Հին հունարեն
| Հին հունարեն | |
|---|---|
| Երկրներ | Արևելյան Միջերկրածով |
| Պաշտոնական կարգավիճակ | Հռոմեական կայսրություն, Բյուզանդիա |
| Ռեյտինգ | IV-րդ դարից մեռյալ |
| Դասակարգում | |
| Կատեգորիա | Եվրասիայի լեզուներ |
| Գրերի համակարգ | Հունական այբուբեն |
| Լեզվի կոդեր | |
| ԳՕՍՏ 7.75–97 | — |
| ISO 639-1 | — |
| ISO 639-2 | — |
| ISO/DIS 639-3 | — |
Հին հունարեն (հունարեն՝ αρχαία ελληνική γλώσσα), հնդեվրոպական լեզվախմբի լեզու, հունարենի նախնին, որը տարածված է եղել հունական մարդաշխարհում մ.թ.ա. 2 հազարամյակից մինչև մ. թ. V-րդ դար:
Առանձնացնում են լեզվի զարգացման տարբեր ժամանակահատվածներ՝ նախահունարեն (XX-XVII-րդ դարեր մ.թ.ա.), միկեներեն (XVI-XII-րդ դարեր մ.թ.ա.), պոստմիկեներեն (XI-IX-րդ դարեր մ.թ.ա.), հնամենի (VIII-VI-րդ դարեր մ.թ.ա.), դասական (V-IV-րդ դարեր մ.թ.ա.), հելենիստական (III-րդ դար մ.թ.ա. — IV-րդ դար մ.թ.ա.): Լեզվի զարգացման ամեն աստիճանին եղել են զգալիորեն տարբերվող բարբառներ:
Հին հունարենը Պտղոմեոսի, Հոմերոսի և այլ դասական հույն գրողների լեզուն էր եղել։ Միջնադարում դարձել է Բյուզանդիայի գրական լեզուն, դասականի կարգավիճակ է ստացել Արևելյան Եվրոպայում Վերածննդի ժամանակ և ազդել է նոր հունարենի - կաֆարևուսայի զարգացմանը:
Աղբյուրներ [խմբագրել]
Բառարաններ [խմբագրել]
 |
Սա Աշխարհի լեզուների մասին անավարտ հոդված է։ Դուք կարող եք օգնել Վիքիպեդիային՝ ուղղելով և լրացնելով այն։ |
