Անդրեյ Շևչենկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ֆուտբոլ

Անդրեյ Շևչենկո
Andriy Shevchenko Nike Clash Collection.JPG
Անձնական տեղեկատվություն
Ամբողջ. անուն Անդրեյ Նիկոլայի Շևչենկո
Ազգությունը Ուկրաինա Ուկրաինա
Քաղաքացիությունը Ուկրաինա Ուկրաինա
Մականուն Շևա[1][2], Արքա
Ծննդավայր   Դվորկովշչինա

Յագոտինի շրջան,
Կիևի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ

Ծննդյան թիվ   սեպտեմբերի 29, 1976 (38 տարեկան)
Հասակ 183[3]
Դիրք հարձակվող
Ակումբային տեղեկատվություն
Ներկա ակումբ Կարիերան ավարտել է
Պատանեկան կարիերա
1986֊1994 Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների ՄիությունՈւկրաինա Դինամո (Կիև)
Մասնագիտական կարիերա 1
Տարի Ակումբ Խաղ (Գոլ)
1994֊1999 Ուկրաինա Դինամո (Կիև) 117 (60)
1999֊2006 Իտալիա Միլան 208 (127)
2006֊2009 Անգլիա Չելսի 48 (9)
2008֊2009  Իտալիա Միլան 18 (0)
2009֊2012 Ուկրաինա Դինամո (Կիև) 55 (23)
1993֊2012 Ընդհանուրը Կարիերայում 446 (219)
Ազգային հավաքական
1994֊1995 Ուկրաինա Ուկրաինա (մինչև 19) 8 (5)
1994֊1995 Ուկրաինա Ուկրաինա (մինչև 21) 7 (6)
1995֊2012 Ուկրաինա Ուկրաինա 111 (48)

1 Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են
միայն առաջնության խաղերը և գոլերը.


Անդրեյ Շևչենկո (սեպտեմբերի 29, 1976, Ուկրաինայի մայրաքաղաք Կիևում)[4][5], ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, հանդես է եկել[6] հարձակվողի դիրքում։ Ուկրանիայի ազգային հավաքականի նախկին ավագը և գլխավոր ռմբարկուն։ Ուկրանիայի հավաքականում անցկացրել է 48 հանդիպում։ 2004 թվականին արժանացել է «Ոսկե գնդակ» մրցանակին։

Կրկնակի անգամ ճանաչվել է Չեմպիոնների լիգայի գլխավոր ռմբարկու, եղել է կրկնակի անգամ Իտալիայի առաջնության ռմբարկու։ «Միլան»-ի պատմության 2-րդ լավագույն ռմբարկուն, լավագույն ռմբարկուն Միլանյան դեռբիների։ 6 անգամ ճանաչվել է Ուկրանիայի լավագույն ֆուտբոլիստ։ Արժանացել է Ուկրանիայի սպորտի վարպետ կոչմանը։

Կարիերա[խմբագրել]

Անդեյ Շևչենկոն ծնվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 29֊ին Դվորկովշչինա գյուղում։ Կյանքի վաղ տարիները անցել են Դվորկովշչինայում, ապա 1979 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Կիևի Օբոլոն՝ նոր քաղաքային շրջաններից մեկը։

Առաջին քայլերը ֆուտբոլում Անդրեյը կատարել է № 216 միջնակարգ դպրոցի սպորտային հրապարակում (այստեղ նա սովորել է առաջինից մինչև տասերորդ դասարան, 1983֊1993 թվականներին)։ Խաղացել է ԺԵԿ ակումբի կազմում, որը ղեկավարել է կին֊ճարտարագետ։ Մանկական մրցաշարերից մեկում նրան նկատել է մանկա֊պատանեկան սպորտային դպրոցի մարզիչը՝ Ալեկսանդր Շպակովը, և հրավիրել է իր դասարան։

