Տիտան (արբանյակ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
1rightarrow.png  Տես նաև Տիտան (այլ կիրառումներ) 
Logo stars (green).png
Spacer-133x3.gif
CD 2c.png
CD 2c.png
Տիտան
(Titan)
Τιτάν
Titan Visible.jpg
Տիտանը տեսանելի գույներով
Հիմնական տվյալներ
Հայտնաբերվել է 25 մարտ 1655 թ. (Քրիստիան Հյուգենսի կողմից)
Հեռավորությունը Սատուրնից 1 221 870 կմ
Ուղեծրային տվյալներ
Մեծ կիսաառանցք 1 221 870 կմ[1]
Էքսցենտրիսիտետ 0,0288[1]
Սիդերիկ պարբերություն 15,945 օր[1]
Թեքվածություն 0,34854°[1] (Սատուրնի հասարակածի նկատմամբ)
Ծագման անկյան երկայնություն 28,758[1]
Պերիկենտրոնի արգումենտ 179,920[1]
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Շառավիղ 2576 կմ[2]
Մակերևույթի մակերես 83 մլն. կմ²[2]
Զանգված 1,3452 × 1023 կգ[2]
Միջին խտություն 1,8798 գ/սմ³[2]
Հասարակածային մակերևութային ձգողություն 1,352 մ/վ²[2]
Պտույտի պարբերություն Սինքրոն
Առանցքի թեքում
Ալբեդո 0,22[3]
Մթնոլորտային տվյալներ
Քիմիական կազմ 98,4% Ազոտ
1,6 % Մեթան
Ճնշումը — 146,7 կՊա[4][5]
Մթնոլորտի ջերմաստիճան 93,7 Կ (−179,5 °C)[6]

Տիտան (հին հուն.՝ Τιτάν), Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է Քրիստիան Հյուգենսի կողմից 1655 թվականին: Արեգակնային համակարգի մեծությամբ երկրորդ արբանյակն է: Երկրագնդից բացի Արեգակնային համակարգի միակ մարմինն է, որի մակերևույթի վրա ապացուցված է հեղուկի գոյությունը[7]: Սատուրնի խիտ մթնոլորտ ունեցող միակ արբանյակն է: Տիտանի հետազոտությունները թույլ են տալիս ենթադրել նրա վրա կյանքի պարզագույն տեսակների առկայությունը:

Տիտանը դարձավ առաջին հայտնաբերված Սատուրնի արբանյակը, 1655 թվականին այն հայտնաբերեց հոլանդացի աստղագետ Քրիստիան Հյուգենսը[8]:

Տիտանի տրամագիծը կազմում է 5152 կմ, դա 50 %-ով շատ է, քան Լուսնինը, ընդ որում Տիտանը զանգվածով 80 %-ով մեծ է Երկրի արբանյակից: Տիտանը չափերով մեծ է նաև Մերկուրի մոլորակից, չնայած զիջում է նրան զանգվածով: Ծանրության ուժը նրա վրա կազմում է մոտավորապես Երկրի ծանրության ուժի յոթերորդ մասը: Տիտանի զանգվածը կազմում է Սատուրնի բոլոր արբանյակների զանգվածի 95 %-ը:

Տիտանի մակերևույթը հիմնականում բաղկացած է ջրային սառույցից և նստվածքային օրգանական միացություններից, երկրաբանորեն երիտասարդ է, հիմնականում հարթ, բացառությամբ քիչ քանակի լեռնային ձևավորումների և հարվածային խառնարանների, ինչպես նաև մի քանի կրիոհրաբուխների: Տիտանը պարուրող խիտ մթնոլորտը, երկար ժամանակ թույլ չէր տալիս տեսնելու արբանյակի մակերևույթը, ընդհուպ մինչև «Կասսինի — Հյուգենս» սարքի ժամանումը 2005 թվականին:

Մթնոլորտը հիմնականում բաղկացած է ազոտից, կա նաև քիչ քանակով մեթան և էթան, որոնք ձևավորում են ամպեր, որոնք հանդիսանում են հեղուկ և հնարավոր է նույնիսկ պինդ տեղումների աղբյուր: Մակերևույթի վրա կան մեթան-էթանային լճեր և գետեր: Մթնոլորտի ճնշումը մակերևույթի մոտ գերազանցում է Երկրինը մոտավորապես 1,5 անգամ: Ջերմաստիճանը մակերևույթի մոտ կազմում է - 170—180 °C:

Չնայած ցածր ջերմաստիճանի, Տիտանը համեմատվում է Երկրի հետ, նրա զարգացման վաղ ժամանակաշրջաններում, և չի կարելի բացառել, որ այս արբանյակի վրա հնարավոր է պարզագույն կյանքի տեսակների առկայությունը, մասնավորապես ընդերքային ավազաններում, որտեղ պայմանները շատ ավելի մեղմ են[9][10].

[խմբագրել] Ծանոթագրություններ

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 R. A. Jacobson. (August 15, 2009)։ «Planetary Satellite Mean Orbital Parameters»։ NASA/JPL։ Արխիվացված օրիգինալից 2011-08-22-ին։ http://www.webcitation.org/617VryYmR։  (անգ.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 R. A. Jacobson et al.. (2006). «The gravity field of the saturnian system from satellite observations and spacecraft tracking data». The Astronomical Journal 132 (6): 2520—2526.  (անգ.)
  3. D. R. Williams. (August 21, 2008)։ «Saturnian Satellite Fact Sheet»։ NASA։ Արխիվացված օրիգինալից 2011-08-22-ին։ http://www.webcitation.org/617VsWbMU։  (անգ.)
  4. Niemann, H. B. et al. (2005). «The abundances of constituents of Titan’s atmosphere from the GCMS instrument on the Huygens probe». Nature 438 (7069): 779—784. PMID 16319830.  (անգ.)
  5. Coustenis, Athéna and Taylor, F. W. (2008)։ Titan: Exploring an Earthlike World։ World Scientific, 154—155։ ISBN 9789812705013։ Վերցված է՝ 2010-03-25։  (անգ.)
  6. G. Mitri et al. (2007). «Hydrocarbon Lakes on Titan» (PDF). Icarus 186 (2): 385—394. http://www.lpl.arizona.edu/~showman/publications/mitri-etal-2007-lakes.pdf.  (անգ.)
  7. «News Features: The Story of Saturn»։ NASA/JPL։ Արխիվացված օրիգինալից 2011-08-22-ին։ http://www.webcitation.org/617Vt08C3։ Վերցված է 2007-01-08։  (անգ.)
  8. R. Nemiroff, J. Bonnell. (2005-03-25)։ «Huygens Discovers Luna Saturni»։ Astronomy Picture of the Day։ NASA։ Արխիվացված օրիգինալից 2011-08-22-ին։ http://www.webcitation.org/617VtVVQM։ Վերցված է 2007-08-18։ 
  9. O. Grasset, C. Sotin, F. Deschamps (2000). «On the internal structure and dynamic of Titan». Planetary and Space Science 48 (7—8): 617—636.  (անգ.)
  10. A. D. Fortes (2000). «Exobiological implications of a possible ammonia-water ocean inside Titan». Icarus 146 (2): 444—452. (անգ.)