Սիքստինյան Տիրամայր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox artiste.png
Սիքստինյան Տիրամայր
Madonna Sistina
RAFAEL - Madonna Sixtina (Gemäldegalerie Alter Meister, Dresden, 1513-14. Óleo sobre lienzo, 265 x 196 cm).jpg
տեսակգեղանկար[1]
նկարիչՌաֆայել
տարի1512-1513
բարձրություն256
լայնություն156
ուղղությունԲարձր վերածնունդ
ժանրհոգևոր արվեստ
նյութՅուղաներկ կտավի վրա
գտնվում էԴրեզդենի պատկերասրահ[1]
հավաքածուԴրեզդենի պետական գեղարվեստական հավաքածուներ[1]
հիմնական թեմաԱստվածամայրն ու Որդին
հատվածն էRaphael's Cherubs?
http://colourlex.com/project/raphael-sistine-madonna/, https://skd-online-collection.skd.museum/Details/Index/372144 կայք
Sistine Madonna Վիքիպահեստում

«Սիքստինյան Տիրամայր» (իտալ.՝ Madonna Sistina), Ռաֆայել Սանտիի կտավը, 1754 թվականից գտնվում է Դրեզդենի հին վարպետների պատկերասրահում։ Պատկանում է Բարձր Վերածննդի հանրաճանաչ գործերի դասին։

Ստեղծման պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Չափերով շատ մեծ (256 x 196 սմ) այս կտավը ստեղծվել է Ռաֆայելի կողմից Հուլիոս II պապի պատվերով Պյաչենցի Սուրբ Սիքստինյան կապելլայի խորանի համար։ Կա ենթադրություն, որ նկարը ստեղծվել է 1512—1513 թվականներին Լոմբարդիա ներխուժած ֆրանսիացիների նկատմամբ հաղթանակ տանելու առթիվ, ինչի արդյունքում Պյաչենցը մտավ Պապական տարածք։ XVI դարի սկզբի համար բավականին անսովոր է, որ որպես նկարի նյութ ծառայել է ոչ թե տախտակը, այլ կտավը։ Դա կարող է վկայել այն մասին, որ կտավը նախատեսվել է օգտագործվելու որպես խաչադրոշ։ XVIII դարում տարածվեց մի լեգենդ (պատմական փաստաթղերով չհաստատված), իբր Հուլիոս II-ը պատվիրել է Ռաֆայելի կտավը իր դամբարանի համար, և իբր որպես տիրամոր բնորդ ծառայել է Ռաֆայելի սիրուհի Ֆորնարինան, Սիքստի համար՝ ինքը՝ պապ Հուլիոսը և Սուրբ Բարբարայի համար՝ նրա զարմուհին՝ Ջուլիա Օրսինին։ Միևնույն ժամանակ կերպարի ստեղծումը Պյաչենցի եկեղեցու համար ցույց է տալիս, որ որպես նրա հովանավորողներ միշտ համարվել են սուրբ Սիքստը և Վառվառան՝ պատկերված այդ կտավի վրա։ Կերպարը հաջողությամբ համադրվում էր Պյաչենցի եկեղեցու կնքամանի կենտրոնական մասի հետ, ուր ծառայում էր որպես բացակայող պատուհանի ինքնատիպ փոխարինող։inspiriert von Papst Julius II durch Raphael bestellt Pyachentsi für den Altar der Sixtina. Es gibt Spekulationen, dass das Bild in 1512-1513 gemalt auf seinem Sieg über das Französisch in der Lombardei eingegeben wurde, was Pyachentse das päpstliche Gebiet eingetragen. Zu Beginn des 16. Jahrhunderts ist es ungewöhnlich, dass die Leinwand nicht Gegenstand des Gemäldes war. Es kann bezeugen, dass die Leinwand als Cross-Stall gedacht war. XVIII Jahrhundert gab es eine Legende (unbestätigt historische Dokumente), als Julius II- ein Gemälde von Raphael Grab in Auftrag gegeben, und das Modell diente als Mary R. Herrin FORNARINA, Sixt für sich, Papst Julius und St. Barbara, ihre Nichte, Julia Orsini Zur gleichen Zeit zeigt für Pyachentsi Kirche Bild Schöpfung, die immer so heilig wie seine Sponsoren Sixt und Varvara in Betracht gezogen wurde, das Bild auf der Leinwand. Die Komposition wurde erfolgreich mit dem zentralen Teil der Pyatzent Kirche verbunden, wo er als ein einzigartiger Ersatz für das fehlende Fenster diente.

