Հայերեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
(Վերահղված է Հայոց լեզու-ից)
Հայերեն
Երկրներ Հայաստանի Հանրապետություն,
Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն (Արցախ),
Թուրքիա,
Վրաստան,
Ռուսաստան,
Իրան,
Լիբանան,
Սիրիա և
այլուր սփյուռքում
Պաշտոնական կարգավիճակ Հայաստան, Լեռնային Ղարաբաղ
Լեզվակիրների ընդհանուր թիվը 6.416 մլն [1].
Դասակարգում
Կատեգորիա Եվրասիայի լեզուներ
Հնդեվրոպական ընտանիք
Գրերի համակարգ Հայերենի այբուբեն
Լեզվի կոդեր
ԳՕՍՏ 7.75–97 055
ISO 639-1 hy
ISO 639-2 arm/hye
ISO/DIS 639-3 hye

Հայերենը հնդեվրոպական լեզուների ընտանիքի նույնանուն խմբի լեզու է։ Այն հանդիսանում է Հայաստանի Հանրապետության և Լեռնային Ղարաբաղի պետական լեզուն։ Օգտագործվում է նաև Վրաստանում (հիմնականում Ջավախքում և Թբիլիսում), Ռուսաստանում (հիմնականում Հարավային Ֆեդերալ Շրջանում և խոշոր քաղաքներում), ԱՄՆ-ում և այլ պետությունների սփյուռքահայ համայնքներում։ Հայերեն լեզվակիրների քանակը ըստ տարբեր աղբյուրների կազմում է 7-9 միլիոն մարդ։

Բովանդակություն

[խմբագրել] Ընդհանուր տեղեկություններ

Նախահայրենիքների մասին կան մի քանի վարկածներ։ Ըստ վերջին վարկածի՝ նախահայրենիքը գտնվել է Հայկական լեռնաշխարհում և Իրանական սարահարթի հյուսիսում (հեղ.՝ Վ. Իվանով, Թ. Գամկրելիձե «Հնդեվրոպացիները և հնդեվրոպական լեզուն», Թբիլիսի, 1984 թ., ռուսերեն)։ Մի քանի հազար տարի առաջ գերմանացիների, կելտերի, թոխարների, սլավոնների և այլ հնդեվրոպական ժողովուրդների նախնիները հեռացան նշված տարածքներից։ Ամենաքիչը տեղաշարժվեցին հայերի, իրանցիների, խեթերի նախնիները։

[խմբագրել] Քերականական առանձնահատկություններ

    1rightarrow.png Հիմնական հոդվածներ ՝ Հայերենի քերականություն և Քերականություն:


Հայերենը նման է այլ հնդեվրոպական լեզուներին իր կառուցվածքով, սակայն հնչյուններով և քերականական առանձնահատկություններով պարունակում է նմանություններ աշխարհագրությամբ մոտիկ Կովկասի շրջանի լեզուներին։

[խմբագրել] Հնչյունաբանություն

1rightarrow.png  Տես նաև Հնչյունաբանություն 

Հայերենն ունի վեց ձայնավոր, մեկ կիսաձայն և երեսուն բաղաձայն հնչյուններ։

[խմբագրել] Ձևաբանություն

1rightarrow.png  Խոսքի մասեր Ձևաբանություն 

Հայերենը չունի քերականական սեռ, և դերանունները նույնպես սեռ չունեն։ Սակայն բանաստեղծական գրականության մեջ Պետրոս Դուրյանը օգտագործել է իգական սեռի համար « նե» « ներա» դերանվանական ձևերը։

Aquote1.png ....Գիշեր մը սուգ, անդունդ մ՚հառաչ՝

Հուզեց ներա հոգին ու լանջ....
....Շնչել, խմել ներա հոգին...
....Ես ուզեցի քընար մ՚ըլլալ
Ներա ձեռքին տակ հևացող,
Ներա հոգվույն խորն հիացող....

