Մերձբալթիկայի միացումը ԽՍՀՄ–ին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
ԽՍՀՄ–ի և Գերմանիայի միջև միմյանց վրա չհարձակվելու մասին պայմանագրի կնքումը

Մերձբալթիկայի միացումը ԽՍՀՄ–ին, մերձբալթյան երկրների՝ Էստոնիայի, Լատվիայի և Լիտվիայի միացման գործընթաց ԽՍՀՄ–ին, որը տեղի ունեցավ ԽՍՀՄ–ի և Նացիստական Գերմանիայի միջև 1939թ․–ի օգոստոսին կնքված «Խորհրդային Միության և Գերմանիայի կողմից միմյանց վրա չհարձակվելու» և «Սովետական Միության ու Գերմանիայի միջև բարեկամության ու սահմանների որոշման» պայմանագրով, ինչպես նաև ԽՍՀՄ և Գերմանիայի միջև լրացուցիչ կնքված գաղտնի պայմանագրով։[1] Էստոնիան և Լատվիան ԽՍՀՄ–ի նման քայլը համարում են երկրի գրավում (օկուպացիա)։ Նմանատիպ բովանդակության փաստաթուղտ է ընդունել նաև Եվրոպական Միությունը։[2] 1983թ․–ին Եվրոպական խորհրդարանը նույնպես դատապարտել է մերձբալթյան երկրների միացումը ԽՍՀՄ–ին և 2007թ․–ից միջպետական հարաբերություններում այդ քայլը նկարագրելու համար օգտագործում է այնպիսի արտահայտություններ, ինչպիսիք են «օկուպացիան» և «անօրինական միացում»։[3][4][5] Այս հարցում ԽՍՀՄ իրավահաջորդ ՌԴ պաշտոնական դիրքորոշումը կայանում է նրանում, որ մերձբալթյան երկրների միացումը Սովետական Միությանը չի հակասում 1940թ․–ին գոյություն ունեցող միջազգային իրավական նորմերին, ինչպես նաև նշվում է, որ այս երկրների միացումը ԽՍՀՄ–ին ճանաչվել է միջազգայնորեն։ Այս պնդումը հիմնված է 1941թ․–ի հունիսին Պոսդամի և Յալտայի միջազգային կոնֆերանսների մասնակիցների կողմից ԽՍՀՄ–ի տարածքային ամբողջականության դե ֆակտո ճանաչման վրա։[6]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]