Գերմաներեն
Գերմաներեն (Deutsch - ՄՀԱ /ˈdɔʏtʃ/, դոյչ), հնդեվրոպական լեզուների ընտանիքի արևմտագերմանական լեզվախմբին պատկանող լեզու։ Գերմաներեն խոսում են աշխարհում 120 միլիոն մարդ։ Պետական լեզու է Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Ավստրիայում, Շվեդիայում, Իտալիայում, Դանիայում, Լիխտենշտայնում և օգտագործվում է 38 այլ երկրներում։ Ըստ աշխարհի լեզուների դասակարգման գերմաներենը 9-րդն է։
Այբուբենը և գիրը[խմբագրել]
Գերմանական այբուբենի հիմքում ընկած է լատինական այբուբենը։ Կազմված է 26 տառ-նշաններից, որոնցից 6-ը ձայնավոր, 20-ը` բաղաձայն։
| А а /ա/ |
B b /բե/ |
C c /ցե/ |
D d /դե/ |
E e /է/ |
F f /էֆ/ |
G g /գե/ |
H h /հե/ |
I i /ի/ |
J j /յոտ/ |
K k /կա/ |
L l /էլ/ |
M m /ემ/ |
||||||||||||
| N n /էն/ |
O o /օ/ |
P p /պե/ |
Q q /քու/ |
R r /էռ/ |
S s /էս/ |
T t /տե/ |
U u /ու/ |
V v /ֆաու/ |
W w /վե/ |
X x /իքս/ |
Y y /օփսիլոն/ |
Z z /ցետ/ |
Ծանոթագրություններ[խմբագրել]
Տես նաև[խմբագրել]
|
|
|
|---|---|
| Անգլերեն · Բուլղարերեն · Գերմաներեն · Դանիերեն · Էստոներեն · Իռլանդերեն · Իսպաներեն · Իտալերեն · Լատվիերեն · Լիտվերեն · Լեհերեն · Հոլանդերեն · Հունարեն · Հունգարերեն · Մալթերեն · Շվեդերեն · Չեխերեն · Պորտուգալերեն · Ռումիներեն · Սլովակերեն · Սլովեներեն · Ֆիններեն · Ֆրանսերեն |
|
||||||||
|
|||||