Անդրեյի ծնողները սկզբում դեմ էին իրենց որդու զբաղմունքին։ Նիկոլայ Շևչենկոն ցանկանում էր, որ դպրոցը ավարտելուց հետո իր հետևորդը գնա նույն ուղղով որով ինքը՝ այսինքն դառնար զինվորական։ Ֆուտբոլային պարապունքին գնալու համար հարկավոր էր ամբողջ քաղաքը անցնել և դա շատ անհարմար էր Անդրեյի ծնողների համար։ Սակայն Անդրեյի մարզիչը՝ Շպակովը մեծ հույսեր տվեց ծնողներին ասելով, որ Անդրեյը առանձնահատուկ տաղանդ ունի ֆուտբոլում։

1990 թվականին ընկերական առաջնությունում՝ «Իան Ռաշայի գավաթ»֊ում Անդրեյը դարձավ առաջնության լավագույն ռմբարկու, ընդ որում նա ամենաերիտասարդն էր այդ մրցությունում։ «Լիվերպուլ» ֆուտբոլային ակումբի և Ուելսի հավաքականի աստղ՝ Իան Ռաշը խաղից հետո Անդրեյին նվիրեց նոր խաղակոշիկներ։

Թիմը որտեղ որ հանդես էր գալիս Անդրեյը (1992 թվականին Շպակովին որպես մարզիչ փոխարինեց Ալեկսանդր Լիսենկոն), 1991 թվականի օգոստոսին դարձավ ԽՍՀՄ֊ի վերջին սերնդի հաղթող՝ 1976 թվականին ծնված պատանիների շարքում։ Թիմի կազմում Անդրեյը խաղում էր հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում։ Այդ թմում նա ձեռք բերեց իր առաջին միջազգային մրցանակները և տիտղոսները։

Ակումբային կարիերա[խմբագրել]

«Դինամո» Կիև[խմբագրել]

1986 թվականին Շևչենկոյին չհաջողվեց ընդունվել ֆուտբոլային դպրոց։[7] Չնայած նրան որ խաղալով երիտասարդական մրցաշարում, նա գրավել էր Դինամո Կիևի սկաուտների ուշադրությունը։ 1990 թվականին խաղացել է Իանա Ռաշաի գավաթում, այնտեղ նա դարձավ լավագույն ռմբարկուն և ստացավ Իանա Ռաշաի[7] խաղակոշիկները։ 1993-1994 թվականների մրցաշարջանում Շևչենկոն դարձել է Դինամոի լավագույն ռմբարկուն, խփելով 12 գոլ[8]։ Շեևչենկոյի նորամուտը հիմնական կազմում եղել 1994 թվականի նոյեմբերի 8-ին, Դոնեցկում, ընդդեմ «Շախտյորի»[8]. ։ Նրա առաջին գոլը Դինամոի կազմում եղել է՝ 1994 թվականի դեկտեմբերի 1-ին, գրավել է «Դնեպր»[9] դարպասը։ Դա նրա միակ գոլն էր այդ մրցաշարում, իսկ Չեմպիոնների լիգայում 2 խաղից մեկում խփել է ևս մեկ գնդակ։ Հաջորդ տարում Շևչենկոն 31 խաղում խփել է 16 գնդակ, լիգայի խաղերում։ 1996-1997 թվականներին մրցաշրջանում 20 խաղում խփել է 6 գնդակ, Դինամոն հաղթել է մրցաշարում։

1997-1998 թվականներին Բարսելոնայի դեմ խաղում նա ձևակերպել է հետ-տրիկ, և ճանաչվել է Չեմպիոնների լիգայի լավագույն Ուկրաինացի ֆուտբոլիստ[9]։ Շևչենկոն Ուկրանիայի առաջնությունում 23 խաղում խփել է 19 գոլ, իսկ Չեմպիոնների լիգայում 10 խաղում խփել է 6 գոլ։ 1998-1999 թվականներին Շևչենկոն խփել է 33 գոլ և ճանաչվել է լավագույն ռմբարկուն, Ուկրանիայի առաջնությունում։ Նույն թվականին Շևչենկոն դարձել է նաև Չեմպիոնների լիգայի լավագույն ռմբարկու[10]։

Դինամոյի[7] կազմում խաղացած 117 խաղերում խփել է 60 գոլ, դարձել հնգակի Ուկրանիայի առաջնության չեմպիոն, եռակի անգամ հաղթել է Ուկրանիայի գավաթը։

