Նիկողայոս II (Հռոմի պապ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Նիկողայոս II
ֆր.՝ Nicolas II
Papa Nicolaus II.jpg
Հռոմի Պապ
24 հունվարի 1059 — 27 հուլիսի 1061 թվական
Եկեղեցի՝ Հռոմեա-կաթոլիկական եկեղեցի
Նախորդող՝ Ստեֆան IX (X)
Հաջորդող Ալեքսանդր II
 
Մասնագիտություն հոգևորական և կաթոլիկ քահանա
Ծննդյան անուն Ժերար Շևրոն
Բնօրինակ անուն
ծննդյան պահին:
իտալ.՝ Gerard
Ծնունդ 990-ականներ
Château de Chevron, Kingdom of Arles
Մահ օգոստոսի 2, 1061
Ֆլորենցիա, March of Tuscany, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն
Թաղված է Սանտա Մարիա դել Ֆիորե

Նիկողայոս II (լատ.՝ Nicolaus PP. II, աշխարհիկ անունը՝ Ժերար դե Շևրոն իտալ.՝ Gerard990-ականներ, Château de Chevron, Kingdom of Arles - օգոստոսի 2, 1061, Ֆլորենցիա, March of Tuscany, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն), Հռոմի Պապ 1059 թվականի հունվարի 24-ից մինչև 1061 թվականի հուլիսի 27-ը: Ֆլորենցիայում եպիսկոպոս էր: Պապ է ընտրվել գերմանական և ֆրանսիական արիստոկրատների խորհրդով: Ճանաչել է նորմանդական տիրապետությունը Իտալիայում: Հռոմեական եկեղեցուն է ենթարկեցրել Միլանյան ամբիոնը: Օրինականացրել է պապի ընտրությունը կարդինալների կողմից՝ հրատարակելով In nomine Domini (լատ.՝ «Հանուն Աստծու») բուլլան:

Պայքար Բենեդիկտոս X հակապապի հետ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ստեֆան IX պապի մահից հետո 1058 թվականին հռոմեական նշանավոր Տուսկոլո տոհմի անդամները առաջ բերեցին պապի իրենց թեկնածուին՝ Բենեդիկտոս X-ին: Մինչդեռ, մի քանի կարդինալներ պնդում էին, որ ընտրությունները ապօրինի են եղել, քվեները՝ գնված: Այս կարդինալները ստիպված եղան փախչել Հռոմից: Հիլդեբրանդը, հետագայում՝ Գրիգորիոս VII պապ, իմանալով Բենեդիկտոս X-ի ընտրության մասին՝ հրաժարվեց ճանաչել նրան և պապի թեկնածու առաջադրեց Ժերար Բուրգունդացուն: 1058 թվականի դեկտեմբերին կարդինալները, հանդես գալով Բենեդիկտոս X-ի ընտրության դեմ, հանդիպեցին Սիենայում և Ժերարին ընտրեցին պապ՝ Նիկողայոս II անունով:

Նիկողայոս II-ը մեկնեց Հռոմ՝ ճանապարհին ժողով հրավիրելով Սուտրիում, որտեղ նա նզովեց և բանադրեց Բենեդիկտոս X-ին: Նիկողայոս II-ի համախոհները վերահսկողություն սահմանեցին Հռոմի վրա և հարկադրեցին Բենեդիկտոս X-ին փախչել Գալերիա: Հասնելով Հռոմ՝ Նիկողայոս II-ը նորմանների օգնությամբ պայքար ծավալեց Բենեդիկտոս X-ի և նրա կողմնակիցների դեմ: Առաջին մարտը Կամպանիում 1059 թվականին որևէ լուրջ հաջողություն չբերեց Նիկողայոս II-ին, բայց նույն թվականին նրա ջոկատները նվաճեցին Պրենեստեն, Տուսկուլումը և Նումենտանումը, իսկ հետո հարձակվեցին Գալերիայի վրա՝ Բենեդիկտոս X-ին ստիպելով անձնատուր լինել և հրաժարվել պապությունից:

Հարաբերությունները նորմանդացիների հետ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նիկողայոս II-ը Ռոբերտ Գվիսկարին դքսի տիտղոս է նվիրում (Մելֆի, 1059 թվական)

Իր դիրքերն ապահովելու համար Նիկողայոս II-ը հարաբերություններ հաստատեց նորմանդացիների հետ: Պապն ուզում էր Սիցիլիան վերանվաճել մահմեդականներից, և ի դեմս նորմանդացիների նա իդեալական ուժ էր տեսնում այդ նպատակին հասնելու համար: Այդ ժամանակ նորմանդացիները հիմնավորապես հաստատվել էին Իտալիայի հարավում. 1059 թվականի վերջին դաշինք կնքվեց Մելֆիում, ուր Հիլդեբրանդի, կարդինալ Հումբերտի և վանահայր Մոնտե-Կասսինո Դեզիդերի ուղեկցությամբ պապը հանդիսավորությամբ Ռոբերտ Գվիսկարին շնորհեց Ապուլիայի, Կալաբրիայի և Սիցիլիայի դքսի, իսկ Ռիչարդ Ավերսացուն՝ Կապույայի իշխանի տիտղոսներ՝ փոխարենը հավատարմության երդում և Եկեղեցու իրավունքները պաշտպանելու խոստում ստանալով:

Այս դաշինքի առաջին պտուղները երևացին աշնանը, երբ նորմանդացինեը օգնեցին արգելափակել Գալերիան, որտեղ փակվել էր Բենեդիկտոս X-ը: Հետագայում նորմանդացիների աջակցությունը հնարավորություն տվեց պապին դուրս գալ հռոմեական վերնախավի վերահսկողությունից և նպաստեց պապության դիրքերի ամրապնդմանը:

Միլանի հպատակեցումը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այդ ընթացքում Պյոտր Դամիանին և եպիսկոպոս Անսելմ Լուկսկին Նիկողայոս II-ի կողմից ուղարկվեցին Միլան, որպեսզի վերջ դնեն Միլանյան եպիսկոպոսության՝ Հռոմից անկախանալու և ինքնավար դառնալու հավակնություններին: Արքեպիսկոպոս Վիդոնը հարկադրված եղավ ենթարկվել լեգատների առաջադրած պայմաններին և ենթարկվել Հռոմին: Այս հպատակության խորհրդանիշը դարձավ միլանյան եպիսկոպոսների մասնակցությունը 1059 թվականի Լաթերիանի եկեղեցական ժողովին:

Ընտրությունների ռեֆորմը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավելի վաղ պապական ընտրությունները փաստացի վերահսկվում էին հռոմեական արիստոկրատիայի կողմից, եթե կայսրը բավական ուժեղ չէր լինում, որպեսզի կարողանար միջամտել և իր կամքը թելադրեր: Բենեդիկտոս X-ի հետ առճակատման արդյունքում Նիկողայոս II-ը եկավ եզրակացության, որ անհրաժեշտ է բարեփոխել պապական ընտրությունների գործընթացը: 1059 թվականի ժողովի ժամանակ պապը հավաքեց 113 եպիսկոպոսների՝ քննարկելու համար եկեղեցու՝ կայսերական իշխանությունից կախյալ լինելու, սիմոնիայի, կուսակրոնության, ինչպես նաև ընտրական կարգի փոփոխության անհրաժեշտության հարցերը: Ընտրական ռեֆորմը, որն ընդունվեց այս ժողովի ժամանակ, եկեղեցու անկախության հիմք դրեց: Այդուհետ պապերը պետք է ընտրվեին Հռոմում, կարդինալների կոլեգիայի կողմից:

Հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]