Վայք

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Քաղաք
Վայք
Vayktown.jpg
Կոորդինատներ: 39°41′0″ հս․ լ. 45°28′0″ ավ. ե. / 39.68333° հս․. լ. 45.46667° ավ. ե. / 39.68333; 45.46667
Երկիր Հայաստան Հայաստան
Մարզ Վայոց ձոր
Ղեկավար Արագած Սաղաթելյան
Այլ անվանումներ Ազիզբեկով
ԲԾՄ 1300 մ
Պաշտոնական լեզու Հայերեն
Բնակչություն 5800[1] մարդ (2015)
Ազգային կազմ Հայեր
Կրոնական կազմ Հայ Առաքելական եկեղեցի
Տեղաբնականուն վայքեցի
Ժամային գոտի UTC+4
Հեռախոսային կոդ +374 (282)
Փոստային ինդեքս 3801
Ավտոմոբիլային կոդ 56
Պաշտոնական կայք vayk.am
##Վայք (Հայաստան)
Red pog.png

Վայք (անցյալում՝ Սոյլան, 1956-1990 թվականներին՝ Ազիզբեկով), քաղաք Վայոց ձորի մարզում, Երևանից 137 կմ հարավ-արևելք՝ Արփա գետի ափին։

Վայք է վերանվանվել 1990 թվականի նոյեմբերի 23-ին։

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արփա գետը

Եղեգնաձոր քաղաքից գտնվում է 20 կմ, իսկ Երևան քաղաքից 140 կմ հեռավորության վրա և հանդիսանում է Երևան-Գորիս-Արցախ ճանապարհի հանգույց։

Տարածքը հյուսիսից, հյուսիս-արևմուտքից շրջապատված է Եղեգիսի, իսկ հարավից Վայոց ձորի լեռնաշղթաների ճյուղավորությունների խիստ կտրտված և թեք լանջերով, միայն հյուսիսարևմտյան մասում Եղեգիսի լեռնաշղթայի հարավային ճյուղավորությունների վրա հանդիպում են համեմատաբար հարթեցված հեղեղատարով քիչ կտրտված տեղամասեր։ Բացարձակ բարձրությունները տատանվում են 1200-1300 մետր։

Վայքի տարածքով հոսում է Արփա գետը։ Գարնանային վարարումները միջին հոսանքում սկսվում են մարտ ամսվա կեսերից, բարձրակետին հասնում են ապրիլին կամ մայիսին, գետի հաստատուն մակարդակը նկատվում է հուլիսի կեսերին։ Վարարումները տևում են 90-120 օր։ Գետը սնվում է անձրևաջրերով և ձնհալի ջրերով։ Գետի վտակները հեղեղաբեր են։ Ձմռանը գետը ափային մասում սառցակալում է։

Վայքի տարածքի հողային ծածկույթը խիստ աղքատիկ է։ Քաղաքից հյուսիս-արևելք և հարավ-արևելք ընկած տարածքները ներկայացված են խիստ կտրտված թեք լանջերով, զուրկ են հողային ծածկույթից, իսկ մնացած տարածքներում եղած հողային ծածկույթը փոքր հզորության է և ներկայացված է բաց շականակագույն հողերով, հիմնականում խիստ էռոզացված։

Կլիմա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարածքի կլիման չոր ցամաքային է, չափավոր ցուրտ ձմեռով և տաք ամառով։ Ձմեռը չափավոր ցուրտ է, ոչ երկարատև։ Գարունը տաք է, համեմատաբար երկարատև։ Ամառը երկարատև է, շոգ, չոր, գերակշռում են հաստատուն պարզ եղանակները։ Աշունը երկարատև է, գերակշռում են տաք, քիչ ամպամած օրերը։

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հուշաղբյուր Վայքի Սբ․ Տրդատ եկեղուցու բակում

Վայոց ձորի մասին առաջին տեղեկությունները հիշատակվում են պատմահայր Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմությունե գրքի էջերում՝ Վարդանանքի հերոսապատման կապակցությամբ հիշատակելով Հովսեփ Վայոցձորցի կաթողիկոսի մասին՝ որպես ազատագրական շարժման ղեկավարներից մեկին, որը հանդիսանալով Մեսրոպ Մաշտոցի առաջին աշակերտներից՝ Վայոց ձորում է բացել տարածքի առաջին դպրոցը։

Ըստ VII դարի «Աշխարհացույցիե՝ Վայոց ձորը սահմանակից է եղել արևելքից՝ Արցախի Վայկունք և Սյունյաց Ծղունք, արևմուտքից՝ Այրարատի Արած, Ործաձոր, հյուսիսից՝ Սյունյաց Գեղարքունիքի և Սոդի, հարավից՝ Այրարատի Շարուր գավառներին։

Վենետիկյան միաբանության կարկառուն դեմք, մեծ ազգագրագետ Հայր Ղևոնդ Ալիշանը Վայոց ձորի անվան ծագումնաբանությունը կապում է ահեղ երկրաշարժի հետ, որը տևել է 40 օր՝ «Երկիրն ահեղ դողոցով անդունդներից բարձրանում էր վեր և այնտեղ, իբր ծովի ալիք, փշրվում էր։ Լեռները տապալվում էին, պատերը հիմքից քանդվում, տուն ու գեղեցիկ ապարանքները բնակիչների համար դառնում էին գերեզման։ Կտրվում էին աղբյուրները, կորչում էին գետերը, գետինն ամեն տեղ դողում էր։

