Ամինաթթու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
D+L-Alanine.gif

Ամինաթթուները միահիմն կամ երկհիմն օրգանական թթուներ են, որոնց բաղադրության մեջ մտնում են հիմնային՝ ամինախումբ(-NH2) և թթվային՝ կարբօքսիլ (-COOH) խմբեր։ Ամինաթթուները միմյանցից տարբերվում են ռադիկալներով, որոնք սպիտակուցին տալիս են հիդրոֆիլ կամ հիդրոֆոբ հատկություն։ Ամինաթթուները սպիտակուցների մոնոմերներն են։ Բնության մեջ հանդիպում են 170-200 ամինաթթուներ, որոնցից միայն 20-ն է մասնակցում սպիտակուցների առաջացմանը։

Ամինաթթուները լինում են պռոտեինոգեն և ոչ պռոտեինոգեն:Իսկ պռոտեինոգեները գլխավոր և երկրորդական:Գլխավոր պռոտեինոգեն ամինաթթուները մասնակցում են սպիտակուցների սինթեզին և գտնվում են նրանց կազմում:Լինում են 20 տեսակի.

8 էսենցիալ` վալին, լեյցին, իզոլեյցին, մեթիոնին, տրեոնին, լիզին, պենիալանին, տրիպտոֆան

3 կիսաէսենցիալ` հիստիդին, արգինին, թիռոզին

9 ոչ էսենցիալ` գլիցին, ալանին, ցիստեին, սերին, ասպարգինաթթու, գլյուտամինաթթու, ասպարգին, գլյուտամին, պռոլին