Ջոն Գոլսուորսի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Ջոն Գոլսուորսի
John Galsworthy 2.jpg
Ծնվել է օգոստոսի 14, 1867({{padleft:1867|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:14|2|0}})[1][2][3]
Ծննդավայր Քինգսթոն ափոն Թեմզ
Վախճանվել է հունվարի 31, 1933({{padleft:1933|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:31|2|0}})[2][4][3] (65 տարեկանում)
Վախճանի վայր Լոնդոն[2][5]
Գրական անուն John Sinjohn
Մասնագիտություն դրամատուրգ, գրող, վիպագիր, սցենարիստ և բանաստեղծ-փաստաբան
Լեզու անգլերեն[6]
Քաղաքացիություն Flag of the United Kingdom.svg Միացյալ Թագավորություն
Կրթություն Հերոու դպրոց և Նոր Քոլեջ
Անդամակցություն Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա
Պարգևներ Գրականության Նոբելյան մրցանակ
Autograph Galsworthy.svg
Ջոն Գոլսուորսի Վիքիքաղվածքում
John Galsworthy Վիքիպահեստում

Ջոն Գոլսուորսի (անգլ.՝ John Galsworthy; 1867 թ. օգոստոսի 14 , Քինգսթոն Հիլլում, Սուրեյ կոմսություն - 1933 թ. հունվարի 31, Լոնդոն), անգլիացի արձակագիր և դրամատուրգ, «Ֆորսայթների պատմությունը» (The Forsyte Saga, 1906-1921) վիպաշարի հեղինակ։ Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1932

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ջոն Գոլսուորսին ծնվել է Քինգսթոն Հիլլում, Անգլիա։ Ծնողներն էին Ջոն և Բլանշե Բեյլեյ Գոլսուորսիները։ Ծնվել է մեծահարուստի ընտանիքում։ Հաճախել է Հերրոու և Նյու Քոլեջը Օքսֆորդում։ Սովորել է փաստաբանի մասնագիտություն։ 1890 թվականին հրավիրվում է դատարանում աշխատելու։ Սակայն նա ոգեշնչված չէր իրավաբանության ոլորտում աշխատելու մտքով։ Նա փոխարենը ճանապարհորդում էր արտասահման՝ ընտանեկան բեռնափոխադրումների բիզնեսը կառավարելու։ Այս ճանապարհորդությունների ընթացքում Ջոնը հանդիպում է Ժոզեֆ Քոնրեյդին։ Ապագա նովելիստները դառնում են մոտ ընկերներ։ 1895 թվականին Գոլսուորսին սիրային կապի մեջ է մտնում Ադա Կուպերի (1864–1956) հետ։ Վերջինս Ջոնի զարմիկի կինն էր։ Ադայի ամուսնալուծությունից տաս տարի անց՝ 1905 թվականի սեպտեմբերի 23-ին նրանք ամուսնանում են և միասին են ապրում մինչև Ջոնի մահը (1933

Գոլսուորսիի կարճ պատմությունների առաջին հավաքածուն լույս է տեսել 1897 թվականին։ Սա և դրան հաջորդող մի շարք աշխատանքներ հրատարակվել են Ջոն Սինջոն կեղծանվան տակ։ Նա սկսել է իր սեփական անունով տպագրել գրքերը 1904 թվականին լույս տեսած "Կղզու Փարիսեցիները"-ից հետո։ Նրա առաջին երկար վեպը (Ջոսելին) հրատարակվել է Ջոն Սինջոն անվան տակ. ավելի ուշ նա չցանկացավ վերահրատակել այն իր անվան տակ։ Գոլսուորսիի առաջին պիեսը "Ոսկյա տուփ"-ն է, որը լույս է տեսել 1906 թվականին։</ref> Հաջողություն ունենալուց հետո նա գրում է "Սեփականության մարդը" (1906). այն Ֆորսայթների եռագրության առաջին մասն է։ Նա գրում է և վեպեր և պիեսներ, սակայն ավելի հայտնի դարձավ իր պիեսների շնորհիվ։ Հիմա Գոլսուորսին ավելի շատ հայտնի է իր նովելներով՝ մասնավորապես "Ֆորսայթների պատմությունը" վիպաշարով։ Այն վեց վեպից և երկու եռերգությունից բաղկացած վիպաշար է միանուն ընտանիքի և միմյանց հետ կապված կյանքերի մասին։ Այս գրքերում նկարագրվում է հասարակական դասակարգը, հատկապես վերին-միջին դասին պատկանող մարդիկ։

