Ալեսանդրո Դել Պիեռո
Ալեսանդրո Դել Պիերո իտալ.՝ Alessandro Del Piero | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Անձնական տվյալներ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ազգությունը | իտալացի | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Քաղաքացիությունը |
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Մականուն |
Միստր Յուվենտուս, | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ծննդյան ամսաթիվ | նոյեմբերի 9, 1974[6][7] (49 տարեկան) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ծննդավայր | Կոնելյանո, Իտալիա | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Հասակ | 173[1] սմ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Քաշ | 73[1] կգ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Դիրք | Հարձակվող[2][3][4][5] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Պատանեկան կարիերա | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Մասնագիտական կարիերա* | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Տարի | Ակումբ | Խաղ | (Գոլ) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ազգային հավաքական | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Պարգևներ
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը: |
Ալեսանդրո Դել Պիեռո (իտալ.՝ Alessandro Del Piero, նոյեմբերի 9, 1974[6][7], Կոնտիլյանո, Տրևիզո, Վենետո, Իտալիա[8]), իտալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող, կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է իտալական «Յուվենտուս» ակումբում՝ դառնալով այդ ակումբի լավագույն ֆուտբոլիստներից մեկը, հաջողությամբ հանդես է եկել նաև Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։ Նա Իտալիայի բոլոր ժամանակների երրորդ ռմբարկուն է՝ 335 գոլ (Ջուզեպպե Մեացա՝ 338 գոլ, Սիլվիո Պիոլա՝ 364 գոլ)[9][10][11][12][13][14]։ Իտալիայի հավաքականի կազմում 2006 թվականին դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ Նա 19 տարի խաղացել է «Յուվենտուսում» (11 տարի եղել է թիմի ավագը) և սահմանել է ռեկորդ՝ 705 խաղում խփելով 290 գոլ։ 2012-ին «Յուվեն« լքելուց հետո երկու տարի խաղացել է ավստրալիական Սիդնեյ ֆուտբոլային ակումբում։ Կարերան ավարտելուց առաջ վերջին անգամ հանդես է եկել հնդկական «Դելի Դայմանոս» ակումբում։
Դել Պիեռոն սկսել է ֆուտբոլ խաղալ երիտասարդ տարիքում։ Տասնչորսամյա Դել Պիեռոյին «Պադովայի» մասնագետները հայտնաբերել են «Սան Վանդեմանո» թիմի կազմում, և շուտով Ալեսանդրոն տեղափոխվեց «Պադովա»։ Ալեսանդրոն «Պադովայի» հիմնական կազմում իր նորամուտը նշել է 1992 թ.ի նոյեմբերի 22-ին Սերիա B-ի խաղում, որտեղ նրա թիմը խաղում էր «Տերննանա Կալչոյի» դեմ։ Նա «Պադովա» երիտասարդական թիմից «Յուվենտուս» է տեղափոխվել 1993 թվականին և այնտեղ խաղացել է 19 մրցաշրջան։ Նրա նորամուտը Ա սերիայում կայացել է 1993 թ.ի սեպտեմբերին «Ֆոջայի» դեմ, իր առաջին գոլը նա խփել է հաջորդ իսկ խաղում «Ռեջիայի» դարպասը։ Այդ մրցաշրջանի 28-րդ տուրում «Պարմայի» հետ հանդիպման ժամանակ Դել Պիեռոն առաջին անգամ դուրս է եկել հիմնական կազմում և դարձել է հեթ-տրիկի հեղինակ։
1995-96 մրցաշրջանից նա դարձավ «Յուվենտուսի» հիմնական կազմի խաղացող։ Դել Պիեռոյի ամենահաջող մրցաշրջաններից մեկը 1997–98-ն է, երբ նա խփեց 32 գոլ և կարևոր դեր խաղաց իր թիմի հաղթարշավում։ Այդ մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» հաղթեց Սերիա Ա-ն, հասավ Իտալիայի գավաթի և Չեմպիոնների Լիգայի գավաթի եզրափակիչ։
Ներառվել է ՖԻՖԱ-ի վարկածով լավագույն ֆուտբոլիստների 125 հոգանոց ցուցակում, որը կազմել էր Պելեն կազմակերպության ստեղծան հարյուրամյակի նախօրեին[15]։ World Soccer ամսագրի վարկածով 77-րդն է XX դարի լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում[16]։ Ինչպես նաև ՈՒԵՖԱ-ի ոսկե հոբելյանական քվեարկության վարկածով Ալեսանդրոն վերջին կես դարի լավագույն ֆուտբոլիստների շարքում է[17]։ 2000 թվականին նա եղել է աշխարհի ամենաբարձր վարձատրվող ֆուտբոլիստը, եթե հաշվի է առնվում աշխատավարձը, բոնուսները և գովազդի պահումները[18]։ Բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Պատոն և Ռոնալդինյոն հայտարարել են, որ Դել Պիեռոն իրենց կուռքն է[19][20]։ Ջենտլմենական խաղի համար ստացած երեք մրցանակներից բացի[21], Դել Պիեռոյին անձնական արժանիքի համար շնորհվել է նաև Golden Foot-ի պատվավոր մրցանակ[22]։
Նրա սովորական դիրքը խաղադաշտում հետ քաշված հարձակվողն է, որը գտնվում է անվանական հարձակվողի և կիսապաշտպանի[nb 1] միջև։ Դաշտի տուգանային հրապարակին մոտիկ տեղը հակառակորդները երբեմն անվանում են «Դել Պիեռոյի տեղանքը» (իտալ.՝ La Zona Del Piero), քանի որ Ալեսանդրոն իր գոլերից շատերը խփել է հենց այդ հեռավորությունից[23]։
Մինչ օրս ֆուտբոլիստը «Յուվենտուսի» բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուն է։ Դել Պիեռոն նաև լիդերն է մասնակցած խաղերի քանակով «Ծեր Սինյորայում»[24]։ Նա զբաղեցրել է տասներորդ տեղը ռմբարկուների քանակով ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում[25]։ Իտալիայի ազգային հավաքականում խփված գոլերի քանակով Դել Պիեռոն չորրորդ տեղը կիսում է Ռոբերտո Բաջիոյի հետ[26]։
![]() |
Դել Պիեռոն համաշխարհային կարգի խաղացող է, որը ներկայացվելու կարիք չունի[27]։ | ![]() |
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ծնվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 6-ին իտալական Կոնելյանո քաղաքում։ Նա ընտանիքում երկրորդ երեխան էր, եղբայրը՝ Ստեֆանոն, նրանից մեծ է 9 տարով, ով ի դեպ նույնպես ֆուտբոլիստ էր և հանդես էր գալիս «Սամպդորիա» ակումբում, սակայն ստացած ծանր վնասվածքից հետո թողել է ֆուտբոլի կարիերան։ Հայրը՝ Ջինոն, մասնագիտությամբ էլեկտրական համակարգերի մասնագետ էր (մահացել է 2001 թ.ին), մայրը՝ Բրունան, տնային տնտեսուհի է։
Դեռ պատանի տարիքից Դել Պիեռոն հետաքրքվում էր ֆուտբոլով, նրա սիրած ֆուտբոլիստներն էին հոլանդացի Մարկո Վան Բաստենը և ֆրանսիացի Միշել Պլատինին։ Նրանց ընտանիքը սոցիալապես ոչ լրիվ էր ապահովված, Ալեսանդրոն մտածում էր նաև վարորդ դառնալու մասին, որպեսզի ինչ-որ կերպ բարելավվի ընտանիքի վիճակը[28]։
Սակայն ի վերջո նա ընտրեց ֆուտբոլիստի մասնագիտությունը, մայրը նրան տարավ ֆուտբոլային դպրոց, որտեղ նրա առաջին մարզիչը դարձավ Ումբերտո Պրեստոն[29]։ Սկզբում նա մարզվում էր որպես դարպասապահ։ Նրա մայրը այդպես էր ցանկանում, մտածելով նրան հեռու պահել հնարավոր վնասվածքներից, քանի որ ավագ որդին՝ Ստեֆանոն վնասվածքի պատճառով էր թողել ֆուտբոլիստի կարիերան, սակայն տեսնելով նրա հարձակողական կարողությունները հենց Ստեֆանոն է նրան առաջարկում խաղալ հարձակվողի դիրքում։ Այդպիսով 19 տարեկանում իր ծնողների հետ տեղափոխվում է Թուրին քաղաք։
Նա սկսել է իր կարիերան 1982 թվականին «Սան Վենդեմիանո» թիմում։
2005 թ.–ին Ալեսանդրոն ձևավորեց արդյունավետ կապ բացառապես Դևիդ Տրեզեգեյի հետ։ Հատկապես հիշարժան էր նրա փոխանցւոմը Տրեզեգեին «Միլանի» դեմ հաղթական հանդիպման ժամանակ, որը Ալեսանդրոյին և իր թիմին բերեց հերթական ոսկին։ Երբ Դել Պիերոն դարձավ 30 տարեկան, շատ ֆուտբոլային քննադատներ և անգամ երկրպագուներ սկսեցին խոսել նրա կարիերայի ավարտի մասին։ Սակայն 2006/2007 թթ. խաղաշրջանի ընթացքում Դել Պիերոն դուրս բերեց Յուվենտուսը Բ սերիայից՝ դառնալով լավագույն ռմբարկու։ 38 խաղում նա դարձավ 21 գոլի հեղինակ (երեքը՝ 11 մետրանոց հարվածից)։ 2008 թ. նոյեմբերի 29–ին Ալեսանդրո Դել Պիերոն խփեց իր 250–րդ գոլը Յուվենտուսի կազմում Ա սերիայի 14–րդ մրցաշարում «Ռեջինայի» դեմ հանդիպման ժամանակ։ Դա տեղի ունեցավ խաղի 74–րդ րոպեին, երբ Յուվենտուսի ավագը իրացրեց 11-մետրանոց հարվածը։ 2009 թ.–ի մարտին, իրականացնելով դուբլ «Բոլոնյայի» դարպասին, Դել Պիերոն խփեց իր կարիերայի 300-րդ և 301-րդ գոլերը։ 2011 թ.–ի Յուվենտուսի նախագահ Անդրեա Անելին հայտարարեց, որ 2011/2012 թթ. խաղաշրջանը «Յուվենտուսի» կազմում կլինի վերջինը Ալեսանդրոյի համար[30]։
Ակումբային կարիերան
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Պադովա՝ առաջին պրոֆեսիոնալ թիմը
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դել Պիեռոն իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իտալական «Սան Վենդեմիանո» ակումբի շարքերում՝ 1981 թվականին, որտեղ էլ 13 տարեկանում նրան նկատեցին «Պադովայի» սկաուտները։ Նա Պադովայում խաղաց 1988-1993 թթ. ընթացքում։ Այդ ժամանակ Դել Պիեռոն լքեց հարազատ քաղաքը այդտեղի սպորտային դպրոցում ֆուտբոլային կրթությունը շարունակելու նպատակով։ 1991 թվականին առաջին անգամ նա հանդես եկավ տեղական ֆուտբոլային ակումբում։ Դել Պիեռոն իր առաջին (1991-92) մրցաջրջանի ընթացքում խաղաց 4 հանդիպումներում, իսկ երկրորդ (1992-93) մրցաշրջանում՝ 10 հանդիպում անցկացրեց, խփելով իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում։ Դա տեղի ունեցավ 1992 թվականի նոյեմբերի 22-ին «Տերնանայի» դեմ խաղի ընթացքում, Դել Պիեռոն մտավ փոխարինման և իր ներդրումը ունեցավ հակառակորդին 5։0 հաշվով ջախջախելու գործում[31]։ Նրա մրցելույթներից հետո իտալական ակումբների ուշադրությունը բևեռվում է իր վրա և 1993 թ. Ջիամպիեռո Բոնիպերտիի շնորհիվ Դել Պիեռոյին 5 միլիարդ լիրայով գնեց Յուվենտուսը, հավելավճար տալով 150 միլիոն՝ յուրաքանչյուր մրցաշրջանի համար[32]։
Յուվենտուս
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Առաջին հաջողությունները մեծ ֆուտբոլում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դել Պիերոյի այդքան յուրահատուկ խաղաոճը անմիջապես գրավեց հասարակության ուշադրությունը։ 1993 թ.–ին միանգամից 2 իտալական ֆուտբոլային գռանդներ «Յուվենտուսը» և «Միլանը» համապատասխան հարցումներ հղեցին Դել Պիերոյին։ «Պադովայի» ղեկավարները որոշեցին ընտրության հնարավորությունը թողնել ֆուտբոլիստին, ով էլ ընտրեց Թուրինը և խաղաց «Յուվեյում» 19 մրցաշրջան, մինչև 2012-ի ամռանը իր պայմանագրի ավարտը։ Նա տեղափոխվելով «Յուվենտուս» ստացավ «Pinturicchio» մականունը։ Գործարքի արժեքը կազմում էր 2 միլիոն դոլար[33]։ Երիտասարդական թիմում կարճատև ելույթներից հետո վերջապես Դել Պիեռոն նշեց Ա սերիայի դեբյուտը ակումբի կազմում։ Խաղը կայացավ 1993 թվականի սեպտեմբեր 12-ին Ֆոջիայի դեմ և ավարտվեց ոչ-ոքի 1:1 հաշվով[34]։ Իսկ արդեն հաջորդող հանդիպմանը Դել Պիեռոն գոլ խփեց «Ռեջանային»[35], իսկ իր թիմը հաղթեց 4-0 հաշվով։ Նա նաև առաջնության 27-րդ տուրում գոլի հեղինակ դարձավ՝ Ջենոայի դեմ խաղում, իսկ խաղն ավարտվեց ոչ-ոքի (1–1)։ Իսկ հաջորդ՝ 28-րդ տուրում «Պարմայի» հետ խաղին Ալեսանդրո Դել Պիերոն առաջին անգամ հանդես եկավ մեկնարկային կազմում՝ դառնալով նաև հեթ–տրիկի հեղինակ («Յուվեի» հաղթանակ 4-0 հաշվով)[36]։ Դել Պիեռոյի մասնակցությամբ առաջին խաղը Իտալիայի գավաթում ևս ավարտվեց 1:1 հաշվով։ 1993 թվականի հոկտեմբերի 6-ին երկրորդ նախնական ռաունդի «Վենեցիայի» դեմ Թուրինում հանդիպման 53-րդ րոպեին Ալեքսը փոխարինեց Զորան Բանին[37]։ 1993/94 թվականի մրցաշրջանին ընդհանուր առմամբ նա անցկացրեց 14 հանդիպում (այդ թվում 11-ը լիգայում), խփելով հինգ գնդակ[38]։
1994/1995 խաղաշրջանը կարևոր դարձավ ֆուտբոլիստի կյանքում. այն առաջին լիարժեք մրցաշրջանն էր իր ֆուտբոլային կենսագրության մեջ՝ առաջնությունում անցկացնելով 29 խաղ և դառնալով 8 գոլի հեղինակ՝ նա իր թիմի հետ միասին նվաճեց երկար սպասված սկուդետոն։ Իսկ հետագայում ևս յոթը. 1996/97, 1997/98, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2011/12 մրցաշրջաններին (2004-05 և 2005-06 մրցաշրջանների տիտղոսներից թիմը զրկվեց կոռուպցիոն սկանդալի պատճառով)։ Հենց այդ (1994/95 թթ.) խաղաշրջանը շրջադարձային եղավ թիմի համար՝ այնքանով, որ հանրահայտ մարզիչ Ջովանի Տրապատոնիին փոխարինեց Մարչելո Լիպին[39]։ Այդ փոփոխությունը ազդեց նաև Դել Պիեռոյի վրա, ով սկսեց ավելի շատ հայտնվել մեկնարկային կազմում՝ մրցակցելով Բաջիո - Վիալի - Ռավանելի եռյակի հետ, ովքեր մեծաքանակ գոլեր էին խփում[40] և դարձավ ազգային առաջնության լավագույն երիտասարդ խաղացողը[40]։ «Պարման» հետաքրքրված էր Դել Պիեռոյի ծառայություններով, սակայն Մարչելո Լիպին բաց չթողեց Սանդրոյին[41]։ Դել Պիեռոն արդարացրեց մարզիչների սպասումները խփելով գեղեցիկ գնդակներ, որոշ մասնագետներ նրան համեմատեցին Ռոբերտո Բաջիոյի և Միշել Պլատինիի հետ։ Խփած գոլերից մեկը իրեն դարձրեց հայտնի Իտալիայից դուրս. «Ֆիորենտիայի» հետ խաղում «Յուվենտուսը» պարտվում էր 2:0 հաշվով, սակայն այնուհետև «յուվենտինոները» 2 գոլ են խփում, և Դել Պիեռոն դաշտի կենտրոնից կատարած անցումով խփում է հաղթական գոլը, արդյունքում իր թիմը հաղթեց 3:2 հաշվով[42]։ ՈՒԵՖԱ գավաթում ևս նա դարձավ գոլի հեղինակ՝ ԲԿՄԱ Սոֆիայի դեմ խաղում, բայց իր թիմը պարտվեց 3:2 հաշվով[43], այնուամենայնիվ, ՈՒԵՖԱ-ն զրոյացրեց հանդիպման արդյունքը և ԲԿՄԱ-ին տեխնիկական պարտություն գրանցեց խաղում չհայտավորված խաղացողի՝ Պետար Միհտարսկիի մասնակցության պատճառով[44]. Այդ մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» ինը տարվա դադարից հետո հաղթեց Իտալիայի առաջնությունը։ Հաղթվեց նաև Իտալիայի գավաթը, և միայն ՈՒԵՖԱ գավաթը «Ծեր Սենյորային» չհաջողվեց նվաճել. եզրափակիչում նրանք պարտվեցին «Պարմային»։ Այդ մրցաշրջանում Դել Պիեռոն խաղաց 50 հանդիպման մեջ և խփեց 10 գոլ[38]։ Բացի այդ, առաջնության վերջին հանդիպմանը Դել Պիերոն ստացավ 10 համարի մարզաշապիկը, որը մինչ այդ պատկանում էր «Յուվենտուսի» անփոխարինելի առաջնորդ Ռոբերտո Բաջոյին[45]։ Դրանից առաջ Դել Պիեռոն մշտական համար չուներ, քանի որ խաղացողի համար մշտական համարի ամրագրման մասին կանոնը մտցվեց միայն հաջորդ մրցաշրցանին[46]։
