Գերմաներեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Գերմաներեն (Deutsch - ՄՀԱ /ˈdɔʏtʃ/, դոյչ), հնդեվրոպական լեզուների ընտանիքի արևմտագերմանական լեզվախմբին պատկանող լեզու։ Գերմաներեն խոսում են աշխարհում 120 միլիոն մարդ։ Պետական լեզու է Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Ավստրիայում, Շվեդիայում, Իտալիայում, Դանիայում, Լիխտենշտայնում և օգտագործվում է 38 այլ երկրներում։ Ըստ աշխարհի լեզուների դասակարգման գերմաներենը 9-րդն է։


Այբուբենը և գիրը[խմբագրել]

Գերմանական այբուբենի հիմքում ընկած է լատինական այբուբենը։ Կազմված է 26 տառ-նշաններից, որոնցից 6-ը ձայնավոր, 20-ը` բաղաձայն։

А а
/ա/
B b
/բե/
C c
/ցե/
D d
/դե/
E e
/է/
F f
/էֆ/
G g
/գե/
H h
/հե/
I i
/ի/
J j
/յոտ/
K k
/կա/
L l
/էլ/
M m
/ემ/
N n
/էն/
O o
/օ/
P p
/պե/
Q q
/քու/
R r
/էռ/
S s
/էս/
T t
/տե/
U u
/ու/
V v
/ֆաու/
W w
/վե/
X x
/իքս/
Y y
/օփսիլոն/
Z z
/ցետ/


Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Տես նաև[խմբագրել]