Հովհաննես II (Հռոմի պապ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Հովհաննես II
լատ.՝ Johannes PP. II
Johannes II.jpg
56-րդ Հռոմի Պապ
533 թվականի հունվարի 2 — 535 թվականի մայիսի 8
Եկեղեցի՝ Կաթոլիկ եկեղեցի
Նախորդող՝ Բոնիփակիոս II
Հաջորդող Ագապետոս I
 
Մասնագիտություն հոգևորական և կաթոլիկ քահանա
Ծննդյան անուն լատ.՝ Mercurius
Բնօրինակ անուն
ծննդյան պահին:
Մերկուրի
Ծնունդ 470[1]
Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն[2]
Մահ մայիսի 8, 535[3]
Հռոմ, Օստգոթների թագավորություն[2]
Թաղված է Հռոմի Սուրբ Պետրոս տաճար
Հայր Պրոեկտ

Հովհաննես II (լատ.՝ Johannes PP. II,470[1], Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն[2] - մայիսի 8, 535[3], Հռոմ, Օստգոթների թագավորություն[2]), Հռոմի Պապ 533 թվականի հունվարի 2-ից մինչև 535 թվականի մայիսի 8-ը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հովհաննես պապի ծննդյան ամսաթիվը հայտնի չէ։ Նա հռոմեացի էր՝ Մերկուրի անունով: Հովհաննես II-ը առաջին Հռոմի Պապն է, ով գահին բարձրանալով՝ փոխել է իր անունը (այս դեպքում՝ որպեսզի չկրեր հեթանոսական աստծո անունը):

Հռոմի Պապի ընտրություններին նախորդած սկանդալներն ու համակարգի վերաբերյալ վեճերը, որոնք սկսվել էին Պապ Բոնիփակիոս II-ի մահից հետո, շարունակվեցին ավելի քան երկու ամիս: Դրանք հիմնականում հիմնված էին Սենատի անդամներին և հռոմեական հոգևորականներին կաշառելու՝ գործող պրակտիկայի առկայությամբ, որի դեմ Հովհաննեսը հանդես եկավ իր ընտրությունից անմիջապես հետո: Պապը աջակցության խնդրանքով դիմեց գոթական թագավոր Աթալարիխին, ով հաստատել էր Հռոմեական սենատի՝ Պապի ընտրությունների վրա ցանկացած ճնշում արգելելու մասին 530 թվականի դեկրետը, սակայն իր և իր հետնորդների համար պահանջել էր այն հաստատելու իրավունք և դրա համար նշանակել էր որոշակի գումար: Թագավորը հրամայեց, որ Սենատի դեկրետը փորագրվի մարմարե սալաքարի վրա և տեղադրվի Սուրբ Պետրոսի տաճարի խորանում (533 թվական): Թագավորի հրամանագիրը նախատեսում էր նաև, որ եթե ընտրությունները վիճարկվեն թեկնածուներից որևէ մեկի կողմից, ապա դժգոհները պետք է կանգնեն թագավորի, հոգևորականների և հռոմեական ժողովրդի դատարանի առաջ և անարդարության դեպքում պետք է երեք հազար սոլիդ վճարեին դատարանին, այդ գումարն էլ հետո պետք է զոհաբերվեր աղքատներին:

Ըստ Liber Pontificalis-ի, Հովհաննեսը Հուստինիանոս կայսեր խնդրանքով ճիշտ հայտարարեց այն դրույթը, որ «Սուրբ Երրորդության մեկ դեմքը տուժել է մարմնում» (Unum de Trinitate in carne passum)՝ ուղղված հերետիկոս թեոպասհիտների դեմ և նախկինում դատապարտված Հռոմի Պապ Որմիզդեսի կողմից, ինչը բարձրացրեց Պապի հեղինակությունը Արևելքում: Բյուզանդական կայսրը այդ կապակցությամբ Հռոմի Պապին արժեքավոր նվերներ ուղարկեց:

Արևմուտքում Հովհաննեսը ինքնուրույն էր գործում։ Այսպես, նա անբարոյական կյանքի համար ամբիոնից զրկեց Ռեզի (Պրովանս) եպիսկոպոսին և նրան փակեց վանքում։ Նախքան նոր եպիսկոպոսի նշանակումը, Ռեզի հոգևորականները անցան Ցեզար Արելաթցի եպիսկոպոսի ենթակայության տակ:

535 թվականին երկու հարյուր տասնութ եպիսկոպոսներ հավաքվեցին Կարթագենում՝ խնդրելով Հովհաննեսի թույլտվությունը արիոսականության մեջ հայտնված Աֆրիկայի եպիսկոպոսների համար՝ ապաշխարելու և եկեղեցու գիրկը վերադառնալու։ Սակայն նրանց հարցման պատասխանն արդեն տվեց Ագապետոս I Պապը, քանի որ Հովհաննես II-ը մահացավ 535 թվականի մայիսի 8-ին: Թաղվել է Սուրբ Պետրոսի տաճարի գավթում:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]