Կարիերայի գագաթնակետը
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]22 տարեկանում Դել Պիեռոն, ինչպես պահանջում է օրենքը, զորակոչվեց ազգային բանակ[47]։ 10 ամիս անց վերադառնալով՝ Սանդրոն խաղաց նախկին նվիրումով, և «Յուվենտուսը» վերջապես դարձավ Չեմպիոնների Լիգայի հաղթող. այնտեղ թիմին նա օգնեց 1/4 եզրափակիչում, գոլ խփելով Մադրիդի «Ռեալի» դարպասը[48]։ Չեմպիոնների լիգային հաջորդեց միջմայրցամաքային գավաթում հաղթանակը։ «Ռիվեր Փլեյթի» դեմ տարած հաղթանակով «Ծեր Սինյորան» դարձավ մոլորակի ուժեղագույն ակումբը[49], իսկ Դել Պիերոն «Տոյոտայի» մրցանակակիր, որպես այդ հիշարժան խաղի լավագույն ֆուտբոլիստ[50]։ Մինչ նա, «Յուվեից» նման հաջողության հասել էր միայն Միշել Պլատինին[50]։ Մեկ տարի անց «Պինտուրիկիոն» ճանաչվեց Իտալիայի լավագույն խաղացող[51]։ Նա նաև ներկայացվեց «Ոսկե գնդակի» ստացմանը[52]։ 1996 թվականի նոյեմբերին Դել Պիեռոն օգնեց «Յուվենտուսին» Չեմպիոնների լիգայի 1/8 եզրափակիչ անցնել, գոլ խփելով «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դարպասը[53]։ 1997 թվականի փետրվարի 23-ին «Յուվեյի» կազմում խփեց իր 50-րդ գնդակը՝ «Ֆիորենտինայի» դեմ տեղի ունեցած խաղում[54]։ Նա նաև հաղթեց ՈՒԵՖԱ սուպերգավաթը, 2 խաղում խփելով 2 գոլ[55]։ Երկրորդ անգամ անընդմեջ Չեմպիոնների լիգայում տրիումֆը կրկնելուն քիչ էր մնացել, սակայն Դորտմունդի «Բորուսիան» պարտության մատնեց «Յուվեյին»[56]։ Առաջնությունում Դել Պիեռոն դարձավ Սկուդետոյի մրցանակակիր[57] և թիմի լավագույն ռմբարկու։
Նա մրցաշրջանը սկսեց «Ֆեյենորդի» դարպասը գրավելով Չեմպիոնների լիգայում, այդպիսով գերազանցեց Պաոլո Ռոսիի ռեկորդը (11 գոլ) և մոտեցավ Միշել Պլատինիի ռեկորդին[58], սեպտեմբերի 21-ին «Բրեշիայի» դեմ խաղում խփեց իր առաջին գոլն առաջնությունում[59], 1997 թվականի հոկտեմբերի 1-ին «Մանչեսթեր Յունայթեդի» դեմ խաղում դարձավ Չեմպիոնների լիգայի պատմության մեջ ամենաարագ գոլի հեղինակը, խփելով այն 20-րդ վայրկյանին[60]։ Նա եղավ «Ոսկե գնդակ» մրցանակին ներկայացված «Յուվենտուսի» վեց խաղացողներից մեկը։ Իտալիայի գավաթի երրորդ ռաունդում «Լեչեյի» դեմ խփեց իր առաջին գոլը մրցաշարում, խաղն ավարտվեց 2:0 հաշվով, դեկտեմբերի 6-ին երկու գոլ խփեց «Լացիոյի» դեմ խաղում, դեկտեմբերի 21-ին հեթ-տրիկ ձևակերպեց «Էմպոլիի» դեմ[61], մարտի 28-ին «Միլանի» դեմ խաղում՝ խփեց երկու գնդակ[62]։ 1998 թվականի ապրիլի 1-ին, այդ տարվա Չեմպիոնների Լիգայի կիսաեզրափակիչում իր թիմը հանդիպեց «Մոնակոյի» հետ, Յուվենտուսը այդ խաղում հաղթեց 4-1 հաշվով, իսկ Դել Պիեռոն ձևակերպեց հեթ-տրիկ[63], ինչի արդյունքում գերազանցեց Միշել Պլատինիի ռեկորդը Չեմպիոնների լիգայում խփած գոլերի քանակով, ինչպես նաև դարձրեց այդ մրցաշարում «Յուվենտուսի» լավագույն ռմբարկուն[64]։ Դել Պիեռոն խփեց 5 գոլ խմբային փուլում և ևս 5 գոլ փլեյ-օֆում[65]։ Նա «Յուվեյին» հասցրեց երրորդ անընդմեջ եզրափակիչ։ Սակայն եզրափակիչից անմիջապես առաջ վնասվածք ստացավ։ Մայիսի 20-ին «Յուվենտուսը» եզրափակիչում հանդիպեց «Ռեալ Մադրիդի» հետ և պարտվեց 1-0 հաշվով, Դել Պիեռոն, չնայած վնասվածքին, այնուամենայնիվ հայտավորված էր խաղին և մեկնարկային կազմում էր, բայց ամբողջովին պատրաստ չէր հանդիպանը[66]։ Ռեալ Մադրիդի կազմում միակ գոլի հեղինակ դարձավ Պրեդրագ Միյատովիչը[67]։ այդ տարի «Յուվենտուսը» նվաճեց 25-րդ սկուդետոն, իսկ Դել Պիեռոն մեծ ներդրում ունեցավ որպես թիմի առաջատար ֆուտբոլիստներից մեկը[68]։ Ապրիլի 24-ին՝ «Ինտերի» դեմ խաղում խփեց որոշիչ գոլ, ինչը իր թիմին չեմպիոնական տիտղոս պարգևեց[69]։ Ա սերիայի 1997-1998 մրցաշրջանում նա խփեց 21 գնդակ, նրա համար այդ սեզոնը լավագույններից էր, Իտալիայի գավաթում մեկ գոլի հեղինակ դարձավ, իսկ Չեմպիոնների Լիգայում այդ տարի նա խփեց 10 գնդակ[70]։ Երրորդ տարին անընդմեջ ընդգրկվեց ESM-ի տարվա թիմի մեջ և ճանաչվեց Իտալիայի լավագույն ֆուտբոլիստ[71]։
Խնդիրներ վնասվածքի հետ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1998/99 մրցաշրջանը Դել Պիեռոն սկսեց գոլով «Լացիոյի» դեմ Իտալիայի Սուպերգավաթի խաղում, բայց դա բավական չէր «Յուվետուսի» համար հաղթելու այդ գավաթը[72]։ Այնուհետև նա դարձավ գոլի հեղինակ Իտալիայի դերբիյում «Ինտերի» դեմ[73]։ Իսկ հետո նրա ծննդյան օրը, նոյեմբերի 8-ին «Ուդինեզեյի» դեմ խաղի 92-րդ րոպեին նա ստացավ ոտքի վնասվածք[74][75]։ Նա բուժվեց ԱՄՆ-ի վիրաբուժների կողմից, իսկ վերականգնողական շրջանը տևեց 9 ամիս։ Ինչից հետո «Յուվեն» հաղթեց Ինտերտոտոյի գավաթը[76], բայց Ա սերիայում զբաղեցրեց յոթերորդ տեղը։ Շուտով ակումբի ղեկավարությունը ստորագրեց նրա հետ հնգամյա նոր պայմանագիր, դրանով իսկ հասկացնելով, որ թիմը դեռ ֆուտբոլիստից ունի օգնության ակընկալիք։ Հավի չառնելով տպավորիչ գումարը. 1999 թ. պայմանագրով Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ստանում էր 10 միլիոն լիրա ամսական աշխատավարձ, ինչը գերազանցում էր այնպիսի ֆուտբոլիտների ցուցանիշը, ինչպիսիք են Ռոնալդոն կամ Քրիստիան Վիերին[51]։ Դել Պիեռոն երկաևաձգեց իր հետ պայմանագիրը մինչև 2010 թ.։ «Իմ կարիերայում և իմ կյանքում դա վճռական ընտրություն էր, - ասաց Ալեսանդրոն։ - „Յուվենտուսն“ ինձ շատ բան է տվել, և ես ուզում եմ շարունակել հաղթարշավս այստեղ»։
Վնասվածքից հետո Ալեքսի վերադարձն այնքան էլ հաջող չանցավ, իրավիճակը բարդացրեց նաև նոր մարզիչի՝ Կառլո Անչելոտիի ժամանումը, իսկ դա նշանակում էր, որ պետք է կարողանար իրեն լավ դրսևորել նոր ուսուցչի առջև[77]։ Մրցաշրջանը սկսվեց «Ուդինեզեյի» դեմ գոլով[78]։ Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ Ինտերտոտոյի Գավաթի կիսաեզրափակիչում[79], ինչպես նաև գոլային փոխանցում կատարեց մրցաշարի եզրափակիչում, որում ևս «Ծեր Սինյորան» հաղթեց, իսկ ՈՒԵՖԱ Գավաթում գոլ խփեց «Օմոնիայի» դեմ խաղում, ինչը նպաստեց կիպրոսցիների կատմամբ ընդհանուր 10։2 հաշվով հաղթանակին[80]։ Այդ մրացաշրջանում նրա հավածներից 12-ն էին դիպուկ (9-ը առաջնությունում)[38]։ և նա տվեց 20 արդյունավետ փոխանցում։
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/Alex_Del_Piero2.jpg/220px-Alex_Del_Piero2.jpg)
Ալեքսը խփեց որոշիչ գոլ Նեապոլում՝ տեղի «Նապոլիի» դեմ խաղում[81], ինչից հետո կրկին շարքից դուրս եկավ մկանային խնդիրների պաճառով։ 2001 թվականի փետրվարի 18-ին, Բառիի դեմ խաղում Դել Պիեռոն գոլ խփեց, ինչով ուրախացավ արցունքները աչքերին՝ ի նշան իր հոր նկատմամբ հավատարմության, ով մահացել էր մի քանի օր առաջ[82]։ Մրցաշրջանի արդյունքներով «Յուվեն» զբաղեցրեց 2-րդ տեղը։
Նոր հաջողություններ. Լիպիի վերադարձը
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Մարչելո Լիփիի «Յուվենտուսի» մարզչի պաշտոնում վերադառնալուց հետո Դել Պիեռոյի հաջողությունները դարձան ակնհայտ։ 2001/02 մրցաշրջանում նա խփեց 21 գոլ[38] և մրցաշրջանի միջնամասում դարձավ թիմի ավագը։ Դեբյուտային խաղում «Վենեցիայի» դեմ խաղում երկու գոլ խփեց Տրեզեգեն և Ալեն[83]։ Շուտով Ալեքսը հասավ և անցավ 100 գոլի սահմանը սև-սպիտակ համազգեստով[84]։ Նա նաև հեղինակեց դուբլ «Տորինոյի» դեմ դերբիում[85]։ Ամբողջ կարիերայի ընթացքում նա խփել է 4 գոլ թուրինյան դերբիում։ Հոկտեմբերի 23-ին, կրկին Չեմպիոնների լիգայում, նա գոլ խփեց Պորտոյի դարպասը[86], այդ ժամանակ առաջնությունում, դեկտեմբերի 9-ին, գոլի հեղինակ դարձավ նաև «Միլանի» դեմ խաղում[87]։ 2001 թվականի հոկտեմբերի 31-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ տուգանային հարվածից, որը 27-րդ գոլն էր Եվրոգավաթներում, Սանդրոն թիմում ռեկորդ սահմանեց, նախկինում նման բան հաջողվել էր Ռոբերտո Բետեգեն։ Վերջին օրերին, ազգային առաջնությունում մայիսի 5-ին 2002 թվականին, շնորհիվ «Ինտերի» պարտության 4-2 հաշվով «Լացիոյից», և «Յուվենտուսի» հաղթանակի 2-0 հաշվով «Ուդինեզեի» նկատմամբ, որտեղ Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ, նա չորրորդ անգամ դարձավ Իտալիայի չեմպիոն իր կարիերայում (առաջին անգամ ավագի թևկապով)[88]։ Դել Պիեռո և Տրեզեգե զույգը ճանաչվեց որպես առավել արդյունավետ Եվրոպայում[89]։
2002-03 մրցաշրջանը նա արդյունավետ սկսեց, 10 գնդակ առաջին 7 խաղում «Յուվենտուսում», նաև նա երկու գոլ հեղինակեց սուպերգավաթում։ 2002 թ. հոկտեմբերի 19-ին նա «Ինտերի» դեմ 131-րդ գոլը խփեց «Յուվենտուսում» և հավասարվեց Պիերտո Անաստազիին[90]։ Այդ տարի նա նշանակալի դեր խաղաց իր թիմի համար Չեմպիոնների լիգայում, խփելով 5 գոլ։ Նա նաև աչքի ընկավ վերջին կիսաեզրափակիչում մադրիդի «Ռեալի» դեմ խաղում, որտեղ հաղթեցին թուրինցիները[91]։ Եզրափակիչից հետո գոլազուրկ ոչ-ոքի, 11 մետրանոց հարվածներով «Յուվեն» պարտվեց «Միլանին» 2։ 3[92]։ Ալեքսը մրցաշրջանը ավարտեց «Յուվենտուսի» լավագույն ռմբարկուի տիտղոսով Ա Սերիայում և Չեմպիոնների լիգայում (Պավել Նեդվեդի հետ միասին)։
Դել Պիեռոն նոր մրցաշրջանը սկսեց Սերիա Ա-ում, ինչպես նախորդ երկուսում, իսկ թիմը՝ «Յուվենտուսը» հաղթեց «Էմպոլիին» ջախջախիչ 5։ 1 հաշվով[93]։ Հոկտեմբերին նա եղել է յոթերորդ անգամ իր կարիերայում Ոսկե գնդակի հավակնորդ[94]։ Դեկտեմբերի 18-ին, Սիենայի դեմ խաղում նա դարձավ 150-րդ գոլի հեղինակ «Յուվենտուսում»[95] մեկ ամիս անց, նույն Սիենայի դեմ խաղում Ալեքսը ձևակերպեց չորրորդ հեթ-տրիկը իր կարիերաայում[96]։ Նա հաղթեց Իտալիայի սուպերգավաթը «Յուվենտուսի» հետ «Միլանի» դեմ հետխաղյա տասնմեկ մետրանոց հարվածաշարով, Սանդրոյի համար դա չորրորդ հաղթական տիտղոսն էր[97]։ Նաև նա գոլի հեղինակ դարձավ Իտալիայի գավաթի «Լացիոյի» դեմ խաղում, որում Ծեր Սինյորան պարտվեց ընդհանուր արդյունքներով, այդ խաղը ավարտվեց 2–2, իսկ առաջին խաղը ավարտվել էր 2:0 հաշվով հօգուտ Լացիոյի[98]։
Դել Պիեռոն իր ֆրանսիացի խաղընկեր Դավիթ Տրեզեգեյի հետ 2000 թվականին Մարչելո Լիպիի հետ նորամուտը նշեցին Յուվենտուսի կազմում, իսկ չեխ փլեյմեյքեր Պավել Նեդվեդը 2001 թվականին տեղափոխվեց Թուրին, 2001-02 մրցաշրջանում «Յուվենտուսը» 2002 թ. 26-րդ անգամ նվաճեց Ա Սերիայի չեմպիոնական տիտղոսը[99], իսկ հաջորդ տարի ավտոմատ որակավորվում են ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա։ «Յուվենտուսը» խաղում էր E խմբում, նրա մրցակիցներն էին՝ «Ֆեյենորդը», «Նյուքասլ Յունայթեդը», «Դինամո Կիևը»։ Խմբում ի վերջո հաղթեց Յուվենտուսը։ 2002 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, Դինամո Կիևի հետ առաջին խաղում Յուվենտուսից հաշիվը բացեց Անջելո Դի Վայիոն, Դել Պիեռոն 22-րդ րոպեին կրկնապատկեց հաշվի տարբերությունը, իսկ Դի Վայիոն ձևակերպեց դուբլ։ Հաջորդ գոլերը խփեցին Էդգար Դեվիսը և Պավել Նեդվեդը[100]։ «Յուվենտուսը» խմբից դուրս գալով 2-րդ տեղով՝ խաղաց «Բարսելոնայի» դեմ, խաղի հիմնական ժամանակը ավարտվեց 1-1 հաշվով, նշանակվեց ավելացված ժամանակ, որտեղ «Յուվենտուսի» կազմում գոլի հեղինակ դարձավ Մարսելո Զալայետան[101], իսկ հենց հաջորդ կիսաեզրափակիչ փուլում Յուվենտուսը խաղաց իսպանական մյուս գրանդի հետ՝ «Ռեալ Մադրիդի» հետ։ Յուվենտուսը ընտրեց հարձակողական մարտավարություն, իր դաշտում Յուվենտուսը առաջին շրջանի խաղում հաղթեց 2-1 հաշվով և ընդհանուր դիմակայության հաշիվն էլ դարձավ 4-3 հօգուտ «Յուվենտուսի»[102]։ Եզրափակիչը կայացավ Մանչեստերում, մայիսի 28-ին, որտեղ Յուվենտուսի մրցակիցը «Միլանն» էր։ Հիմնական և ավելացված ժամանակում խփված գոլեր չեղան, նշանակվեց 11 մետրանոց հարվածներ, որոնցից մեկը իրացրեց նաև Դել Պիեռոն, արդյունքում սակայն Յուվենտուսը պարտվեց 3-2 հաշվով[103]։
Կապելոյի ժամանակները
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]ՈՒԵՖԱ Եվրո 2004-ից հետո, Յուվենտուսում Մարչելո Լիպիին եկավ փոխարինելու Ֆաբիո Կապելոն։ 2004-05 մրցաշրջանից առաջ Դել Պիեռոն ձևավորել էր շատ արդյունավետ հարձակողական զույգ Դավիդ Տրեզեգեյի հետ։ Այդ մրցաշրջանում նա արդեն «Յուվեյի» առաջատարներից չէր, քանի որ Կապելոն ամբողջովին համոզված չէր Դել Պիեռոյի մարզավիճակի հարցում և հաճախ էր նրան պահում պահեստայինների նստարանին, նախընտրելով նոր ձեռք բերված, երիտասարդ Զլատան Իբրահիմովիչին[104]։ Ալեն տարվա մրցաշրջանը սկսեց «Յուրգորդենի» դեմ խաղում, որում իր թիմը հաղթեց 1-4 հաշվով[105], նա նաև գոլ խփեց «Բավարիայի» դեմ խաղում[106]։ Հունվարի 9-ին նա գոլ խփեց «Լիվորնոյի» դեմ խաղում, դրանով իսկ անցնելով Ֆելիչե Բորելի ռեկորդը[107]։ 2005 թվականի հունվարի 30-ին նա խփեց իր 167-րդ գոլը Յուվենտուսում և հասավ Օմար Սիվորիի ռեկորդին[108]։ Մայիսի 8-ին «Սան Սիրոյում» «Միլանի» դեմ խաղում Ալեքսը իր վրայով հարվածի միջոցով Դավիդ Տրեզեգեին գոլային փոխանցում կատարեց[109], Յուվենտուսը այդ խաղը հաղթեց 0-1 հաշվով[110]։ Այդ հաղթանակը Ալեսանդրոյին և նրա թիմին առաջնության հերթական (28-րդ) ոսկին բերեց, որը շուտով հանվեց «Բիանկոներիների» հավաքածուից «Կալչիոպոլիի» հայտնի սկանդալի պատճառով[111][112]։ Նաև դարձավ գոլի հեղինակ «Կալյարիի» դեմ խաղում[113]։ Ալեսանդրոն Յուվենտուսին օգնեց հասնել ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա 2004-2005-ի քառորդ եզրափակիչ, պարտվելով միայն հետագայում չեմպիոն դարձած Լիվերպուլին[114]։ Չնայած Յուվենտուսի կազմում սահմանափակ խաղաժամանակին` Դել Պիեռոն Ա սերիայում կարողացավ 14 գոլ խփել։ Իսկ ընդհանուր առմամբ այդ մրցաշրջանում նա խփեց 17 գոլ։