...Նե հեռացավ ինձմե....
— Պետրոս Դուրյան, Դրժել
Aquote2.png


Հայերենի գոյականը ունի երկու թիվ՝ եզակի և հոգնակի և յոթ հոլով` ուղղական, սեռական, տրական, հայցական, գործիական, բացառական և ներգոյական։ Արդի հայերենի որոշ մասնագետներ միացնում են հայցական հոլովը ուղղական հոլովին, իսկ տրականը՝ սեռականին` այսպիսով հանգելով հայերենի հինգ հոլովի։ Գոյականն ունի նաև հոլովումներ՝ արտաքին, ներքին, ինչպես նաև այլաձև հոլովումներ:

Բայը հայերենում ունի ընդարձակ խոնարհման համակարգ։ Կան բայի երկու հիմնական կարգ՝ դեմքի (առաջին, երկրորդ և երրորդ), որին լրացուցիչ կերպով միանում է թվի կարգը (եզակի և բազմակի) և սեռի (ներգործական, կրավորական և չեզոք), որոնցից յուրաքանչյուրը խոնարհվում է ըստ կերպի (անկատար, կատարյալ, վաղակատար ու նաև գործողության կրկնեությունը, բազմակիությունը, տևականությունը և այլն ցույց տվող ձևերը), ժամանակի (անցյալ, ներկա և ապառնի) և եղանակի (սահմանական, հարկադրական, հրամայական, ըղձական, ենթադրական, պոտենցիալ, պայմանական և այլն)։

[խմբագրել] Կետադրություն

1rightarrow.png  Տես նաև Կետադրություն 

Հայերենի կետադրական նշանները բաժանվում են երեք խմբի՝ տրոհության, առոգանության և բացահայտության։ Ժամանակակից հայերենն ունի 15 կետադրական նշան, որոնք են. տրոհության՝ վերջակետը (։), միջակետը (.), ստորակետը (,) և բութը (՝), առոգանության՝ շեշտը (՛), հարցական նշանը (՞) և բացականչական նշանը (՜) ու բացահայտության՝ չակերտները («»), փակագծերը ((), օգտագործվում են նաև {}, []), կախման կետերը (...), բազմակետը (....), միության գծիկը (-), անջատման գիծը (―), ենթամնան (֊) և ապաթարցը (՚)։ Սրանց հետ մեկտեղ հայերենում հանդիպում են որոշ հավելյալ կետադրական նշաններ, որոնք կա՛մ այլևս չեն օգտագործվում, կա՛մ էլ հանդիպում են զուտ մասնագիտական տեսքստերում։ Այս հավելյալ նշաններն են. պատվի նշանը (՟), որն օգտագործվում է հապավումներ նշելու համար, մեկ կամ երկու զուգահեռ գիծ (/, //), քնայմացման նշանը (”), աստղանիշը (*) և այլն։

[խմբագրել] Զարգացման պատմություն

Հայերենը անցել է զարգացման երեք փուլով՝ գրաբար, միջին հայերեն և աշխարհաբար։

[խմբագրել] Գրերի պատմություն

Հայ 5-6 դարերի ձեռագիր մագաղաթ
    1rightarrow.png Հիմնական հոդվածներ ՝ Հայոց գրեր և Հայերենի այբուբեն:


Հայերենի այբուբենը ստեղծվել է Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից 4-րդ դարի վերջում - 5-րդ դարի սկզբում։

[խմբագրել] Բարբառներ

    1rightarrow.png Հիմնական հոդված ՝ Հայերենի բարբառներ:


Հայերենը ունի երկու ճյուղեր՝ Արևելահայերեն և Արևմտահայերեն, որոնցից յուրաքանչյուրը ունի իր բարբառները։ Արևելահայերենի ու Արևմտահայերենի հիմնական տարբերությունը կայանում է որոշ գրատառերի հայերենի հնչյուններին համապատասխանության տարբերության մեջ։

[խմբագրել] Հայերենը համակարգչային դարում

    1rightarrow.png Հիմնական հոդված ՝ Վիքիպեդիա:Ինչպես գրել հայերեն:


Յունիկոդ

[խմբագրել] Աղբյուրներ

[խմբագրել] Այցելեք նաև

[խմբագրել] Արտաքին հղումներ

Wikiquote-logo-en.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են՝


[խմբագրել] Ուսումնական

[խմբագրել] Առցանց բառարաններ

[խմբագրել] Հետազոտական

[խմբագրել] Հայերենը համակարգչի էկրանին

Անձնական գործիքներ
Անվանատարածքներ

Տարբերակներ
Գործողություններ
Նավարկում
Մասնակցել
Գործիքներ
Այլ լեզուներով