Լիտվերեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Լիտվերեն (ինքնանուն՝ lietuvių kalbaՀնդեվրոպական լեզվաընտանիքի բալթյան լեզվախմբի լեզու։ Լիտվերեն խոսում են աշխարհում 4 միլիոն մարդ։ Այն պաշտոնական լեզու է Լիտվայում։ Լիտվերենը չի մտնում ըստ տարածման աշխարհի լեզուների դասակարգման մեջ։


Լիտվաներեն, լիտվացիների լեզուն։ Խոսվում է հիմնականում Լիտվայում , մասամբ՝ հարակից վայրերում ու արտասահմանում։ Պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի բալթյան ճյուղին։ Ունի երկու հիմնական բարբառ ժյամայտյան (ստորին լիտվական) և աուկշտայտյան (վերին լիտվական)․վերջինս ընկած է գրական լիտվերենի հիմքում։ Հնդեվրոպական լեզվաընտանիքում բնորոշ է առավել հնատիպ գծերով։ Հնչյունական կազմը հարուստ է(12 ձայնավոր , 8 երկբառ , 45 բաղաձայն)։ Ձայնավորներն ունեն իմաստազատիչ քանակային տարբերություն(երկար–կարճ)։ Շեշտը փոփոխական է , վանկը բնորոշ է ինտոնացիոն ուրույն կաղապարով։ Գոյականն ունի սեռի (արական , իգական , ընդհանուր) , թվի(եզակի , հոգնակի , բարբառներում՝ երկակիի մնացորդներ) , հոլովի (7) կարգեր։ Բայը ևս հարուստ է ձևաբանական կարգերով (4 եղանակ , 4 ժամանակային ձև)։ Գրավոր հուշարձանները՝ 16–րդ դարից , այբուբենը՝ լատինագիր։ Ծ

Տես նաև[խմբագրել]