2005/06 մրցաշրջանը Դել Պիեռոյի համար լավ սկսվեց, նա երկու գոլ խփեց «Ասկոլիի» դեմ լիգայի խաղում[115]։ Նոյեմբերի 6-ին, «Լիվորնոյի» դեմ խաղում, նա գերազանցեց Ռոբերտո Բետեգայի առաջնության գոլերի ռեկորդը։ 2006 թվականի հունվարի 10-ին Դել Պիեռոն Յուվենտուսի բոլոր ժամանկաների լավագույն ռմբարկուն դարձավ երբ Իտալիայի գավաթի երկրորդ փուլում խփեց երեք գոլ «Ֆիորենտիայի» դարպասին[116], դրանք Յուվենտուսի կազմում իր գոլերի թիվը դարձրեցին 185։ Նախորդ ռեկորդը պատկանում էր Ջիամպիեռո Բոնիպերտիին՝ 182 գոլ[117] Փետրվարի 12-ին Ալեքսը գոլի հեղինակ դարձավ Թուրինյան դերբիում[118]։ Լրագրողները և մարզիչները հավատացին, որ 2005–06 մրցաշրջանում Դել Պիեռոն վերականգնել է իր լավագույն մարզավիճակը։ Նրա դերը Յուվենտուսում փոխվել էր Կապելոյի գլխավորությամբ իր արդեն երկրորդ մրցաշրջանի ժամանակ, ով նախընտրեց օգտագործել նրան որպես առաջին անհրաժեշտության փոխարինող[119]։ Խաղաժամանակի պակասի պատճառով Դել Պիեռոյի հարաբերությունները Կապելոյի հետ հաճախ էր լարվում[120]։ Ընդհանուր առմամբ նա խփեց 20 գնդակ, դրանցից երեքը Չեմպիոնների լիգայում, հինգը՝ Իտալիայի գավաթում, դառնալով այդտեղ լավագույն ռմբարկուն[121]։ Մրցաշրջանը նա ավարտեց «Ռեջինայի» դեմ գոլով՝ խաղի վերջին րոպեին[122], կրկնելով Ա սերիայի մեկ մրցաշրջանի ընթացքում փոխարինման մտնելուց հետո վեց գոլ հեղինակած Ժոզե Ալտաֆինիի ռեկորդը։ Գերմանիայում տեղի ունենալիք աշխարհի առաջնությանը Դել Պիեռոն դժվարությամբ հայտնվեց, Մարչելո Լիպին ուներ այլընտրանքներ, բայց նա ընտրեց հենց Սանդրոյին[123]։
Բ Սերիայի մրցաշրջանը
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/Alessandro_Del_Piero_Rimini-Juventus_2006_cropped.jpg/220px-Alessandro_Del_Piero_Rimini-Juventus_2006_cropped.jpg)
«Յուվենտուսից» առաջատարների հեռանալը սերնդափոխության հանգեցրեց, կադրերի սաստիկ պակասի արդյունքում իրենց խաղը ցույց տալու հնարավորություն ունեցան պահեստայինները, այդ թվում՝ երիտասարդները, ովքեր եկան փոխարինելու առաջատարներին։ Իտալացի երկրպագուները ճանաչեցին այնպիսի տաղանդավոր ֆուտբոլիստների, ինչպիսիք են. Ֆեդերիկո Բալցարետտին, Կլաուդիո Մարկիզիոն, Ռաֆաելե Պալադինոն[124], իսկ բուլղարացի հարձակվող Վալերի Բոջինովը իր լավագույն մարզավիճակին էր հասել[125]։
«Յուվենտուսը» Բ Սերիա լքեց 17 միավոր տուգանքով, որոշումն ընդունեց «Մոջիպոլի»-ի գործով[112]։ Օգոստոսի 23-ին Դել Պիեռոն «Չեզենայի» դեմ Իտալիայի գավաթի խաղում Յուվենտուսի կազմում խփեց հաղթական գնդակը[126]։ Առաջին խաղը Բ Սերիայում «Ծեր Սինյորան» խաղաց «Ռիմինիի» հետ, այդ խաղն ավարտվեց 1։1 հաշվով[127]։ Ալեքսը անցկացրեց 500-րդ խաղը (486՝ «Յուվենտուսում» և 14՝ «Պադովայում»)՝ դա եղավ «Վինչենցեյի» դեմ[128]։ Սեպտեմբերի 23-ին Դել Պիեռոն 42-րդ րոպեին գոլի հեղինակ դարձավ «Մոդենայի» դեմ խաղում, իսկ «Յուվեն» հաղթեց ջախջախիչ 4-0 հաշվով։ Հարկ է նշել, որ Սանդրոն խփեց իր 200-րդ գոլը «Յուվենտուսում» Բ Սերիայի նորեկ «Ֆրոզինոնեյի» դեմ խաղում։ Նա նաև հաջորդ տուրում 7-րդ րոպեին գոլի հեղինակ դարձավ Բրեշիայի դեմ խաղում, նաև այդ գոլի շնորհիվ «Ծեր Սինյորան» հաղթեց 2-0 հաշվով։ 2007 թվականի հունվարի 20-ին խաղաց 500 խաղը Յուվենտուսում, ի պատիվ դրա կարվեց «Դել Պիեռո 500» ֆուտբոլային համազգեստը[129]։ Նա բացեց հաշիվը գոլով, հեղինակեց դուբլ «Արեցոյի» դեմ խաղում, հանդիպումն ավարտվեց 1։5 հաշվով թուրինցիների օգտին[130]։ Մրցաշրջանում նա խփեց 20 գոլ, և դարձավ Սերիա Բ-ի լավագույն ռմաբարկուն[131]։
Վերադարձը Ա Սերիա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/29/Alessandro_Del_Piero_Juventus.jpg/220px-Alessandro_Del_Piero_Juventus.jpg)
2007 թվականի Սեպտեմբերի 2-ին Դել Պիեռոն 76-րդ րոպեին խփեց գոլ «Կալյարիի» դեմ խաղում, իսկ Յուվեն հաղթեց 2-3 հաշվով։ Հոկտեմբերի 21-ին նա 36-րդ րոպեին խփեց հաղթական գոլը «Ջենոայի» դեմ խաղում (1-0)։ Հոկտեմբերի 27-ին նա 46-րդ րոպեին առաջ մղեց իր թիմին «Նապոլիի» դեմ խաղում, սակայն Յուվենտուսը պարտվեց Նապոլիին 3-1 հաշվով։ Իսկ հաջորդ գոլը նա խփեց մոտ մեկ ամիս անց, նոյեմբերի 25-ին «Պալերմոյի» դեմ խաղում դարձավ դուբլի հեղինակ, իսկ թիմը հաղթեց խոշոր 5-0 հաշվով։ Որոշ ժամանակ անց սկսվեց Դել Պիեռոյի շարանը։ Նախ նորից երկու գոլ խփեց «Լացիոյի» դեմ խաղում 48-րդ և 70-րդ րոպեներին, իսկ «Ծեր Սինյորան» հաղթեց 2-3 հաշվով։
13-րդ տուրում առաջնության «Պալերմոյի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ձևակերպեց դուբլ[132]։ 2008 թվականի Նոյեմբերի 28-ին Դել Պիեռոն խփեց 250-րդ գոլը Ա Սերիայում դա եղավ 14-րդ տուրում «Ռեջինայի» դարպասին[Ն 1]։ 2009 թվականի մարտին «Բոլոնիայի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ձևակերպեց «դուբլ», և այդ գոլերը եղան Դել Պիեռոյի կարիերայում 300-րդ և 301-րդը (հաշվել է նաև երիտասարդական հավաքականի ելույթները)[133]։ 2008 թվականի հունվարին նա խփեց 5 գոլ։ Մարտի 22-ին «Ինտերի» հետ խաղում գերազանցեց Գառետանո Շիրեայի ռեկորդը[134]։ «Պալերմոյի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ձևակերպեց «դուբլ», սակայն «Յուվեն» պարտվեց 3-2 հաշվով։ Ապլիլի 12-ին Դել Պիեռոն խփեց գոլ «Միլանի» դեմ խաղում։ Իսկ «Ատալանտայի» հետ խաղում Դել Պիեռոն խփեց 3 գոլ։ 38-րդ տուրում Յուվենտուսը խաղաց «Սամպդորիայի» դեմ իսկ Դել Պիեռոն ձևակերպեց դուբլ[135]։ Ընդհանուր մրցաշրջանի արդյունքներով նա դարձավ Ա Սերիայի լավագույն ռմբարկու[136]։
2008/09 մրցաշրջանին Յուվենտուսը որակավորված էր ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա ինչը չէր եղել երկու տարի, Յուվենտուսը իր ելույթը ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում սկսելու էր փլեյ-օֆֆ փուլից[137]։ Սեպտեմբերի 17-ին Դել Պիեռոն խմբային փուլում «Զենիթի» դեմ խփեց գոլ՝ 38 մետրանոց տուգանային հարվածից, Իսկ «Յուվեն» հաղթեց Դել Պիեռոյի խփած միակ գոլով 1-0[138]։ Հոկտեմբերի 21-ին Դել Պիեռոն գրավեց «Ռեալ Մադրիդի» դարպասը տուգանային հարվածով[139]։ Նոյեմբերի 1-ին առաջնությունան խաղում դարձավ գոլի հեղինակ «Ռոմայի» դեմ, իսկ խաղը ավարտվեց 2-0 հաշվով[140]։ Նա նաև նոյեմբերի 5-ին դարձավ «Ռեալի» դեմ Չեմպիոնների Լիգայի պատասխան խաղում գոլի հեղինակ «Սանտիագո Բեռնաբեո» մարզադաշտում[141]։ Մարտի 10-ին Չեմպիոնների Լիգայի 1/8 եզրափակիչում «Չելսիի» դեմ դարձավ գոլի հեղինակ, բայց 83-րդ րոպեին Դիդիե Դրոգբան հավասարեցրեց հաշիվը[142]։ Բացի այդ, նա անցկացրեց 115-րդ խաղը եվրոգավաթներում։ Մայիսի 10-ին «Սան Սիրոյում» նա «Միլանի» հետ խաղում գոլ խփեց։ Մայիսի 24-ին «Սիենայի» դեմ Դել Պիեռոն դարձավ երկու գոլի հեղինակ և դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ, որից օգտվեց Մարկիզիոն։ Մայիսի 31-ին նա ստացավ «մրցաշրջանի առավել ճանաչելի խաղացողը» մրցանակը։ Հուլիսի 17-ին նա երկարաձգեց պայմանագիրը «Յուվենտուսի» հետ մինչև 2011 թվականը[143]։
Օգոստոսի կեսերին ձախ ազդրի մկանային վնասվածքը Դել Պիեռոյին ստիպեց որ նա մրցաշրջանի առաջին 6 խաղերը բաց թողնի։ Նրա դեբյուտը առաջնությունում կայացավ 2009 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, երբ վերջին րոպեին փոփոխության արդյունքում խաղադաշտ մտավ «Բոլոնիայի» դեմ (1։ 1) և հատեց 400 խաղերի սահմանագիծը իտալական Ա Սերիայում[144]։ Հոկտեմբերի 1-ին նա նորից մկանների վնասվածք ստացավ։ Նա «Ռոմայի» դարպասի գոլի հեղինակ դարձավ սուր անկյունից Թուրինի Ստադիո Օլիմպիկոյում[145]։ 2010 թվականի մարտի 14-ին, Դել Պիեռոն առձանագրեց իր 300-րդ և 301-րդ գոլերը կարիերայում, խաղն ավարտվեց ոչ ոքի արդյունքով՝ 3–3։ «Սիենայի» դեմ առաջին երկու գոլերը խփվեցին երկրորդ և յոթերորդ րոպեին[146]։ Ալեքսը մրցաշրջանն ավարտեց թիմի լավագույն ռմբարկու դառնալով 11 գոլերի հեղինակ։
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/99/Juventus_-_2010_-_Giorgio_Chiellini%2C_Alex_Manninger_and_Alex_Del_Piero.jpg/220px-Juventus_-_2010_-_Giorgio_Chiellini%2C_Alex_Manninger_and_Alex_Del_Piero.jpg)
2010/2011 մրցաշրջանը Եվրոպայի լիգայում սկսվեց գոլերի սերիայով՝ առաջին որակավորման փուլում ընդդեմ «Շեմռոկ Ռովերսի» Դել Պիեռոն դարձավ գոլի հեղինակ 33 մետրից[147]։ 2010 թվականի հոկտեմբերի 30-ին, նա արձանագրեց իր 179-րդ գոլը Ա Սերիայում, դա եղավ «Միլանի» դեմ որում «Յուվենտուսը» հաղթեց 2-1 հաշվով, և գերազանցեց ակումբի լեգենդ Ջիամպիերո Բոնիպերտիի ռեկորդը «Յուվենտուսում» - Ա Սերիայի լավագույն ռմբարկուն «Յուվենտուսի» ամբողջ պատմության մեջ[148]։ «Կալիարիի» դեմ խաղում անցկացրեց իր 447-րդ խաղը։ Իսկ ավելի ուշ դարձավ իտալիայի ֆուտբոլային պատմության մեջ լավագույն ռմբարկուն, և կրկնեց Ջուցեպպե Մեացայի ռեկորդը[149]։ Ալեքսը մրցաշրջանն ավարտեց թիմի լավագույն ռմբարկու դառնալով 11 գոլերի և վեց գոլային փոխանցման հեղինակ և սա եղավ իններորդ անգամ իր կարիերայում։
«Յուվեի» նոր մարզիչ Անտոնիո Կոնտեն սկսեց նոր խաղացողներ գնել, և Դել Պիեռոն մնաց ստվերում։ Այնուհետև հայտնի դարձավ որ, ակումբը հաշվի չէր առել վետերան լինելը։ Մրցաշրջանը սկսվեց նոր «Յուվենտուս Ստեյդիում» արենայում։ 2012 թվականի հունվարի 24-ին Դել Պիեռոն խփեց իր առաջին գոլը նոր մարզադաշտում դա եղավ Իտալիայի գավաթի քառորդ եզրափակիչում «Ռոմայի» դեմ[150], նա նաև խփեց կիսաեզրափակիչում «Միլանի» դեմ[151], Մարտի 25-ին «Յուվենտուս Ստեյդիում» մարզադաշտում նա խփեց իր առաջին գոլը այս Ա Սերիայի մրցաշրջանում դա եղավ Միլանի «Ինտերի» դեմ[152]։ Ապրիլի 11-ին, նրանից հետո, երբ Վուչինիչին հաջողվեց «Լացիոյին» գոլ խփել, Դել Պիեռոն, որի համար այդ խաղը դարձավ 700-րդը «Յուվենտուսում», խփեց հաղթական գոլ[153]։ 2012 թվականի մայիսի 13-ին նա խաղաց վերջին խաղը առաջնությունում «Յուվենտուսի» կազմում դա եղավ «Ատալանտայի» դեմ, որտեղ նա խփեց 290-րդ գոլը «Յուվեյում»[154]։ Իտալիայի գավաթի եզրափակիչում՝ «Նապոլիի» դեմ նա խաղաց մեկնարկային կազում և մի քանի հնարավորություն ունեցավ հարվածելու տուգանայինից, սակայն չկարողացավ գոլ հեղինակել, դրա պատճառով էլ փոխարինվեց երկրորդ խաղակեսում, իսկ «Յուվենտուսը» պարտվեց 2։ 0 հաշվով[155], ընդ որում դա թիմի առաջին պարտությունն էր մրցաշրջանում, խաղից առաջ Դել Պիեռոյի թիմի հովանավորները նրան ձեռքերի վրա տարան[156]։ Ամբողջ մրցաշրջանում նա անցկացրեց 28 խաղ և խփեց 5 գոլ։
Կարիերայի ավարտը «Յուվենտուսում»
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f7/Alessandro_Del_Piero_aprile_2012.jpg/220px-Alessandro_Del_Piero_aprile_2012.jpg)
2011 թվականի հոկտեմբերին Անդրեա Անելին, «Յուվենտուսի» նախագահը, ասաց, որ 2011/2012 մրցաշրջանում Ալեսանդրոյի համար կլինի վերջինը «Ծեր Սինյորայում»[157]։ Հունիսի 30-ին նա շնորհակալություն հայտնեց երկրպագուներին բաց նամակով, որը նա գրեց պայմանագրի վերջին օրում[158]։ 2013 թվականի ամռանը «10» համարը տրվեցին թիմի նորեկ Կառլոս Տևեսին[159]։
Յուվենտուսից հետո
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Alex_Del_Piero_Dubai_2012.jpg/220px-Alex_Del_Piero_Dubai_2012.jpg)
Մրցաշրջանից հետո
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Իտալիայի գավաթի եզրափակիչ՝ «Նապոլիի» դեմ խաղից հետո Դել Պիեռոն դարձավ ազատ գործակալ։ Եղել են խոսակցություններ, որ Դել Պիեռոն տեղափոխվելու է Թաիլանդ, որտեղ էլ խաղալու է «Մուանտոնգ Յունայթեդում»[160] կամ էլ Բրազիլիայում, որտեղ էլ խաղալու է «Ֆլամինգոյում»[161]։ Նաև կար հետաքրքրություն 2 բրազիլական գրանդներից՝ Կրուզեյրոյից և Կորիթիանս[162]։ Ինչպես նաև Ալեքսով լրջորեն հետաաքրքրություն էր դրսևորում «Սիոնը»[163], «Սելտիկը»[164], «Օլիմպիակոսը»[165], և «Մոնռեալ Իմպակատը»[166], նաև անգլիական երկու ակումբներ «Լիվերպուլը»[167] և «Սաութհեմփթոնը»[168], բայց ակումբները չեն պայմանավորվել Սանդրոյի հետ։ Հետագայում նա ասաց, որ Նոել Գալլհերը հրավիրել է նրան տեղափոխվել «Մանչեսթեր Սիթի»[169]։
Սիդնեյ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Alex_Del_Piero_Sydney_FC_2.jpg/250px-Alex_Del_Piero_Sydney_FC_2.jpg)
Տրանսֆերային պատուհանի ավարտին Դել Պիեռոն տեղափոխվեց Սիդնեյ։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Դել Պիեռոն կնքեց երկու տարվա պայմանագիր Սիդնեյի հետ[170][171]։ Նա ստացավ 10-րդ համարի մարզաշապիկը[172]։
2012 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Դել Պիեռոն անցկացրեց իր առաջին հանդիպումը «Սիդնեյի» կազմում, խաղալով ամբողջ 90 րոպե[173]։ Հոկտեմբերի 13-ին Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ տուգանային հարվածից «Նյուքասլ Յունայթեդ Ջեյզի» դեմ, սակայն Սիդնեյը պարտվեց 2։ 3 հաշվով[174]։ Դել Պիեռոն «Վեսթերն Սիդնեյ Յունդերերսի» դեմ սիդնեյան դերբիում 54-րդ րոպեին դարձավ հաղթական գոլի հեղինակ իրացնելով 11 մ. տուգանային հարվածը[175]։ Նաև 11 մետրանոց հարվածից՝ դարպասաձողին դիպելով գոլ հեղինակեց «Պերչ Գլորիի» դեմ[176]։ Նոյեմբերի 17-ին դուբլ հեղինակեց «Բրիսբեն Ռոարի» դեմ[177]։ Դել Պիեռոյի «Սիդնեյ» տեղափոխվելուց հետո նոյեմբերին Լեոնարդո Բոնուչին ասաց.
