Վլադիմիր Զելենսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Վլադիմիր Զելենսկի
ուկր.՝ Володимир Олександрович Зеленський
Volodymyr Zelensky Official portrait.jpg
 
Կուսակցություն՝ Ժողովրդի ծառա
Կրթություն՝ Kryvyi Rih Institute of Economics? (2000)
Մասնագիտություն՝ սցենարիստ, իրավաբան, կատակերգու, հաղորդավար, կինոպրոդյուսեր, երգիչ, դերասան, հեռուստահաղորդավար, հեռուստատեսային պրոդյուսեր, նմանակող, երգիծաբան, entertainer, քաղաքական գործիչ, շոումեն, կինոռեժիսոր և ՈՒՀԱ-ի խաղացող
Ազգություն հրեա[1][2]
Ծննդյան օր հունվարի 25, 1978(1978-01-25)[3] (43 տարեկան)
Ծննդավայր Կրիվոյ Ռոգ, Դնեպրոպետրովսկի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of Ukraine.svg Ուկրաինա
Ի ծնե անուն ուկր.՝ Володимир Олександрович Зеленський և ռուս.՝ Владимир Александрович Зеленский
Հայր Oleksandr Zelenskyy?
Մայր Rimma Zelenska?
Ամուսին Օլենա Զելենսկա
Զավակներ Kiril Zelensky?
 
Կայք՝ ze2019.com
president.gov.ua
volodymyrzelenskyy.com
 
Ինքնագիր Autograph-VolodymyrZelensky.png
 
Պարգևներ

Ուկրաինայի նախարարների կաբինետի պատվավոր դիպլոմ

Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Զելենսկի (ուկր.՝ Володимир Олександрович Зеленський հունվարի 25, 1978(1978-01-25)[3], Կրիվոյ Ռոգ, Դնեպրոպետրովսկի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի քաղաքական գործիչ, շոումեն, արտիստ, կատակերգու, «Թաղամաս-95» ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավար և մշտական առաջնորդ, պրոդյուսեր և սցենարիստ։ Եղել է Ուկրաինայի Հանրապետության կառավարության անդամ և «Ինտեր» հեռուստաալիքի գլխավոր պրոդյուսեր (2010-2012)[4]։

Ուկրաինայի նախագահական ընտրությունների երկու փուլերի հաղթող (Ազգային էքզիթ-փոլի տվյալների համաձայն՝ երկրորդ փուլում ստացել է քվեների 73 %-ը[5][6][7][8]):

Վաղ տարիներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1978 թվականի հունվարի 25-ին Կրիվոյ Ռոգ քաղաքում։

Մայրը՝ Ռիմա Վլադիմիրովնա Զելենսկայան (ծնվ. 16 սեպտեմբերի, 1950), տնային տնտեսուհի է։

Հայրը՝ Ալեքսանդր Զելենսկին (ծնվ. 23 դեկտեմբերի, 1947)[9], գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ինֆորմատիկայի ամբիոնի վարիչ, դասախոս նույն բուհում, որտեղ սովորել է Վլադիմիրը[10][11][12][13]։

Տատը՝ Օլգա Սոլոմոնովնա Օսիպովան՝ (ծնվ. 24 մարտի, 1924)[14]։

Վլադիմիրը մեծացել է ԼՀԿ-ում՝ տատի բնակարանում, գնացել է մանկապարտեզ, մանկապարտեզում եղել է ուշադրության կենտրոնում, բոլորին հավաքում էր իր շուրջը, մտածում էր խաղեր,– պատմում է Ռիմա Վլադիմիրովնան:– Իսկ մանկապարտեզից տուն վերադառնալուց հետո ամենից շատ սիրում էր խաղալ... մսաղացի հետ։

[14]

Մանկության տարիներին ծնողների հետ չորս տարի անցկացրել է Մոնղոլիայի Էրդենետ քաղաքում, որտեղ հայրը գործուղվել էր աշխատանքի, այդտեղ ավարտել է առաջին դասարանը։ Հետո վերադարձել են Կրիվոյ Ռոգ, փոխանակել են բնակարանները և բնակվել են «Մրջնաբնում»[14]։

Վլադիմիր Զելենսկին սովորել է Կրիվոյ Ռոգի № 95 անգլերենի խորացված ուսուցմամբ գիմնազիայում։ Մասնակցել է դպրոցական ինքնավարությանը. խաղացել է Անտոն Չեխովի, Դենիս Ֆոնվիզինի, Ֆեոդոր Դոստոևսկու ստեղծագործությունների թատերական ներկայացումներում, եղել է կիթառահար դպրոցական անսամբլում[15][16][17][18]։

