Բալթյան երկրների բռնակցումը Խորհրդային Ռուսաստանի կողմից

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
ԽՍՀՄ–ի և Գերմանիայի միջև միմյանց վրա չհարձակվելու մասին պայմանագրի կնքումը

Բալթյան երկրների օկուպացիա Խորհրդային Ռուսաստանի կողմից, մերձբալթյան երկրների՝ Էստոնիայի, Լատվիայի և Լիտվիայի միացման (բռնակցման) գործընթաց ԽՍՀՄ–ին, որը տեղի ունեցավ ԽՍՀՄ–ի և Նացիստական Գերմանիայի միջև 1939 թ․–ի օգոստոսին կնքված «Խորհրդային Միության և Գերմանիայի կողմից միմյանց վրա չհարձակվելու» և «Սովետական Միության ու Գերմանիայի միջև բարեկամության ու սահմանների որոշման» պայմանագրով, ինչպես նաև ԽՍՀՄ և Գերմանիայի միջև լրացուցիչ կնքված գաղտնի պայմանագրով[1]: Էստոնիան և Լատվիան ԽՍՀՄ–ի նման քայլը համարում են երկրի գրավում (օկուպացիա)։ Նմանատիպ բովանդակության փաստաթուղթ է ընդունել նաև Եվրոպական Միությունը[2]: 1983 թ․–ին Եվրոպական խորհրդարանը նույնպես դատապարտել է մերձբալթյան երկրների միացումը ԽՍՀՄ–ին և 2007 թ․–ից միջպետական հարաբերություններում այդ քայլը նկարագրելու համար օգտագործում է այնպիսի արտահայտություններ, ինչպիսիք են «օկուպացիան» և «անօրինական միացում»[3][4][5]: Այս հարցում ԽՍՀՄ իրավահաջորդ ՌԴ պաշտոնական դիրքորոշումը կայանում է նրանում, որ մերձբալթյան երկրների միացումը Սովետական Միությանը չի հակասում 1940 թ․–ին գոյություն ունեցող միջազգային իրավական նորմերին, ինչպես նաև նշվում է, որ այս երկրների միացումը ԽՍՀՄ–ին ճանաչվել է միջազգայնորեն։ Այս պնդումը հիմնված է 1941 թ․–ի հունիսին Պոսդամի և Յալտայի միջազգային կոնֆերանսների մասնակիցների կողմից ԽՍՀՄ–ի տարածքային ամբողջականության դե ֆակտո ճանաչման վրա[6]:

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]