Էդուարդ Վիկտոր Էփլթոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto Info sciences exactes.png
Էդուարդ Վիկտոր Էփլթոն
անգլ.՝ Edward Victor Appleton
Appleton.jpg
Ծնվել է սեպտեմբերի 6, 1892({{padleft:1892|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:6|2|0}})[1][2][3]
Բրեդֆորդ, Բրադֆորդ, Արևմտյան Յորքշիր, Յորքշիր և Համբեր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն[4]
Մահացել է ապրիլի 21, 1965({{padleft:1965|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[4][2] (72 տարեկանում)
Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն[4]
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
Ազգություն Անգլիացիներ
Մասնագիտություն ֆիզիկոս, աստղագետ և պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Լոնդոնի թագավորական քոլեջ և Լոնդոնի համալսարան
Գործունեության ոլորտ ֆիզիկա
Անդամակցություն Լոնդոնի թագավորական ընկերություն, Բեռլինի գիտությունների ակադեմիա, Շվեդիայի թագավորական գիտությունների ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա, Պապական գիտությունների ակադեմիա[5], Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա և Հնդկաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիա
Ալմա մատեր Էդինբուրգի համալսարան և Սուրբ Ջոնի քոլեջ
Գիտական ղեկավար Էռնեստ Ռեզերֆորդ
Դիպլոմի ղեկավար(ներ) Ջ. Ջ. Թոմսոն
Էրնեստ Ռեզերֆորդ
Պարգևներ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ Բաղնիքի շքանշանի ասպետ կոմանդոր Բրիտանական կայսրության Մեծ խաչի շքանշանի ասպետ Թագավորական մեդալ ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[6][7] IEEE պատվո մեդալ Հյուզի մեդալ Ֆարադեյի մեդալ King Haakon VII Freedom Cross IEEE Morris N. Liebmann Memorial Award Ալբերտի մեդալ և Q51527076?[8]
Edward Appleton Վիքիպահեստում

Էդուարդ Վիկտոր Էփլթոն, (անգլ.՝ Edward Victor Appleton, սեպտեմբերի 6, 1892({{padleft:1892|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:6|2|0}})[1][2][3], Բրեդֆորդ, Բրադֆորդ, Արևմտյան Յորքշիր, Յորքշիր և Համբեր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն[4] - ապրիլի 21, 1965({{padleft:1965|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[4][2], Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն[4]), անգլիացի ռադիոֆիզիկոս, Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1927 թ-ից)։ 1924 թ-ին ապացուցել է (անգլիացի ֆիզիկոս Բառնեթի հետ համատեղ) մթնոլորտում անդրադարձնող շերտի (իոնոլորտի E շերտ) գոյությունը 80—90 կմ, իսկ 1927 թվականին՝ 200-250 կմ բարձրության վրա։ Առաջիններից մեկն է սկսել մշակել իոնոլորտում դիսպերսիայի և երկբեկման տեսությունը, ուսումնասիրել բևեռափայլերի, արեգակնային, երկնաքարային ակտիվության և իոնոլորտային երևույթների կապը։ 1947 թ. արժանացել է ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]


Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png