Առջևում շատ դժվար շաբաթ է, բայց մենք պատրաստ ենք դրան։ Չէ որ «Յուվենտուսը» պայքարելու է բոլոր մրցաշարերում և չի կենտրոնանալու միայն մեկ ճակատի վրա։ Այս պահին ամենակարևորը «Չելսիի» դեմ խաղն է։ Մենք պետք է հավատարիմ մնանք մեր խաղաոճին և մտածենք միայն հաղթելու մասին։ Ես մեծացել եմ մեծ չեմպիոնի՝ Ալեսանդրո Դել Պիեռոյի կողքին։ Հենց նա է ինձ սովորեցրել պայքարել սեփական երազանքների համար։
— Հարցազրույցը football Italia-ից
«Մելբուրն Հարտի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն ստացավ վնասվածք[178]։ 2013 թվականի հունվարի 19-ին Դել Պիեռոն խփեց 4 գոլ՝ «Վելինգտոն Ֆենիքսի» դարպասին[179]։ Փետրվարի 2-ին Դել Պիեռոն գոլի հեղինակ դարձավ «Նյուքասլ Յունայթեդ Ջեյզի» դեմ 12-րդ րոպեին, խաղը ավարտվեց ոչ-ոքի 2։ 2 հաշվով։ Փետրվարի 10-ին «Բրիսբանե Ռոարի» դեմ 7-րդ րոպեին դարձավ գոլի հեղինակ, Սիդնեյը հաղթեց 2-1 հաշվով։ Փետրվարի 21-ին նա հայտարարեց որ մնալու է ակումբում նաև հաջորդ՝ 2013/14 մրցաշրջանում[180]։ Մարտի 2-ին նա խփեց իր 12-րդ գոլը Ավստրալիայի առաջնությունում[181]։ Մարտի 23-ին «Վեսթերն Սիդնեյ Յունդերերսի» դեմ դարձավ գոլի հեղինակ (0-1), իսկ Սիդնեյի դերբիում գրանցվեց 1-1 հաշիվը։ Մարտի 28-ին «Բրիսբանե Ռոարի» դեմ դարձավ գոլի հեղինակ 11 մ. հարվածից (1-3) օգուտ Բրիսբանե Ռոարի։ Ընդհանուր մրցաշրջանում «Սիդնեյը» զբաղեցրեց 7-րդ տեղը, և չստացավ իրավունքը խաղալու փոքր-առաջնությանը, իսկ հաղթանակը թույլ կտար խաղալ ԱՖԱ Չեմպիոնների Լիգայում։ Դել Պիեռոն արժանացավ չորս մրցանակի՝ ակումբի լավագույն ֆուտբոլիստ, Ավստրալիայի առաջնության լավագույն խաղացող, լավագույն խաղացող՝ երկրպագուների վարկածով և թիմի լավագույն ռմբարկու[182][183]։ Ինչպես նաև ընդգրկվեց մրցաշարի խորհրդանշական հավաքականի կազմում[184]։ Այսպիսով Դել Պիեռոն մրցաշրջանը ավարտեց դառնալով թիմի լավագույն ռմբարկու 14 գոլերով, նաև ունենալով վեց գոլային փոխանցում իր հաշվին։
Նոր մրցաշրջանի ընկերական խաղերից մեկում իր նախկին թիմի՝ «Պադովայի» դեմ խաղում Դել Պիեռոն դարձավ գոլային փոխանցման հեղինակ, իսկ այդ գոլը խփեց Բրեթ Էմերտոնը։ Նա փոխարինվեց վերջին րոպեներին, իսկ «Սիդնեյը» պարտվեց 3։2 հաշվով։ Նա դարձավ «Սիդնեյի» ավագ 2013-14 մրցաշրջանում[185]։ Հոկտեմբերի 11-ին Նյուքասլ Ջեյզի դեմ խաղում 37-րդ րոպեին դարձավ գոլի հեղինակ, իսկ իր թիմը հաղթեց 2-0 հաշվով, դա առաջին գոլն էր առաջնության մրցաշրջանում[186]։
![]() |
Սա ինձ համար մեծ պատիվ էր, որ ես թիմի ավագ դարձա։ Ինձ համար սա հպարտություն է, և ես խոստանում եմ որ ամեն ինչ անելու եմ, որպեսզի օգնեմ իմ թիմին հաղթել առաջնությունը[187]։ | ![]() |
2014 թվականի ապրիլի վերջին նա ասաց, որ մրցաշրջանի վերջում հեռանալու է «Սիդնեյից», բայց չի պատրաստվում ավարտել իր խաղացողի կարիերան[188]։ Ալեսանդրոն Սիդնեյի կազմում 2013-14 մրցաշրջանում խփել է 10 գոլ։ Ալեսանդրոյի ծառայությամբ հետաքրքրված էին Թաիլանդական Ռայոնգը և Մարչելո Լիպպիի Գուանչուժո Էվերգրանդեն։
2014 թվականի օգոստոսի 10-ին Դել Պիեռոն ավագի թևկապով դուրս բերեց А-լիգայի բոլոր աստղերի թիմին իր նախկին ակումբի՝ «Յուվենտուսի» դեմ հանդիպմանը։ Խաղը կայացավ Սիդնեյում 55-հազարանոց հանրության առաջ «Ավստրալիա» մարզադաշտում։ Դել Պիեռոն ծափահարությունների ներքո փոխարինվեց Դևիդ Ուիլիամսով խաղի 63-րդ րոպեին։ «Յուվենտուսը» վերջին րոպեներին խփեց հաղթական գոլը և հաղթեց 3:2 հաշվով[189]։
«Դելի Դինամոս»
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2014 թվականի օգոստոսի 23-ին մամուլում տարածվեց հաղորդագրություն, որ Դել Պիեռոն բանակցություններ է վարում «Դելի Դինամոսի» հետ, որը առաջին մրցաշրջանն է խաղում Հնդկական սուպերլիգայում[190]։ 2014 թվականի օգոստոսի 28-ին նա հնդկական ակումբի հետ պաշտոնապես կնքեց պայմանագիր չորս ամսով[191]։ Հոկտեմբերի 14-ին Դել Պիեռոն նշեց իր դեբյուտը «Դելի Դինամոսում», որը եղավ «Պուն Սիթիի» դեմ խաղում, որտեղ խաղում է «Յուվենտուսում» իր թիմակից Դավիդ Տրեզեգեն։ Խաղը ավարտվեց գոլազուրկ ոչ-ոքիով, իսկ Դել Պիեռոն իր խաղի շնորհիվ ստացավ բարձր գնահատական էքսպերտներից[192]։ Դեկտեմբերի 9-ին Դել Պիեռոն խփեց առաջին գոլը «Դելի Դինամոսի» կազմում, իտալացին ռմբահարեց «Չեննայի» դարպասը խաղի 53-րդ րոպեին տուգանային հարվածից, խաղը ավարտվեց 2։2 հաշվով[193]։
2015 թվականի հոկտեմբերին, գրեթե մեկ տարի անցկացնելով առանց ակումբի՝ Դել Պիեռոն պաշտոնապես հայտարարեց կարիերան ավարտելու և մարզիչ դառնալու մտադրության մասին[194]։
Կարիերան Իտալիայի հավաքականում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Երիտասարդական հավաքական
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դել Պիեռոն սկսեց իր կարիերան երբ 17 տարեկան էր և նա 1991 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ հավաքականի հիմնական կազմում էր, նա խաղաց երեք խաղ և խփեց մեկ գոլ Չինաստանի հավաքականի դարպասին[195]։ 1992 և 1993 թվականներին Դել Պիեռոն խփեց 14 գնդակ տասնչորս խաղում 18 տարեկանների թիմում։ Սանդրոն 19 տարեկանների թիմի կազմում հաղթեց Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունը 1992 և 1994 թվականներին[196][197]։
Ազգային հավաքական
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Giovanna_Melandri_abbraccia_Del_Piero_dopo_vittoria_mondiale_2006.jpg/220px-Giovanna_Melandri_abbraccia_Del_Piero_dopo_vittoria_mondiale_2006.jpg)
Խաղալով «Յուվենտուսում»՝ Դել Պիեռոն հրավեր ստացավ խաղալու Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում, նորամուտը հավաքականում կայացավ 1995 թ.։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա կանչվել է 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը, բայց նա խաղաց միայն 45 րոպե, և փոխարինմանբ դաշտ դուրս եկավ Ռուսաստանի հավաքականի դեմ[198]։
1997 թ.ին նա մտավ կազմի մեջ նոր մարզիչ Չեզարե Մալդինիի գլխավորությամբ «Ֆրանսիայի Մրցաշարում», որն անցկացվեց հուլիսի 3 ից 11-ը։ Իտալիայի դեմ, մրցաշարում խաղացին Անգլիան, Ֆրանսիան և Բրազիլիան։ Ընդհանուր մրցաշարում նա դարձավ լավագույն ռմբարկուն 3 գոլով, նա խփեց 2 գնդակ Բրազիլիայի հավաքականի դեմ և մեկ գնդակ Ֆրանսիայի դեմ[199][200]։
1998 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությունում Դել Պիեռոն խաղաց խմբային փուլում Կամերունի հավաքականի[201] և Ավստրիայի հավաքականի դեմ[202]։ Իսկ 1/8-ում Նորվեգիայի հավաքականի դեմ Սանդրոն փոխարինվեց 78-րդ րոպեին[203]։ Քառորդ եզրափակիչում Ֆրանսիայի դեմ, նա փոխարինվեց 67-րդ րոպեին[204]։
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/Totti_Euro_2000.jpg/220px-Totti_Euro_2000.jpg)
2000 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Դել Պիեռոն մեծ ներդրում ունեցավ իր հավաքականում արծաթե մեդալ նվաճու վրա։ Խմբային փուլի խաղում Շվեդիայի դեմ նա դարձավ հաղթական գոլի հեղինակ 88-րդ րոպեին՝ անցնելով երկու պաշտպանների միջով և հարվածելով դարպասի եզրին[205]։ Քարորդեզրափակիչում Ռումինիայի դեմ խաղում Դել Պիեռոն դուրս եկավ փոխարինման, բայց չհաջովեց աչքի ենկնել[206]։ Եզրափակիչում, ընդդեմ Ֆրանսիայի հավաքականի, իտալացիները պարտվեցին ընդ որում, 90-րդ րոպեն հաղթում էին 1։ 0՝ բայց ամեն ինչ փոխեց Սիլվեն Վիլտորի գոլը, հետո նշանակվեց ավելացրած ժամանակ[207], իսկ Ոսկե գոլը խփեց Դել Պիեռոյի ակումբակիցը, Դավիդ Տրեզեգեն[208]։
Հաջորդ խոշոր մրցաշարը Ալեսանդրոյի համար եղավ ճապոնո-կորեական 2002 թվականի «մունդիալը»։ Հատկանշական է, որ ֆուտբոլիստը խփեց մեկ գոլ, անցկացնելով հունգարիայի դարպասին, օգնելով Իտալիային որակավորվելու աշխարհի այդ առաջնությանը։ Տրիումֆի եզրափակիչ փուլի առաջին խաղում Էկվադորի դեմ խաղում Դել Պիեռոն 74-րդ րոպեին մտավ խաղադաշտ, բայց հաջորդ Խորվաթիայի դեմ խաղում նա չխաղաց։ Նա, գոլ խփեց Մեքսիկայի հավաքականի դեմ խաղում, որի շնորհիվ «Սկուադրա ազրուրան» մտավ 1/8 եզրափակիչ, բայց այս անգամ նրա թիմը չկարողացավ հասնել նույնիսկ մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ[209]։
2004 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Դել Պիեռոն խաղաց 2 խաղ։ Դանիայի դեմ խաղը սկսեց մեկնարկային կազմում, նա գոլ խփելու մի քանի լավ հնարավորություն ունեցավ, սակայն դանիացի դարպասապահ Թոմաս Սորենսենը հետ մղեց բոլոր հավածները։ Խաղը ավարտվեց գոլազուրկ ոչ-ոքի։ Շվեդիայի դեմ խաղում Դել Պիեռոն նաև այդ խաղում աչքի չընկավ, իսկ խաղը ավարտվեց նորից ոչ-ոքի, 1։ 1։ Գոլերը խփեցին Անտոնիո Կասսանոն և Զլատան Իբրահիմովիչը։ Չնայած որ Իտալիան խմբում վերջին խաղը Բուլղարիայի դեմ հաղթեց, 2։ 1 հաշվով, բայց Իտալիայի համար մրցաշարը ավարտված էր, քանի որ Դանիան և Շվեդիան միավոր վաստակեցին վերջին խաղում[210]։
2006 թվականի հունվարի սկզբին Մարչելլո Լիպպին, ազգային հավաքականի մարզիչը, բացահայտ հայտարարեց, որ ուրախ կլինի տեսնել Ալեսանդրոյին «մունդիալի» մեջ հավաքականի կազմում։ Կապելոյի խոսքերով՝ Դել Պիեռոն հավաքել է լավ մարզավիճակ և բոլորից շատ է արժանի Գերմանիա մեկնելուն[211]։ Դրանից առաջ ֆուտբոլիստի ներկայությունը 23 ընտրյալների ցուցակում եղել է հարցականի տակ։ Դրա պատճառը մասնակիորեն եղել է որակավորման մրցաշարի սկզբում ոչ այնքան լավ ելույթները։ Բայց, հավաքելով լավ մարզավիճակ որակավորման փուլի վերջին հատվածում, Ալեսանդրո Դել Պիեռոն այդ ժամանակվա գլխավոր մարզիչ Մարչելո Լիպիին ապացուցեց, որ համաշխարհային հավաքույթին իր մասնակցության պահանջը բավականին արդարացված է[212]։ «Շրջադարձային պահը» եղավ իտալացիների՝ Մոլդովայի հավաքական թիմի դեմ վերջին հանդիպումը, որը «Սկուադրա Ադզուրան» հաղթեց 2:1 հաշվով, մինչդեռ Դել Պիեռոն ճանաչվեց առճակատման գլխավոր հերոս[212]։ Չնայած նրան որ, նա այդպես էլ չհայտնվեց սլովենացիների հետ խաղում[213]՝ Մոլդովայի դեմ հադիպմանը Ալեսանդրոն դուրս եկավ առաջին րոպեներից և խաղադաշտում անցկացեց բոլոր երկու խաղակեսերը։ Հանդիպման առաջին կեսի միջնամասում իր կողմից իրացված տուգանայինը գրեթե հանգեցրել էր գոլի. գնդակը դիպչեց դարպասաձողին, իսկ ավարտման հասած Կրիստիան Վիերին խաղից դուրս վիճակում հայտնվեց։ Սակայն հենց այդ խաղացողների փոխկապակցվածությունը, ի վերջո կազմակերպեց Սերգեյ Պաշչենկոյի դարպասի գրավումը խաղի եզրափակիչ սուլիչից քսան րոպե առաջ։ Ալեսանդրո Դել Պիեռոն անցում կատարեց դեպի հակառակորդի տուգանային, որից հետո գնդակը փոխանցեց Կրիստիան Վիերիին, ում միայն մնացել էր չվրիպել։ Արդյունքում, հանդիպման վերջում գոլերի փոխանակմամբ հակառակորդները վերջացրեցին խաղը 2:1 հաշվով[214]։ Իտալիան մունդիալ որակավորվեց 1-ին տեղով, ետ թողնելով երկրորդ տեղ դարձած Նորվեգիայի հավաքականին 5 միավորով[215]։
Դել Պիեռոն հայտավորվել էր Ավստրիայում և Շվեյցարիայում կայացած Եվրո 2008-ի Իտալիայի հավաքականի կազմի մեջ։ Այդ ժամանակ նա հիմնականում նստում էր փոխարինման նստարանին։ Դել Պիեռոն իր առաջին խաղն անցակցրեց Հոլանդիայի դեմ։ Հանդիպումն ավարտվեց հոլանդացիների օգտին 3:0 հաշվով։ Ռումինիայի դեմ հանդիպումը Ալեքսը անցկացրեց մեկնարկային կազմում ավագի թևկապով, խաղն ավարտվեց ոչ-ոքի 1-1։ Դել Պիեռոն չխաղաց խմբային փուլի վերջին հանդիպման մեջ, բայց քարորոդեզրափակչում դուրս եկավ փոխարինման, որտեղ «Սկուարդա Ադզուրան» պարտվեց Իսպանիային (հանդիպման հիմնական և հավելյալ ժամանակները ավարտվեցին գոլազուրկ ոչ-ոքի, իսկ տասնմեկ մետրանոց հարվածներում հաջողությունը պիրենեացիների կողմն էր. 2:4): 2008 թվականի օգոստոսի 20-ին ֆուտբոլիստն անցկացրեց 90-րդ խաղը իր երկրի ազգային հավաքականի կազմում և դարձավ հիգերորդ «ադզուրին», ում հաջողվել է հասնել տվյալ բարձրունքին։
Նախատեսում եմ հավաքականում իմ կարերան ավարտել 2010 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո։ Չեմ թաքցնում, որ «համաշխարհային հավաքույթում» մասնակցությունը համարվում է իմ հիմնական նպատակներից մեկը։ Չնայած հասկանում եմ, որ 2010 թվականին դեռ շատ կա։
— Sporting Life-ին տված հարցազրույցիից[216]։
Եվրոյից հետո Դել Պիեռոն հավաքականում խաղացել է ընդամենը 2 հանդիպումում։ Նաև նա ցանկացավ մասնակցել ՀԱՀ-ում կայանալիք աշխարհի առաջնությանը[217], սակայն Մարչելո Լիպին նրան չվերձրեց մուդիալին[218]։ 2012 թվականին հավաքականի գլխավոր մարզիչ Չեզարե Պրանդելին չի բացառել Դել Պիեռոյի հայտագրումը 2012 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում[219], սակայն վերջնական կազմի մեջ նա այդպես էլ կմտավ։
Հավաքականի կազմում անց է կացրել է 91 հանդիպում և խփել 27 գոլ։ Մասնակցել է Եվրոպայի չորս առաջնությունների և երեք Աշխարհի առաջնությունների, 2006 թվականին դարձել է Աշխարհի առաջնություն չեմպիոն։
Դել Պիեռոյի խաղերը Իտալիայի հավաքականում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դել Պիեռոն խաղացել է 91 խաղ՝ Իտալիայի ազգային հավաքականում, նա Իտալայի հավաքականում 7-րդ թիմի ավագն է և 8-րդն է Իտալայի հավաքականում՝ անցկացրած խաղերով։ Դել Պիեռոն խփել է 27 գոլ Իտալայի հավաքականում, և Ռոբերտո Բաջոյի հետ կիսում է 4-րդ տեղը՝ Իտալայի հավաքականում խփած գոլերի թվով։
Դել Պիեռոյի խփած գոլերը Իտալիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականի կազմում | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
№ | ամսաթիվ | խաղի անցկացման վայր | մրցակից | Դել Պիեռոյի խփած գոլեր | հաշիվ | մրցաշար |
1 | օգոստոսի 20, 1991 | Վիառեգո, Իտալիա | Չինաստան | 1 | 2–2 | ՖԻՖԱ-ի Մ-17 աշխ. 1991 առաջ. |
Դել Պիեռոյի խփած գոլերը Իտալիայի մինչև 18 տարեկանների հավաքականի կազմում[220] | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
№ | ամսաթիվ | խաղի անցկացման վայր | մրցակից | Դել Պիեռոյի խփած գոլեր | հաշիվ | մրցաշար |
1 | ապրիլի 14, 1992 | Սերվիա, Իտալիա | Հունաստան | 1 | 3–0 | Ընկերական խաղ |
2 | ապրիլի 19, 1992 | Ռեվինա, Իտալիա | Իտալիա | 1 | 1-0 | Ընկերական խաղ |
3 | սեպտեմբերի 15, 1992 | Սալերո, Իտալիա | Բելգիա | 1 | 4–0 | Ընկերական խաղ |
3 | սեպտեմբերի 15, 1992 | Սալերո, Իտալիա | Բելգիա | 1 | 4–0 | Ընկերական խաղ |
5 | սեպտեմբերի 17, 1992 | Սալերո, Իտալիա | Հոլանդիա | 1 | 3-0 | Ընկերական խաղ |
6 | սեպտեմբերի 19, 1992 | Սալերո, Իտալիա | Շոտլանդիա | 1 | 2–1 | Ընկերական խաղ |
7 | սեպտեմբերի 19, 1992 | Սալերո, Իտալիա | Շոտլանդիա | 1 | 2–1 | Ընկերական խաղ |
8 | հոկտեմբերի 14, 1992 | Բիոնջե, Սլովենիա | Լեհաստան | 3 | 1-5 | Ֆուտ. Մ-18 Եվր. առաջ. |
11 | հոկտեմբերի 28, 1992 | Իսչիա, Իտալիա | Բուլղարիա | 1 | 3-1 | Ֆուտ. Մ-18 Եվր. առաջ. |
12 | նոյեմբերի 11, 1992 | Վերցելլի, Իտալիա | Լեհաստան | 1 | 2–0 | Ֆուտ. Մ-18 Եվր. առաջ. |
Դել Պիեռոյի խփած գոլերը Իտալիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի կազմում[220] | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
№ | ամսաթիվ | խաղի անցկացման վայր | մրցակից | Դել Պիեռոյի խփած գոլեր | հաշիվ | մրցաշար |
1 | նոյեմբերի 16, 1994 | Կալտանիսսետտա, Իտալիա | Խորվաթիա | 1 | 2–1 | Ֆուտ. Մ-21 Եվր. 1996 առաջ. ընտր. մրց. |
2 | փետրվարի 21, 1996 | Պեռուջիա, Իտալիա | Հունգարիա | 2 | 4–0 | Ընկերական խաղ |
Ալեսանդրո Դել Պիեռոյի խաղերը և խփած գոլերը Իտալիայի հավաքականի կազմում | |||||
---|---|---|---|---|---|
№ | ամսաթիվ | մրցակից | հաշիվ | Դել Պիեռոյի խփած գոլեր | մրցաշար |
1 | մարտի 25, 1995 | ![]() |
4 ։ 1 | - | Եվրոպ. 1996 թ. առաջն. ընտրական խաղեր |
2 | հունիսի 19, 1995 | ![]() |
1 ։ 0 | - | Շվեյցարական ֆուտբոլային միության 100-ամյակի մրցաշար |
3 | հունիսի 21, 1995 | ![]() |
0 ։ 2 | - | Շվեյցարական ֆուտբոլային միության 100-ամյակի մրցաշար |
4 | սեպտեմբերի 6, 1995 | ![]() |
1 ։ 0 | - | Եվրոպ. 1996 թ. առաջն. ընտրական խաղեր |
5 | հոկտեմբերի 8, 1995 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Եվրոպ. 1996 թ. առաջն. ընտրական խաղեր |
6 | նոյեմբերի 11, 1995 | ![]() |
3 ։ 1 | - | Եվրոպ. 1996 թ. առաջն. ընտրական խաղեր |
7 | նոյեմբերի 15, 1995 | ![]() |
4 ։ 0 | 1 | Եվրոպ. 1996 թ. առաջն. ընտրական խաղեր |
8 | հունվարի 24, 1996 | ![]() |
3 ։ 0 | 1 | Ընկերական խաղ |
9 | մայիսի 29, 1996 | ![]() |
2 ։ 2 | 1 | Ընկերական խաղ |
10 | հունիսի 1, 1996 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ընկերական խաղ |
11 | հունիսի 11, 1996 | ![]() |
2 ։ 1 | - | Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 1996 |
12 | հունվարի 21, 1997 | ![]() |
2 ։ 0 | 1 | Ընկերական խաղ |
13 | հունիսի 8, 1997 | ![]() |
3 ։ 3 | 2 | Ֆրանսիայի մրցաշար |
14 | հունիսի 11, 1997 | ![]() |
2 ։ 2 | 1 | Ֆրանսիայի մրցաշար |
15 | հոկտեմբերի 11, 1997 | ![]() |
0 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 1998 ընտր. խաղեր |
16 | հոկտեմբերի 29, 1997 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ֆուտ. աշխ. 1998 ընտր. խաղեր |
17 | նոյեմբերի 15, 1997 | ![]() |
1 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 1998 ընտր. խաղեր |