Սիքստինյան Տիրամայր 1
Սիքստինյան Տիրամայր

Համաշխարհային փառքը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գավառական Պյաչենցի վանքերից մեկում կորած նկարը քիչ էր հայտնի մինչև 18-րդ դարի կեսը, երբ սաքսոնյան կյուրի Ավգուստ III-ը երկամյա բանակցություններից հետո Բենեդիկտ XIV-ից ստացավ թույլտվություն դուրս բերել այն Դրեզդեն։ Մինչ այդ Ավգուստի դեսպանները փորձում էին բանակցել Ռաֆայելի ավելի հայտնի ստեղծագործությունների գնման համար, որոնք գտնվում էին Հռոմում։ Սուրբ Սիստոյի տաճարում մնացել էր Ջուզեպպե Նոգարիի կատարած «Սիքստինյան Տիրամոր» պատճեն։ Մի քանի տասնամյակներ անց, Գյոթեի և Վինկելմանի խանդավառված արձագանքների հրատարակումից հետո, նոր ձեռքբերումը գրավեց Դրեզդենյան հավաքածուի Կորեջիոյի «Սուրբ գիշեր» գլխավոր գլուխգործոցի տեղը։ Քանի որ ռուս ճանապարհորդները սկսեցին իրենց մեծ տուրը հենց Դրեզդենից, «Սիքստինյան Տիրամայրը» դարձավ նրանց համար առաջին հանդիպումը իտալական արվեստի բարձունքների հետ, հետևաբար XIX դարում Ռուսաստանում ստացավ խլացուցիչ ճանաչում՝ գերազանցելով Ռաֆայելի բոլոր այլ մադոննաները։ Նրա մասին գրում էին Եվրոպայի գեղարվեստական կողմնորոշում ունեցող գրեթե բոլոր ռուս ճանապարհորդները՝ Նիկոլայ Կարամզին, Վ.Ա. Ժուկովսկի, Վ. Կյուխելբեկեր («Աստվածային արարում»), Ա.Ա. Բեստուժև («Սա Տիրամայրը չէ, սա Ռաֆայելի հավատն է»), Կ. Բրյուլով, Վ. Բելինսկի («Խիստ դասական ֆիգուրա և փոքր-ինչ ոչ ռոմանտիկ»), Ա.Ի. Գերցեն, Ա. Ֆետ, Լ.Ն. Տոլստոյ, Ի.Գոնչարով, Ի.Ռեպին, Ֆ.Մ. Դոստոևսկի։ Մի քանի անգամ դրա մասին հիշատակում է Ա.Ս. Պուշկինը` առանց տեսնելու այն։ Հայրենական Մեծ պատերազմից հետո նկարը պահպանվում էր Պուշկինի թանգարանի ֆոնդում, որից հետո 1955 թ-ին ողջ դրեզդենյան հավաքածուի հետ միասին այն վերադարձվեց ԳԴՀ-ի իշխանությանը։ Մինչ այդ «Տիրամայրը» ներկայացվեց մոսկովյան հանրությանը։ Վ.Ս.Գրոսմանը արձագանքեց համանուն պատմվածքով, որտեղ կապում էր հանրահայտ կերպարը Տրեբլինկայի մասին սեփական հիշողությունների հետ։Provincial Pyachentsi Klöster verloren die Hälfte des Bildes wenig bis ins 18. Jahrhundert bekannt war, als die sächsische Curie nach zwei Jahren der Verhandlungen im August III- Genehmigung des Dresden Benedikt XIV zurückzuziehen erhalten. Zuvor versuchten die Botschafter von August, mit Rafael über den Kauf berühmterer Werke in Rom zu verhandeln. In der St. Sisto-Kathedrale gab es eine Kopie von Giuseppe Nogars "Sixstyne Tiramor". Einige Jahrzehnte nach der Veröffentlichung der begeisterten Reaktionen von Goethe und Vinkelmann trat die Neuerwerbung an die Stelle des Hauptwerkes der Sammlung St. Gregor der Nacht in Kreuzenkirchen. Da die großen russisch Reisende ihre Tour durch Dresdens „Sistine Madonna“ begannen, war das erste Treffen für sie mit der italienischen Kunst der Höhen, so ohrenbetäubend XIX Jahrhundert in Russland bekannt war, mehr als alle anderen madonnanere Rafael. Über ihn geschrieben waren fast alle russischen Reisenden mit künstlerischer Orientierung, Nikolay Karamaz, VA. Schukowski, V. Kukelbekler ("Göttliche Schöpfung"), AA Beastushew ("Das ist nicht der Herr, es ist Rafaels Glaube"), K. Brulov, V. Belinski ("Starke klassische Figur und wenig Romantik"); Hertz, A. Fet, LN Tolstoi, I. Goncharov, I. Repin, F.M. Dostojewski: Ein paar Mal, das zu erwähnen, ist AS. Puschkin, ohne es zu sehen. Nach dem Großen Vaterländischen Krieg wurde das Gemälde im Puschkin-Museumsfonds aufbewahrt und 1955 zusammen mit der gesamten Dzhezdende-Sammlung an die Macht der DDR zurückgegeben. Zuvor wurde "Our Lady" der Moskauer Öffentlichkeit vorgestellt. VS Grossman reagierte mit einer heißesten Geschichte, in der er das populäre Bild mit seinen eigenen Erinnerungen über Třiblinka verknüpfte.