Վայոց ձորն իր տարածքով տարբեր դարաշրջաններում տարբեր իշխանական ենթակայություն է ունեցել։ Հայտնի է, որ Այրարատյան (Ուրարտական) թագավորության ժամանակ, Քրիստոսից առաջ ( Ք.ա.) 11-րդ դարում, եղել է Երվանդունիների, իսկ Ք.ա 2-րդ դարի վերջին մտել է Արտաշեսյան թագավորության մեջ։ Տարբեր թվերին եղել է Սյունիքի, Հայկական Մարզպանության, 990-991 թվականներին Անիի թագավորության, իսկ 12-13-րդ դդ. Զաքարյանների իշխանության ներքո։

Մինչև թուրքական ցեղերի տիրապետությունը կազմում էր Օրբելյան և Պռոշյան իշխանների սեփականությունը։ Նախախորհրդային շրջանում՝ 1850 թվականից սկսած մտնում էր Երևանի նահանգի Շարուր-Դարալագյազի գավառի մեջ։ Այստեղ խորհրդային կարգերը հաստատվել են 1921 թվականին։ 1921-1929 թվականներին մտնում էր Դարալագյազի գավառի մեջ։ 1930-ին Դարալագյազի գավառը վերացվում է և հետագայում դրա տարածքից կազմվում են Եղեգնաձորի և Ազիզբեկովի շրջաններ։ 1956 թվականի հոկտեմբերի 18-ի ՀՍՍՀ Գերագույն սովետի հրամանագրով Սոյլանը վերանվանվել է Ազիզբեկովի անունով։

Քաղաքը ձգվում է մոտ 1,5 կմ երկարությամբ։ Կլիման չորային է, հարավում և հյուսիսում պատած է լեռներով, շրջակայքում կան անտառներ։ Վայքի տարածքում Արփա գետի արևմտյան մասում է գտնվում Պասկևիչի կամուրջը (նրա կողմից վերանորոգված է 1827 թվականին), հյուսիս-արևելքում Երևան-Ջերմուկ ճանապարհի ձախ կողմում գտնվում են հին բնակավայրի ավերակներ։

Նախկին Վայքի շրջանը սահմանակից է արևելքից Սիսիանին, արևմուտքից՝ Եղեգնաձորին, հյուսիսից և հյուսիս-արևելքից՝ պատմական Ղարաբաղի տարածքին, հարավից՝ Նախիջևանի ինքնավար հանրապետության տարածքին։

Նոր կազմավորված վարչական շրջանը, իր կենտրոնն ունենալով Ազիզբեկով (Փշոնք-Փաշալու) գյուղը, շրջկենտրոնի անունով էլ կոչվում է Ազիզբեկովի շրջան։ Հետագայում Վայոց ձորի գեղատեսիլ արոտավայր Սոյլան գյուղատեղը ընտրվում է որպես Ազիզբեկովի վարչական կենտրոն և Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 1966 թվականի հոկտեմբերի 12 հրամանագրով դառնում է քաղաքատիպ ավան Ազիզբեկով, իսկ նախկին Փշոնք, Փաշալու-Ազիզբեկով
Գյուղը Գերագույն Խորհրդի 1957 թվականի հուլիսի 8 հրամանագրով դառնում է Զառիթափ։

Իր հերթին Ազիզբեկով քաղաքատիպ ավանը Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի 1990 թվականի հրամանագրով ստանում է իր պատմական տարածաշրջանի նվիրական անունը և կոչվում Վայք, իսկ շրջանը Վայքի շրջան։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Վայք քաղաքում ապրում է՝ առկա բնակչություն՝ 5458 մարդ, մշտական բնակչություն՝ 6024 մարդ։

Վայքի ազգաբնակչության փոփոխությունը[2].

Տարի 1897 1963 1976 1989 2001 2004 2015
Բնակիչ 22 1115 4644 6550 6024 6000 5800

Տնտեսություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բնակչությունը զբաղում է արդյունաբերությամբ և գյուղատնտեսությամբ։

Պատմամշակութային կառույցներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սբ․ Տրդատ եկեղեցին

Քաղաքում է գտնվում “Ջերմուկ” հանքային ջրերի գործարանի մասնաճյուղը, շինանյութերի կոմբինատը և գորգագործական ֆաբրիկան։

Վայքից դեպի հյուսիս-արևելք, Երևան-Ջերմուկ ճանապարհի ձախ կողմում, գտնվում են հին բնակավայրի ավերակներ և Սբ. Տրդատ եկեղեցին։ Քաղաքից մոտ 1 կմ արևմուտք, Արփայի վրա, գտնվում է “Պասկևիչի” կամուրջը՝ վերանորոգված 1827 թ.։

Շինություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վայք քաղաքի հիվանդանոցը կառուցվել է 1984 թվականին։ Նրան կից գործում է ծննդատուն։ Վերջին տարիներին շահագործման է հանձնվել հիվանդանոցի ինֆեկցիոն բաժանմունքը։ Հիվանդանոցին կից գործում է նաև պոլիկլինիկա և շտապ բուժօգնության կայան՝ 3 շտապ օգնության մեքեներով։

Ջրամատակարարման միակ աղբյուր են հանդիսանում 16-20 կմ հեռավորության վրա Հերհեր գյուղի մոտ գտնվող «Բազմաղբյուր» կոչվող աղբյուրները։

Վայքի մարզամշակութային օբյեկտներն են՝ 600 և 200 տեղանոց դահլիճներով մշակույթի պալատը, գեղարվեստի և երաժշտական դպրոցները, գրադարանը՝ 180 հազար կտոր գրքով, 2000 տեղով մարզադաշտը։ Քաղաքում գործում են հյուրանոցներ, սրճարաններ, ռեստորան, հասարակական սննդի և կենցաղ սպասարկման օբյեկտներ։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]