18 | հունվարի 28, 1998 | ![]() |
3 ։ 0 | 1 | Ընկերական խաղ |
19 | ապրիլի 22, 1998 | ![]() |
3 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
20 | հունիսի 17, 1998 | ![]() |
3 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 1998 առաջ. |
21 | հունիսի 23, 1998 | ![]() |
2 ։ 1 | - | Ֆուտ. աշխ. 1998 առաջ. |
22 | հունիսի 27, 1998 | ![]() |
1 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 1998 առաջ. |
23 | հուլիսի 3, 1998 | ![]() |
0 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 1998 առաջ. |
24 | սեպտեմբերի 5, 1998 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2000 թ. առաջ. ընտր. մրց |
25 | հոկտեմբերի 10, 1998 | ![]() |
2 ։ 0 | 2 | Ֆուտ. Եվր. 2000 թ. առաջ. ընտր. մրց |
26 | հոկտեմբերի 9, 1999 | ![]() |
0 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2000 թ. առաջ. ընտր. մրց |
27 | նոյեմբերի 13, 1999 | ![]() |
1 ։ 3 | - | Ընկերական խաղ |
28 | փետրվարի 23, 2000 | ![]() |
1 ։ 0 | 1 | Ընկերական խաղ |
29 | մարտի 29, 2000 | ![]() |
0 ։ 2 | - | Ընկերական խաղ |
30 | հունիսի 3, 2000 | ![]() |
0 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
31 | հունիսի 11, 2000 | ![]() |
2 ։ 1 | - | Ֆուտ. Եվր. 2000 թ. առաջ. |
32 | հունիսի 14, 2000 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2000 թ. առաջ. |
33 | հունիսի 19, 2000 | ![]() |
2 ։ 1 | 1 | Ֆուտ. Եվր. 2000 թ. առաջ. |
34 | հունիսի 24, 2000 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2000 թ. առաջ. |
35 | հունիսի 29, 2000 | ![]() |
0 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2000 թ. առաջ. |
36 | հուլիսի 2, 2000 | ![]() |
1 ։ 2 | - | Ֆուտ. Եվր. 2000 թ. առաջ. |
37 | սեպտեմբերի 3, 2000 | ![]() |
2 ։ 2 | - | Ֆուտ. աշխ. 2002 ընտր. խաղեր |
38 | հոկտեմբերի 7, 2000 | ![]() |
3 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 2002 ընտր. խաղեր |
39 | հոկտեմբերի 11, 2000 | ![]() |
2 ։ 0 | 2 | Ֆուտ. աշխ. 2002 ընտր. խաղեր |
40 | նոյեմբերի 15, 2000 | ![]() |
1 ։ 0 | - | Ընկերական խաղ |
41 | մարտի 24, 2001 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 2002 ընտր. խաղեր |
42 | մարտի 28, 2001 | ![]() |
4 ։ 0 | 2 | Ֆուտ. աշխ. 2002 ընտր. խաղեր |
43 | հունիսի 2 2001 | ![]() |
2 ։ 1 | - | Ֆուտ. աշխ. 2002 ընտր. խաղեր |
44 | սեպտեմբերի 1, 2001 | ![]() |
0 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 2002 ընտր. խաղեր |
45 | հոկտեմբերի 6, 2001 | ![]() |
1 ։ 0 | 1 | Ֆուտ. աշխ. 2002 ընտր. խաղեր |
46 | նոյեմբերի 7, 2001 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
47 | փետրվարի 13, 2002 | ![]() |
1 ։ 0 | 1 | Ընկերական խաղ |
48 | փետրվարի 13, 2002 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
49 | մայիսի 18, 2002 | ![]() |
0 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
50 | հունիսի 3, 2002 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. առաջ. 2002 |
51 | հունիսի 13, 2002 | ![]() |
1 ։ 1 | 1 | Ֆուտ. աշխ. առաջ. 2002 |
52 | հունիսի 18 2002 | ![]() |
1 ։ 2 | - | Ֆուտ. աշխ. առաջ. 2002 |
53 | օգոստոսի 21, 2002 | ![]() |
0 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
54 | սեպտեմբերի 7, 2002 | ![]() |
2 ։ 0 | 1 | Ֆուտ. Եվր. 2004 ընտր. մրց. |
55 | հոկտեմբերի 12, 2002 | ![]() |
1 ։ 1 | 1 | Ֆուտ. Եվր. 2004 ընտր. մրց. |
56 | հոկտեմբերի 16, 2002 | ![]() |
1 ։ 2 | 1 | Ֆուտ. Եվր. 2004 ընտր. մրց. |
57 | նոյեմբերի 20, 2002 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
58 | հունիսի 11, 2003 | ![]() |
2 ։ 0 | 1 | Ֆուտ. Եվր. 2004 ընտր. մրց. |
59 | օգոստոսի 20, 2003 | ![]() |
1 ։ 0 | - | Ընկերական խաղ |
60 | սեպտեմբերի 6, 2003 | ![]() |
4 ։ 0 | 1 | Ֆուտ. Եվր. 2004 ընտր. մրց. |
61 | սեպտեմբերի 11, 2003 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ֆուտ. Եվր. 2004 ընտր. մրց. |
62 | փետրվարի 18, 2004 | ![]() |
2 ։ 2 | - | Ընկերական խաղ |
63 | մայիսի 20, 2004 | ![]() |
4 ։ 0 | - | Ընկերական խաղ |
64 | հունիսի 14, 2004 | ![]() |
0 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2004 առաջ. |
65 | հունիսի 18, 2004 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ֆուտ. Եվր. 2004 առաջ. |
66 | հունիսի 22, 2004 | ![]() |
2 ։ 1 | - | Ֆուտ. Եվր. 2004 առաջ. |
67 | սեպտեմբերի 8, 2004 | ![]() |
1 ։ 0 | 1 | Ֆուտ. աշխ. 2006 առաջ. ընտր. մրց. |
68 | օգոստոսի 17, 2005 | ![]() |
2 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
69 | հոկտեմբերի 12, 2005 | ![]() |
2 ։ 1 | - | Ֆուտ. աշխ. 2006 առաջ. ընտր. մրց. |
70 | նոյեմբերի 12, 2005 | ![]() |
3 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
71 | նոյեմբերի 16, 2005 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
72 | մարտի 1, 2006 | ![]() |
4 ։ 1 | 1 | Ընկերական խաղ |
73 | մայիսի 31, 2006 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
74 | հունիսի 2, 2006 | ![]() |
0 ։ 0 | - | Ընկերական խաղ |
75 | հունիսի 12, 2006 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 2006 առաջ. |
76 | հունիսի 17, 2006 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ֆուտ. աշխ. 2006 առաջ. |
77 | հունիսի 26, 2006 | ![]() |
1 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 2006 առաջ. |
78 | հուլիսի 4, 2006 | ![]() |
2 ։ 0 | 1 | Ֆուտ. աշխ. 2006 առաջ. |
79 | հուլիսի 9, 2006 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ֆուտ. աշխ. 2006 առաջ. |
80 | հոկտեմբերի 7, 2006 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2008 առաջ. ընտր. մրց. |
81 | մարտի 28, 2007 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2008 առաջ. ընտր. մրց. |
82 | հունիսի 2 2007 | ![]() |
2 ։ 1 | - | Ֆուտ. Եվր. 2008 առաջ. ընտր. մրց. |
83 | հունիսի 6, 2007 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2008 առաջ. ընտր. մրց. |
84 | օգոստոսի 22 2007 | ![]() |
1 ։ 3 | - | Ընկերական խաղ |
85 | սեպտեմբերի 8, 2007 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2008 առաջ. ընտր. մրց. |
86 | մայիսի 30, 2008 | ![]() |
3 ։ 1 | - | Ընկերական խաղ |
87 | հունիսի 9, 2008 | ![]() |
0 ։ 3 | - | Ֆուտ. Եվր. 2008 առաջ. |
88 | հունիսի 13 2008 | ![]() |
1 ։ 1 | - | Ֆուտ. Եվր. 2008 առաջ. |
89 | հունիսի 22, 2008 | ![]() |
0 ։ 0 | - | Ֆուտ. Եվր. 2008 առաջ. |
90 | օգոստոսի 20, 2008 | ![]() |
2 ։ 2 | - | Ընկերական խաղ |
91 | սեպտեմբերի 10, 2008 | ![]() |
2 ։ 0 | - | Ֆուտ. աշխ. 2010 առաջ. ընտր. մրց. |
Ընդհանուր՝ 91 խաղ, 27 գոլ, 51 հաղթանակ, 29 ոչ-ոքի, 11 պարտություն։
Խաղաոճը
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դել Պիեռոն ամենից շատ հայտնի է, որ նա երբեք չի խաղում ուղիղ գծով, հեց այդ պատճառով իր ուրույն ոճով նա դարձավ աստղ։ Նրա տուգանային հարվածները և 11 մետրանոց հարվածները գնահատվել է նույնքան բարձր։ Դել Պիեռոն ասում է որ, նա ամենը սովորել է Անժելո Դի Լիվոյից[221]։ Տարածքը, որտեղ Դել Պիեռոն խփում է իր գոլերի մի մասը, հանդիսանում է տուգանային հրապարակը, որը երբեմն կոչվում է «Դել Պիեռոյի տեղանքը»[23]։ Դել Պիեռոն նաև լավ դիսպետչեր է, նա կարող է տալ նույն փոխանցումը և ներքևում և վերևում։ Նա նաև կարող է խաղալ որպես փլեյմեյքեր կենտրոնական հատվածում։ «Յուվեի» խաղաոճը փոխվեց Լիփիի վերադառնալուց հետո, որը սկսվեց 2001 թ.ին, Դել Պիեռոն սկսեց խաղալ Պավել Նեդվեդի և կիսապաշտպանությունում Դավիդ Տրեզեգեի հետ միասին[222][223]։ Սանդրոն հայտնի է ստանդարտների կատարմամբ[224]։ Նա խփել է 62 գոլ 11 մետրանոց հարվածից և 42 գոլ տուգանային հարվածից։
Դել Պիեռոյի տեղանքը
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Այն տեղը որը հարում է հակառակորդի տուգանային հրապարակին կոչվում է «Դել Պիեռոյի տեղանքը» (իտալ.՝ La Zona Del Piero կամ իտալ.՝ Gol alla Del Piero), ըստ այն փաստի, որ իր գոլերից շատերը նա խփել է հենց այս դիրքից[23][225][226]։
«Դել Պիեռոյի Գոլը»
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]«Յուվենտուսում» առաջին տարիներին, Դել Պիեռոն հաճախ վաստակում էր տուգանային հարված հրապարակի ձախ անկյունում։ Հենց այդ դիրքից խփված գոլերի համար, այդ դիրքից խփված գոլերը մարզաշխարհի լրագրողների կողմից անվանվում էին «Դել Պիեռոյի գոլեր»[227][228][229]։ 1996 թվականից հետո նա սկսեց ավելի շատ գոլեր խփել իր ոճով[230][231], դարձնելով այդ հասկացությունը ավելի տարածված[232], այդ հասկացությունով նաև բնութագրվում են ուժեղ հարվածները[233][234]։ Գոլերը տոնելուց նա հաճախ հանում է լեզուն[235][236]։
Փաստեր և ռեկորդներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դել Պիեռոն Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների լավագույն ֆուտբոլիստներից է։ Նրա մականունը Յուվենտուսի երկրպագուները կնքել են «Միստր Յուվենտուս»։ Դել Պիեռոն Յուվենտուսի կազմում խփել է 208 գնդակ։ Նա Յուվենտուսի կազմում դարձել է Իտալիայի գավաթակիր մեկ անգամ, Իտալիայի սուպեր գավաթի քառակի հաղթող, ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթի հաղթող։
Նա ընդգրկվել է ՖԻՖԱ-ի վարկածով 125 լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում, որը կազմվել էր Պելե-ի կողմից[237]։ «World Soccer» ամսագրի կողմից 20-րդ դարի լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում 77-րդն է[238], ՈՒԵՖԱ-ի հոբելյանի առթիվ կատարված քվեարկության արդյունքում վերջին 50 տարիների լավագույն ֆուտբոլիստների մեջ է[239]։ 2000 թվականին նա աշխարհի ամենաթանկ վարձատրվող ֆուտբոլիստն էր (հաշվի առնելով նաև գովազդից և այլ եկամուտները)[240]։
Նա բրազիլացի ֆուտբոլիստներ Ալեշանդրե Պատոյի[241] և Ռոնալդինյոյի սիրած ֆուտբոլիստն է[242]։ Նրա ջենտլմենական խաղի համար հանձնվել է 3 մրցանակ[243], ստացել է նաև «Golden Foot» մրցանակ, ֆուտբոլում ունեցած անձնական ներդրումների համար[244]։
Դել Պիեռոն ներկայումս «Յուվենտուսի» բոլոր ժամանակերի լավագույն ռմբարկուն է[245], Չեմպիոնների Լիգայի ռմբարկուների ցանկում 8-րդն է[246], իսկ Իտալիայի ազգային հավաքականում խփած գոլերի քանակով 4-րդն է Ռոբերտո Բաջիոյի հետ։
- Յուվենտուս
- Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների ամենաշատ խաղեր անկացրած ֆուտբոլիստը բոլոր մրցաշարերում (705 հանդիպում)[247]
- Յուվենտուսի կազմում ամենաշատ Իտալիայի սուպերգավաթի հանդիպումներին մասնակցած ֆուտբոլիստը (8 խաղ օգոստոսի 13, 2017 թ. դրությամբ)[248]
- Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուն (290 գոլ՝ 186 գոլ խաղային իրավիճակից, 62 գոլ 11 մետրանոցից, 42 գոլ տուգանային հարվածից)[247][249]
- Յուվենտուսի բոլոր ժամանակների որոշիչ գոլեր խփողը (135)[250]
- Յուվենտուսի կազմում ամենաշատ միջազգային ակումբային մրցաշարերի հանդիպումներին մասնակցած ֆուտբոլիստը (130 խաղ)[248]
- Բոլոր ժամանակների ամենաշատ տուգանային հարվածներից գոլ խփած իտալացի ֆուտբոլիստը (52 գոլ. 46 գոլ ակումբային մակարդակում, 6 գոլ Իտալիայի հավաքականում)[251][252]
- Ամենաշատ մրցաշրջաններում 10 և ավելի գոլ խփած իտալացի ֆուտբոլիստը. բոլոր ակումբային մրցաշարերը ներառյալ՝ 17 մրցաշրջան[253]
- Սիդնեյ
- Իտալիայի հավաքական
- Փոխարինման արդյունքում խաղադաշտ մտնելուց հետո ամենաշատ գոլեր խփած Իտալիայի հավաքականի խաղացողը (5, Էնրիկո Չիեզայի հետ միասին)[255]
Անձնական կյանք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2012 թվականի փետրվարին Դել Պիեռոյի 12 տարեկան երկրպագուն 15 օր կոմայի մեջ լինելուց հետո հեռախոսով լսելով նրա ձայնը ելել է կոմայից[256]։ Դել Պիեռոն իր 40 ամյակի կապակցությամբ շնորհակալություն է հայտնել երկրպագուներից Ինստագրամի իր էջում տեղադրելով ավելի քան հարյուր լեզուներով գրված պաստառով լուսանկարը, պաստառի վրա գրված է նաև հայերենով[257][258]։
Ընտանիք
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Alessandro_Del_Piero_in_Toronto.jpg/220px-Alessandro_Del_Piero_in_Toronto.jpg)
Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ամուսնացած է Սոնյա Ամորուզոյի հետ, նրանք սկսել են հանդիպել 1999 թվականից և ամուսնացել են 2005 թ. հունիսի 12-ին։ Սոնյան Ալեսանդրոյի խաղընկեր Նիկոլա Ամորուզոյի քույրն է[259]։ Ալեսանդրոն և Սոնյան ունեն երեք երեխա՝ տղան՝ Տոբիաս (22.10.2007 թ.), աղջիկը՝ Դորոտեու (04.05.2009) և երկրորդ տղան՝ Սաշա (28.12.2010 թ.)[260]։
Արվեստ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դել Պիեռոն արվեստի սիրահար է, հաճախ այցելում է Վենետիկի կինոփառատոնին, իսկ փառատոններից մեկի ժամանակ ստացել է «Ոսկե դիմակ» մրցանակ, նա նաև երաժշտության սիրահար է և թողարկել է 1 ալբոմ[259]։ Լինելով «Oasis» խմբի և խմբի առաջնորդ Նոել Գալահերի երկրպագու, կարիերայի ավարտից հետո նա որոշել է նրանց հետ համատեղ ձայնագրել ալբոմ, լինելով նաև պարերի սիրահար նա իր նախկին մարզիչ Անջելո Դի Լիվիոյի հետ բացել է պարահրապարակ[261]։
Այլ մարզաձևեր
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ֆուտբոլից բացի Դել Պիեռոն սիրում է խաղալ բասկետբոլ (սիրված ակումբներն են «Չիկագո Բուլսը» և «Լոս Անջելես Լեյքերսը»), վոլեյբոլ և գոլֆ[262]։ 2009 թվականին «Panini» ընկերության կողմից անկացրած հարցման արդյունքներով Դել Պիեռոն ճանաչվել է Իտալական Սերիայի Ա-ի ամենասիրված ֆուտբոլիստ[263]։
Այս ամենից բացի Դել Պիեռոն նաև ունի հեծանվային թիմ, որը հանդես է գալիս «24 ժամ Լե-Մանում» հեծանվաարշավում[264]։
Հեռուստատեսություն և գովազդներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Դել Պիեռոն նաև հաջողակ հումորիստ է և հանդիսանում է իտալական կատակերգական շոուների (մասնավորապես «Paperissima» և «Striscia La Notizia») սիրված հյուրերից մեկը, մասնակցել է «La sai l’ultima di Totti» կատակերգական շոուին, որը կազմակերպվել էր իր ընկերոջ՝ իտալացի մեկ այլ հայտնի ֆուտբոլիստ Ֆրանչեսկո Տոտտիի կողմից։
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c7/Alessandro_Del_Piero.jpg/160px-Alessandro_Del_Piero.jpg)
Այդ նախագծում էին նաև իտալացի ֆուտբոլիստներ Ջանլուիջի Բուֆֆոնը, Ալեսանդրո Նեստան և այլք։ Շոուի ժամանակ ֆուտբոլիստները իրար անեկդոտներ ու կատակներ էին պատմում ֆուտբոլի վերաբերյալ[265]։
Դել Պիեռոն նկարահանվել է բազմաթիվ գովազդային հոլովակներում[266] մասնավորապես նրա պատկերները եղել են «FIFA 2004» վիդեոխաղի[267], Աշխարհի առաջնություն 2006 թ. խաղի իտալական վարկածի և «Pro Evolution Soccer 2010» խաղի շապիկների վրա[268][269]։ Նկարահանվել է այնպիսի աշխարհահռչակ ընկերությունների գովազդներում ինչպիսիք են «Ադիդաս»[270], «Bliss»[266], «Suzuki»[271], «Սերի», «Walt Disney», «Պեպսի»[272], «Fiat», «Uliveto» և այլն։
Բարեգործություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ալեսանդրո Դել Պիեռոն հայտնի է որպես մեծ բարերար։ 1998 թ. մայիսի 29-ին նա 10 համարի մարզաշապիկը աճուրդի ներկայացրեց, որը վաճառվեց 5, 2 միլիոն իտալական լիրով։ Այդ գումարը փոխանցվեց «Երեխաները արտակարգ իրավիճակներում» ֆոնդի հաշվին, նաև այդ գումարներով դպրոցներ և տներ կառուցվեցին որբ և անտուն երեխաների համար[273]։
2008 թվականի մայիսին նա մասնակցեց Ջանլուկա Վիալլիի կազմակերպած գոլֆի մրցաշարին, որի նպատակն էր սկլերոզով հիվանդների հետազոտության համար գումարներ հավաքել[274]։ Նույն տարվա նոյեմբեր ամսին Ջենարո Գատուզոյի և Խավիեր Զանետտիի հետ նա մասնակցեց մի նախագծի, որի նպատակը «Lega Calcio» և «Telecom Italia Mobile» ընկերությունների օգնությամբ քաղցկեղի դեմ պայքարի աշխատանքներն էին[275]։
2011 թ. ապրիլի 1-ին նրա նախաձեռնությամբ սկսվեց Ale10friendsforJapan բարեգործական նախագիծը, որի նպատակն է վեբ-կայքի միջոցով օգնել Ճապոնիայի երկրաշարժից և ցունամիից տուժածներին։ Նախագիծը շարունակվեց մինչև նույն թվականի սեպտեմբերի 13-ը, որի արդյունքում հավաքվեց 303.880 դոլլար[276]։
2012 թվականի հուլիսի 21-ին Դել Պիեռոն այցելեց Կասիմա որպեսզի մասնակցի հատուկ բարեգործական խաղին[277]։ Այդտեղ Դել Պիեռոն դառձավ գոլի հեղինակ[278]։
Մականուն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ֆուտբոլային մագնատ և երկրպագու Անելիի թեթև ձեռքով, Ալեսանդրո Դել Պիեռոն ստացել է Պինտուրիկիո մականունը։ Անելիին Դել Պիերոյին և նրա ավագ ընկեր Ռոբերտո Բաջիոյի հարաբերությունները նմանեցրել է նկարիչներ Պինտուրիկիոյի և Պերուջինոյի՝ աշակերտի և ուսուցչի հարաբերություններին։
Դել Պիեռոն՝ հեռուստամեկնաբանի դերում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Աշխարհի չեմպիոն՝ Դել Պիեռոն հաստատեց այն լուրը, որ նա կմիանա Sky Sport Italia հեռուսատաալիքի մեկնաբանական կազմում։ Դել Պիեռոն նաև ասաց.
