի Տոյամա քաղաքում[7]։

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տակաակի Կաձիտան 2015 թվականի ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ հանձնելու ժամանակ

1981 թվականին նա ավարտում է Սայթամի համալսարանը։ 1986 թվականին Տոկիոյի համալսարանում նա ստացել է դեկտորական աստիճան։ Իսկ արդեն 1988 թվականին աշխատել է Տոկիոյի համալսարանին կից տիեզերական ճառագայթների ուսումնասիրման ինստիտուտում (ICRR) (անգլերեն), որտեղ 1992 թվականին ստացել է դոցենտի, իսկ 1999 թվականին պրոֆեսորի կոչումներ։ Այդ թվում նաև, Տակաակին 1999 թվականին ICRR-ում զբաղեցրել է նեյտրինային տատանումների կենտրոնի տնօրենի պաշտոնը[8]։ Արդեն 2015 թվականին Տակաակի Կաձիտան աշխատում է Տոկիոյի համալսարանին կից գտնվող Քավլիի ինստիտուտի տիեզերքի ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի բաժիններում (Kavli IPMU) և դառնում տիեզերական ճառագայթների ուսումնասիրման ինստիտուտի տնօրեն (ICRR)[9]։

1988 թվականին Կաձիտայի փորձը ցույց է տվե մյուոնային նեյտրինոների թիվը դեֆիցիտ մթնոլորտային նեյտրինոներում, որը կոչվել է «Մթնոլորտային նեյտրինոների անոմալիաներ»։ Նույն թվականին՝ 1998 թվականին, Սուպեր Կամիոկանդեի գիտափորձի արդյունքում, որտեղ Տակաակի Կաձիտան նույնպես ունի իր սեփական մասնակցությունը, հաստատել է նեյտրինային տատանումների գոյությունը[10]։

Մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 https://kotobank.jp/word/%E6%A2%B6%E7%94%B0%E9%9A%86%E7%AB%A0-1123172
  2. http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/2015/
  3. https://www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/
  4. https://www.aps.org/programs/honors/prizes/panofsky.cfm
  5. «Нобель» по физике присужден за нейтринные осцилляции // Газета.Ru, 2015, հոկտեմբերի 6
  6. «Takaaki Kajita - Facts»։ Nobel Foundation։ հոկտեմբերի 6, 2015։ Վերցված է հոկտեմբերի 6, 2015 
  7. «Japan’s Takaaki Kajita shares Nobel in physics»։ Japan Times։ հոկտեմբերի 6, 2015։ Վերցված է հոկտեմբերի 7, 2015 
  8. 2002 W.K.H. Panofsky Prize in Experimental Particle Physics Recipient :: Takaaki Kajita (անգլ.)
  9. «About ICRR»։ ICRR։ 2015.4.1։ Վերցված է 2015-10-06 
  10. Fukuda, Y. et al (Super-Kamiokande collaboration) (1998)։ «Evidence for oscillation of atmospheric neutrinos»։ Physical Review Letters 81 (8): 1562–1567։ Bibcode:1998PhRvL..81.1562F։ arXiv:hep-ex/9807003։ doi:10.1103/PhysRevLett.81.1562 
  11. [1] Նոբելյան կոմիտե կայքում (անգլ.)
  12. Julius Wess-Preis // KIT-Zentrum Elementarteilchen- und Astroteilchenphysik (KCETA) des Karlsruher Instituts für Technologie (KIT) (գերմ.)
  13. W.K.H. Panofsky Prize in Experimental Particle Physics (անգլ.)

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]