Էդուարդ Վիկտոր Էփլթոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Էդուարդ Վիկտոր Էփլթոն
անգլ.՝ Edward Victor Appleton
Appleton.jpg
Ծնվել է սեպտեմբերի 6, 1892(1892-09-06)[1][2][3]
Բրեդֆորդ, Միացյալ Թագավորություն[4]
Մահացել է ապրիլի 21, 1965(1965-04-21)[4][1][3] (72 տարեկանում)
Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն[4]
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
Ազգություն Անգլիացիներ
Մասնագիտություն ֆիզիկոս, աստղագետ և պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Լոնդոնի թագավորական քոլեջ, Լոնդոնի համալսարան և Քեմբրիջի համալսարան
Գործունեության ոլորտ ֆիզիկա
Անդամակցություն Լոնդոնի թագավորական ընկերություն, Բեռլինի գիտությունների ակադեմիա, Շվեդիայի թագավորական գիտությունների ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա, Պապական գիտությունների ակադեմիա[5], Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա և Հնդկաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիա
Ալմա մատեր Էդինբուրգի համալսարան և Սուրբ Ջոնի քոլեջ
Գիտական ղեկավար Ջոզեֆ Թոմպսոն[6] և Էռնեստ Ռեզերֆորդ[7]
Եղել է գիտական ղեկավար J. A. Ratcliffe[8] և Charles Oatley[9]
Պարգևներ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ Բաղնիքի շքանշանի ասպետ կոմանդոր Բրիտանական կայսրության Մեծ խաչի շքանշանի ասպետ Թագավորական մեդալ ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[10][11] IEEE պատվո մեդալ Հյուզի մեդալ Ֆարադեյի մեդալ King Haakon VII Freedom Cross IEEE Morris N. Liebmann Memorial Award Ալբերտի մեդալ honorary doctorate at the Laval University[12] Բեյքերյան լեկցիա HFRSE Chree medal Guthrie Lecture և Fellow of the American Academy of Arts and Sciences
Edward Appleton Վիքիպահեստում

Էդուարդ Վիկտոր Էփլթոն, (անգլ.՝ Edward Victor Appleton, սեպտեմբերի 6, 1892(1892-09-06)[1][2][3], Բրեդֆորդ, Միացյալ Թագավորություն[4] - ապրիլի 21, 1965(1965-04-21)[4][1][3], Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն[4]), անգլիացի ռադիոֆիզիկոս, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1927 թ-ից)։ 1924 թ-ին ապացուցել է (անգլիացի ֆիզիկոս Բառնեթի հետ համատեղ) մթնոլորտում անդրադարձնող շերտի (իոնոլորտի E շերտ) գոյությունը 80—90 կմ, իսկ 1927 թվականին՝ 200-250 կմ բարձրության վրա։ Առաջիններից մեկն է սկսել մշակել իոնոլորտում դիսպերսիայի և երկբեկման տեսությունը, ուսումնասիրել բևեռափայլերի, արեգակնային, երկնաքարային ակտիվության և իոնոլորտային երևույթների կապը։ 1947 թ. արժանացել է ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png