Զելենսկու հայրը՝ Ալեքսանդր Սեմյոնովիչը, զբաղվել է ծանրամարտով, Վլադիմիրը նույնպես զբաղվել է ծանր աթլետիկայով, վաստակել է առաջին կարգ ծանրամարտով, բայց հետո թողել է, քանի որ վախենում էր, որ կմնա ցածրահասակ։ Հավաքել է նամականիշներ։ Գնացել է ամառային ճամբարներ, արժանացել պատվոգրերի, նվագել դաշնամուր, զբաղվել է պարահանդեսային պարերով, պարել է մի աղջկա հետ, սակայն երբ Վովան հիվանդացել է, աղջիկը իր համար գտել է նոր պարազույգ, ինչից հետո Վովան դադարել է զբաղվել պարերով, խաղացել է բասկետբոլ և վոլեյբոլ, հաճախել է ՈւՀԱ-ի դպրոց, եղել է դասարանի ավագ, սիրել է հումանիտար առարկաներ, բայց հաճախ փախել է դասերից, ավարտել է դպրոցը 1995 թվականին երկու «չորս» գնահատականով։ Ավարտական դասարանում Վլադիմիրն ստեղծել է շրջանավարտների խումբ և ՈւՀԱ է խաղացել ուսուցիչների հետ․ արդյունքում հաղթել են աշակերտները[14]։

Դպրոցում երազել է դառնալ դիվանագետ և նույնիսկ պատրաստվել է ընդունվել Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտ, քանի որ այդ ժամանակ Կիևի միջազգայի հարաբերությունների ինստիտուտը եղել է նոր, քիչ հայտնի բուհ։ Սակայն ընդունվել է Կիևի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Կրիվոյ Ռոգի տնտեսագիտական ինստիտուտ, որտեղ ստացել է իրավաբանական կրթություն[19]։ Մասնագիտությամբ երբեք չի աշխատել, բացառությամբ պրակտիկայի երկու ամիսների[20]։

ՈՒՀԱ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

11-րդ դասաարանում[17] Դենիս Մանժոսովի հետ հետաքրքրվել է ՈՒՀԱ-ով, սկզբում նրանք մասնակցել են «Беспризорник» ուսանողական թատրոնին, որը կազմակերպել է Ալեքսանդր Պիկալովը[18], հետո «Երիտասարդ Կրիվոյ Ռոգ» թիմին[18], հետո հրավիրվել են ՈՒՀԱ-ի «Զապորոժյե-Կրիվոյ Ռոգ-Տրանզիտ»՝ պարային համարների բերմադրության համար։ Շուտով Զելենսկին սկսել է ոչ միայն պարել թիմում, այլև կատարել դերեր։ Վլադիմիրի հետ միաժամանակ թիմում ընդգրկվել են նաև «Թաղամաս-95» ստուդիայի այլ ապագա դերասաններ՝ Դենիս Մանժոսովը, Յուրի Կրապովը, Ալեքսանդր Պիկալովը։ Հենց նրանք 1997 թվականին, առանձնանալով «Տրանզիտ» թիմից[21], ստեղծել են «95-րդ թաղամաս» թիմը։ Վլադիմիր Զելենսկին այնտեղ դարձել է ոչ միայն ավագ և դերասան, այլև շատ համարների հեղինակ։

1998-2003 թվականներին «95-րդ թաղամասը» ելույթ է ունեցել ՈւՀԱ-ի բարձրագույն լիգայում, թիմի անդամները փաստացիորեն ապրել են Մոսկվայում և անընդհատ շրջագայել ԱՊՀ-ում։

2003 թվականին վեճ է տեղի ունեցել «95-րդ թաղամաս»-ի և ԱՄիԿ ընկերության միջև։ Վլադիմիր Զելենսկուն առաջարկել են մնալ ՈւՀԱ-ում, բայց առանց թիմի՝ որպես հեղինակ և խմբագրող։ Զելենսկին մերժել է և հեռացել ՈւՀԱ-ից իր թիմի հետ։

«Թաղամաս 95» ստուդիա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թաղամաս 95, 2018 թվական

2003 թվականի վերջին ուկրաինական «1+1» հեռուստաալիքը «95-րդ թաղամասին» առաջարկել է պատրաստել համերգների շարք՝ կազմված թիմի լավագույն համարներից։

