Ջոն Բարդին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ջոն Բարդին
անգլ.՝ John Bardeen
Bardeen.jpg
Ծնվել էմայիսի 23, 1908(1908-05-23)[1][2][3][4]
Մեդիսոն, ԱՄՆ[5]
Մահացել էհունվարի 30, 1991(1991-01-30)[1][2][3][4] (82 տարեկանում)
Բոստոն, ԱՄՆ
բնական մահով
Բնակության վայր(եր)Մեդիսոն
ՔաղաքացիությունFlag of the United States.svg ԱՄՆ
Մասնագիտությունֆիզիկոս, ճարտարագետ, գյուտարար, համալսարանի պրոֆեսոր և էլեկտրիկ-ինժեներ
Հաստատություն(ներ)Ուրբանա-Շամպեյնի Իլինոյսի համալսարան և Մինեսոտայի համալսարան
Գործունեության ոլորտֆիզիկա
ԱնդամակցությունԼոնդոնի թագավորական ընկերություն, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա, Հունգարիայի գիտությունների ակադեմիա, ԱՄՆ-ի Գիտությունների ազգային ակադեմիա, Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիա և Ամերիկյան ֆիզիկական ընկերություն[6]
Ալմա մատերՓրինսթոնի համալսարան և Վիսկոնսինի համալսարան Մեդիսոնում
Տիրապետում է լեզուներինանգլերեն[1]
Գիտական ղեկավարՅուջին Պոլ Վիգներ
Եղել է գիտական ղեկավարՋոն Ռոբերտ Շրիֆեր, Nick Holonyak? և John H. Miller, Jr.?
Հայտնի աշակերտներՋոն Ռոբերտ Շրիֆեր և Nick Holonyak?
Պարգևներֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[7][8] ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ[9][8] Սթյուարտ Բալանթայնի մեդալ Հարոլդ Պենդերի մրցանակ Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան մեծ ոսկե մեդալ Օլիվեր Է. Բաքլիի խտացված նյութի ֆիզիկայի մրցանակ IEEE պատվո մեդալ Ֆրից Լոնդոնի հուշամրցանակ Ազգային գիտական մեդալ Ազգային գյուտարարների փառքի սրահ Ազատության նախագահական շքանշան Ֆրանկլինի մեդալ Ամերիկայի ֆիզիկայի ակադեմիայի անդամ և Լոնդոնի թագավորական միության արտասահմանյան անդամ
Ամուսին(ներ)Ջոն Բարդին
Երեխա(ներ)Ջեյմս Մ. Բարդին
ՀայրՉարլզ Ռասել Բարդին
Կայքphysics.illinois.edu/people/memorials/bardeen.asp
John Bardeen Վիքիպահեստում

Ջոն Բարդին (անգլ.՝ John Bardeen, մայիսի 23, 1908(1908-05-23)[1][2][3][4], Մեդիսոն, ԱՄՆ[5] - հունվարի 30, 1991(1991-01-30)[1][2][3][4], Բոստոն, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆիզիկոս, էլեկտրատեխնիկ, աշխարհում միակ գիտնականը, ով երկու անգամ ստացել է ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ՝ առաջինը 1956 թ. Ուիլյամ Շոկլինի և Վոլտր Բրատեյնի հետ միասին «Կիսահաղորդիչների վերաբերյալ իրենց հետազոտությունների և տրանզիստորային էֆեկտը հայտնաբերելու համար»[10] և 1972 թ. Լեոն Կուպերի և Ջոն Ռոբերտ Շրիֆերի հետ միասին «Գերհաղորդիչների, սովորաբար կոչվում է ԲԿՇ-տեսություն, տեսության զարգացման համար»[11]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]