Ապաթարց

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Հայերենի կետադրություն

բացատ ( )
վերջակետ ( ։ )
միջակետ ( )
ստորակետ ( , )
բութ ( ՝ )
շեշտ ( ՛ )
հարցական նշան ( ՞ )
բացականչական նշան ( ՜ )
չակերտներ ( « » )
միության գծիկ ( - )
անջատման գիծ ( )
կախման կետեր ( )
բազմակետեր ( ․․․․ )
փակագծեր ( [ ], ( ) )
ապաթարց ( ՚ )
ենթամնա ( ֊ )
բացատ ( )
Հին հայերենի կետադրություն
սուղ
թավ
սոսկ
պատիվ ( ՟ )
լերկ
մակակետ
սրբագրական նշաններ
սղագրական նշաններ

 դիտել  քննարկել  խմբագրել 

Ապաթարց, հայերենի կետադրական բացահայտության նշաններից մեկն է։

Ապաթարցը գործածվում է երկու դեպքում.

  • Արևմտահայ գրական լեզվում, դրվում է բառի զեղչված ձայնավորի փոխարեն, հատկապես կը, մը մասնիկների ը-ի սղման դեպքում։
  • Արևմտյան դ, Օ և նման նախամասնիկներով կազմված հատուկ անուններում, որոնք համապատասխան լեզվում են ապաթարցով։

Օրինակ՝ Ժաննա դ’Արկ։

Գրականություն[խմբագրել]

  • Սերգեյ Աբրահամյան, «Հայերենի կետադրություն», ուսումնական ձեռնարկ, 2002 թ.