Կենսաբանություն

Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից



Կենսաբանութիւնը բնագիտութեան ճիւղ մըն է որ կուսումնասիրէ կենդանի մարմիններ և իրենց փոխազդեցութիւնը շրջապատի հետ: Բառը նախ օգտագործվեց ֆրանսիացի բնագետ Ժան Պապթիսթ Լամարքի կողմից: Քննում է կենսաբանութեան գիտութիւնը կառուցվածքը , գործառույթը , աճումը, սկզբնաղբիւրը , էվոոիւցիան , բաշխումը և դասակարգումն առարկաներին ապրելուց: Հինգը միավորվելով սկզբունքներ են կազմում ժամանակակից կենսաբանութեան հիմնադրմանը. Բջջային տեսութեան , էվոլիւցիայի , գենի տեսութեն , եռանդ և հոմեոստազ:

Կենսաբանութիւն ինչպես զատ գիտնական ճիւղ տասնինն-րդ դարում զարգացաւ, երբ գիտնականներ հայտնաբերեցին որ մարմիններ բաժանում են հիմնական բնութագրեր: Հիմա օգտագործման կանոնի չափօրինակ թեմա է աշխարհի վարժարաններու եւ համալսարաններու, և մոտ մեկ միլիոն թուղթ ամեն տարի հրատարակվում են կենսաբանութեան և դեղի ամսագիրներու մէջ:

Կենսաբանութեան մասնագիտացած առարկաները ավանդույթօրեն խմբավորուած են մարմինի ուսումնասիրվում տիպով. բուսաբանութիւն, բույսի մասնագիտութիւնը. կենդանաբանութիւն, կենդանիներու մասնագիտութիւնը. մանրակենսաբանութիւն, բջջային մարմիններու մասնագիտութիւնը:

[խմբագրել] Արտաքին հղումներ

Commons-logo.svg
Վիքիպահեստում կան նյութեր հետևյալ թեմայով՝
Այլ լեզուներով