Aquote1.png Նայելով Սիքստինյան Տիրամորը, մենք պահպանում ենք հավատը, որ կյանքն ու ազատությունը մի' են, որ մարդու մեջ մարդկայինից ավելի բարձր չկա ոչինչWenn wir uns den sikhsinischen Diramor anschauen, behalten wir den Glauben bei, dass Leben und Freiheit eins sind, in dem es im Menschen nichts Höheres gibt als das Menschliche Aquote2.png


Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նկարում պատկերված են Տիրամայրը և նորածին Քրիստոսը Հռոմի պապ Սիքստ II-ի և Սուրբ Վարվառայի հետ, կողքերին երկու հրեշտակներ են՝ ներքևից վեր նայելով Աստծո հայտնությանը։ Ֆիգուրները ձևավորում են եռանկյունի։ Կողքի բացված վարագույրները մեկ անգամ ևս ընդգծում են կոմպոզիցիայի երկրաչափական հնարամտությունը։ Սա առաջին ստեղծագործություններից մեկն է, որում դիտողը աննկատ հայտնվում է կոմպոզիցիայում. թվում է, թե Տիրամայրը իջնելով երկնքից՝ նայում է ուղիղ նրա աչքերին։ Մարիամի կերպարում ներդաշնակորեն համադրված են կրոնական հաղթանակի զմայլանքը այնպիսի համամարդկային զգացմունքների հետ, ինչպիսիք են խոր մայրական քնքշանքը և մանկան ճակատագրի համար անհանգստությունը։ Նրա հագուստը ընդգծվածորեն պարզ է, նա բոկոտն քայլում է լուսավորված ամպերի միջով։Das Bild zeigt unsere Muttergottes und den neugeborenen Christus mit dem Papst der Hl. Sophia II. Und Hl. Warwara, zwei Engeln an der Seite, die von der Offenbarung Gottes herabblicken. Figuren bilden ein Dreieck. Geöffnete Vorhänge unterstreichen einmal mehr den geometrischen Talism der Kompositionen. Dies ist eines der ersten Werke, in denen der Betrachter in der Komposition unbemerkt erscheint. Es sieht so aus, als ob unser Herr vom Himmel herabgestiegen ist und direkt in seine Augen gesehen hat. Marias Bild verbindet sich harmonisch mit der Ekstase religiöser Triumphe mit so universellen Gefühlen wie tiefer Zärtlichkeit und Angst der Mutter für das Schicksal des Kindes. Ihre Kleidung ist deutlich unklar, sie läuft durch die erleuchteten Wolken

