Հայերը Նորվեգիայում

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Հայերը Նորվեգիայում
Flag of Norway.svg
Ընդհանուր քանակ

1000 - 2000

Բնակեցում
Օսլո 1000
Բերգեն
Լեզու(ներ)
հայերեն, անգլերեն, նորվեգերեն
Հավատք(ներ)

Հայերը Նորվեգիայում, Սկանդինավյան թերակղզու արևմուտքում գտնվող երկրի՝ Նորվեգիայի հայ համայնք։ 2003 թվականի դրությամբ նրանց քանակը հասնում էր 1000 մարդու[1][2]:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայերը Նորվեգիայի տարածքում առաջին անգամ սկսել են հաստատվել 1970-ական, իսկ երկրորդ ալիքը՝ 1990-ական թվականներից: Ներգաղթյալների առաջին խումբը Իրանից ու Լիբանանից էին: Կենտրոնացած են մայրաքաղաք Օսլոյում, որտեղ գործում է կիրակնօրյա հայկական դպրոց՝ հայոց լեզվի և պատմության դասավանդմամբ, և հայ-նորվեգական միությունը[3]:

Հայերի երկրորդ ալիքը Նորվեգիա պայմանավորված էր 1990-ականներին Հայաստանում տեղի ունեցող ճգնաժամով: Նորվեգիան առաջիններից էր, որ ճանաչեց Հայաստանի Հանրապետության անկախությունը և 1992 թվականից սկսեց դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատել ՀՀ հետ:

2007 թվականի ապրիլի 21-ին Բերգեն քաղաքում դրվել է հայկական խաչքար, որը նվիրված էր հայասեր Ֆրիտյոֆ Նանսենին։ Ի երախտագիտություն վերջինիս՝ ցեղասպանությունից տուժած հայ ժողովրդին մեծ օգնություն ցույց տալու, Երևանում բացվել է իր անունը կրող թանգարան, որի առջև դրված է նրա կիսանդրին։

Քաղաքականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայ-նորվեգական միությունը հանդիսանում է հայ համայնքի ներկայացուցիչը պետության առջև: Այն ղեկավարում է Ֆրեդ Սահակյանը:

2001 և 2012 թվականներին միությունը պաշտոնապես դիմել է Նորվեգիայի կառավարությանը՝ ճանաչելու Հայոց ցեղասպանությունը[4], մինչդեռ Նորվեգիան պաշտոնապես չի ճանաչել այն[5]:

Կրոն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նորվեգիայում հայկական եկեղեցի չկա, և համայնքի հոգևոր կարիքները հոգում է հայ առաքելական եկեղեցու Կենտրոնական Եվրոպայի հայրապետական պատվիրակությունը, որի կենտրոնը տեղակայված է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում:

Նորվեգիայում որոշակի թիվ են կազմում նաև հայ կաթոլիկները, որոնք հիմնականում Լիբանանից ներգաղթած հայերի սերունդներն են:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]