2004 թվականին թիմն սկսել է պատրաստել նախագիծ՝ միաժամանակ աշխատելով որոշ հեռուստահաղորդումներում։ Վլադիմիրը վարել է խոհարարական շոու «Միսթր Քուք» անվանումով։ Բոլոր շահույթները ներդրվել են ընդհանուր նախագծի մեջ, և 2005 թվականին «Ինտեր» հեռուստաալիքով սկսել է նոր հեռուստաշոու «Երեկոյան թաղամաս» անվանումով, որի մտահղացման հեղինակը, հեղինակը, ռեժիսորը և հաղորդավար դերասանը եղել է Վլադիմիր Զելենսկին։ Շոուն արագ դարձել է հանրաճանաչ և շուտով ուկրաինացի հանդիսատեղի շրջանում իր վարկանիշով անցել է ՈՒՀԱ-ից և «Comedy Club»-ից[22]։ Քննադատները «Երեկոյան թաղամասը» համարել են քաղաքական կաբարե[23] որպես քաղաքական կաբարե[24]։ Բացի այդ, «95-րդ թաղամասը» վերաճել է «Թաղամաս 95» ստուդիայի, որի սեփականատերերը հանդիսանում են Վլադիմիր Զելենսկին, Բորիս ու Սերգեյ Շեֆիրները և Անդրեյ Յակովլևը[25]։ Ստուդիան թողարկում է մի քանի հեռուստանախագծեր («Երեկոյան թաղամաս», «Մարտական ակումբ», «Ուկրաինա, արթնացիր»), սցենարներ է գրում հեռուստանախագծերի («Տարվա երգ», «Պոլունդրա» ), մյուզիքլների («Երկու նապաստակների արանքում», «Երեք հրացանակիրները», «Շատ ամանորյա ֆիլմ կամ գիշերը թանգարանում») ֆիլմերի[26], կորպորատիվների համար։

2012 թվականին «Երեկոյան Կիև» հեռուստաշոուի շրջանակներում[27], որը ցուցադրվում է «1+1» հեռուստաալիքով (Ուկրաինա), բեմադրում և կարդում է հեղինակի տեքստը «Հեքիաթային Ռուս» մուլտիպլիկացիոն ֆիլմում[28]։

«Պարեր աստղերի հետ»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2006 թվականին Զելենսկին մասնակցել է «Պարեր աստղերի հետ 1» նախագծի ուկրաինական տարբերակին։ Նրա պարազույգը եղել է պարահանդեսային պարերի աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Ալյոնա Շոպտենկոն[29]։ Հեռուստաշոուն ունեցել է ռեկորդային թվով հանդիսատես՝ 87,57 %, իսկ եզրափակիչ գալա-համերգը դիտումների քանակով անցել է նախագահի ամանորյա ուղերձի դիտումներին[22]։ Զելենսկի-Շոպոտենկո պարազույգը հաղթել է եզրափակչում հանդիսատեսի քվեարկության արդյունքում՝ ունենալով մեծ առավելություն։

«Պարեր աստղերի հետ» նախագծում ունեցած հաջողությունից հետո Զելենսկին դարձել է ուկրաինական հեռուստատեսության ամենապահանջված անձանցից մեկը։ Նա ժամանակ առ ժամանակ նկարահանվում է ամանորյա մյուզիքլներում, մասնակցում տարբեր հեռուստաշոուների, վարում համերգներ, գրում հեռուստա- և կինոսցենարներ։ Այնուամենայնիվ, նրա հիմնական նախագիծը մնում է «Երեկոյան թաղամասը»։

2011 թվականին Վլադիմիր Զելենսկին սկսել է Ֆիլիպ Կիրկորովի հետ վարել ուկրաինական «X-Ֆակտոր» շոուի ռուսական տարբերակը՝ «Ֆակտոր A»[30][31]։ 2013 թվականին դարձել է երաժշտական «Ուզում եմ V Վիա Գրային» համերգի հաղորդավար։

Կինոկարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վլադիմիր Զելենսկին և Եվգենի Կոշևոյը «Ես, դու, նա» ֆիլմի պրեմիերայի ժամանակ Դովժենկո կինոթատրոնում, 2018 թվականին

2008 թվականին կատարել է ստոմատոլոգ Իգորի դերը «Սերը մեծ քաղաքում» լիամետրաժ ֆիլմում, որը նկարահանվել է «Թաղամաս 95 ստուդիայի» սցենարով[32]։