Նա համարվում է Էդվարդ թագավորի ժամանակակից գրողներից մեկը, ով մարտահրավեր նետեց Վիկտորիայի Անգլիային նախորդող գրականությունում նկարագրվող հասարակության իդեալներին։

Իր գրվածքներով Գոլսուորսին տարբեր խնդիրների մասին էր բարձրաձայնում՝ բարեփոխումներ բանտի համակարգում, կանանց իրավունքներ, կենդանիների բարեկեցություն և գրաքննության հակադրություն։ Համաշխարհային Առաջին Պատերազմի ընթացքում նա աշխատում էր Ֆրանսիայում՝ հիվանդանոցում, քանի որ տարիքն անց էր պատերազմին մասնակցելու համար։ 1921 թվականին ընտրվում է "Փեն" գրական ակումբի նախագահ։ 1932 թվականին արժանանում է նոբելյան մրցանակի։ Շատ թույլ զգալու պատճառով ի վիճակի չի լինում ներկա գտնվել մրցանակաբաշխությանը, իսկ դրանից վեց շաբաթ անց մահանում է կաթվածից։

Գոլսուորսին կյանքի վերջին 7 տարիները անցկացրել է Բըրիում։ Մահացել է ուղեղի ուռուցքից իր լոնդոնյան տանը։ Համաձայն կտակի՝ նրա աճյունը պետք է դիակեզվեր, իսկ մոխիրը պետք է շաղ տային ինքնաթիռից Սաութ Դաունի տարածքում։[7] Ջոնի մահից հետո նրա գրականության ժողովրդականությունը նվազեց, սակայն 1967 թվականին արված "Ֆորսայթների սագայի" հաջող ադապտացիայից հետո նորից հետաքրքրություն ցուցաբերվեց նրա աշխատանքներին։

Ջոն Գոլսուորսիի կողմից գրված մի շարք նամակներ և թղթեր պահվում են Բըրմինգհեմ համալսարանի հատուկ հավաքածուներում։ 2007 թվականին Քինգսթոն համալսարանը նոր մասնաշենք է բացում և անվանում նրա անունով։ Նրա անունով է նաև կոչվում Քինգսթոնում Գոլսուորսիի ճանապարհը։

Ադապտացիաներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Ֆորսայթների պատմությունը» բազմիցս էկրանավորվել է.

  • «Ֆորսայթներից այդ կինը» (1949) -ռեժիսոր Կոմփթոն Բեննեթ ԲիԲիՍիի հեռուստատեսային դրաման (1967) , որի ռեժիսորներն են Ջեյմս Սելլան Ջոնսը և Դեյվիդ Գայսը։
  • «Գրանադա» հեռուստատեսային դրաման(2002)- ռեժիսոր Քրիստոֆեր Մենաուլ
  • «Մաշկային խաղ»-ը ադապտացվել և նկարահանվել է ռեժիսոր Ալֆրեդ Հիթչկոկի կողմից 1931 թվականին։
  • «Փախուստ»-ը նկարահանվել է 1930 և 1948 թվականներին։
  • «Գետի վրայով» աշխատանքի հիման վրա 1934 թվականին նկարահանվել է "Եվս մեկ գետ" ֆիլմը. ռեժիսորն է Ջեյմս Վեյլը։
  • «Առաջինն ու վերջին»-ը կարճ պիեսը ադապտացվել է «21 օր» ֆիլմի։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Record #118689371 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է ապրիլի 9-ին 2014:
  2. 2,0 2,1 2,2 Գրականագիտական համառոտ հանրագիտարան — Т. 2.
  3. 3,0 3,1 data.bnf.fr Ստուգված է հոկտեմբերի 10-ին 2015:
  4. Голсуорси Джон // Սովետական մեծ հանրագիտարան (1969—1978) — Т. 7 : Гоголь — Дебит. Ստուգված է սեպտեմբերի 27-ին 2015:
  5. Голсуорси Джон // Սովետական մեծ հանրագիտարան (1969—1978) — Т. 7 : Гоголь — Дебит. Ստուգված է սեպտեմբերի 28-ին 2015:
  6. http://data.bnf.fr/ark:/12148/cb12032183b Ստուգված է հոկտեմբերի 10-ին 2015:
  7. Geoffrey Harvey, Galsworthy, John (1867–1933), Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online edn, May 2006, accessed 29 July 2012

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են