Լիտվերեն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Լիտվերեն (ինքնանուն՝ lietuvių kalbaՀնդեվրոպական լեզվաընտանիքի բալթյան լեզվախմբի լեզու։ Լիտվերեն խոսում են աշխարհում 4 միլիոն մարդ։ Այն պաշտոնական լեզու է Լիտվայում։ Լիտվերենը չի մտնում ըստ տարածման աշխարհի լեզուների դասակարգման մեջ։


Լիտվաներեն, լիտվացիների լեզուն։Խոսվում է հիմնականում Լիտվայում , մասամբ՝ հարակից վայրերում ու արտասահմանում։Պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի բալթյան ճյուղին։Ունի երկու հիմնական բարբառ ժյամայտյան (ստորին լիտվական) և աուկշտայտյան (վերին լիտվական)․վերջինս ընկած է գրական լիտվերենի հիմքում։Հնդեվրոպական լեզվաընտանիքում բնորոշ է առավել հնատիպ գծերով։Հնչյունական կազմը հարուստ է(12 ձայնավոր , 8 երկբառ , 45 բաղաձայն)։Ձայնավորներն ունեն իմաստազատիչ քանակային տարբերություն(երկար–կարճ)։Շեշտը փոփոխական է , վանկը բնորոշ է ինտոնացիոն ուրույն կաղապարով։Գոյականն ունի սեռի (արական , իգական , ընդհանուր) , թվի(եզակի , հոգնակի , բարբառներում՝ երկակիի մնացորդներ) , հոլովի (7) կարգեր։Բայը ևս հարուստ է ձևաբանական կարգերով (4 եղանակ , 4 ժամանակային ձև)։Գրավոր հուշարձանները՝ 16–րդ դարից , այբուբենը՝ լատինագիր։ծ

Տես նաև[խմբագրել]