Գաո Սինցզյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox auteur.png
Գաո Սինցզյան
չին.՝ 高行健
Gao Xingjian Galerie Simoncini Luxembourg.jpg
Ծնվել է հունվարի 4, 1940({{padleft:1940|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})[1][2] (77 տարեկան)
Ծննդավայր Գանչժոու, Ցզյանսի, Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն
Մասնագիտություն գրող, նկարիչ, թարգմանիչ, վիպասան, դրամատուրգ և գրական քննադատ
Լեզու ֆրանսերեն[3] և չինարեն[4]
Քաղաքացիություն Flag of the People's Republic of China.svg Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն
Flag of France.svg Ֆրանսիա
Կրթություն Պեկինի օտար լեզուների ինստիտուտ
Պարգևներ
Gao Xingjian Վիքիպահեստում

Գաո Սինցզյան (չին.՝ 高行健, հունվարի 4, 1940({{padleft:1940|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:4|2|0}})[1][2], Գանչժոու, Ցզյանսի, Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), չինացի գրող, նկարիչ, գրաքննադատ։ 2000 թվականին արժանացել է Գրականության Նոբելյան մրցանակի։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գաո Սինցզյանը ծնվել է 1940 թվականի հունվարի 4-ին Գանչժոունում՝ բանկային ծառայողի և ոչ պրոֆեսիոնալ դերասանուհու ընտանիքում։ Ապագա գրողի մոտ թատրոնի և գրականության հանդեպ սիրո արթնացման գործում կարևոր դերակատարություն է ունեցել նրա մայրը։ 1962 թվականին Գաո Սինցզյանն ավարտում է Պեկինի օտար լեզուների ինստիտուտի ֆրանսիական բանասիրության ֆակուլտետը։ Մշակութային հեղափոխության ժամանակ՝ 1966-1976 թվականներին աքսորվում է աշխատանքային ճանբար։ 1976 թվականին նրան թույլատրվում է վերադառնալ Պեկին, որտեղ նա զբաղվում է թարգմանչական գործունեությամբ։ 1977 թվականին նա աշխատանքի է անցնում Չինաստանի գրողների միության արտաքին հարաբերությունների բաժնում։ 1985 թվականին Բեռլինի արվեստագետների միությունից ստանում է մեկ տարվա կրթաթոշակ և այդ ժամանակն անց է կացնում Բեռլինում[7]։ 1987 թվականին հաստատվում է Փարիզում։ 1989 թվականի Պեկինի Տյանանմեն հրապարակում տեղի ունեցած ուսանողական բողոքի այրունոտ ճնշումնից հետո՝ Գաո Սինցզյանը, խիստ քննադատության է ենթարկում Չինաստանի իշխանություններին և հրաժարվում Չինաստանի կոմունիստական կուսակցության անդամակցությունից և չինական քաղաքացիությունից։ Այնուհետև որպես քաղաքական փախստական հաստատվում է Փարիզում, իսկ 1998 թվականին ստանում է ֆրանսիական քաղաքացիություն։ 2000 թվականին նրան շնորհվում է Գրականության Նոբելյան մրցանակ։

Մատենագիտություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • «Ավտոբուսի կանգառ»
  • «Միայնակ մարդու գիրքը»
  • «Ոգու լեռ»
  • «Ծովի վրա»
  • «Իմ պապիկի հրեշտակը»
  • «Ձյունն օգոստոսին»

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]