Գյուլագարակ
Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյուլագարակ (այլ կիրառումներ)
| Գյուղ | |||
|---|---|---|---|
| Գյուլագարակ | |||
 ձախից աջ՝ գյուղի բնական համայնապատկերը • տեսարան Գյուլագարակի սոճու արգելավայրից • Գյուլագարակի եկեղեցի • Տորմակավանք • գյուղի համայնապատկերը • գյուղի հողմաէլեկտրոկայանները • «Chrome Dino»-ի արձանը | |||
| 40°57′55.86″N 44°28′12.80″E / 40.9655167°N 44.4702222°E | |||
| Երկիր |  Հայաստան | ||
| Մարզ | Լոռի | ||
| Համայնք | Գյուլագարակ (համայնք) | Գյուլագարակ համայնք[1] | ||
| Հիմնադրված է | 1750 թ. | ||
| Մակերես | 15.52 կմ² | ||
| ԲԾՄ | 1400 մ մ | ||
| Պաշտոնական լեզու | Հայերեն | ||
| Բնակչություն | 2014[2] մարդ (2004) | ||
| Ազգային կազմ | Հայեր | ||
| Կրոնական կազմ | Հայ Առաքելական եկեղեցի | ||
| Տեղաբնականուն | գյուլագարակցի | ||
| Ժամային գոտի | UTC+4 | ||
| Հեռախոսային կոդ | 0256 | ||
| Փոստային ինդեքս | 1910 | ||
| Պաշտոնական կայք | պաշտոնական կայք (հայ.) | ||
| |||
Գյուլագարակ, գյուղ Հայաստանի Լոռու մարզի Գյուլագարակ համայնքում[1]։
Աշխարհագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Գտնվում է Ձորագետի Գարգառ վտակի ձախ ափին՝ ծովի մակարդակից 1400 մ բարձրության վրա։ 2017 թվականին վարչատարածքային բաժանման բարեփոխումների արդյունքում Գյուլագարակը միավորվել է Ամրակից, Գարգառ, Կուրթան, Հոբարձի, Պուշկինո և Վարդաբլուր գյուղերի հետ՝ ձևավորելով համանուն խոշորացված համայնքը։
Գյուլագարակի ռելիեֆը նախալեռնային է, կլիման ձմռանը ցրտաշունչ է, ամռանը` զով։ Այն բավական խոնավ է, տաք ու առողջարար, ինչով էլ պայմանավորված համարվում է ամառանոցային հիանալի վայր։ Այստեղ են գտնվում Գյուլագարակի սոճու արգելավայրը, «Սոճուտ» մանկական առողջարանը և «Դենդրոպարկը», ինչը կարևոր նշանակություն ունի գյուղի զբոսաշրջային գրավչության համար։
Պատմություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Հայտնի է, որ Գյուլագարակ համայնքի այժմեական տարածքը բնակեցված է եղել նախքան 5-րդ դարը։ Գյուղից 2 կմ հարավ գտնվում է Տորմակադուռ գյուղատեղին իր Տորմակ եկեղեցով (6-րդ դար), իսկ 2 կմ արևմուտք՝ 4-5-րդ դարերի Սուրբ Գևորգ մատուռը։ Այնուամենայնիվ, գյուղը, որպես այդպիսին, հիմնադրվել է 1750 թվականին։ Գյուղի պատմամշակութային ժառանգության մաս է կազմում նաև 19-րդ դարի վերջին հիմնված Գյուլագարակի եկեղեցին, որը խորհրդային ժամանակաշրջանում օգտագործվել է որպես հացահատկի պահեստ։
Կլիմա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Կլիման ձմռանը ցրտաշունչ է, իսկ ամռանը՝ զով։ Այն բավական խոնավ է, տաք ու առողջարար։
Բնակչություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Նախնիները եկել են Սպիտակի տարածաշրջանի գյուղերից։ Գյուլագարակի ազգաբնակչության փոփոխությունը[3].
Տնտեսություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի, կարտոֆիլի մշակությամբ, այգեգործությամբ և մեղվաբուծությամբ։
Հասարակական կառույցներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, գրադարան և առողջության առաջնային պահպանման կենտրոն։
Պատկերասրահ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Հուշակոթող` Երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածներին
Հուշաղբյուր` Երկրորդ աշխարհամարտում զոհվածներին («Ժամի աղբյուր»)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- 1 2 Տեղեկություններ Գյուլագարակ համայնքի մասին Լոռու մարզի մարզպետարանի կայքում, (արխիվացված 07․07․2023 թվական)։
- ↑ Լոռու մարզի մարդահաշիվ
- ↑ «Հայաստանի հանրապետության բնակավայրերի բառարան, էջ 59» (PDF). Արխիվացված է օրիգինալից (PDF) 2014 թ․ սեպտեմբերի 12-ին. Վերցված է 2013 Հոկտեմբերի 26-ին.
- 1 2 https://www.citypopulation.de/en/armenia/lori/gyulagarak/0602902__gyulagarak/
- ↑ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքները (հայ.)
