Իո (արբանյակ)

  Տես նաև Իո (այլ կիրառումներ) 

Իո Իոի լուսանկար: Կենտրոնում մուգ կետը` ժայթքող Պրոմեթևս հրաբուխն է, նրա երկու կողքերում սպիտակավուն հարթավայրեր, ծածկված ծծումբի օքսիդով, դեղնավուն գույնի տարածքները վկայում են ծծումբի բարձր պարունակության մասին:
Այլ անվանումներ	Յուպիտեր I
Հայտնաբերումը
Հայտնաբերել է	Գալիլեո Գալիլեյ
Հայտնաբերման ամսաթիվը	8 հունվար 1610
Ուղեծրի տվյալները
Պերիզինը	420 000 կմ
Ապոզինը	423 400 կմ
Ուղեծրի միջին շառավիղը	421 700 կմ
Էքսցենտրիսիտետը	0,0041
Սիդերիկ պարբերությունը	1,769 137 786 Երկրային օր
Ուղեծրային արագությունը	17,334 կմ/վ
Թեքվածությունը	2,21° (էկլիպտիկայի նկատմամբ) 0,05° (Լուսնթագի հասարակածի նկատմամբ)
Արբանյակը	Լուսնթագի
Ֆիզիկական տվյալները
Միջին շառավիղը	1 821,3 կմ
Մակերևույթի մակերեսը	41 910 000 կմ2
Ծավալը	2,53 × 1010 կմ3
Զանգվածը	8,9319 × 1022 կգ
Միջին խտությունը	3,528 գ/սմ3
Հասարակածային մակերևութային ձգողությունը	1,796 մ/վ2
2-րդ տիեզերական արագությունը	2,558 կմ/վ
Պտույտի պարբերությունը	Սինքրոն
Առանցքի թեքումը	անհայտ է
Մակերևույթի միջին ջերմաստիճանը	-163oC (110 K)
Ալբեդոն	0,63 ± 0,02
Աստղային մեծությունը	5,02 (հակադիր դիրքում)
Մթնոլորտը
Մթնոլորտային ճնշումը	կան հետքեր
Բաղադրությունը	90% ծծումբի երկօքսիդ

Իո (հին հունարեն՝ Ἰώ) ― Լուսնթագի արբանյակն է, Գալիլեյան արբանյակներից ամենամոտն է Լուսնթագին։ Հայտնաբերվել է Գալիլեո Գալիլեյի կողմից 1610 թվականին։ Նրա տրամագիծը կազմում է 3 642 կիլոմետր, և այն հանդիսանում է Արեգակնային համակարգի արբանյակներից մեծությամբ չորրորդը. Այն անվանվել է հին հունական առսպելներից մեկի գործող անձ՝ Իոի անունով, որը հանդիսանում էր Զևսի սիրուհին և հետապնդվել է Հերայի կողմից:

Իոյի վրա գոյություն ունեն ավելին քան 400 գործող հրաբուխներ, և այդ պատճառով այս արբանյակը համարվում է Արեգակնային համակարգի երկրաբանորեն ամենաակտիվ մարմինը: