Նիկոլաս Բլոմբերգեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto Info sciences exactes.png
Նիկոլաս Բլոմբերգեն
Nico 2006 Tucson Wiki.png
Ծնվել է մարտի 11, 1920({{padleft:1920|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:11|2|0}}) (96 տարեկան)
Դորդրեխտ
Քաղաքացիություն Flag of the Netherlands.svg Նիդեռլանդներ
Flag of the United States.svg ԱՄՆ
Մասնագիտություն ֆիզիկոս, ֆիզիկոս տեսաբան և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ) Հարվարդի համալսարան և Արիզոնայի համալսարան
Անդամակցություն Լեոպոլդինա, Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիա, ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիա, Թագավորական նիդեռլանդական արվեստների և գիտությունների ակադեմիա և Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա
Ալմա մատեր Լեյդենի համալսարան, Հարվարդի համալսարան և Ուտրեխտի համալսարան
Գիտական ղեկավար Էրնեստ Միլս Պարսել և Յակոբ Գորտեր Կորնելիս
Պարգևներ Գուգենհայմի կրթաթոշակ, ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ, Ֆրեդերիկ Այվսի մեդալ, Սթյուարտ Բալանթայնի մեդալ, Լորենցի մեդալ, Օլիվեր Է. Բաքլիի խտացված նյութի ֆիզիկայի մրցանակ, IEEE պատվո մեդալ և Ազգային գիտական մեդալ
Nicolaas Bloembergen Վիքիպահեստում

Նիկոլաս Բլոմբերգեն (անգլ.՝ Nicolaas Bloembergen, մարտի 11, 1920, Դորդրեխտ), հոլանդա-ամերիկյան ֆիզիկոս, Ազգային ակադեմիայի անդամ (1960), Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1981)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Դորդրեխտում (Նիդեռլանդներ)։ Ավարտել է Ուտրեխտի համալսարանը (1943)։ 1947-1949 թվականներին աշխատել է Լեյդենի, 1949 թվականից՝ Հարվարդի համալսարաններում (1957 թվականից՝ պրոֆեսոր

Աշխատանքները նվիրված են միջուկային մագնիսկան և էլեկտրոնային պարամագնիսկան ռեզոնանսին, քվանտային էլեկտրոնիկային, ոչ գծային օպտիկային և լազերային սպեկտրադիտմանը։

1956 թվականին առաջարկել է երեք մակարդակների մեթոդն օգտագործել քվանտային ուժեղացուցիչներում (պարամագնիսական, մազեր) և տվել է անընդհատ գործողության պնդամարմին մազերի սխեման։ Խորհուրդ է տվել օգտագործել որպես գործող մարմին մազերի համար գադոլինիումի էթիլսուլֆատի միաբյուրեղները (այն կառուցեց 1957 թվականին)։ 1948 թվականին, Է. Պարսելի և Ռ. Պաունդի հետ մուծել է սպինային ջերմաստիճանի մասին հասկացությունը, հիմք է դրել միկրոօպտիկային։

1949 թվականին մուծել է սպինի դիֆուզիայի հասկացությունը։ Ջ Վեբերից անկախ մշակել է (1959 թվականին) քվանտային հաշվիչները, 1960 թվականին առաջարկել է որպես հաճախության նմուշ օգտագործել մազերը՝ զրոյական դաշտով։

Ս. Պերջունի հետ, Ն. Կրոլից ու Ռ. Խոխլովից անկախ, մշակել է ոչ գծային միջավայրի օպտիկան։ Փորձով դիտել է երկրորդ հարմոնիկան սուտակային լազերում կիսահաղորդչային գալիումի արսենիդից անդրադառնալիս (1963) հարկադրված կոմբինացված ցրումը։ Արթուր Շավլովից անկախ 1974 թվականին դիտել է նեղ երկֆոտոնային ռեզոնանսներիը, դրանով իսկ հիմք դնելով երկֆոտոնային սպերկտրադիտմանը։

Լազերային սպեկտրադիտման բնագավառում կատարած զգալի աշխատանքների համար 1981 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պավել Ծատուրյան, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ. 1901-2000, գիրք Ա, Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ» հրատարակչություն, 2007, էջ 214-215։