2010 թվականին թողարկվել է ֆիլմի շարունակությունը՝ «Սերը մեծ քաղաքում 2»։ Հունվարի 5-ին կայացել է «Ռժևսկին ընդդեմ Նապոլեոնի» ֆիլմը, որտեղ Զելենսկին կատարել է գլխավոր դերերից մեկը՝ մարմնավորելով Նապոլեոն Բոնապարտին։ 2011 թվականի մարտի 17-ին կայացել է «Ծառայողական սիրավեպ։ Մեր օրերը» ֆիլմի պրեմիերան, որտեղ նա կատարել է Անատոլի Նովոսելցևի դերը։ 2012 թվականի մարտի 8-ին էկրան է բարձրացել «Առաջին 8 հանդիպումներ» ֆիլմը, որտեղ նա կատարել է գլխավոր դերը։ 2014 թվականի հունվարի 1-ին կինոթատրոններում էկրան է բարձրացել «Սերը մեծ քաղաքում 3» կատակերգությունը, որտեղ Վլադիմիրը կրկին կատարել է ատամնաբույժ Իգորի դերը։ 2015 թվականի հունվարի 1-ին էկրաններին հայտնվել է «Նոր 8 հանդիպումներ» ֆիլմը, որում նա կրկին կատարել է գլխավոր դերը։

Քաղաքական հայացքներ։ 2019 թվականի նախագահական և խորհրդարանական ընտրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2018 թվականի վերջին լրագրող Դմիտրի Գորդոնին տրված հարցազրույցում հայտնել է, որ իր «ժողովրդի ծառա» կուսակցությունը մտադիր է մասնակցել առաջիկայում կայանալիք նախագահական ընտրություններին։ Միևնույն ժամանակ, նա ներկայացրել է իրենց կողմնորոշումը հետագա ընտրությունների կարևոր թեմաների վերաբերյալ, այդ թվում՝ ԱՄՀ տրանշներ, թոմոս, դեկոմունիզացիա, Դոնբասի պատերազմ, լեզվական հարց, վերաբերմունք մեծահարուստների նկատմամբ, երկրի հնարավոր ներառում Եվրոմիության և ՆԱՏՕ-ի կազմում[33]։

2018 թվականի դեկտեմբերի 31-ին՝ Ամանորից մի քանի րոպե առաջ, Վլադիմիր Զելենսկին «1+1» հեռուստաալիքով ուղերձ է հղել ուկրաինացիներին, որում հայտարարել է, որ կմասնակցի Ուկրաինայի նախագահի ընտրություններին[34][35]։ Դրա պատճառով Ուկարինայի նախագահ Պետրո Պորոշենկոյի նախագահական ավանդական շնորհավորանքը տեղափոխվել է ավելի ուշ (Զելենսկու հետագա հայտարարաությունները, թե դա եղել է տեխնիկական սխալի պատճառով, հերքվել են «1+1»-ի մամուլի ծառայության կողմից, որոնք մեկնաբանել են այդ ամենը որպես կանխամտածված քայլ հեռուստաալիքի կողմից[36][37]):

2019 թվականի հունվարի 21-ին «Ժողովրդի ծառա» կուսակցությունն առաջարկել է Վլադիմիր Զելենսկու թեկնածությունը որպես նախագահ[38]։

Նույն օրը «Ուկրաինական ճշմարտության» թողարկված հարցազրույցի ժամանակ Զելենսկին հայտարարել է, որ նախագահական ընտրություններում հաղթելու դեպքում ինքը կպայմանավորվի Դոնբասում կրակը դադարեցնելու վերաբերյալ[39]։ Ինչպես նշում է հրատարակությունը, «Զելենսկիի թիմը վարում է ոչ ստանդարտ նախագահական ընտրարշավ, որը հիշեցնում է ոչ թե քաղաքական գործընթաց, այլ համազգային մասշտաբի շոու։ Նրանց մտահաղացումը կայանում է նրանում, որ լուսաբանեն ընտրարշավը գրեթե բոլոր սոցկայքերի ուղիղ եթերներում և վիդեո բլոգի ֆորմատով, որը կթողարկվի արդեն փետրվարին»[40]։