Aquote1.png Գերբնականի երանգ կա նաև այն թեթևության մեջ, որով Մարիամը սեղմելով ծանր որդուն, ոտաբոբիկ, հազիվ հպվելով ամպի մակերևույթին քայլում է նրա վրայով։ Ռաֆայելը ներկայացնելով երկնային թագուհուն` տխուր որդուն ձեռքերում` հպարտ, անհասանելի, վշտահար, իջնող մարդկանց անդառաջ` միավորում է բարձրագույն կրոնական իդեալին բարձրագույն մարդկայինի հետEs gibt auch die Zartheit des Übernatürlichen, in der Maria den härtesten Sohn barfuß mit zitternder Berührung auf die Oberfläche der Wolke drückt. Rafael stellt die himmlische Königin in den Händen ihres traurigen Sohnes in den Händen stolzer, unzugänglicher, trauernder, die höchste religiöse Ideologie mit dem höchsten Menschen vereinigend zusammen.
- Վ.Ն. Գրաշչենկով- VN Grachenkow:
Aquote2.png


Սուրբը ձեռքով ցույց է տալիս դիտողի կողմը, և Տիրամայրը մանկան հետ նայում են այդ ուղղությամբ, նույն ժամանակ Սուրբ Բարբարան խոնարհել է գլուխը։ Նկարի սկզբնական տեղը եղել է Մեծ Խաչելության առջև, ուստի դեմքերի արտահայտությունը և ֆիգուրների դիրքերը նկարում պայմանավորված են Քրիստոսի չարչարանքների ու մահվան տեսարանից իրենց զգացմունքներով։

Տարածված է կարծիք այն մասին, թե Ռաֆայելը նկարում Հռոմի պապ Սիքստ II-ին պատկերել է աջ ձեռքում վեց մատով, քանի որ նա Սիքստ լատիներենից թարգմանաբար նշանակում է «վեցերորդ»։ Իրականում թվացյալ վեցերորդ մատը, ճկույթը, համարվում է ափի ներսի մաս։ Նկարչի գերազանց վարպետությունը խաբում է դիտորդին։ Ետին ֆոնը, որը հեռվից թվում է թե ամպ է, մանրակրկիտ զննման դեպքում պարզվում է հրեշտակների գլուխներ են։ Երկու հրեշտակները դարձել են բազմաթիվ բացիկների և ցուցապաստառների թեմաներ։ Մի քանի արվեստաբաններ պնդում են, որ այդ հրեշտակները հենված են դագաղի կափարիչին։ Երևում է նկարի ներքևի ձախ կողմի հրեշտակի միայն մեկ թևը։

Der Heilige Mann zeigt dem Betrachter die Hand, und unsere Herrin schaut auf das Baby in dieser Richtung, und zur gleichen Zeit umarmt die Heilige Barbara ihren Kopf. Der ursprüngliche Ort des Bildes war vor der großen Kreuzigung, so dass die Ausdrücke der Gesichter und die Positionen der Figuren durch die Gefühle der Leiden und Todesszenen Christi bedingt sind.

Es wird allgemein angenommen, dass Rafael Papst Sixt II in seiner rechten Hand mit sechs Fingern dargestellt hat, da er von Sist buchstäblich "sechster" vom Lateinischen war. Tatsächlich wird der sechste Finger, der Finger, als in der Handfläche befindlich angesehen. Die ausgezeichneten Fähigkeiten des Künstlers täuschen den Betrachter. Die Kulisse, die von der Wolke wegblickt, ist eine Frage des eckigen Kontakts, wenn sie gründlich untersucht wird. Zwei Engel sind zum Thema vieler Postkarten und Plakate geworden. Einige Künstler behaupten, dass diese Engel auf dem Sarg ruhen. Es sieht aus wie nur ein Flügel der linken Seite des Engels.

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]