Բենեդիկտոս XII

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բենեդիկտոս XII
ֆր.՝ Benoît XII
Papa Benedictus Duodecimus.jpg
 
Կրթություն Փարիզի համալսարան
Մասնագիտություն հոգևորական, կաթոլիկ քահանա, աստվածաբան և ինկվիզիտոր
Ծննդյան անուն ֆր.՝ Jacques Fournier
Ծնունդ 1280
Սավերդեն
Մահ ապրիլի 25, 1342[1]
Ավինյոն
Թաղված է Avignon Cathedral
C o a Benedetto XII.svg|


Բենեդիկտոս XII, (անգլ.՝ Benedictus PP. XII, աշխարհիկ կյանքում՝ Ժակ Ֆուրնիե ֆր.՝ Jacques Fournier, 1280, Սավերդեն - ապրիլի 25, 1342[1], Ավինյոն), Հռոմի պապ 1334 թվականի դեկտեմբերի 20-ից մինչև 1342 թվականի ապրիլի 25-ը։ Ավինյոնյան գերության ժամանակաշրջանի երրորդ պապը։

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բենեդիկտոս XII-ը ծնվել է Սավերդենում (Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտք, Ֆուա քաղաքի մոտ), ջրաղացպանի ընտանիքում։ Ցիստերցիանների միաբանության անդամ էր, որտեղ ստացել է հիմնավոր աստվածաբանական կրթություն, սովորել է Փարիզի համալսարանում[2]։ 1311 թվականից եղել է Ֆոնֆրուադ աբբայության վանահայր, 1317 թվականից՝ Պամիեյի եպիսկոպոս: Այս ընթացքում նախաձեռնել է կաթարների հետապնդումներ: 1326 թվականից եղել է Միրպուայի եպիսկոպոս, իսկ 1327 թվականին նշանակվել է կարդինալ:

Հռոմի պապ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆուրնիեի ընտրությունը հնարավոր դարձավ հիմնականում հանգամանքների բերումով: Այդ ժամանակ պապական կոնկլավում ընդունված էր առաջին անգամ քվեարկել ամենաքիչ հավանական թեկնածուի օգտին՝ մյուս թեկնածուների դիրքորոշումը պարզելու համար: Ճակատագրի հեգնանքով բոլոր կարդինալները, բացառությամբ Ֆուրնիեի, քվեարկել էին նրա օգտին, ինչն անակնկալ էր բոլորի համար:

1334 թվականին պապական գահը ստանձնելուց հետո Բենեդիկտոս XII-ը մեծ ջանքեր գործադրեց վանական միաբանությունների միջև բարիդրացիական հարաբերություններ հաստատելու ուղղությամբ: 1336 թվականի «Benedictus Deus» սահմանադրության մեջ պաշտոնական դոկտրինա սահմանեց սրբերի և օրհնված հոգիների կարգավիճակների մասին: Նա նաև կարգադրեց Ավինյոնում կառուցել պապական պալատ։

Քաղաքականության մեջ նա համագործակցում էր Ֆրանսիայի թագավորի հետ: Նա Ռոբերտ Նեապոլիտանացուն է վստահում Հռոմի ադմինիստրատորի գործառույթը՝ հանձնարարելով նրան խաղաղություն և կարգուկանոն հաստատել «Հավերժական» քաղաքում: Բայց նրան չի հաջողվում կարգավորել հարաբերությունները Լյուդովիկ Բավարացու հետ: Գերմանական թագին վերաբերող պապական պահանջներին վերջ տալու համար Լյուդովիկը ընտրվողների ժողով է գումարում, որի ժամանակ էլ որոշվում է, որ օրենքով ընտրված թեկնածուն ճանաչվի Գերմանիայի թագավոր՝ անկախ Հռոմի պապի դիրքորոշումից:

Չնայած Պապը ֆրանսիացի էր, սակայն իր հայրենիքի հանդեպ առանձնակի զգացմունքներ չուներ, և նրա հարաբերությունները Ֆիլիպ VI թագավորի հետ բավականին սառն էին: Ավելին, երբ վերջինս հայտարարում է Շոտլանդիա ներխուժելու իր մտադրության մասին, Բենեդիկտոսը հայտարարում է, որ Անգլիայի թագավոր Էդուարդ III-ը, ամենայն հավանականությամբ կհաղթի:

Բենեդիկտոս XII-ը նամակագրական կապ էր պահպանում Ֆրանչեսկո Պետրարկայի (1304–1374) հետ, ում հետ նա անձամբ հանդիպել էր 1326–1327 թվականներին, երբ բանաստեղծը Ավինյոնում էր: Պապը հույս ուներ, որ Պետրարկան ճանապարհ կհարթի Հռոմ վերադառնալու համար: 1341 թվականին բանաստեղծը ստանում է ամենաբարձր տիտղոսը՝ հռոմեական Կապիտոլիումում թագադրվելով դափնեպսակով:

Բենեդիկտոս XII-ը Պապը մահացել է Ավինյոնում և թաղվել այնտեղ:

Գրականության մեջ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բազմակի անգամ հիշատակված է Մորիս Դրյուոնի «Անիծված թագավորները» պատմական վեպերի շարքի վերջին՝ «Երբ թագավորը կործանում է Ֆրանսիան» գրքում:

Հիշատակված է Վիկտոր Հյուգոյի «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» վեպում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 http://webdept.fiu.edu/~mirandas/bios1327.htm#Fournier
  2. Jonathan Sumption, Trial by Battle, Vol.1, (Faber and Faber, 1990), 152.