Փոքր Մասրիկ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Գյուղ
անգլ.՝ Pokr Mazra
ռուս.՝ Покр-Мазра
ադրբ.՝ Kiçik Məzrə
ԵրկիրՀայաստան Հայաստան
ՄարզԳեղարքունիքի մարզ
Մակերես18 կմ²
ԲԾՄ1930 մ
Պաշտոնական լեզուՀայերեն
Բնակչություն626 մարդ (2011)[1]
Ազգային կազմՀայեր
Կրոնական կազմՀայ Առաքելական եկեղեցի
Ժամային գոտիUTC+4
##Փոքր Մասրիկ (Հայաստան)
Red pog.png
##Փոքր Մասրիկ (Գեղարքունիքի մարզ)
Red pog.png

Փոքր Մասրիկ (նախկին անվանումը` Փոքր Մազրա), գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիսի տարածաշրջանում, Վարդենիս քաղաքից մոտ 6 կմ հյուսիս, Մասրիկի դաշտում։ Վերանվանվել է Փոքր Մասրիկ 1991 թ. ապրիլի 3-ին[2]։

Նախկինում Փոքր Մազրա անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Նոր Բայազետի գավառի, 1930 թվականից` Վարդենիսի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի մեջ։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Փոքր Մասրիկի մշտական բնակչությունը կազմել է 626, առկա բնակչությունը` 616 մարդ[3]։ Մինչև 1989 թ. գյուղը հիմնականում բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով[4]։ Փոքր Մասրիկի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.

Տարի Բնակչություն
1831 227 մարդ [5]
1873 675 մարդ [5]
1897 1200 մարդ [5]
1926 659 մարդ [5]
1959 1092 մարդ [6]
1970 1652 մարդ [6]
1979 1831 մարդ [6]
1989 351 մարդ [6]
2001 744 մարդ [6]
2011 626 մարդ [1]


Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքները (հայ.)
  2. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ. 5, էջ 768
  3. 2011 թ ՀՀ մարդահամարի արդյունքները
  4. Զավեն Կորկոտյան, «Խորհրդային Հայաստանի բնակչությունը վերջին հարյուրամյակում (1831-1931)»
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Կորկոտյան Զ. Խորհրդային Հայաստանի բնակչությունը վերջին հարյուրամյակում (1831-1931) (հայ.)Երևան: 1932. — 185 p.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Հայաստանի Հանրապետության բնակավայրերի բառարան (հայ.)Երևան: 2008. — էջ 203. — 184 p.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Փոքր Մասրիկ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
  • Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 48, available online at the website of the Internet Archive: