Մելվին Շվարց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Մելվին Շվարց
անգլ.՝ Melvin Schwartz
Մելվին Շվարց1.jpg
Ծնվել է նոյեմբերի 2, 1932({{padleft:1932|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:2|2|0}})[1][2]
Նյու Յորք, Նյու Յորք
Մահացել է օգոստոսի 28, 2006({{padleft:2006|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:28|2|0}})[3][1][2] (73 տարեկանում)
Թուին Ֆոլս, Թվին Ֆոլս շրջան, Այդահո, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
բնական մահով
Քաղաքացիություն Flag of the United States.svg Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
Մասնագիտություն ֆիզիկոս և համալսարանի պրոֆեսոր
Գործունեության ոլորտ ֆիզիկա
Անդամակցություն ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիա և Ամերիկյան ֆիզիկական ընկերություն[4]
Ալմա մատեր Կոլումբիայի համալսարան և The Bronx High School of Science
Գիտական ղեկավար Ջեք Շտեյնբերգեր
Պարգևներ

Մելվին Շվարց (անգլ.՝ Melvin Schwartz, 1932, նոյեմբերի 2, Նյու Յորք- 2006, Թվին Հոլզ, Այդահո), ամերիկացի ֆիզիկոս, ԱՄՆ ԳԱ անդամ 1975-ից, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր[7] (1988

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մելվին Շվարցը ծնվել է Նյու Յորքում, սովորել Bronx High գիտական դպրոցում, որը տվել է ֆիզիկայի բնագավառի բազմաթիվ Նոբելյան մրցանակակիրներ։ Ֆիզիկայով սկսել է զբաղվել 12 տարեկանից։ 1953 թվականին ավարտել է Կոլումբիայի համալսարանը։ 1956-1958 թթ. աշխատել է Բրուքհեյվենյան ազգային լաբորատորիայում, 1958-1966 թթ.՝ Կոլումբիայի համալսարանում, պրոֆեսոր` 1963 թվականից, 1966 թվականից՝ Ստենֆորդի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1970 թ. Շվարցը Կալիֆոռնիայում հիմնադրում է Digital Pathways, Inc. համակարգչային անվտանգության ընկերությունը։ Ավելի ուշ Բրուքհեյվենյան լաբորատորիայի տնօրեն Նիկոլաս Սեմիոսը նրան հորդորել է վերադառնալ ֆիզիկա։ 1991 թվականին Շվարցը Բրուքհեյվենյան լաբորատորիայի Բարձր էներգիայի և Միջուկային ֆիզիկայի տնօրենն էր[8]։
1988 թ. Լեոն Լեդերմանի և Ջեք Շտեյնբերգերի հետ արժանացել է Նոբելյան մրցանակի ֆիզիկայի գծով` տիեզերքում գոյություն ունեցող ամենախորհրդավոր տարրական մասնիկների՝ երկու տիպերի հայտնագործության և ուսումնասիրման համար։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Շվարցի հետազոտությունները նվիրված են բարձր էներգիաների և տարրական մասնիկների ֆիզիկային։ 1957 թվականին աշխատակիցների հետ հայտնագործել է սիգմա-հիպերոն մասնիկը։ 1959 թվականին ֆիզիկոս Բրունո Պոնտեկորվոյի հետ ցույց է տվել ցանկացած էներգիայով նեյտրինոյի ստացման համար արագացուցիչների օգտագործման հնարավորությունը։
Այլ գիտնականների հետ նեյտրոնային գիտափորձում ապացուցել է 2 տիպի նոյտրինոների էլեկտրոնային և մյունային գոյությունը։ 1957 թվականին ապացուցել է հիպեչոնների տրոհման մեջ զույգության չպահպանման իրողությունը, 1958 թվականին որոշել է լյամբդա և սիգմա-հիպերոն մասնիկների սպինը։ 1976 թվականին հայտնագործել է պիոնիումը, որը պիոնի և մյուոնի էկզոտիկ կապված վիճակն է[9][10]։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]