Կախման կետեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
...

Հայերենի կետադրություն

բացատ ( )
վերջակետ ( ։ )
միջակետ ( )
ստորակետ ( , )
բութ ( ՝ )
շեշտ ( ՛ )
հարցական նշան ( ՞ )
բացականչական նշան ( ՜ )
չակերտներ ( « » )
միության գծիկ ( - )
անջատման գիծ ( )
կախման կետեր ( )
բազմակետեր ( ․․․․ )
փակագծեր ( [ ], ( ) )
ապաթարց ( ՚ )
ենթամնա ( ֊ )
բացատ ( )
Հին հայերենի կետադրություն
սուղ
թավ
սոսկ
պատիվ ( ՟ )
լերկ
մակակետ
սրբագրական նշաններ
սղագրական նշաններ

 դիտել  քննարկել  խմբագրել 

Կախման կետեր, հայերենի կետադրական բացահայտության նշաններից մեկն է, բաղկացած երեք կետից՝ ... ։

Կախման կետերը գործածվում են այնպիսի նախադասության մեջ, որը լրիվ չի արտահայտում խոսողի ասելիքը, և նա ուզում է հատկապես նշել չդրսևորված հույզ, զգացմունք։ Կախման կետեր կարող են դրվել նախադասության վերջում, մեջտեղում, սկզբում՝ պայմանավորված նրանով, թե չարտահայտված հույզը նախադասության հատկապես որ մասի հետ է կապվում։

Օրինակ.

Եվ այսքան հրաշք տեսնելուց հետո
Ինձ համար դարձյալ հրաշքը վերին
Տաք հողի միջով բոբիկ քայլելու
Այն վաղնջական երանությունն է...
(Վ.Դավթյան)

Գրականություն[խմբագրել]

  • Սերգեյ Աբրահամյան, «Հայերենի կետադրություն», ուսումնական ձեռնարկ, 2002 թ.