Ալֆրեդ Կաստլեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալֆրեդ Կաստլեր
ֆր.՝ Alfred Kastler
Kastler.jpg
Ծնվել էմայիսի 3, 1902(1902-05-03)[1][2][3][…]
Գեբվիլեր[4]
Մահացել էհունվարի 7, 1984(1984-01-07)[1][2][3][…] (81 տարեկան)
Բանդոլ
ՔաղաքացիությունFlag of France.svg Ֆրանսիա և Flag of Germany.svg Գերմանիա
Մասնագիտությունֆիզիկոս, բանաստեղծ և համալսարանի պրոֆեսոր
Հաստատություն(ներ)Փարիզի գիտությունների ֆակուլտետ
Գործունեության ոլորտֆիզիկա
Պաշտոն(ներ)նախագահ և նախագահ[5]
ԱնդամակցությունԲեռլինի գիտությունների ակադեմիա, Լեոպոլդինա, Ֆրանսիական գիտությունների ակադեմիա[6], Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիա, Նիդեռլանդական արվեստների և գիտությունների թագավորական ակադեմիա, Գիտության պատմության միջազգային ակադեմիա և Լեհական գիտությունների ակադեմիա[7]
Ալմա մատերԲարձրագույն նորմալ դպրոց և Փարիզի գիտությունների ֆակուլտետ (1935)[8]
Գիտական աստիճանդոկտոր[9] (1935)
Տիրապետում է լեզուներինգերմաներեն և ֆրանսերեն[1]
Գիտական ղեկավարPierre Daure? և Pierre Daure?[10]
Եղել է գիտական ղեկավարԿլոդ Քոեն Տանուջի, Gérard Daury? և Françoise Rioux-Damidau?[10]
Պարգևներֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[11][12] CNRS ոսկե մեդալ Ֆելիքս Ռոբենի մրցանակ Երեք ֆիզիկոսների մրցանակ Հոլվեքի պարգև Վիլհելմ Էկսների մեդալ Լավալի համալսարանի պատվավոր դոկտոր[13] և Երուսաղեմի հրեական համալսարանի պատվավոր դոկտոր
Երեխա(ներ)Claude Kastler? և Daniel Kastler?
Alfred Kastler Վիքիպահեստում

Ալֆրեդ Կաստլեր (ֆր.՝ Alfred Kastler, մայիսի 3, 1902(1902-05-03)[1][2][3][…], Գեբվիլեր[4] - հունվարի 7, 1984(1984-01-07)[1][2][3][…], Բանդոլ), ֆրանսիացի ֆիզիկոս, Փարիզի ակադեմիայի անդամ (1964 թվականից), Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1966)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Գյուբվիլերում։ 1926 թվականին ավարտել է Փարիզի հայտնի Նորմալ դպրոցը։ 1931-1936 թվականներին աշխատել է Բորդոյում, 1936-1938 թվականներին՝ Կլերմոն-Ֆերրանում, 1938-1941 թվականներին՝ Նորմալ դպրոցում։

Աշխատանքները նվիրված են օպտիկային, ատոմային սպեկտրադիտմանը, քվանտային էլեկտրոնիկային։ Հետազոտել է ատոմների գրգռված օպտիկական վիճակները օպտիկական ռեզոնանսի մեթոդով։ 1951 թվականին ցույց է տվել ընդհանուր տեսքով սպին-ցանցային ռելաքսացիայի հետազոտության հնարավորությունը մագնիսաօպտիկական մեթոդի օգնությամբ (Ֆարադեյի երևույթ)։ Ուսումնասիրել է ատոմների բազմաթիվ քվանտային անցումները։ Նրա աշխատանքները ընկան մազերների և լազերների ստեղծման հիմքում, որոնք նրան 1966 թվականին բերեցին Նոբելյան մրցանակ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պավել Ծատուրյան, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ. 1901-2000, գիրք Ա, Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ» հրատարակչություն, 2007, էջ 213-214։


Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 5, էջ 278 CC-BY-SA-icon-80x15.png