Պետրո Պորոշենկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից


Պետրո Պորոշենկո
ուկր.՝ Петро Олексійович Порошенко
Secretary Kerry Shakes Hands With Ukrainian President-elect Poroshenko Before Meeting in Warsaw 03.jpg
Ուկրաինայի 5-րդ նախագահ Ուկրաինա
Ստանձնեց պաշտոնը՝ 2014
Կուսակցություն՝ Our Ukraine
Նախորդող՝ Վիկտոր Յանուկովիչ
Ծննդյան օր՝ սեպտեմբերի 26, 1965({{padleft:1965|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[1] (51 տարեկան)
Ծննդավայր՝ Բելգորոդ
Ամուսին ՝ Մարինա Պորոշենկո
Երեխաներ՝ Ալեքսեյ Պորոշենկո
Հայր՝ Ալեքսեյ Պորոշենկո
Մայր՝ Yevguenia Serguéievna Grigorchuk
Պարգևներ՝ Ուկրաինայի գիտության և տեխնոլոգիաների պետական մրցանակ, Honored Economist of Ukraine, Հանրապետության շքանշան և Q28861961?[2]
Petro Poroshenko Signature 2014.png

Պետրո Ալեքսեյի Պորոշենկո (ուկր.՝ Петро Олексійович Порошенко, սեպտեմբերի 26, 1965[1], Բոլգրադ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ և գործարար։ Ուկրաինայի հինգերորդ նախագահն է (2014 թ. հունիսի 7-ից)։ Միլիարդատեր է։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Բոլգրադում (Օդեսայի մարզ), մեծացել է Վիննիցայում։ 1989 թ․ ավարտել է Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան պետական համալսարանը՝ տնտեսագետի մասնագիտությամբ։ Այնուհետև սկսել է աշխատել կակաոյի արտադրությամբ զբաղվող ձեռնարկությունում, որն հետագայում դարձել է «Ռոշենգրուպը»՝ Ուկրաինայում հրուշակեղեն արտադրող ամենախոշոր ձեռնարկությունը։ Այդտեղից էլ նրա «Շոկոլադե թագավոր» կամ «Վիլի Վոնկա» մականունները։ Պորոշենկոյին են պատկանում նաև ավտոմեքենա և ավտոբուս արտադրող և նավաշինական գործարաններ։ 2012 թ․ նա Ֆորբսի աշխարհի ամենահարուստ մարդկանց ցուցակում 1153-րդ տեղում էր[3]։

Քաղաքական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1998 թվականին Պորոշենկոն դարձավ Ուկրաինայի խորհրդարանի անդամ՝ Միացյալ սոցիալ-դեմոկրատների կուսակցության անունից։ Երկու տարի անց նա լքեց այդ կուսակցությունը ստեղծելով նոր քաղաքական կուսակցություն՝ Սոլիդարությունը։ 2005 թվականին Պորոշենկոն նշանակվեց Անվտանգության և պաշտպանության ազգային խորհրդի քարտուղար։ 2009 թ․ հոկտեմբերի 9-ից 2010 թ․ մարտի 11-ը, Յուլիա Տիմոշենկոյի պաշտոնավարման շրջանում, նա արտաքին գործերի նախարար էր, իսկ դրանից հետո՝ մինչև 2012 թ․ դեկտեմբերի 24-ը, Միկոլա Ազարովի վարչապետության շրջանում, առևտրի և տնտեսական զարգացման նախարար։

Պորոշենկոն պաշտպանում էր 2013 թ․ նոյեմբերին սկիզբ առած «Եվրոմայդանի» հակակառավարական ցույցերը։ 2014 թ․ մարտի 29-ին նա թեկնածու առաջադրվեց արտահերթ նախագահական ընտրություններին և հավաքեց քվեների 56%-ը։ Յուլիա Տիմոշենկոն, որ նույնպես մասնակցում էր ընտրություններին և ձայների միայն 12%-ն էր հավաքել, ճանաչեց Պորոշենկոյի հաղթանակը և ընտրությունները որակեց «ժողովրդավարական և արդար»[4]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]