«Միլան»[խմբագրել]

Շևչենկոն Միլանում

1999 թվականին Շևչենկոն տեղափոխվեց իտալական «Միլան», նրա դիմաց վճարեցին 25 միլիոն դոլար[11][12]։ Շևչենկոն իր դեբյուտը խաղաց 1999 թվականի օգոստոսի 21-ին Իտալիայի սուպերգավաթում «Պարմա ՖԱ»-յի[13] դեմ խաղում։ Սերիա Ա-յում դեբյուտը եղավ 1999 թվականի օգոստոսի 28-ին, ընդդեմ «Լեչչե»-ի[14], Միլանի առաջին գոլի հեղինակը դարձավ Շևչենկոն։ Առաջին տարում Շևչենկոն դարձավ Իտալիայի առաջնության լավագույն ռմբարկուն, խփեց 24 գոլ, առաջին խաղում խփեց 3 գոլ «Լացիո»-յի դարպասը, խաղը ավարտվեց 4:4 հաշվով։ Լավագույն ռմբակուի հետ պայքարում նրա գլխավոր մրցակիցն էր Էրման Կրեսպոն։ Հաջորդ մրցաշրջանում կրկնեց իր նվաճումը (24 գոլ առաջնությունում), իսկ Կրեսպոն խփեց 2 անգամ ավելի։ 2000-2001 և 2001-2002 թվականներին 51 պաշտոնական խաղերում խփեց 34 գոլ (24-ը լիգայում)։ 2002-2003 մրցաշրջանը ավելի հաջող էր նրա համար։ Շևչենկոն վնասվածքի պատճառով մի քանի ամիս չխաղաց ֆուտբոլ[15], այդ վնասվածքը նա ստացել էր Լիբերեցա քաղաքի «Սլովանա»[16][17] թիմի դեմ խաղում։ Շևչենկոն հաղթեց Իտալիայի առաջնությունը և Չեմպիոնների Լիգան, նա խփեց որոշիչ գնդակ, եզրափակչում, տասնմեկ մետարնոցից «Յուվենտուս»[18][19] դարպասը։ Նա առաջին Ուկրաինացի ֆուտբոլիստն էր որ արժանացել էր այդ կոչմանը[12]։ 3 օր հետո, Շևչենկոն հաղթեց նաև Իտալիայի գավաթը։ Օգոստոսին հաղթեց նաև ՈՒԵՖԱ-ի սուպեր գավաթը[20][21] ։ 2003-2004 մրցաշրջանում Շևչենկոն ևս մեկ անգամ հաղթեց Իտալիայի առաջնությունը։ Դարձավ աաջնության լավագույն ռմբարկուն[12]։ Դա Միլանի միակ տիտղոն էր որ 4 տարի աննդմեջ նվաճեց, իսկ Շևչենկոյի համար երկրորդ այդպիսի մրցանակը։ 2004 թվականի օգոստոսին հաղթեցին նաև Իտալիայի սուպեր գավաթը, արեց ևս մեկ հետ-տրիկ[18][20][22]։ 2004 թվականի դեկտեմբերին Շևչենկոն որպես Եվրոպայի լավագույն ֆուտբոլիստ պարգևատրվեց «Ոսկե