2019 թվականի հունվարի վերջին Զելենսկին առաջին հորիզոնական բարձրացավ որոշ նախընտրական հարցումներում։ Ըստ երեք սոցիոլագիական հարցումների տվյալների (Սոցիալական և մարկետինգային զննման կենտրոն՝ «Սոցիս», Կիևի միջազգային սոցիոլոգիական ինստիտուտի և Ռազումկովայի կենտրոն)՝ Վլադիմիր Զելենսկու մոտ ընտրողների ձայների 23 %-ն է, Պորոշենկոյինը՝ 16,4 %, Տիմոշենկոյինը՝ 15,7 %[41]: «Ռեյտինգ» խմբի տվյալներով, Վլադիմիր Զելենսկին ունի ռեսպոնդենտների ձայնեի քանակի 21,9 %-ը, Տիմոշենկոն՝ 19,2 %-ը, Պորոշենկոն՝ 14,8 %[42]: «Ուկրաինական քաղաքականություն» ֆոնդի հարցումներով, որը անց էր կացվել Մարկետինգի ինստիտուտի հետախուզական խմբի հետ համատեղ, Զելենսկին ունի 18,5 %, Տիմոշենկոն՝ 17,1 %, Պորոշենկոն՝ 16,9 %[43]: Փետրվարի սկզբին Զելենսկու ռեյտինգը հասավ 26,9 %-ի՝ ըստ Կիևի սոցիոլոգիայի միջազգային ինստիտուտի հարցման[44] և մինչև 28% ըստ Greenberg Quinlan Rosner Reseach-ի հարցման[45][46]։

Քաղաքական հայացքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աջակցել է Եվրոմայդանին և ելույթ է ունեցել նրա մասնակիցների օգտին[47]։ Ուկրաինայի զինված խնդրի ժամանակ Զելենսկին աջակցել է ուկրաինական բանակին[48] և ազգային կամավորական բատալյոնների[49], ելույթ ունեցել ուկրաինացի զինվորների առջև, որոնք մասնակցություն էին ունեցել Դոնբասի մարտական գործողություններին, «Թաղամաս-95»-ի մնացած այլ մասնակիցների հետ նվիրատվություն է կատարել ազգային բատալյոններին[50][51][52] մեկ միլիոն գրիվեն[53]։ Իր ելույթներում սկսել է ծաղրել Ռուսաստանի, Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետության և Լուգանսկի Ժողովրդական Հանրապետության քաղաքացիներին։ Զելենսկու մոտ դրա հետ միաժամանակ բարդություններ առաջացան Ռուսաստանում։ Մասնավորապես ռուսական հեռուստատեսությամբ չեղյալ է համարվել «Երեկոյան թաղամաս» շոուն, իսկ 2015 թվականի փետրվարին Ռուսաստանի Դաշնության քննչական կոմիտեն Յակիմանկա տեղական կառավարման շրջանի պատգամավոր Դիմտրի Զախարովի հարցումով ստուգում է անցկացրել Զելենսկու ֆինանսավորման վերաբերյալ, նաև ուկրաինական մշակույթի այլ ներկայացուցիչների, ուկրաինացի իշխանավորների նկատմամբ[54]։ Նաև սառեցվել է հանրաճանաչ և առևտրապես հաջող ռուս-ուկրաինական «Խնամիները» հեռուստասերիալի յոթերորդ եթերաշրջանի աշխատանքը, զանգվածային որոշ լրատվամիջոցներ հայտնել են, որ պատճառը եղել է Զելենսկու և ռուս դերասանների միջև եղած տարաձայնությունները[55]։

Դրա հետ մեկտեղ Վլադիմիր Զելենսկին հանդես է եկել ռուս մշակութային գործիչների՝ Ուկրաինա մուտք գործելու արգելքի դեմ[56] և բացասական է արտահայտվել Ուկրաինայի անվտանգության ծառայության՝ «Խնամիները» սերիալը Ուկրանայի տարածքում արգելելու գաղափարը[57]։

Շահույթներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2017 թվականի ընթացքում հայտարարել է 7․3 մլն գրիվեն շահույթի մասին։ Բանկում պահում է 434 հազար դոլար և և 1․2 միլիոն գրիվեն (հիմնականում Լատվիայի «Приватбанк»-ում)։ Կանխիկ ունի 285 հազար դոլլար, 50 հազար եվրո։ Զելենսկու սեփականության մեջ տունը ունի 353 մ² տարածք՝ 1200 մ² հողամասով, բնակարան Կիևում՝ 132 մ² տարածքով։ Կնոջ հետ 2004 թվականին վարձում է բնակարան Մեծ Բրիտանիայում (92 մ²)։ Ունի Land Rover ավտոմեքենա՝ 4․7 միլիոն գրիվեն արժողությամբ։ Կորպորատիվ իրավունքների տեր է «Կինոթաղամաս» և «Թաղամաս 95 ստուդիաներում»[58]։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Nuvola apps kview.png Արտաքին մեդիաֆայլեր
Searchtool.svg Վլադիմիրը կնոջ՝ Օլենայի և աղջկա՝ Սաշայի հետй
  • Կին՝ (2003 թվականի սեպտեմբերի 6-ից), Օլենա Վլադիմիրովնա Զելենսկի (Կիյաշկո) (ծնվ. 6 փետրվարի, 1978), «Թաղամաս 95 ստուդիայի» հեղինակ, ծանոթ են դպրոցական տարիներից, սովորել են զուգահեռ դասարաններում[59][60][61]։
    • Աղջիկ՝ Ալեքսանդրա (ծնվ. 15 հուլիսի, 2004), 2014 թվականին նկարահանվել է «Նոր 8 հանդիպումներ» ֆիլմում Սաշայի՝ գլխավոր հերոսի աղջկա դերում[62][63], 2016 թվականին մասնակցել է «Ծիծաղեցրու կոմիկին։ Երեխաներ» մրցույթին և շահել 50 000 գրիվեն[64][65]։
    • Որդի՝ Կիրիլ (ծնվ. 21 հունվարի, 2013)[66]։

Հեռուստանախագծեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վլադիմիր Զելենսկին Չեխիայում

Ֆիլմագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դերերում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 2004 - Ակամա Կազանովա
  2. 2005 - Երեք հրացանակիրներ - Դ'Արտանյան
  3. 2006 - Ոստիկանական ակադեմիա - Մինաև
  4. 2007 - Շատ ամանորյա ֆիլմ, կամ Գիշերը թանգարանում - Վասյա Վասիլկով
  5. 2008 - Հորթոն - Հտովսկի քաղաքապետ (հնչյունավորում)
  6. 2009 - Սերը մեծ քաղաքում - Իգոր
  7. 2009 -Ինչպես են ղազախները… - Օսթափ/ Ֆանդորին
  8. 2010 - Սերը մեծ քաղաքում 2 - Իգոր
  9. 2011 - Ծառայողական սիրավեպ։ Մեր օրերը - Անատոլի Եփրեմովիչ Նովոսելցև
  10. 2012 - Ռևևսկին ընդդեմ Նապոլեոնի - Նապոլեոն
  11. 2012 - առաջին 8 հանդիպումեր - Նիկիտա Սոկոլով
  12. 2013 - Սերը մեծ քաղաքում 3 - Իգոր
  13. 2014 - Նոր 8 հանդիպումներ - Նիկիտա
  14. 2015 - Ժողովրդի ծառա - Վասիլի Պետրովիչ Գոլոբորդկա, միջին դպրոցի պատմության ուսուցիչ, հետո Ուկրաինայի նախագահ
  15. 2016 - Լավագույն 8 հանդիպումներ - Նիկիտա
  16. 2016 - Ժողովրդի ծառա 2 - Վասիլի Պետրովիչ Գոլոբորդկա, միջին դպրոցի պատմության ուսուցիչ, հետո Ուկրաինայի նախագահ
  17. 2018 - Ես, դու, Նա - Մաքսիմ

Ռեժիսորական աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 2018 - Ես, Դու, Նա (Դևիդ Դոդսոնի հետ համատեղ)

Հնչյունավորում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սցենարական աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 2003 - Երկու նապաստակների արանքում
  2. 2005 - Երեք հրացանակիրներ
  3. 2005 - Բարի ախորժակ
  4. 2008 - Խնամիները
  5. 2009 - Խնամիները 2
  6. 2009 - Խնամիները 3
  7. 2010 - Խնամիները 4
  8. 2010 - Ամանորյա խնամիները
  9. 2011 - Ծառայողական սիրավեպ։ Մեր օրերը
  10. 2011 - Խնամիները 5
  11. 2012 - Ռժևսկին ընդդեմ Նապոլեոնի
  12. 2012 - Առաջին 8 հանդիպումներ
  13. 2013 - Սերը մեծ քաղաքում 3
  14. 2014 - Նոր 8 հանդիպումներ