Ես շատ ուրախ եմ իմ նոր կարգավիճակի համար։ Ֆուտբոլի հանդեպ իմ մեծ սերը հավերժ է։ Եթե հաշվի չառնենք եղանակը, ես շատ գոհ եմ Ավստրալիայից։ Ուրախ էի նաև վերադառնալ Թուրին։
Հանդիպեցի ընկերներիս, հիշեցի որոշ սովորություններ։ Թուրինում ամենասիրածս սովորությու՞նս։ Տունը մնալն է։ Ես հաճելիորեն զարմացած էի իմ հանդեպ երկրպագուների լավ վերաբերմունքով։ Հարաբերությունները նրանց հետ զարմանալի են մնում։
Կարիերայի վիճակագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/Del_Piero_250.jpg/450px-Del_Piero_250.jpg)
Ակումբ | Սեզոն | Լիգա | Գավաթ | Միջազգային | Այլ | Ընդհանուր | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Խաղ | Գոլեր | Խաղ | Գոլեր | Խաղ | Գոլեր | Խաղ | Գոլեր | Խաղ | Գոլեր | ||
Պադովա | Սերիա Բ 1991/92 | 4 | 0 | 0 | 0 | - | - | 0 | 0 | 4 | 0 |
Սերիա Բ 1992/93 | 10 | 1 | 0 | 0 | - | - | 0 | 0 | 10 | 1 | |
Ընդհանուր | 14 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 14 | 1 | |
Յուվենտուս | 1993/94 | 11 | 5 | 1 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 14 | 5 |
1994/95 | 29 | 8 | 10 | 1 | 11 | 2 | 0 | 0 | 50 | 11 | |
1995/96 | 29 | 6 | 2 | 1 | 11 | 6 | 1 | 0 | 43 | 13 | |
1996/97 | 22 | 8 | 4 | 0 | 6 | 4 | 3 | 3 | 35 | 15 | |
1997/98 | 32 | 21 | 4 | 1 | 10 | 10 | 1 | 0 | 47 | 32 | |
1998/99 | 8 | 2 | 1 | 0 | 4 | 0 | 1 | 1 | 14 | 3 | |
1999/00 | 34 | 9 | 2 | 1 | 9 | 2 | 0 | 0 | 45 | 12 | |
2000/01 | 25 | 9 | 2 | 0 | 6 | 0 | 0 | 0 | 33 | 9 | |
2001/02 | 32 | 18 | 4 | 1 | 10 | 4 | 0 | 0 | 46 | 21 | |
2002/03 | 24 | 18 | 0 | 0 | 13 | 5 | 1 | 2 | 38 | 23 | |
2003/04 | 22 | 13 | 4 | 3 | 4 | 3 | 1 | 0 | 31 | 14 | |
2004/05 | 30 | 14 | 1 | 0 | 10 | 3 | 0 | 0 | 41 | 17 | |
2005/06 | 33 | 12 | 4 | 5 | 7 | 3 | 1 | 0 | 45 | 20 | |
Սերիա Բ 2006/07 | 35 | 20 | 2 | 3 | - | - | 0 | 0 | 37 | 23 | |
2007/08 | 37 | 21 | 4 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 41 | 24 | |
2008/09 | 31 | 13 | 3 | 2 | 9 | 6 | 0 | 0 | 43 | 21 | |
2009/10 | 23 | 9 | 1 | 2 | 5 | 0 | 0 | 0 | 29 | 11 | |
2010/11 | 33 | 8 | 2 | 0 | 10 | 3 | 0 | 0 | 45 | 11 | |
2011/12 | 23 | 3 | 5 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 28 | 5 | |
Ընդհանուր | 513 | 208 | 56 | 25 | 127 | 51 | 9 | 6 | 705 | 290 | |
Սիդնեյ | 2012/13 | 24 | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 24 | 14 |
2013/14 | 24 | 10 | 0 | 0 | - | - | 0 | 0 | 24 | 10 | |
Ընդհանուր | 48 | 24 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 48 | 24 | |
Դելի Դինամոս | 2014 | 10 | 1 | 0 | 0 | - | - | 0 | 0 | 10 | 1 |
Ընդհանուր | 10 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 10 | 1 | |
Ամբողջ կարիերայում | 585 | 234 | 56 | 25 | 127 | 50 | 9 | 6 | 777 | 315 |
Աղբյուրներ՝
- Առաջնությունում «Վիճակագրություն 1991-ից 2011 թ.». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 15-ին. Վերցված է 2021 թ․ փետրվարի 12-ին.
- «Վիճակագրություն բոլոր մրցաշարերի համար». alessandrodelpiero.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հունիսի 18-ին. Վերցված է 2021 թ․ փետրվարի 12-ին.
Հավաքական | Սեզոն | Եվրոպայի առաջնություն | Մունդիալ | Որակավորման փուլեր | Ընկերական խաղեր | Այլ | Ընդհանուր | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Խաղ | Գոլեր | Խաղ | Գոլեր | Խաղ | Գոլեր | Խաղ | Գոլեր | Խաղ | Գոլեր | Խաղ | Գոլեր | ||
Իտալիա | 1995 | - | - | - | - | 5 | 1 | - | - | 2 | 0 | 7 | 1 |
1996 | 0 | 0 | - | - | - | - | 1 | 0 | 3 | 2 | 4 | 2 | |
1997 | 3 | 0 | - | - | - | - | - | - | 3 | 4 | 6 | 4 | |
1998 | - | - | 4 | 0 | 2 | 2 | - | - | 2 | 1 | 8 | 3 | |
1999 | - | - | - | - | 1 | 0 | - | - | 1 | 0 | 2 | 0 | |
2000 | 3 | 2 | - | - | - | - | 6 | 1 | 4 | 1 | 13 | 4 | |
2001 | 5 | 3 | - | - | - | - | - | - | 1 | 0 | 6 | 3 | |
2002 | - | - | 3 | 1 | 3 | 3 | - | - | 5 | 1 | 11 | 5 | |
2003 | - | - | - | - | 3 | 2 | - | - | 1 | 0 | 4 | 2 | |
2004 | 1 | 1 | - | - | - | - | 3 | 0 | 2 | 0 | 6 | 1 | |
2005 | 1 | 0 | - | - | - | - | - | - | 3 | 0 | 4 | 0 | |
2006 | - | - | 5 | 1 | 1 | 0 | - | - | 3 | 1 | 9 | 2 | |
2007 | - | - | - | - | 4 | 0 | - | - | 1 | 0 | 5 | 0 | |
2008 | 1 | 0 | - | - | - | - | 3 | 0 | 2 | 0 | 6 | 0 | |
Ամբողջ կարիերայում | 14 | 6 | 12 | 2 | 19 | 8 | 13 | 1 | 33 | 10 | 91 | 27 |
Աղբյուրներ՝
- «Վիճակագրություն». alessandrodelpiero.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2021 թ․ հունիսի 18-ին. Վերցված է 2021 թ․ փետրվարի 12-ին.
Նվաճումները
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Թիմային
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ընդամենը՝ 2 տիտղոս
Սերիա Ա (6[Ն 2])՝ 1994-95, 1996-97, 1997-98, 2001-02, 2002-03, (2004-05, 2005-06[Ն 3]), 2011-12
- Փոխչեմպիոն՝ 1993-94, 1995-96, 1999-00, 2000-01, 2008-09
- Բրոնզե մեդալակիր՝ 2003–04, 2007–08
Սերիա Բ (1)՝ 2006-07
Կոպպա Իտալիա (1)՝ 1994-95
- Եզրափակիչ՝ 2001-02, 2003-04, 2011-12
Իտալայի սուպերգավաթ (4)՝ 1995, 1997, 2002, 2003
- Եզրափակիչ՝ 1998, 2005
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա (1)՝ 1995–96
- Եզրափակիչ՝ 1996–97, 1997–98, 2002–03
ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ (1)՝ 1996
ՈՒԵՖԱ Ինտերտոտոյի Գավաթ (1)՝ 1999
Միջմայրցամաքային գավաթ (1)՝ 1996
ՈՒԵՖԱ գավաթ
- Եզրափակիչ՝ 1994-95
Ընդամենը՝ 16 տիտղոս
Միջազգային
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի երիտասարդական առաջնություն (2)՝ 1994, 1996
Ընդամենը՝ 2 տիտղոս
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն (1)՝ 2006
ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի առաջնություն
- Եզրափակիչ՝ 2000
Ընդամենը՝ 1 տիտղոս
Անձնական
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Իտալիայի գավաթի ամենաշատ գոլային փոխանցումների կատարող՝ 1994–95 (3 գոլային փոխանցում)[280], 1996-97 (2 գոլային փոխանցում)[281]
- Միջմայրցամաքային գավաթ 1996-ի հանդիպման լավագույն խաղացող[282]
- Ֆրանսիայի մրցաշար 1997-ի լավագույն ռմբարկու (3 գոլ)[282]
- Չեմպիոնների Լիգայի լավագույն ռմբարկու՝ 1997–98 (10 գնդակ)[282]
- Սերիա A-ի ամենաշատ գոլային փոխանցումների կատարող՝ 1999–00 (14 գոլային փոխանցում)[283]
- Իտալիայի գավաթի լավագույն ռմբարկու՝ 2005–06 (5 գնդակ)[284]
- Սերիա B-ի լավագույն ռմբարկու՝ 2006-07 (20 գնդակ)[282]
- Սերիա B-ի ամենաշատ գոլային փոխանցումների կատարող՝ 2006-07 (10 գոլային փոխանցում)[285]
- Սերիա A-ի լավագույն ռմբարկու՝ 2007-08 (21 գնդակ)[282]
- Ընդգրկվել ESM-ի տարվա թիմի մեջ՝ 1995–96, 1996–97, 1997–98[286]
- «Բրավոյի» մրցանակի դափնեկիր՝ 1996
- Իտալիայի լավագույն ֆուտբոլիստ՝ 1998, 2008
- Մտել է ՖԻՖԱ 100-ի ցուցակում
- 49-րդը ՈՒԵՖԱ-ի ոսկե հոբելյանի հարցման արդյունքներով
- Golden Foot-ի դափնեկիր՝ 2007
- Իտալիայի լավագույն մարզիկ՝ 2008
- Գաետանո Շիրեայի նվերի դարբնեկիր՝ 2008
- «Յուվենտուսի» ռեկորդակիր անցկացրած հանդիպումների քանակով և խփած գոլերով
- «Բիռա Մորետիի» գավաթի հաղթող
- 77-րդը ХХ դարի լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում World Soccer ամսագրի վարկածով
- Դել Պիեռոն ունի եզակի ձեռքբերում՝ նա խփել է առնվազն մեկ գոլ Իտալիայի առաջնության 20 մրցաշրջաների ընթացքում[287]
- «Globe Soccer» փառահեղ կարիերայի համար մրցանակ՝ 2011[282][288]
- Ա-Լիգայի տարվա գոլը՝ 2012–13[289]
- PFA Մրցաշրջանի թիմ՝ 2013[290]
- «Սիդնեյ»-ի Տարվա խաղացող՝ 2013[254]
- «Սիդնեյ»-ի Ոսկե խաղակոշիկի դարբնեկիր՝ 2013[254], 2014[291]
- «Սիդնեյ»-ի անդամների մրցանակակիր՝ 2013[254]
- ԱՖԿ Ա-Լիգայի տասնամյակի թիմ՝ 2015[292]
- «Սիդնեյ»-ի տասնամյակի թիմ՝ 2015[293]
- «Սիդնեյ»-ի փառքի սրահ՝ 2015[294]
- Իտալական ֆուտբոլի փառքի սրահ՝ 2017[295]
- «Յուվենտուս»-ի բոլոր ժամանակների լավագույն XI՝ 2017[296]
Պետական
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Cavaliere_OMRI_BAR.svg/50px-Cavaliere_OMRI_BAR.svg.png)
«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան. 5-րդ աստիճան/Ասպետ՝ 2000[297]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/08/Friedrich_Order.png/50px-Friedrich_Order.png)
«Սպորտային արժանիքի համար» ոսկե շղթա՝ 2006[298]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2b/Ufficiale_OMRI_BAR.svg/50px-Ufficiale_OMRI_BAR.svg.png)
«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան. 4-րդ աստիճան/Սպա՝ 2006[299]
Լուսանկարներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]-
FIFA 2004 համակարգչային խաղի շնորհանդեսի ժամանակ
-
2006 թ. Աշխարհի առաջնության ժամանակ
-
2008 թ. լուսանկար
-
2012 թ. լուսանկար
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Նշումներ
- ↑ Տես նկարը «Կարիերայի վիճակագրություն» բաժնից
- ↑ 8, եթե հաշվի են առնվում 2004-05 և 2005-06 տիտղոսները, որոնք չեղյալ են համարվել Կալչիոպոլիից հետո
- ↑ 2006 թվականին տեղի ունեցած Կալչիոպոլիից հետո զրկված տիտղոսները
- ↑ Իտալիայում այդ դիրքն անվանում են Trequartista:
- Օգտագործված աղբյուրներ և գրականություն
- ↑ 1,0 1,1 «Профиль». eurosport.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 31-ին.
- ↑ http://www.foxsports.com.au/football/a-league/sydney-fc-superstar-forward-alessandro-del-piero-urges-teammates-to-slow-down-and-show-composure/story-e6frf4gl-1226491904957#.UfPmj23XAl8
- ↑ http://www.guardian.co.uk/football/2012/sep/05/alessandro-del-piero-sydney-fc
- ↑ «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ ապրիլի 13-ին. Վերցված է 2014 թ․ փետրվարի 16-ին.
- ↑ http://espnfc.com/news/story/_/id/1151592/juve-forward-alex-del-piero-confirms-sydney-switch?cc=5739#
- ↑ 6,0 6,1 Transfermarkt.com(բազմ․) — 2000.
- ↑ 7,0 7,1 Արգենտինական ֆուտբոլի տվյալների շտեմարան (իսպ.)
- ↑ 8,0 8,1 http://www.transfermarkt.co.uk/alessandro-del-piero/profil/spieler/4289
- ↑ «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հոկտեմբերի 12-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 12-ին.
- ↑ http://www.tuttomercatoweb.com/nazionali/?action=read&idnet=dHV0dG9uYXppb25hbGkuY29tLTIzOTA
- ↑ http://archiviostorico.gazzetta.it/2012/gennaio/26/Festa_Del_Piero_Questa_maglia_ga_10_120126051.shtml
- ↑ http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Milan/16-09-2009/7-vite-inzaghi-501316594152.shtml
- ↑ http://www.sportmediaset.mediaset.it/mercato/mercato/articoli/70877/inzaghi-riflessioni-sul-futuro.shtml
- ↑ «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հոկտեմբերի 6-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 12-ին.
- ↑ «ФИФА 100». bbc.co.uk. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 11-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 8-ին.
- ↑ «World Soccer Players of the Century». englandfootballonline.com. 2001 թ․ դեկտեմբերի 15. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 21-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 20-ին.
- ↑ «Юбилейное голосование УЕФА». footstory.ru. 2009 թ․ փետրվարի 24. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 28-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ С. В. Даценко (2000 թ․ ապրիլի 27). «Алессандро Дель Пьеро — самый высокооплачиваемый в мире футболист». fakty.ua.
- ↑ Romario (2011 թ․ մարտի 5). «Пато:Дель Пьеро мой кумир». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 15-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ Д. Бутырский (2008 թ․ դեկտեմբերի 16). «Роналдиньо:Дель Пьеро бьёт штрафные лучше меня». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 28-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ «Alessandro Del Piero Biography». IMDb.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2009 թ․ ապրիլի 17-ին.
- ↑ Առավել մանրամասն դիտեք «մրցանակի պաշտոնական կայքում». goldenfoot.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2009 թ․ ապրիլի 17-ին.
- ↑ 23,0 23,1 23,2 «Planet Soccer: Del Piero's wonder-goal was a stunner». cbc.ca. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 21-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 20-ին.
- ↑ «Статистика всех игроков «Ювентуса» с 1900 года». juworld.net. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 11-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 23-ին.(իտալ.)
- ↑ «Alessandro Del Piero - UEFA.com» (անգլերեն). UEFA. 28.07.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 11-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 10-ին.
- ↑ Roberto Di Maggio; José Luis Pierrend (2013 թ․ մայիսի 2). «Italy - Record International Players». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (անգլերեն). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 12-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 12-ին.
- ↑ «Rebublica. IT». repubblica.it. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 9-ին.
- ↑ «Juve Renaissance Man Del Piero Emerges From the Depths». Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 2-ին. Վերցված է 20.01.2013-ին.
- ↑ «peoples.ru Ալեսանֆրո Դել Պիեռո». peoples.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 9-ին.
- ↑ «Ալեսանդրո Դել Պիեռոյի կենսագրությունը totogamingblog.blogspot.com-ում». totogamingblog.blogspot.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 20-ին.
- ↑ О. Халиулин (09.11.2010). «10 лучших голов Алессандро Дель Пьеро». sports.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 16-ին.
- ↑ «Del Piero, tre passi nel futuro Juve». Il Corriere della Sera (իտալերեն). 1994 թ․ մարտի 21. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 16-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 17-ին.
- ↑ «Die schwarz-weiße Wache». SPIEGEL ONLINE. 2007 թ․ հունվարի 9. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 13-ին.
- ↑ Challenger (2010 թ․ սեպտեմբերի 23). «Мистер Ювентус Алессандро Дель Пьеро». itlm.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 11-ին.
- ↑ Via col gol Del Piero: è solo l'inizio. — Թուրին — Էջ 3. Արխիվացված է 26 Մայիսի 2012 սկզբնաղբյուրից:
- ↑ «Биография». sports.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 24-ին.
