Վյաչեսլավ Իվանով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վյաչեսլավ Իվանով
Vyacheslav Ivanov, 1900.jpg
Ծնվել էփետրվարի 16 (28), 1866[1]
ԾննդավայրՄոսկվա, Ռուսական կայսրություն[2][3]
Վախճանվել էհուլիսի 16, 1949(1949-07-16)[2][3][1][4][5][6] (83 տարեկանում)
Վախճանի վայրՀռոմ, Իտալիա[2][3]
Մասնագիտությունդրամատուրգ, փիլիսոփա, բանաստեղծ, գրող, գրական քննադատ, կլասիցիստ, Դրամատուրգիա, թարգմանիչ, բանասիրություն, մանկավարժություն, ակնարկագիր, բանասեր, մանկավարժ և ուսուցիչ
Լեզուիտալերեն և ռուսերեն[1]
ՔաղաքացիությունՌուսական կայսրություն
ՌԽՖՍՀ
Flag of the Azerbaijan Soviet Socialist Republic.svg ԱԽՍՀ
Flag of Italy.svg Իտալիա
Flag of Italy (1861–1946).svg Իտալիայի թագավորություն
ԿրթությունՄոսկվայի պետական համալսարան[2]
Գիտական աստիճանբանասիրական գիտությունների դոկտոր
Ժանրերպոեզիա
Գրական ուղղություններսիմվոլիզմ
ԱշխատավայրԲաքվի պետական համալսարան
ԱմուսինԼիդիա Զինովևա Անիբալ[2]
Կայքv-ivanov.it
Vyacheslav Ivanov Վիքիպահեստում

Վյաչեսլավ Իվանով (ռուս.՝ Вячеслав Иванович Иванов, 1866 թ. փետրվարի 16 (փետրվարի 28), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - 1949 թ. հուլիսի 16, Հռոմ, Իտալիա), ռուսական սիմվոլիզմի բանաստեղծ-տեսաբան, փիլիսոփա, թարգմանիչ, դրամատուրգ, գրաքննադատ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր։ «Արծաթե դարի» վառ ներկայացուցիչ։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրական ասպարեզ մտնելով 1903-ին, երեսունվեց տարեկան հասակում, նա արագորեն ճանաչում ձեռք բերեց և տեղ գրավեց Ալեքսանդր Բլոկի, Անդրեյ Բելիի և սիմվոլիզմի «կրտսեր» սերնդի մյուս ներկայացուցիչների կողքին։ Հիմնական գաղափարը, որ ընկած է նրա տեսական աշխատությունների ու բանաստեղծությունների հիմքում՝ կյանքի ու արվեստի կոլեկտիվ, համընդհանուր կրոնական վերափոխման գաղափարն է, որ ենթադրում էր մարդկանց անջատվածության հաղթահարում, կրոնի նորոգում։ Իվանովը ուտոպիստական հույսեր էր փայփայում աշխարհի ու մարդկության ճակատագրի վերափոխման, նոր դարաշրջանի բացման մասին, երբ կհաղթանակեն «սինթետիկ», «համաժողովրդական» արվեստն ու գեղեցկությունը։ Նրա շատ բանաստեղծություններ ծանրաբեռնված են բանասիրական գիտելիքներով և դժվար են ընկալվում։ Բանաստեղծին հատուկ են ճոխ, գունեղ, արխայիկ, յուրահատուկ բառամթերքը, բարդ շրջադասությունները, բանաստեղծական տողի խտությունն ու ծանրությունը, անտիկ չափերի հաճախակի գործածությունը։ Նրա պոեզիայում կարևոր տեղ է գրավում մշակութային ժառանգության գաղափարը, այստեղից էլ՝ նրա մշտական հետաքրքրությունը անտիկ Հունաստանի, իտալական Վերածնության, Հին Ռուսիայի մշակույթի նկատմամբ։ Ռուսաստանը նրա բանաստեղծություններում հազվադեպ է երևան գալիս, ավելի հաճախ հանդիպում են անտիկ պատկերներ, իտալական բնանկարներ, հարավային Եվրոպայի լեռների ու ծովերի նկարագրություններ։ Իվանովը մեծ դեր է կատարել 20-րդ դարի սկզբի գրական շարժման մեջ։ Նրա առավել հայտնի գործերից են «Ձմեռային սոնետներն» ու «Հռոմեական սոնետները»։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Краткая литературная энциклопедияМ.: Советская энциклопедия, 1962. — Т. 3.
  3. 3,0 3,1 3,2 Иванов Вячеслав Иванович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  4. SNAC — 2010.
  5. International Music Score Library Project — 2006.
  6. Historical Dictionary of Switzerland — 1998.

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հրաչյա Թամրազյան, Վյաչեսլավ Իվանով (Ծանոթագրություններ)։ XX դարասկզբի ռուսական բանաստեղծություն, Ե., Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, 1982, էջ 503-504։