Գնդակ» մրցանակով[12][18][23]։ 2004 թվականի մարտին, նա ընդգրկվեց ՖԻՖԱ 100֊ի կազմի մեջ։ Ինչպես նաև 2004 թվականին Անդրեյը ստացավ Ուկրաինայի Հերոս կոչումը։ 2004/05 մրցաշրջանը Միլանը ավարտեց 2֊րդ հորիզոնականում, Անդրեյի 17 գոլերի շնորհիվ։ Անդրեյը այդ տարի Չեմպիոնների Լիգայում 11 խաղում դարձավ 6 գոլի հեղինակ։ Միլանը Չեմպիոնների Լիգայում դուրս եկավ եզրափակիչ, որտեղ ակումբը պարտվեց անգլիական Լիվերպուլին 11 մետրանոց հարվացաշարի արդյունքում։ Խաղը ավարտվել է 3֊3 հիմնական և ավելացված ժամանակից հետո[24]։ 11 մետրանոց հարվածաշարում Անդրեյը խփեց որոշից հարվածը, որը ցավոք ետ մղեց դարպասապահը[25]։ 2005/06 մրցաշրջանում Անդրեյը առաջնության 28 խաղերում խփեց 19 գնդակը, իսկ Չեմպիոնների Լիգայում 12 խաղում աչքի ընկավ 9 գոլով։ 2005 թվականի նոյեմբերի 23֊ին Չեմպիոնների Լիգայի առաջին փուլում՝ «Ֆեներբախչե»յի դեմ խաղում Անդրեյը դարձավ 4 գոլի հեղինակ։ Այդպիսի արդյունքի հասել էին՝ Մարկո Վան Բաստենը, Սիմոնե Ինձագին, Դադո Պրշոն, Ռուդ վան Նիստելռոյը, Լիոնել Մեսսին, Բաֆտեմիբի Գոմիսը, Մարիո Գոմեսը, Ռոբերտ Լևանդովսկին և Զլատան Իբրահիմովիչը[26][27]։ 2006 թվականի փետրվարի 8֊ին Շևչենկոն դարձավ «Միլան»֊ի պատմության լավագույն ռմբարկուն, Նորդալ Հոննարարից հետո։ Դա տեղի ունեցավ «Տրեվիզո»յի խաղից հետո[28]։ Շևայի վերջին խաղը Միլանում 2006 թվականի մայիսի 7֊ին անցկացված Պարմայի դեմ խաղն էր։ Նա ստիպված եղավ լքել խաղադաշտը 8֊րդ րոպեին ստացաց վնասվածքի պատճառով[29]։ 2006 թվականի մայիսի 14֊ին «Միլան» ֊ «Ռոմա» երկրպագուները գոռոցներով և ցուցանակներով խնդրում էին որ Շևչենկոն մնա Միլանում։ 2006 թվականի մայիսի 12֊ին «Միլան»֊ի նախագահ Սիլվիո Բերլուսկոնին ասել է․ «Շևչենկոն ցանկանում է տեղափոխվել Անգլիա»[30]։ Դա դարձավ ԶԼՄ֊ների քննարկման և մի շարք խոսակցությունների թեման։ Մի քանի ժամ անց Շևչենկոն ասաց․