- ↑ А. Ферапонтов (2011 թ․ հունիսի 1). «Алессандро Дель Пьеро — человек - рекорд». ForzaJuve.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 8-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 3-ին.
- ↑ 38,0 38,1 38,2 38,3 «Статистика». alexdelpiero.narod.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 30-ին.
- ↑ Ammiratore (12.06.2012). «Օրը պատմության մեջ։ հուլիսի 12, 1994 թ.». Ювентус.Ру. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 28-ին.
- ↑ 40,0 40,1 «Դել Պիեռոի մասին Գրականություն». alexdelpiero.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 28-ին.
- ↑ hri100 (14.12.2007). «Դել Պիեռո՝ Ես ցանկանում էի հեռանալ Յուվենտուսից». juventus-bulgaria.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 10-ին.
{{cite web}}
: CS1 սպաս․ թվային անուններ: authors list (link) - ↑ «10 golden moments from Alessandro Del Piero's Juventus career». goal.com. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 26-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 19-ին.
- ↑ «Первый круг кубка УЕФА 1994/95». ru.uefa.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 6-ին. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 16-ին.
- ↑ «1994-95 Купа на УЕФА» (բուլղարերեն). www.cska.bg. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 6-ին. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 16-ին.
- ↑ «Биография Алессандро Дель Пьеро в «Футбольной стране»». soccerland.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 15-ին. Վերցված է 2009 թ․ ապրիլի 14-ին.
- ↑ «Дель Пьеро: «десятка» досталась мне случайно». bianconeri.ru. 2009 թ․ մարտի 22. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 21-ին.
- ↑ «Алессандро Дель Пьеро». juve-ru.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 11-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 8-ին.
- ↑ «Ювентус—Реал». eurosport.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 17-ին.
- ↑ «Межконтинентальный кубок 1996». greatfootball.com.ua. Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 7-ին.
- ↑ 50,0 50,1 «Обладатели приза Тойоты». greatfootball.com.ua. Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 7-ին.
- ↑ 51,0 51,1 Е. Чаблина (2009 թ․ նոյեմբերի 9). «Алессандро Дель Пьеро. Последний из могикан». forzajuve.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ մարտի 14-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 5-ին.
- ↑ В. Ковалёв. «20 фактов о Дель Пьеро». sports.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 30-ին.
- ↑ «Man Utd - Juventus». transfermarkt.co.uk. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 25-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 25-ին.
- ↑ gm (1997 թ․ փետրվարի 24). «JUGOVIC SI', KANCHELSKIS NO» (իտալերեն). repubblica.it. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 12-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 12-ին.
- ↑ «Суперкубок УЕФА 1996». ru.archive.uefa.com.(չաշխատող հղում)
- ↑ «Боруссия Дортмунд—Ювентус». ru.classics.uefa.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ ապրիլի 20-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 1-ին.
- ↑ «Чемпионат Италии 1996/97 Серия A». wildstat.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունվարի 17-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 8-ին.
- ↑ Maurizio Crosetti (1997 թ․ սեպտեմբերի 18). «DEL PIERO - INZAGHI, FESTA JUVE» (իտալերեն). repubblica.it. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 27-ին.
- ↑ Maurizio Crosetti (1997 թ․ սեպտեմբերի 22). «LA JUVE E' SEMPRE SPETTACOLO IL BRESCIA RESISTE SOLO 7 MINUTI». Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 9-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 9-ին.
- ↑ «European Competitions 1997-98». rsssf.com. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 11-ին.
- ↑ «Juventus 5 - 2 Empoli». myjuve.it. 1997 թ․ դեկտեմբերի 21. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 18-ին.
- ↑ «Juventus 4-1 Milan». myjuve.it. 1998 թ․ մարտի 28. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 18-ին.
- ↑ «Յուվենտուս 4-1 Մոնակո (Չեմպիոնների Լիգայի Կիսա-եզրափակիչ 1998)». Goal. 6 հունվարի 2009 թ.
- ↑ «Juventus 4-1 Monaco». raisport.rai.it. 1998 թ․ ապրիլի 1. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 18-ին.
- ↑ «Матчи «Ювентуса» в Лиге чемпионов 1997/1998». uefa.com. Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2012 թ․ նոյեմբերի 22-ին.
- ↑ «in ansia per Del Piero». La Gazzetta dello Sport (իտալերեն). 1998 թ․ մայիսի 22. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 20-ին.
- ↑ «1997/98: Seventh heaven for Madrid». UEFA. 1998 թ․ մայիսի 20.
- ↑ «Scudetto Of 1998 Belongs To Inter, Not Juventus - Gigi Simoni». Goal. 20 ապրիլ 2009 թ.
- ↑ Emanuele Gamba (1998 թ․ ապրիլի 24). «Agnelli sgrida Del Piero» (իտալերեն). repubblica.it. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 27-ին.
- ↑ «Ալեսանդրո Դել Պիեռոյի 283 գոլերը Յուվենտուսի՝ Իտալական առաջին գրանդ ակումբի համար». Goal. 25 ապրիլի 2011 թ.
- ↑ «La notte degli Oscar». raisport.rai.it. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 23-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 18-ին.
- ↑ «Italy Super Cup Finals». rsssf.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 3-ին.
- ↑ «I TABELLINI DI TUTTE LE PARTITE DELLA JUVENTUS». juworld.net. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 25-ին. Վերցված է 2012 թ․ նոյեմբերի 7–ին-ին.
- ↑ «Дель Пьеро. Хроника». sports.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 3-ին.
- ↑ «Алессандро Дель Пьеро. Биография - Статистика футбольных еврокубков». vseevrokubki.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 3-ին.
- ↑ «All start 'with a little' poetry». Gazzetta dello Sport's Historical Archive (իտալերեն). 19.11.2011. Վերցված է 19.11.2011-ին.
- ↑ «Эпоха Липпи - ForzaJuve.ru». ForzaJuve.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 8-ին.
- ↑ «Gol, potenza e tanto cuore Del Piero trasforma la Juve» (իտալերեն). repubblica.it. 1999 թ․ հոկտեմբերի 20. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 12-ին. Վերցված է 2012 թ․ նոյեմբերի 7–ին-ին.
- ↑ «Del Piero, il ritorno del folletto». lastampa.it. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հուլիսի 7-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 18-ին.
- ↑ «UEFA Champions League, UEFA Cup 1999-2000». rsssf.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 26-ին.
- ↑ Marco Azzi (2000 թ․ հոկտեմբերի 1). «Stellone lancia il Napoli ma alla fine è Juventus». repubblica.it. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 12-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 18–ին-ին.
- ↑ «Si spegne Zidane. Si accende Del Piero». repubblica.it. 2001 թ․ փետրվարի 18. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 12-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 7-ին.
- ↑ «Del Piero e Trezeguet lanciano la sfida alla Roma» (իտալերեն). repubblica.it. 2001 թ․ օգոստոսի 26. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 16-ին.
- ↑ «Биография». alessandrodelpiero.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հուլիսի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 31-ին.
- ↑ «Derby, incredibile pari con brivido finale» (իտալերեն). repubblica.it. 2001 թ․ հոկտեմբերի 14. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 3-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 1-ին.
- ↑ «Tutto facile per la Juve Porto ko, è qualificata» (իտալերեն). repubblica.it. 2001 թ․ հոկտեմբերի 23. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 13-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 9-ին.
- ↑ «Milan e Juve pari senza vendette» (իտալերեն). repubblica.it. 2001 թ․ դեկտեմբերի 9. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 9-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 9-ին.
- ↑ «Serie A 2001-2002 football season». resultsfromfootball.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ սեպտեմբերի 1-ին.
- ↑ «Sampdoria-Juventus, curiosità in cifre». 05.16.2008. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 14-ին. Վերցված է 2013 թ․ սեպտեմբերի 1-ին.
- ↑ «Derby d'Italia Debate: Top 5 Inter-Juventus Matches From The Past» (անգլերեն). goal.com. 2010 թ․ ապրիլի 16. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 20-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 19-ին.
- ↑ «Madrid fall to brilliant Nedved» (անգլերեն). UEFA. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 20-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 19-ին.
- ↑ «Վիդեո։ Միլան - Յուվենտուս (11 մետրանոցներ)». YouTube. 03.07.2011.
- ↑ David Biuzzi (2003 թ․ սեպտեմբերի 14). «Baldini sente troppa tensione 'Ma non è uno spareggio'» (իտալերեն). repubblica.it. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 1-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 1-ին.
- ↑ «Nedved il migliore d'Europa il Pallone d'oro и suo» (իտալերեն). repubblica.it. 2003 թ․ դեկտեմբերի 22. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 1-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 1-ին.
- ↑ «Juve con Trezeguet e Del Piero La Samp testa la rabbia del Milan» (իտալերեն). repubblica.it. 2003 թ․ դեկտեմբերի 18. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 1-ին.
- ↑ «Juventus V Siena, previous encounters» (անգլերեն). juventus.com. 2012 թ․ փետրվարի 3. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 25-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 20-ին.
- ↑ «Rigori come a Manchester Ma stavolta vince la Juve» (իտալերեն). repubblica.it. 2003 թ․ օգոստոսի 4. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 6-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 6-ին.
- ↑ «Кубок Италии. Ювентус - Наполи». AlexBetting. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 8-ին.
- ↑ «Մի լեգենդի Պատմությունը». Juventus FC.
- ↑ «Էլեկտրական հզորություն ունեցող Յուվենտուսը Դինամո Կիևի». ՈՒԵՖԱ. 24 սեպտեմբերի 2002 թ. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հունվարի 5-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 1-ին.
- ↑ «Զալյետան Յուվենտուսին ուղարկեց մյուս փուլ». ՈՒԵՖԱ. 22 ապրիլի 2003 թ. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հունվարի 5-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 24-ին.
- ↑ «Մադիդին անկում սպասվեց փայլուն Նեդվեդի շնորհիվ». ՈՒԵՖԱ. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հունվարի 5-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 24-ին.
- ↑ «2002/03՝ Շևչենկոն օգնեց Միլանին 11 մ.ներով հաղթանակ տանելու համար». ՈՒԵՖԱ. 28 մայիսի 2003 թ.
- ↑ «Capello: "Scudetti tolti alla Juve? Sono vinti sul campo"». Tuttosport. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 18-ին.
- ↑ Nicola Apicella (25.08.2004). «Djurgarden-Juventus 1-4». Repubblica.it. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 18-ին.
- ↑ «La Juventus è implacabile, vittoria anche a Monaco». Repubblica.it. 03.11.2004. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 18-ին.
- ↑ «Profilo Felice Placido Borel II». Juworld.net. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 18-ին.
- ↑ «Profilo Omar Sivori». Juworld.net. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 18-ին.
- ↑ Emanuele Gamba (2005 թ․ մայիսի 8). «Juve superiore in tutto Milan perde per colpa sua» (իտալերեն). repubblica.it. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 16-ին.
- ↑ «A match that needs no introduction». AC Milan. 2012 թ․ փետրվարի 22. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին.
- ↑ «Calciopoli: The sentences in full». channel4.com. 2006 թ․ հուլիսի 14. Վերցված է 2006 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ 112,0 112,1 «Punishments cut for Italian clubs». BBC. 2006 թ․ հուլիսի 25. Վերցված է 2006 թ․ հուլիսի 30-ին.
- ↑ «La Juve festeggia lo scudetto Poker al Cagliari di Zola» (իտալերեն). La repubblica sport.it. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 20-ին.
- ↑ «UEFA Champions League 2004/05 – History – Juventus». uefa.com. Վերցված է 2016 թ․ նոյեմբերի 20-ին.
- ↑ «Del Piero, ritorno con doppietta la Juve vince e allunga il passo» (իտալերեն). La repubblica sport.it. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 20-ին.
- ↑ «Alessandro Del Piero Biography» (անգլերեն). soccermaniak.com. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 21-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 20-ին.
- ↑ «Del Piero supera Boniperti» [Del Piero overtakes Boniperti]. juventus.com (իտալերեն). 2006 թ․ հունվարի 10. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 8-ին.
- ↑ ANDREA SORRENTINO (2013 թ․ փետրվարի 13). «E Alex fa la linguaccia a San Siro Festeggio come Jagger e Jordan» (իտալերեն). repubblica.it. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 9-ին.
- ↑ "Del Piero an ace at icing Juventus cake" The International Herald Tribune. 14 February 2006
- ↑ «DEL PIERO-CAPELLO: E' ROTTURA». tuttocalciatori.net (իտալերեն). 2006 թ․ մայիսի 10. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 8-ին.
- ↑ «Italy - Coppa Italia Top Scorers» (անգլերեն). Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 6-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 6-ին.
- ↑ «Lo scudetto triste dei bianconeri con i gol di Trezeguet e Del Piero» (իտալերեն). repubblica.it. 2006 թ․ մայիսի 14. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 6-ին.
- ↑ «Составы сборных на ЧМ-2006». Ru.Board. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հուլիսի 30-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 17-ին.
- ↑ «От ужаса до триумфа». forzajuve.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 14-ին.
- ↑ «Валерий Божинов: из Спортинга в Лечче». 08.06.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 30-ին.
- ↑ «Il Genoa boccia la Fiorentina» (իտալերեն). 2006 թ․ օգոստոսի 24. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 27-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 19–ին-ին.
- ↑ Emanuele Gamba (2006 թ․ սեպտեմբերի 9). «La B non è una passeggiata il Rimini in 10 strappa l' 1-1» (իտալերեն). repubblica.it. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 28-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 16–ին-ին.
- ↑ «Per la Juve primo successo in B un soffertissimo 2-1 al Vicenza» (իտալերեն). repubblica.it. 2006 թ․ սեպտեմբերի 16. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 28-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին.
- ↑ «Del Piero, 500 presenze e festa». repubblica.it. 05.12.2008. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 30-ին.
- ↑ «Juve, l'incubo della B è finito». 05.12.2008. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 30-ին.
- ↑ «Дель Пьеро - бобмардир А и Б». sport.ua. 19.05.2008. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 26-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 30-ին.
- ↑ Ի. Զելենցին (26.11.2007). «Как в молодости». eurosport.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 25-ին.
- ↑ «Алессандро Дель Пьеро». kickmag.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 25-ին.
- ↑ «Del Piero, 552 senza tempo». 24.03.2008. Վերցված է 2008 թ․ դեկտեմբերի 5-ին.
- ↑ «Болонья-Ювентус». eurosport.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 2-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 25-ին.
- ↑ С. Хавролев (31.12.2008). «Итоги 2008 года». ForzaJuve.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 25-ին.
- ↑ «Матчи Ювентуса в Лиге чемпионов 2008/2009». ՈՒԵՖԱ. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ մարտի 25-ին.
- ↑ Riccardo Pratesi (2008 թ․ սեպտեմբերի 17). «Del Piero è infinito Lo Zenit si arrende». Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 20-ին.
- ↑ Riccardo Pratesi (2008 թ․ հոկտեմբերի 21). «Del Piero-Amauri in gol La Juve risorge, Real k.o». Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 20-ին.
- ↑ В. Печуркин. «Ювентус-Рома 2:0». Վերցված է 2 Noveber 2008-ին.
- ↑ «Ռեալ Մ - Յուվենտուս 0:2». Чемпионат.com. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 3-ին.
- ↑ «UEFA European Competitions 2008-09». rsssf.com. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 3-ին.
- ↑ gasport (17 հուլիսի 2009 թ.). «Ale-Juve fino al 2011». Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 20-ին.
- ↑ Riccardo Pratesi (27.09.2009). «Non basta il solito Trezegol». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 12-ին.
- ↑ Valerio Clari (23.01.2010). «Riise gol, vendetta Ranieri - La Roma passa 2-1 a Torino». Վերցված է 15.02.2010-ին.
- ↑ «Del Piero celebrates his 300th goal for Juventus». Eurosport. 2010 թ․ ապրիլի 22.
- ↑ «Шемрок Роверс. Ювентус - итальянский футбольный клуб». 07.08.2010. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 12-ին.
- ↑ «Del Piero record caps Juve win at Milan». ՈՒԵՖԱ. 2010 թ․ հոկտեմբերի 30.
- ↑ «Рекорд Джузеппе Меаццы пал». eurosport.ru. 25.04.2011. Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ ապրիլի 29-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 12-ին.
- ↑ «Кубок Италии 2011/2012. 1/4 финала». eurosport.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ մարտի 1-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 5-ին.
- ↑ И. Славинский (21.03.2012). «Почти, но не совсем». eurosport.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ ապրիլի 26-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 5-ին.
- ↑ soccerway.com (ed.). «Juventus 2-0 Inter». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2012 թ․ ապրիլի 11-ին.
- ↑ soccerway.com (ed.). «Juventus 2-2 Milan». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2012 թ․ ապրիլի 11-ին.
- ↑ А. Ферапонтов (14.05.2012). «38-й тур. Послесловие в цифрах». ForzaJuve.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ նոյեմբերի 4-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 16-ին.
- ↑ «Кубок Италии. Финал. «Ювентус» уступил «Наполи»». sports.ru. 21.05.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 16-ին.
- ↑ «Дель Пьеро: «В „Юве" провел фантастические годы»». eurosport.ru. 21.05.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 19-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 16-ին.
- ↑ ««Յուվենտուսում» այս մրցաշրջանը Դել Պիեռոյի համար վերջինը կլինի». Чемпионат.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 9-ին.
- ↑ «Письмо Дель Пьеро болельщикам». forzajuve.ru. 2012 թ․ հունիսի 30. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 22-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 22-ին.
- ↑ TIMOTHY ORMEZZANO (2013 թ․ հունիսի 4). «Tevez arriva e si prende la maglia di Del Piero» (իտալերեն). repubblica.it. Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 27-ին.
- ↑ «Дель Пьеро уезжает в Таиланд». eurosport.ru. 11.07.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 26-ին.
- ↑ «Дель Пьеро уходит во Фламенго». 18.06.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 26-ին.
- ↑ «Бразильские клубы хотят купить Дель Пьеро» (ռուսերեն). 09.06.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 16-ին.
- ↑ «Сьон может купить Дель Пьеро» (ռուսերեն). 28.08.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 28-ին.
- ↑ «Селтик купит Дель Пьеро» (ռուսերեն). 30.08.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 30-ին.
- ↑ «Олимпиакос близок к подписанию Дель Пьеро» (ռուսերեն). 28.08.2012. Վերցված է 2012 թ․ օգոստոսի 28-ին.
- ↑ «Дель Пьеро отказал «Монреалю»» (ռուսերեն). 14.04.2012. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 29-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 31-ին.
- ↑ «Ливерпуль хочет купить Дель Пьеро» (ռուսերեն). 04.09.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 15-ին.
- ↑ «Саутгемтон сделал предложение Дель Пьеро» (ռուսերեն). 02.09.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 15-ին.
- ↑ «Дель Пьеро: «Галлахер уговаривал меня перейти в «Сити»» (ռուսերեն). 19.10.2012. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 21-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 15-ին.
- ↑ «Sydney FC signs Italian legend Alessandro Del Piero» (անգլերեն). Sydney FC Official Website. 5.09.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
- ↑ «Դել Պիեռոն տեղափոխվել է «Սիդնեյ»» (ռուսերեն). eurosport.ru. 5.09.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 19-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
- ↑ «Դել Պիեռոն թիմի ավագ կդառնա» (ռուսերեն). 15.09.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ սեպտեմբերի 16-ին.
- ↑ «կայացել է Դել Պիեռոյի նորամուտը «Սիդնեյում»» (ռուսերեն). 6.10.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 6-ին.
- ↑ «Դել Պիեռոն խփեց իր առաջին գոլը «Սիդնեյի» ակումբում» (ռուսերեն). 13.10.2012. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 13-ին.
- ↑ «Դել Պիեռոն սիդնեյան դերբիում դարձել է գոլի հեղինակ» (ռուսերեն). 20.10.2012. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ նոյեմբերի 12-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 20-ին.
- ↑ «Սիդնեյ - Պերչ Գլորի» (ռուսերեն). 28.10.2012. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2012 թ․ հոկտեմբերի 28-ին.
- ↑ «Два гола Алессандро Дель Пьеро не спасли «Сидней» от поражения» (ռուսերեն). 17.11.2012. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հունվարի 23-ին. Վերցված է 2012 թ․ նոյեմբերի 17-ին.
