Սանդրո Մացցոլա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Football pictogram.svg
Սանդրո Մացցոլա
Sandro mazzola inter.jpg
Մացցոլան Ինտերի կազմում 1970-ական թվականներին
Անձնական տվյալներ
Ամբողջական անուն Alessandro Mazzola
Քաղաքացիությունը Իտալիա Իտալիա
Ծննդյան ամսաթիվ նոյեմբերի 8, 1942({{padleft:1942|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:8|2|0}}) (75 տարեկան)
Ծննդավայր Թուրին, Իտալիա
Հասակ 179 սմ
Քաշ 74 կիլոգրամ
Դիրք հարձակվող, հարձակվողական կիսապաշտպան
Մասնագիտական կարիերա*
Տարի Ակումբ Խաղ (գոլ)
1960-1977 Իտալիա Ինտեր Միլան 417 (116)
Ազգային հավաքական
1963-1974 Իտալիա Իտալիա 70 (22)
* Մասնագիտական կարիերայում ընդգրկված են միայն առաջնության խաղերը և գոլերը:

Ալեսսանդրո «Սանդրո» Մացցոլա(իտալ.՝ Alessandro "Sandro" Mazzola, նոյեմբերի 8, 1942({{padleft:1942|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:8|2|0}}), Թուրին, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, Իտալիայի հավաքականի և «Միլանի» կիսապաշտպան, Եվրոպայի չեմպիոն (1968), Իտալիայի քառակի չեմպիոն (1963, 1965, 1966, 1971), Չեմպիոնների լիգայի կրկնակի չեմպիոն (1965), (1966), Իտալիայի լավագույն ֆուտբոլիստ (1964), Իտալիայի լավագույն ռմբարկու (1965, 17 գնդակ)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մացցոլան 2008 թվականին

Սանդրոն ծնվել է 1942 թվականին։ Հայրը՝ Վալենտինո Մացցոլան եղել է Իտալիայի հավաքականի անդամ և «Տորինոյի» ավագը, եղբայը՝ Ֆերրուչչոն նույնպես եղել է ֆուտբոլիստ։ Սանդրոյի ծնողների ամուսնալուծությունից հետո եղբայրը մնացել է մոր խնամակալության տակ, իսկ Սանդրոն՝ հոր։ Սանդրոն միշտ ներկա է եղել հոր մարզումներին։ 1949 թվականի մայիսի 4-ին հայրը, ինչպես նաև «Տորինոյի» ամբողջ կազմը դառնում են ավիավթարի զոհ։ Հոր մահից հետո Սանդրոյի և Ֆերրուչչոյի խնամակալությամբ զբաղվել է Բենիտո Լորենցին, որը եղել է նրանց հոր ընկերը և երկուսն էլ խաղացել են Իտալիայի հավաքականի կազմում։ Լորենցին եղել է «Ինտերի» անդամ, և եղբայրները հայտնվում են Ինտերի մանկական կազմում, որի ղեկավարը եղել է լեգենդար Ջուզեպպե Մեացցան[1]։ Եղբայրները ապրում էին «Ինտերին» պատկանող տարածքում։ Ֆերրուչչոյին ավելի տաղանդավոր էին համարում, քան Սանդրոյին, սակայն Սանդրոն ավելի մեծ հռչակ ձեռք բերեց։ Առաջին խաղը 1961 թվականի հունիսի 10-ին էր, Յուվենտուսի հետ, որի ժամանակ «Ինտերը» 9։1 հաշվով պարտություն կրեց[2]։

Մացցոլան Պելեի հետ

Հավաքականում առաջին խաղը 1963 թվականի մայիսի 12-ին էր։ Այդ օրը Իտալիայի հավաքականը ընկերական հանդիպում ունեցավ Բրազիլիայի հավաքականի հետ և հաղթեց 3-0 հաշվով։ Իտալացիների երկրորդ գոլի հեղինակը Մացցոլան էր։ 1963 թվականին Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլում, ԽՍՀՄ-ի դեմ խաղի ժամանակ Մացցոլան չի կարողացել գրավել Լև Յաշինի պաշտպանած դարպասը։ Հետագայում Մացցոլան նշել է, որ Յաշինը ավելի լավ է ֆուտբոլ խաղում, քան ինքը[3]։ Մացցոլան ընդհանուր հաշվով անց է կացրել 565 խաղ և խփել 160 գոլ[4], որից 418 խաղ և 116 գոլ՝ Սերիա A-ում[5]։ Միլանյան դերբիի պատմության ընթացքում ամենաարագ գոլը Մացցոլան է խփել (13-րդ վայրկյան,24 փետրվար, 1963 թվական)[6]։

Նվաճումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ինտեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իտալիայի հավաքական[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անհատական[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Սերիա A-ի տարվա լավագույն ռմբարկու. 1964-1965 (17 գոլ)
  • Եվրոպական գավաթի տարվա լավագույն ռմբարկու. 1963-1964 (Վլադիմիր Կովաչևիչի ու Ֆերենց Պուշկաշի հետ, 7 գոլ)
  • ՖԻՖԱ-ի տարվա խորհրդանշական հավաքական. 1967
  • Եվրոպայի առաջնության խորհրդանշական հավաքական. 1968
  • Ոսկե գնդակ (2-րդ տեղ). 1971
  • Իտալիայի ֆուտբոլի պատմության փառքի սրահ. 2014

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տե՛ս նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]