Պրոդյուսերական աշխատանքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 2008 - Խնամիները
  2. 2009 - Խնամիները 2
  3. 2009 - Խնամիները 3
  4. 2009 - Հրաշք
  5. 2009 - Ինպես են ղազախները…
  6. 2010 - Ամանորյա խնամիները
  7. 2010 - Խնամիները 4
  8. 2011 - Աղջկական որս
  9. 2011 - Խնամիները 5
  10. 2011 - Չեմպիոններ դարպասատակից
  11. 2012 - Ռժևսկին ընդդեմ Նապոլեոնի
  12. 2012 - Առաջին 8 հանդիպումներ
  13. 2012 - Ես մոտ կլինեմ
  14. 2012 - Հայրիկները
  15. 2012 - Մայրիկները 2
  16. 2012 - Խնամիները 6
  17. 2013 - Սերը մեծ քաղաքում 3
  18. 2014 - Նոր 8 հանդիպումներ
  19. 2015 - Ժողովրդի ծառա
  20. 2016 - Ժողովրդի ծառա 2
  21. 2016 - Հաճախորդները
  22. 2017 - Ժողովրդի ծառա. Սիրուց մինչև իմփիչմենթ

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ինտեր
  2. 1+1
  3. Խնամիները
  4. Խնամիները 2
  5. Միխայիլ Գալուստյան
  6. ՈւՀԱ
  7. Նոր Ալիք
  8. Կրիվոյ Ռոգ
  9. Ֆակտոր Ա
  10. Ուկրաինայի նախագահական ընտրություններ (2019)
  11. Վլադիմիր Զելենսկիի նախագահություն

