Աղձք

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Գյուղ
Աղձք
Կոորդինատներ: 40°18′59″ հս․ լ. 44°15′13″ ավ. ե. / 40.31639° հս․. լ. 44.25361° ավ. ե. / 40.31639; 44.25361
Երկիր Հայաստան Հայաստան
Մարզ Արագածոտնի մարզ
Այլ անվանումներ Ձորափ
ԲԾՄ 1260 մ
Խոսվող լեզուներ հայերեն
Բնակչություն 1 904 մարդ (2008)
Ազգային կազմ հայեր
Ժամային գոտի UTC+4
##Աղձք (Հայաստան)
Red pog.png
##Աղձք (Արագածոտնի մարզ)
Red pog.png

Աղձք, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ տարածաշրջանի Աղձք համայնքում, մարզկենտրոնից 7 կմ հյուսիս-արևմուտք։[1] Հիմնադրվել է 1939 թ.-ին հին բնակավայրի տեղում։

Նախկինում Ախիզ անվանումով մտել է Երևանի նահանգի Էջմիածնի գավառի կազմի մեջ։[2]

Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, երկրագործությամբ և այգեգործությամբ։

Բնակչություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ Հայաստանի Հանրապետության 2001 թվականի մարդահամարի, Աղձքի մշտական բնակչությունը 1801, իսկ առկա բնակչությունը 1655 հոգի է։[3]

Աղձքի ազգաբնակչության փոփոխությունը[4].

Տարի 1831 1897 1926 1939 1959 1970 1979 2001 2004
Բնակիչ 93 404 603 837 1 040 1 266 1 351 1 801 1 935

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժամանակին եղել է ուրարտական ամրոց, որի հետքերը այժմ պահպանվում են, ապա եղել է՝ հին հայոց սեփական ամրոցներից մեկը։ Այստեղ է գտնվում Արշակունյաց ստորերկրյա կամարակապ դամբարանը, որի մեջ հատուկ շինված տապանների ճակատին քանդակված են հայոց հնագույն շրջանի հատուկ քանդակներ։

Այս դամբարանին մոտիկ կա մի հին եկեղեցու մնացորդ, որի փլատակների բեկորները ցույց են տալիս, որ 5-րդ դարում կանգնված մի եկեղեցի է եղել։ Այս շրջանի ձորերի մեջ խիստ շատ կան հետաքրքրական քարայրեր ուշագրավ մանրամասնություններով, որոնցից ոմանք քարե դռներով են[5]։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ս.Հ. Հարությունյան (2003)։ Հայաստանի Հանրապետության Վարչատարածքային բաժանումը(01.01.2003)։ Երևան: «Տիգրան Մեծ» հրատարակչություն։ ISBN 9994100009 
  2. «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ 1, էջ 116
  3. ՀՀ Ազգային վիճակագրական ծառայություն։ «ՀՀ 2001 թ. մարդահամարի և բնակության պայմանների հաշվառման արդյունքները» 
  4. «Հայաստանի հանրապետության բնակավայրերի բառարան, էջ 15»։ Վերցված է 2013 Հուլիսի 25 
  5. Թորոս Թորամանյան, Հայկական ճարտարապետություն, հ. 2 (խմբ. Կարո Ղաֆադարյան), Երևան, «Հայկական ԽՍՀ ԳԱ հրատարակություն», 1948, էջ 112 — 300 էջ։