- ↑ «Դել Պիեռոն ստացավ վնասվածք» (ռուսերեն). 2.12.2012. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հունվարի 23-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 8-ին.
- ↑ «Алессандро Дель Пьеро отметился покером в матче за «Сидней»». 19.01.2013. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մարտի 24-ին. Վերցված է 19.01.2013-ին.
- ↑ «Alessandro Del Piero and Sydney FC Commit to Second Season» (անգլերեն). Sydney FC Official Website. 21.02.2013. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 25-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 21-ին.
- ↑ «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 7-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 3-ին.
- ↑ «Алессандро дель Пьеро признан лучшим игроком «Сиднея» в сезоне». 10.04.2013. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 14-ին. Վերցված է 10.04.2013-ին.
- ↑ «Дель Пьеро - Игрок года в Австралии». 10.04.2013. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 17-ին. Վերցված է 15.04.2013-ին.
- ↑ «PFA's A-League Team of the Season». 2013 թ․ ապրիլի 26. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ հունիսի 11-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 10-ին.
- ↑ «Del Piero named Sydney FC captain». FIFA. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ փետրվարի 1-ին. Վերցված է 2013 թ․ հոկտեմբերի 11-ին.
- ↑ «Australia, Del Piero subito a segno nella prima vittoria del Sydney» (իտալերեն). la repubblica. 2013 թ․ հոկտեմբերի 11. Վերցված է 2013 թ․ սեպտեմբերի 18–ին-ին.
- ↑ «Calcio, Sydney: Del Piero è il nuovo capitano» (իտալերեն). la repubblica. 2013 թ․ սեպտեմբերի 18. Վերցված է 2013 թ․ սեպտեմբերի 18–ին-ին.
- ↑ «Дель Пьеро покидает «Сидней»». sports.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 10-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունիսի 4-ին.
- ↑ «Juventus late show stuns All Stars». a-league.com.au. 2014 թ․ օգոստոսի 10.
- ↑ «Alessandro del Piero to play for ISL side Delhi Dynamos». Sports-nova.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ հոկտեմբերի 6-ին. Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 23-ին.
- ↑ «Del Piero pens a four-month deal with Delhi Dynamos FC». Goal. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ փետրվարի 17-ին. Վերցված է 2014 թ․ օգոստոսի 28-ին.
- ↑ «ISL: Delhi Dynamos and FC Pune City Finish 0-0; Alessandro Del Piero Dazzles on Debut». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ հոկտեմբերի 20-ին. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 20-ին.
- ↑ «Del Piero sparks a comeback for the visitors». Goal. Վերցված է 2014 թ․ դեկտեմբերի 9-ին.
- ↑ Mike Hytner (2015 թ․ հոկտեմբերի 12). «Alessandro Del Piero and Roberto Carlos touted for A-League coaching roles». The Guardian. Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 15-ին.
- ↑ «Italia - China PR». 9 նոյեմբերի 2009 թ. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 9-ին.
- ↑ «Europeo Under 21 1992-1994». 8 ապրիլի 2010 թ. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 9-ին.
- ↑ «Europeo Under 21 1992-1994». 8 ապրիլի 2010 թ. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 9-ին.
- ↑ А. Просвирнов. «Сборная России по футболу. История. Статистика. 1996 год». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 22-ին.
- ↑ Eugène Saccomano, Une saison de football 97. - pp 174-179.
- ↑ Gérard Ejnès, Le livre d’or du football 1997. - pp 105-114.
- ↑ «Իտալիա - Կամերուն 1998». fannet.org. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ սեպտեմբերի 30-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 22-ին.
- ↑ «Իտալիա - Ավստրիա 1998». fannet.org. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ փետրվարի 28-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 22-ին.
- ↑ «Իտալիա - Նորվեգիա 1998». fannet.org. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ դեկտեմբերի 10-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 22-ին.
- ↑ «World Cup 1998 finals». rsssf.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ մայիսի 22-ին.
- ↑ «Una piccola Italia vince e va nei quarti» (իտալերեն). repubblica.it. 2000 թ․ հունիսի 19. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 21-ին.
- ↑ «L'Italia fa tutto bene Romania ko, è semifinale» (իտալերեն). repubblica.it. 2000 թ․ հունիսի 24. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 23-ին.
- ↑ «Финал Евро 2000». kulichki.net. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 12-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 21-ին.
- ↑ «Видео: Чемпионат Европы - 2000 / Финал / Италия - Франция - Интересные матчи прошлого». 11.02.2010. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 21-ին.
- ↑ А. Агапов. «Чемпионаты мира по футболу > Финальный турнир чемпионата мира по футболу 2002 г. - Корея/Япония > История». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2014 թ․ հունվարի 28-ին.
- ↑ «European Championship 2004». rsssf.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 14-ին. Վերցված է 2014 թ․ ապրիլի 25-ին.
- ↑ «Капелло хочет увидеть Дель Пьеро на чемпионате мира». (ROL со ссылкой на ««Спорт-Экспресс»».)
- ↑ 212,0 212,1 «Del Piero shines in Italy triumph». CNN. 2005 թ․ հոկտեմբերի 12. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2009 թ․ ապրիլի 17-ին.
- ↑ Г. Кудинов (2005 թ․ հոկտեմբերի 10). «3 очка Италии принесли футболисты «Палермо»». sport-express.ru.
- ↑ См. статью ««Молдаване и белорусы топчутся на месте»». sport-express.ru. 2005 թ․ հոկտեմբերի 14. от газеты Спорт-Экспресс.
- ↑ ЧМ-2006. «Статистика отборочного турнира». sport-express.ru. 2006 թ․ մարտի 3.
{{cite web}}
: Check|url=
value (օգնություն) - ↑ Цитируется по статье «Дель Пьеро уйдет из сборной после ЧМ-2010». sports.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2009 թ․ ապրիլի 15-ին. Перевод «сайта Футбол-1960». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2009 թ․ ապրիլի 15-ին..
- ↑ А. Кузьмич (2010 թ․ մարտի 5). «Дель Пьеро: Хочу Сыграть на мундиале». Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հունվարի 9-ին. Վերցված է 2021 թ․ փետրվարի 12-ին.
- ↑ «Липпи готов к защите». uefa.com. 2010 թ․ հունիսի 1. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հոկտեմբերի 13-ին. Վերցված է 2021 թ․ փետրվարի 12-ին.
- ↑ «Пранделли может взять Тотти и Дель Пьеро на Евро». sportbox.ru. 2012 թ․ ապրիլի 18. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 11-ին.
- ↑ 220,0 220,1 «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 3-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 10-ին.
- ↑ Challenger (23.09.2010). «Мистер Ювентус Алессандро Дель Пьеро». itlm.ru. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 15-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 12-ին.
- ↑ «Madrid fall to brilliant Nedved». UEFA. 2003 թ․ մայիսի 15. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 21-ին.
- ↑ ««Del Piero e Trezeguet lanciano la sfida alla Roma»». Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ հուլիսի 21-ին. (in Italian). la Repubblica. 13 December 2004.
- ↑ Мади Карамендин (26.05.2003). «"Милан" и "Ювентус" точат зубы». sport.gazeta.kz. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 3-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 12-ին.
- ↑ Gilbert, Dan (2009 թ․ հուլիսի 22). «Calcio Italia 150 issue, Calcio Icons, Del Piero». Channel4.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հունվարի 4-ին. Վերցված է 2012 թ․ մայիսի 26-ին.
- ↑ «Alessandro Del Piero». Արխիվացված է օրիգինալից 2009 թ․ հունվարի 4-ին. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 26-ին.
- ↑ «Del Piero spegne 200 "candeline"». tgcom.mediaset.it. 2006 թ․ սեպտեմբերի 23. Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ մայիսի 24-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 17-ին.
- ↑ Fabrizio Gerolla, Antonio Miglionico (2008 թ․ նոյեմբերի 10). «Del Piero, fuoriclasse di normalità». affaritaliani.it. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ օգոստոսի 30-ին. Վերցված է 6 Mart 2009-ին.
- ↑ g m (1996 թ․ դեկտեմբերի 16). «Ragazzi, tirate come lui». repubblica.it. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 12-ին. Վերցված է 6 Mart 2009-ին.
- ↑ Emanuele Gamba (2005 թ․ հոկտեմբերի 17). «Del Piero e la voglia di futuro A trent'anni non si è decrepiti». repubblica.it. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 12-ին. Վերցված է 2009 թ․ մարտի 6-ին.
- ↑ «Juventus-Artmedia 4-0». repubblica.it. 13.08.2008. Արխիվացված է օրիգինալից 2015 թ․ սեպտեմբերի 24-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 17-ին.
- ↑ Stefano Agresti (2 Mart 1997). «Il "soldatino" scherza sul gol alla Del Piero: "Alex ha imparato da me"». archiviostorico.corriere.it. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ դեկտեմբերի 11-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 17-ին.
- ↑ «Il gol alla Del Piero di Hamsik». tuttosport.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 12-ին. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 17-ին.
- ↑ Alberto Polverosi. «Tavares, il gol alla Del Piero-Ronaldo». corrieredellosport.it. Վերցված է 2009 թ․ օգոստոսի 17-ին.
{{cite news}}
: Check|archiveurl=
value (օգնություն) - ↑ «Звезда». 20.05.2008. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 12-ին.
- ↑ «Дель Пьеро показывает для фанов язык». 17.01.2011. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 27-ին. Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 17-ին.
- ↑ «ՖԻՖԱ 100». Football.Ya1.ru. 07.11.2010.
{{cite web}}
: Check|archiveurl=
value (օգնություն) - ↑ «Համաշխարհային Ֆուտբոլիստները ըստ Երկրների». englandfootballonline.com. 15.12.2001. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 21-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ «ՈՒԵՖԱ-ի հոբելյանական քվեարկություն». footstory.ru. 24.02.2009. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 28-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ «Football: pounds 6.4m-a-year Del Piero world's best-paid player at». findarticles.com.
- ↑ Ռոմարիո (05.03.2011). «Պատո՝Դել Պիեռոն իմ կուռքն է». Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հոկտեմբերի 15-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ Դ. Բուդգիրսկի (16.12.2008). «Ռոնալդինյո. Դել Պիեռոն ինձանից լավ է կատարում տուգանայիններ». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ մայիսի 28-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ «Alessandro Del Piero Biography». IMDb.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ ««Golden Foot» մրցանակի պաշտոնական կայք». goldenfoot.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ «Del Piero sets Juve scoring record». peopledaily.com.cn. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ «Top Scorers - European Champions Cup/League 1972-2009». futbal.org. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2012 թ․ դեկտեմբերի 22-ին.
- ↑ 247,0 247,1 «Juventus, Del Piero: Due gol... per Mihajlovic | Altre notizie» (իտալերեն). Calciomercato.com. 2014 թ․ փետրվարի 4.
- ↑ 248,0 248,1 «Presenze Giocatori» [Player appearances] (իտալերեն). My Juve.it. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 4-ին.
- ↑ http://www.juworld.net/giocatori-statistiche-gol.asp?idgiocatore=623
- ↑ http://www.gazzetta.it/Calcio/Squadre/Juventus/19-10-2011/del-piero-conto-rovescia-803358827348.shtml
- ↑ «7 Alessandro Del Piero». Worldcup365.com. 2006 թ․ մայիսի 25. Արխիվացված է օրիգինալից 2006 թ․ նոյեմբերի 19-ին. Վերցված է 2012 թ․ մայիսի 26-ին.
- ↑ «Alessandro Del Piero». ESPN FC. Վերցված է 2013 թ․ օգոստոսի 28-ին.
- ↑ http://www.gazzetta.it/Calcio/SerieA/Juventus/24-04-2011/record-fedelissimo-80959586614.shtml
- ↑ 254,0 254,1 254,2 254,3 «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 11-ին.
- ↑ «STATISTICHE MARCATORI, I GOL "DALLA PANCHINA" (TUTTE LE COMPETIZIONI)» (իտալերեն). Italia1910.com. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 20-ին.
- ↑ «Girl wakes up from coma after listening to Del Piero's voice». inside World Soccer. 2012 թ․ փետրվարի 12.
- ↑ «Դել Պիերոն շնորհակալություն է հայտնել հայերենով». 14 նոյեմբեր, 2014. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 19-ին. Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 6-ին.
- ↑ «Լուսանկարը Ինստագրամում».
- ↑ 259,0 259,1 «Torino, nozze segrete per Alex Del Piero» (իտալերեն). la Repubblica.it. 13.06.2005. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ փետրվարի 20-ին. Վերցված է 2005 թ․ հունիսի 13-ին.
- ↑ «Ալեսանդրո Դել Պիեռո - ֆուտբոլիստ». infoplayers.com. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 21-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 8-ին.
- ↑ «Ֆուտբոլից դուրս. Ալեսանդրո Դել Պիեռո և Սոնյա Ամորուզո». sports.ru. 14.09.2011. Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 18-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 8-ին.
- ↑ «Профиль». narod.ru. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 4-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 8-ին.
- ↑ «Մարզասերների սիրելի». eurosport.ru. 06.03.2009. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ մարտի 5-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 8-ին.
- ↑ «Դել Պիեռոն դարձել է մարզարշավային թիմ համասեփականատեր». Sportbox. 22.01.2013. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ փետրվարի 13-ին. Վերցված է 22.01.2013-ին.
- ↑ «La sai l'ultima di Totti». YouTube. 20.07.2007.
- ↑ 266,0 266,1 «Alex Del Piero, campione anche fuori dal campo». 16.09.2008. Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ նոյեմբերի 22-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 12-ին.
- ↑ «FIFA 2004». megashara.com.
- ↑ «Del Piero accanto a Messi in Pro Evolution Soccer 2010». 16.07.2009.
- ↑ «Del Piero testimonial di PES 2010». 16.07.2009. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ հոկտեմբերի 20-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 12-ին.
- ↑ «Spot Adidas Del Piero, Zidane, Beckham e Kluivert». YouTube. 03.06.2008.
- ↑ «Alessandro del Piero - My Burgman 1». YouTube. 29.01.2007.
- ↑ «Pepsi Commercial». YouTube. 12.02.2007.
- ↑ «իտալական ֆուտբոլի լեգենդ Ալեսանդրո Դել Պիեռո». logofc.info. 06.11.2012.
- ↑ «Alex Del Piero e Nedved giocano a golf per beneficenza». gossipnews.it. 16.09.2009. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ հոկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 12-ին.
- ↑ Samuellauw (07.09.2011). «Il Pinturrichio, Alessandro Del Piero». signora1897.com. Արխիվացված է օրիգինալից 2013 թ․ ապրիլի 30-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 12-ին.
- ↑ James Hetfield (14.09.2011). «Итоги проекта Ale10friendsforJapan». Ювентус.Ру. Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ սեպտեմբերի 5-ին. Վերցված է 2013 թ․ փետրվարի 12-ին.
- ↑ «GIAPPONE SI PARTE !». alessandrodelpiero.com. 2012 թ․ հուլիսի 15. Արխիվացված օրիգինալից 2013 թ․ մայիսի 24-ին. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 31-ին.
- ↑ «GOL A KASHIMA». alessandrodelpiero.com. 21 Jule 2012. Վերցված է 2012 թ․ հուլիսի 31-ին.
- ↑ 279,0 279,1 279,2 279,3 «Alessandro Del Piero: Palmares». alessandrodelpiero.com. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 13-ին.
- ↑ «Coppa Italia 1994/95». everythingforfootball.com. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 24-ին.
- ↑ «Coppa Italia 1996/97». everythingforfootball.com. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 24-ին.
- ↑ 282,0 282,1 282,2 282,3 282,4 282,5 «Alessandro Del Piero: Awards & Records». alessandrodelpiero.com. Վերցված է 2015 թ․ ապրիլի 13-ին.
- ↑ «Serie A 1999/2000». football-lineups.com. Վերցված է 2014 թ․ հոկտեմբերի 20-ին.
- ↑ «Italy » Coppa Italia 2005/2006 » Top Scorer». worldfootball.ne. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 19-ին.
- ↑ «2006-2007 Serie B Stats». fbref.com. Վերցված է 2023 թ․ նոյեմբերի 19-ին.
- ↑ Stokkermans, Karel (2007 թ․ մարտի 14). «ESM XI». RSSSF. Վերցված է 2021 թ․ մարտի 1-ին.
- ↑ «10 լավագույն ռմբարկուները ՈՒԵՖԱ Չեմիպիոնների Լիգայի». protransfers.ru. 15.08.2012. Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ դեկտեմբերի 16-ին. Վերցված է 2013 թ․ ապրիլի 3-ին.
- ↑ «Wall of Fame». Globe Soccer.com. Վերցված է 2015 թ․ դեկտեմբերի 28-ին.
- ↑ «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 29-ին. Վերցված է 2014 թ․ փետրվարի 16-ին.
- ↑ «Արխիվացված պատճենը». Արխիվացված է օրիգինալից 2014 թ․ նոյեմբերի 29-ին. Վերցված է 2014 թ․ փետրվարի 16-ին.
- ↑ «Alessandro Del Piero Wins Sydney FC Golden Boot». Sydney FC. 2014 թ․ մայիսի 5. Արխիվացված է օրիգինալից 2017 թ․ հունվարի 10-ին. Վերցված է 2017 թ․ հունվարի 9-ին.
- ↑ «Alessandro Del Piero named on bench in PFA's A-League team of decade». The Guardian. 2015 թ․ ապրիլի 28. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 7-ին.
- ↑ «Del Piero headlines strong Sydney FC team of the decade». Special Broadcasting Service. 2015 թ․ ապրիլի 29. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 7-ին.
- ↑ «Sydney FC inducts greats into Hall Of Fame». A-League. 2015 թ․ մարտի 16. Վերցված է 2015 թ․ հուլիսի 7-ին.
- ↑ «Del Piero, Gullit, Conti and seven other legends enter the Italian Football Hall of Fame». vivoazzurro.it. 2017 թ․ դեկտեմբերի 5.
- ↑ «#JUVE120 team announced». juventus.com. 2017 թ․ նոյեմբերի 24. Արխիվացված է օրիգինալից 2018 թ․ հուլիսի 29-ին. Վերցված է 2018 թ․ մայիսի 29-ին.
- ↑ "Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana Sig. Alessandro Del Piero" Retrieved 26 May 2012
- ↑ Collar of Merit Sports Mr. Alessandro Del Piero
- ↑ "Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana Sig. Alessandro Del Piero" Retrieved 26 May 2012
Գրականություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
- Maurizio Refini, Il campione. Alessandro Del Piero l'aquila con i piedi per terra, Limina, 1998. ISBN 88-86713-39-8
- Gianni Giansanti, Semplicemente Del Piero, Logos, 2002. ISBN 88-7940-175-0
- Giuseppe Civati, Il segreto di Alex, Limina, 2004. ISBN 88-88551-94-8
- Marco Franzelli; Donatella Scarnati, Lo sberleffo di Godot. Il ritorno di Alessandro Del Piero, Limina, 2006. ISBN 88-6041-015-0
- Bruno Bernardi, Pinturicchio. La favola di Alessandro Del Piero, Graphot, 2006. ISBN 88-89509-29-5
- Alessandro Del Piero, 10 + il mio mondo in un numero, Mondadori, 2007. ISBN 88-04-55986-1
- Roberto Savino, Alex Del Piero. Minuto per minuto, Castelvecchi, 2011. ISBN 978-88-7615-577-2
- Alessandro Del Piero; Maurizio Crosetti, Giochiamo ancora, Mondadori, 2012. ISBN 978-88-04-62115-7
- Bartolomeo Ruggiero, GeniAle. L'album di Alessandro Del Piero, Libreria Sportiva Eraclea, 2012. ISBN 88-88771-36-0
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d1/Wikiquote-logo-hy.svg/49px-Wikiquote-logo-hy.svg.png)
![]() | Վիքիքաղվածքն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ալեսանդրո Դել Պիեռո» հոդվածին։ |
![]() | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Ալեսանդրո Դել Պիեռո» հոդվածին։ |
|
![]() |
Այս հոդվածը ներառված է Հայերեն Վիքիպեդիայի ընտրյալ հոդվածների ցանկում |
Այս հոդվածն ընտրվել է Հայերեն Վիքիպեդիայի՝ {{{1}}} թվականի {{{2}}} շաբաթվա հոդված։ |