Էմանուել Մակրոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Էմանուել Մակրոն
Emmanuel Macron
Emmanuel Macron during his meeting with Vladimir Putin, June 2017.jpg
 
Քաղաքացիություն՝ Ֆրանսիա[1]
Կուսակցություն՝ Առաջ և Սոցիալիստական կուսակցություն[2]
Կրթություն՝ Վարչական ազգային դպրոց, Փարիզի քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտ, Անրի IV լիցե, Արևմտյան Փարիզ - Նանտեր լա Դեֆանս համալսարան և La Providence
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ[1]
Դավանանք կաթոլիկություն[3]
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 21, 1977({{padleft:1977|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[4] (39 տարեկան)
Ծննդավայր Ամյեն
Ի ծնե անուն Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron
Հայր Jean-Michel Macron
Մայր Françoise Noguès
Ամուսին Բրիժիտ Մակրոն
 
Կայք՝ en-marche.fr/emmanuel-macron
 
Ինքնագիր Emmanuel Macron signature.svg
 
Պարգևներ

Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի ասպետ և «Մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետ

Էմանուել Մակրոն (ֆր.՝ Emmanuel Macron, դեկտեմբերի 21, 1977[4], Ամյեն), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, նախկին բիզնեսմեն: 2014 թվականի օգոստոսի 26-ին նշանակվել է Ֆրանսիայի էկոնոմիկայի, արդյունաբերության և թվային գործերի նախարար՝ Մանուել Վալսի կառավարությունում: Հրաժարականի դիմում է ներկայացրել 2016 թվականի օգոստոսի 30-ին: 2017 թվականին հաղթել է նախագահական ընտրություններում եւ դարձել Ֆրանսիայի երբեւ եղած ամենաերիտասարդ նախագահը:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է նյարդաբանի եւ բժիշկի ընտանիքում 1977թ. դեկտեմբերի 21-ին, Ամյեն քաղաքում։

1999-ից 2001-ին եղել է ֆրանսիացի փիլիսոփա Պոլյ Ռիկեռի օգնականը։

2004-2008-ին աշխատել է որպես տեսուչ էկոնոմիկայի նախարարությունում։

Քաղաքական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2006-ից մինչեւ 2009թ. եղել է Սոցիալիստական կուսակցության անդամ։

2012-2014թ-ին գլխավոր քարտուղարի տեղակալի պաշտոնում։

2014թ-ի հուլիսի 15-ին հրաժարական է տվել, իսկ օգոստոսի 26-ին նշանակվել է էկոնոմիկայի նախարար։

Քաղաքական հայացքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մաքրոնը եվրոպակենտրոն հայացքների կրող է և համոզված ատլանտիստ: Նա բաց դռների քաղաքականության կողմնակից է, ի տարբերություն ժամանակակից այլ սոցիալիստների: Կողմնակից է հատուկ ծառայություններին, բանակին և ոստիկանությանը հատկացվող գումարների ավելացմանը: Հակաահաբեկչական լայնամասշտաբ օպերացիաների իրականացման կողմնակից է: Նա դեմ է մշտապես արտահայտվում կրոնական զգացմունքների բացահայտ արտահայտմանը, սակայն նշում է, որ գործող կրոնական օրենսդրությունը չափազանց խիստ է: Մինչ վերջերս իրեն համարում էր ավանդապահ կաթոլիկ:

Ներքին քաղաքականության շրջանակներում իրեն համարում է եվրոպական ֆեդերալիստ, ով պատրաստ է համագործակցել Մարտին Շուլցի հետ, եթե վերջինս դառնա Գերմանիայի կանցլեր: Կողմնակից է արտասահմանյան ներդրումների կրճատմանը, ԵՄ- Կանադա առևտրաարդյունաբերական հարաբերությունների զարգացմանը: Դեմ է արտահայտվում Պաղեստինի ճանաչմանը՝ որպես ՄԱԿ-ի ինքնիշխան սուբյեկտ:

2006- 2009 թվականներին անդամակցել է Ֆրանսիայի սոցիալիստական կուսակցությանը:

2007 թվականին ամուսնացել է ֆրանսերենի ուսուցչուհի Բրիջիտ Տրյոնեի հետ, ով նրանից 24 տարով մեծ է և ում Էմանուելը սիրահարված է եղել դեռ դպրոցական տարիքից[5]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Record #1089164025 // Gemeinsame Normdatei Ստուգված է մայիսի 3-ին 2017:
  2. 2,0 2,1 // Le Figaro — -18T.
  3. http://www.lavie.fr/dossiers/invites-politique-de-la-redaction/foi-laicite-europe-emmanuel-macron-en-7-extraits-15-12-2016-78648_807.php
  4. 4,0 4,1 BNF authorities Ստուգված է մայիսի 3-ին 2017:
  5. «Brigitte Trogneux, épouse d'Emmanuel Macron... et sa meilleure alliée?»։ l'Express (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2017-02-12