Հիպերիոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Հիպերիոն (այլ կիրառումներ)
Հիպերիոն
Տեսակ Տիտաններ
Դիցաբանություն հին հունական դիցաբանություն
Սեռ արական
Հունական գրաձև Ὑπερίων
Հայր Ուրանոս[1]
Մայր Գեա[1]
Քույր Թեյա
Քույր/Եղբայր Հռեա[2], Հապետոս, Կրոնոս, Թեմիս, Թեյա, Օվկիանոս և Տեթիս
Ամուսին Թեյա
Զավակներ Հելիոս[1][3], Էոս[1][4], Սելենե[1][5] և Ավրորա

Հիպերիոն (հին հուն․՝ Ὑπερίων՝ շատ բարձրահասակ), տիտան։ Հին հունական դիցաբանության մեջ[6] Ուրանոսի և Գեայի որդին, Թեյայի ամուսինը[7], Հելիոսի, Սելենեի և Էոսի հայրը[8]։ Հիպերիոն անունը դարձել է նաև նրա որդու՝ Հելիոսի մականուններից մեկը։

Հիպերիոնը փայլող աստված էր, բառացի թարգմանած՝ վեր, այսինքն երկնքով ընթացող, դրա համար նույնացվում է Հելիոսի հետ, էլենիստական դիցաբանության մեջ Հելիոսի որդիներն անվանվում են հիպերիոնիդներ։

Էվգեմերիստական մեկնաբանությամբ՝ Հիպերիոնը մարդ է, որն առաջինն է հասել երկնային լուսատուներին, որի համար էլ նրան անվանում են լուսատուների հայր[9]։

Ըստ Հեսիոդոսի, Հիպերիոնը տիտան է, արևի աստված, Ավրորայի, Արևի և Լուսնի հայրը։ Ոդիսականում (XII) Հիպերիոնը նույնասցվում է Հելիոսի հետ։ Հելիոս Հիպերիոնը իր սուրբ կովերին պահում է Տրինակրիա կղզու վրա։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Любкер Ф. Hyperion // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, Л. А. Георгиевский, М. С. Куторга et al. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 649–650.
  2. Любкер Ф. Rhea // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, Л. А. Георгиевский, М. С. Куторга et al. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 1153–1154.
  3. Любкер Ф. Ἥλιος // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, Л. А. Георгиевский, М. С. Куторга et al. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 598–599.
  4. Любкер Ф. Ἠώς // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, Л. А. Георгиевский, М. С. Куторга et al. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 473.
  5. Любкер Ф. Σελήνη // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, Л. А. Георгиевский, М. С. Куторга et al. — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 1223.
  6. Мифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т. 1. С. 304, Любкер Ф. Реальный словарь классических древностей. М., 2001. В 3 т. Т. 2. С. 157
  7. Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека I 1, 3; 2, 2
  8. Гомер. Одиссея XII 374; Мимнерм, фр. 5 Джентили-Прато; Пиндар. Олимпийские песни VII 39
  9. Диодор Сицилийский. Историческая библиотека V 67, 1