Aquote1.png Անիմաստ է թաքցնել խնդիրները։ Երբ ես գնացի նախագահի մոտ մենք խոսեցինք մի շարք թեմաների մասին, այդ թվում ակումբի պատկանելությունս փոխելու մասին։ Մինչ մենք խոսում էինք, ոչինչ դեռ որոշված չէր։ Ես ուզում է նշել, որ իմ հեռանալու ցանկությունը ամենևին կապված չէ «Միլան»֊ի հետ։ Դա եղավ մի որոշում, որը բացարձակապես արվեց իմ ընտանիքի համար։ Ես շատ շնորհակալ եմ իմ երկրպագուներից որ նրանք միշտ իմ հետ են[30]։
— Շևչենկո
Aquote2.png


Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. Ծնունդդ շնորհավոր Շևա! Անդրեյ Շևչենկոյի 5 լավագույն խաղերը
  2. «Միլանի» երկրպագուները ատում են Շևային
  3. Անդրեյ Նիկոլայի Շևչենկո ֊ ՖԱ Դինամո Կիև պաշտոնական կայք
  4. «Андрей Шевченко: досье»։ Sports.ru։ http://www.sports.ru/tags/1046719.html?type=dossier։ 
  5. Нанян, Артур (29.09.2013)։ «10 фактов об Андрее Шевченко»։ Российская газета։ http://rg.ru/2013/09/29/shevchenko-site.html։ 
  6. «Андрей Шевченко ушел из футбола в политику»։ Lenta.ru։ 28.07.2012։ http://lenta.ru/news/2012/07/28/shevchenko/։ 
  7. 7,0 7,1 7,2 «Andriy Shevchenko, the lethal weapon»։ fifa.com։ 9 December 2004։ Արխիվացված օրիգինալից 2007-11-17-ին։ http://web.archive.org/20071117101554/www.fifa.com/classicfootball/awards/gala/news/newsid=95427.html։ Վերցված է 21 June 2010։ 
  8. 8,0 8,1 «La vita - Prima parte»։ sheva7.com։ Արխիվացված օրիգինալից 5 Mart 2009-ին։ http://web.archive.org/web/20090305110905/http://www.sheva7.com/InfoPage.aspx?id=139։ Վերցված է 5 May 2012։ 
  9. 9,0 9,1 «La vita - Seconda parte»։ sheva7.com։ Արխիվացված օրիգինալից 5 Mart 2007-ին։ http://web.archive.org/web/20070305073035/http://www.sheva7.com/InfoPage.aspx?id=212։ Վերցված է 5 May 2012։ 
  10. «Andriy Shevchenko - Goals in European Cups»։ rsssf.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnTkSZ1D։ Վերցված է 11 November 2009։ 
  11. Alberto Costa (22 Mart 2004)։ «Il Milan stravince a prezzi di saldo»։ archiviostorico.corriere.it։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnTlMqKJ։ Վերցված է 15 Jule 2009։ 
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 «Shevchenko lascia il Milan. Galliani: "Separazione dolorosa"»։ repubblica.it։ 26 May 2006։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnToE6Z2։ Վերցված է 15 Jule 2009։ 
  13. (March 2005) Illustrated Almanac Milan։ Panini, p. 712։ 
  14. «Andriy Shevchenko»։ Официальный сайт ФК «Милан»։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnTqIwPk։ Վերցված է 16.01.2012։ 
  15. Luca Serafini .
  16. Monica Colombo (18 August 2002)։ «Shevchenko infortunato al ginocchio: stop di 45 giorni»։ archiviostorico.corriere.it։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnTuv6JI։ Վերցված է 3 November 2010։ 
  17. Andrea Sorrentino (18 August 2002)։ «Shevchenko si infortuna, la notte è di Rivaldo»։ repubblica.it։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnTyeZw0։ Վերցված է 15 Jule 2009։ 
  18. 18,0 18,1 18,2 «La vita - Terza parte»։ sheva7.com։ Արխիվացված օրիգինալից 6 September 2007-ին։ http://web.archive.org/web/20070906230446/http://www.sheva7.com/InfoPage.aspx?id=588։ Վերցված է 5 May 2012։ 
  19. «2002/03: Shevchenko decide il derby italiano»։ uefa.com։ 28 May 2003։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnTzdwb3։ Վերցված է 3 November 2010։ 
  20. 20,0 20,1 Luca Serafini 
  21. «2003: Shevchenko su tutti»։ uefa.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnU0RkDV։ 
  22. «La Supercoppa di Lega al Milan»։ acmilan.com։ 21 August 2004։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnU1BpMt։ Վերցված է 3 November 2010։ 
  23. Luca Serafini 
  24. Paolo Menicucci (25 May 2005)։ «La sconfitta più amara»։ uefa.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnU5GtnC։ Վերցված է 3 November 2010։ 
  25. «2004/05: Il Liverpool beffa il Milan»։ uefa.com։ 25 May 2005։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnU6aasu։ Վերցված է 3 November 2010։ 
  26. Владислав Данилейко Златан Ибрагимович — десятый игрок, оформивший покер в Лиге чемпионов // Футбол Новости — Террикон : веб-журнал. — 2013.
  27. «Record della competizione»։ uefa.com։ 20 Mart 2012։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnU7de5R։ Վերցված է 26 Jule 2012։ 
  28. Alberto Costa (9 Febrary 2006)։ «Il Milan ha il gol facile: è una cinquina»։ archiviostorico.corriere.it։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnU93HaH։ Վերցված է 3 November 2010։ 
  29. «Seedorf, un gol capolavoro. Il Milan ci spera ancora»։ repubblica.it։ 7 May 2006։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnUC02ev։ Վերցված է 3 November 2010։ 
  30. 30,0 30,1 «Berlusconi dà l'annuncio: «Sheva vuole andarsene»»։ archiviostorico.corriere.it։ 13 May 2006։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-20-ին։ http://www.webcitation.org/6DnUDWv9n։ Վերցված է 3 November 2010։ 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]