Միության գծիկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
-

Հայերենի կետադրություն

բացատ ( )
վերջակետ ( ։ )
միջակետ ( )
ստորակետ ( , )
բութ ( ՝ )
շեշտ ( ՛ )
հարցական նշան ( ՞ )
բացականչական նշան ( ՜ )
չակերտներ ( « » )
միության գծիկ ( - )
անջատման գիծ ( )
կախման կետեր ( )
բազմակետեր ( ․․․․ )
փակագծեր ( [ ], ( ) )
ապաթարց ( ՚ )
ենթամնա ( ֊ )
բացատ ( )
Հին հայերենի կետադրություն
սուղ
թավ
սոսկ
պատիվ ( ՟ )
լերկ
մակակետ
սրբագրական նշաններ
սղագրական նշաններ

 դիտել  քննարկել  խմբագրել 

Միության գծիկ, հայերենի կետադրական նշաններից մեկն է, որը դրվում է հետևյալ դեպքերում․


  • ինքնուրույն կամ հնչյունափոխված ձևով կրկնվող բառերից բաղկացած արտահայտություններում։
  • խոսքիմաստային նույն արժեքը և քերականական նույն ձևն ունեցող բառերի հարադրություններում։
  • երկու ինքնուրույն անուններից բաղկացած բաղադրյալ հատուկ անուններում։
  • երկրների, ժողովուրդների լեզուների անուններից բաղկացած հարադրություններում։
  • Տեր, Միրզա, Մելիք և նման բաղադրիչներ ունեցող ազգանունները։
  • ինչ բաղադրիչով հարադրված անորոշ դերանուններում։
  • հայկական մի քանի գրական անուններում։
  • մոտավորական թվականներում։
  • արաբական թվանշանների և հոլովական վերջավորությունների ու ածանցների միջև։
  • ինքնուրույն բառ չգիտակցվող հապավումների և հոլովական վերջավորությունների միջև։
  • առանձին վերցնող բառերի, ածանցների և լեզվական այլ միավորների ու քերականական վերջավորությունների միջև (նշված միավորները գրությամբ ընդգծվում են կամ առանձնացվում են տառատեսակով)։


Գրականություն[խմբագրել]

  • Սերգեյ Աբրահամյան, «Հայերենի կետադրություն», ուսումնական ձեռնարկ, 2002 թ.