Աստվածային կատակերգություն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
«Աստվածային կատակերգության» առաջին էջը

Աստվածային կատակերգություն, Դանտեի գլուխգործոցը։ Գրել սկսել է 1308-ին, ավարտել՝ 1321-ին։

Կառուցվածքը[խմբագրել]

Վերնագիրը եղել է «Կատակերգություն»։ Աստվածային մակդիրն ավելացրել են հետո։ Դրանով նկատի չեն ունեցել, որ պոեմի գործողությունը կատարվում է երկնային ոլորտում, այլ արտահայտել են գեղարվեստական վեհությունը՝ աստվածային գործ։ Ժամանակակից ընբռնումներից ելնելով «Աստվածային կատագերկությունը» նման չէ ժամանակակից կատակերգության։ Այն անվանել են այլ ըմբռնումներից ելնելով։ 14 դարում իտալական ամբողջ գրականությությունը բաժանված էր երկու հստակ մասերից։ Ողբերգությունը համարվում էր բարձր աստիճանի գրականություն, որը այն ժամանակ գրվում էր «գրական» իտալերենով, իսկ կատակերգությունը վերաբերում էր «ցածր»դասի գրականությանը, որը գրվում էր խոսակցական լեզվով, որպեսզի հասարաակ ժողովրդի համար հասկանալի լիներ: Պոեմը բաղկացած է երեք մասից. «Դժոխք», «Քավարան», «Դրախտ»։ Սրանք իրենց հերթին բաժանվում են առանձին մասերի. «Դժոխքը» բաղկացած է ինը պարունակից, «Քավարանը» յոթ բոլորակից, «Դրախտը» երկնային ինը ոլորտներից։ Մասերից յուրաքանչյուրը բաղկացած է 33 երգից։ Նախերգանքի հետ միասին բոլորը 100 երգ։ Պոեմը գրված է տերցիններով՝ հանգավոր եռատողերով։

Պոեմի գործողությունները կատարվում են հանդերձյալ աշխարհում, գործող անձիք մարդկանց հոգիներն են։ Գործող անձերի մեծագույն մասը պատմական ծանոթ, իրական մարդիկ են։ Բանաստեղծը պատմում է նրանց հոգիների և երկրային գործերի, կենդանի ժամանակ կատարած արարմունքնների մասին։ Պոեմը պատմողական ձև ունի։ Սյուժետային հենքը բանաստեղծի երևակայական ճանապարհորդությունն է անդրշիրիմյան աշխարհ՝ դժոխքում, քավարանում, դրախտում։ Այս առանցքի վրա է հյուսված պոեմիա կոմպոզիցիան։։[1]

Բովանդակությունը[խմբագրել]

Գաղափարական մոտիվները[խմբագրել]

Գեղարվեստական առանձնահատկությունները[խմբագրել]

Տես նաև՝[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Ս.Սողոմոնյան (1981)։ Արտասահմանյան գրկանության պատմություն։ Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, 39-41։