Բացարձակ աստղային մեծություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Բացարձակ աստղային մեծություն (M), աստղերի համար այն որոշվում է նրանց տեսանելի աստղային մեծությամբ, եթե այն տեղաբաշխված լիներ դիտողից 10 պարսեկ հեռավորության վրա։ Արեգակի բացարձակ բոլոմետրիկ (այսինքն հաշվի առնելով էլեկտրամագնիսական սպեկտրի բոլոր ալիքի երկարությունները) աստղային մեծությունն է +4,7:

Եթե հայտնի է տեսանելի աստղային մեծությունը m և հեռավորությունը մինչև մարմինը d, ապա կարելի է հաշվել բացարձակ աստղային մեծությունը հետևյալ բանաձևով՝

M=m-5 \lg \frac{d}{d_0}

որտեղ՝ d_0 = 10 պկ ≈ 32.616 լուսային տարի

Համապատասխանաբար, եթե հայտնի են տեսանելի և բացարձակ աստղային մեծությունները, հեռավորությունը կարելի է հաշվել հետևյալ բանաձևով՝

d=d_0 10^{\frac{m-M}{5}}

Բացարձակ աստղային մեծությունը կապված է լուսատվության հետ հետևյալ հարաբերությամբ՝

\lg \frac{L}{L_\odot}=0,4(M_\odot -M)

որտեղ՝ L_\odot և M_\odot - Արեգակի լուսատվությունն ու բացարձակ աստղային մեծությունն են։

Արեգակնային համակարգի մարմինների բացարձակ աստղային մեծությունը (H)[խմբագրել]

Արեգակնային համակարգի մարմինների համար (մոլորակներ, աստերոիդներ և գիսաստղեր) օգտագործվում է բացարձակ աստղային մեծության այլ տարբերակ[1]: Նրանց համար բացարձակ աստղային մեծությունը ընդունվում է հավասար տեսանելի մեծությանը, որը նրանք կունենային 1 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից և դիտողից, ընդ որում, դիտողը պետք է տեսնի մարմնի ամբողջական ֆազան (այսինքն տեսականորեն դիտողը պետք է գտնվի Արեգակի կենտրոնում)։

Հարկ է նշել, որ ինքնալուսատու մարմինների համար՝

H = M − 31,57.

Գոյություն ունեն մի շարք հաշվարկված աղուսյակներ աստերոիդների առավել տարածված ալբեդոների արժեքների համար (0,25 - 0,05)։[2][3][4]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Տես նաև[խմբագրել]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]