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. https://www.britannica.com/biography/Volodymyr-Zelensky
  2. https://geohistory.today/volodymyr-zelensky-comedy-politics/
  3. 3,0 3,1 Munzinger Personen (գերմ.)
  4. «Зеленский назначен продюсером «Интера»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-12-27-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  5. Ուկրաինայի կենտրոնական ընտրական հանձնաժողով
  6. Окончательные данные Национального экзит-пола: Зеленский набирает 73 % голосов, Порошенко — 25,5 %
  7. «Զելենսկին հավաքել է 72.7 տոկոս ձայներ նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլում. էքզիթ-փոլ»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-22-ին։ Վերցված է 2019-04-22 
  8. Զելենսկին հավաքել է 72.7 տոկոս ձայներ նախագահական ընտրությունների երկրորդ փուլում. էքզիթ-փոլ
  9. «Зеленський Олександр Семенович»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-02-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  10. Кривой Рог ИНФО Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
  11. НОВОСТИ ДНЕПРОПЕТРОВСКА «95 КВАРТАЛ»: ОСОБЕННОСТИ НАЦИОНАЛЬНОГО ЮМОРА
  12. «народный биографический справочник Владимир Зеленский»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-03-01-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  13. «AMIK.RU — НОВОСТИ: ПостКВН. Владимир Зеленский («95 квартал»): Все имеющиеся деньги мы инвестируем в себя»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-01-27-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 Мама криворожанина Зеленского Римма Владимировна: «Вова штангу бросил из-за роста, а танцы из-за девочки» (фото+видео) | Культура | Кривой Рог LIFE(չաշխատող հղում)
  15. ДЕНИС МАНЖОСОВ: ОДНОКАШНИК ЗЕЛЕНСКОГО
  16. «Телеграф интернет газета Кривого Рога Владимир Зеленский»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-10-06-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  17. 17,0 17,1 Владимир Зеленский в школе слыл «мачо» — Интер inside — Телеканал «Интер»
  18. 18,0 18,1 18,2 КВАРТАЛ 95: Вечерний квартал 95 и Владимир Зеленский — воплощение американской мечты | Четверта влада
  19. Состав команды на lady-happy
  20. Студию «95 квартал» покинул один из самых обаятельных криворожан Денис Манжосов | Новости Днепропетровска сегодня. События Днепра. Последние новости в Днепропетровске, област…
  21. ««СТУДИЯ КВАРТАЛ-95»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-11-04-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  22. 22,0 22,1 Зеленский на peoples.ru
  23. «Вечерний квартал»
  24. «Студия Квартал 95»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-01-12-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  25. «КВАРТАЛ 95 — О компании»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-24-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  26. Владимир Зеленский расскажет правду о тёще
  27. «Шоу «Киев Вечерний» на сайте студии «Квартал-95»»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-05-25-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  28. Киев сейчас (воскресенье, 25 ноября 2012 г.)
  29. ВЛАДИМИР ЗЕЛЕНСКИЙ: «МЫ С АЛЕНОЙ ШОПТЕНКО ЛЮБИМ ДРУГ ДРУГА… ТОЛЬКО НА ПАРКЕТЕ» — Газета «Факты и комментарии»(չաշխատող հղում)
  30. «Фактор А: Пугачёва разочарована первым днём кастинга»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-04-04-ին։ Վերցված է 2011-03-26 
  31. Владимир Зеленский будет ведущим российского «Фактора А» (Нашего Х-Фактор)
  32. «Владимир Зеленский наконец-то попал в зону»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-07-03-ին։ Վերցված է 2019-02-19 
  33. Гала Скляревская (2018-12-28)։ «О чем не спросил Гордон у Зеленского-кандидата»։ Детектор медиа։ Վերցված է 2019-01-23 
  34. Владимир Зеленский: Я иду в Президенты Украины!
  35. «Зеленский начал открытую президентскую кампанию и собирает людей в команду: видео»։ 24tv.ua։ 1 января 2019 
  36. Роман Кравец, Эльдар сарахман. (2019-01-21)։ «Владимир Зеленский: 1 апреля – офигенный день для победы клоуна»։ Украинская правда։ Վերցված է 2019-01-23 
  37. ««1+1» спростував припущення Зеленського про «технічну помилку» з новорічним привітанням президента»։ Детектор медиа (ուկրաիներեն)։ 2019-01-23։ Վերցված է 2019-01-23 
  38. «Партия «Слуга народа» выдвинула Владимира Зеленского кандидатом в президенты Украины»։ ТАСС։ Վերցված է 2019-01-22 
  39. https://gordonua.com/news/politics/zelenskiy-o-vozmozhnyh-peregovorah-s-putinym-po-donbassu-mne-kazhetsya-chto-mozhno-dogovoritsya-pervoe-perestat-ubivat-677189.html
  40. https://www.pravda.com.ua/rus/articles/2019/01/21/7204341/
  41. Зеленский впервые вышел на первое место в предвыборных предпочтениях — опрос
  42. Рейтинги кандидатов в президенты Украины 2019, последние на сегодня
  43. Лидер президентской гонки – Зеленский, на втором месте Тимошенко, Вилкул обошел Бойко – опрос
  44. Зеленский уходит в отрыв. О чём говорят последние рейтинги, 13 февраля 2019
  45. Свежий соцопрос Зеленский с большим отрывом опережает Порошенко и Тимошенко — Новости Украины
  46. Выборы на Украине. Зеленский побеждает, Порошенко богатеет, а Вилкул и Кива пиарятся, 13 февраля 2019
  47. «Как звезды шоу-бизнеса относятся к Евромайдану» (ռուսերեն)։ delo.ua։ Վերցված է 2018-12-25 
  48. Юлия Хожателева (9 августа 2014 года)։ «Украинский шоумен Владимир Зеленский о «бегстве» с родины: «Сейчас я нахожусь в Киеве, снимаю новые проекты»»։ Комсомольская правда։ Վերցված է 2015-11-15 
  49. «СК РФ проверяет данные о финансировании украинским актёром Зеленским операции в Донбассе» (ռուսերեն)։ RT на русском։ Վերցված է 2019-02-09 
  50. Дарья ИВАШКИНА (2014-09-18)։ «Батальон «Донбасс» поблагодарил актера Владимира Зеленского за финансовую помощь» (ռուսերեն)։ Комсомольская правда։ Վերցված է 2019-02-09 
  51. «Шоумен Владимир Зеленский спонсирует карательный батальон «Донбасс»» (ru-RU)։ Усадьба Урсы։ Վերցված է 2019-02-09 
  52. «В ГД просят определить степень поддержки Зеленским операции в Донбассе» (ռուսերեն)։ РИА Новости։ 20160302T1430+0300Z։ Վերցված է 2019-02-09 
  53. «Владимир Зеленский отправил миллион гривен на АТО»։ РБК-Украина։ 20 августа 2014։ Վերցված է 2015-11-15 
  54. Юлия Хожателева (5 февраля 2015)։ «СК проверит, финансировал ли Зеленский украинскую армию»։ Комсомольская правда։ Վերցված է 2015-11-15 
  55. Елена Юрченко (10 сентября 2015)։ «Российские звезды сериала «Сваты» отказали Зеленскому из-за войны на Донбассе»։ Комсомольская правда в Украине։ Վերցված է 2015-11-15 
  56. «Зеленский намерен требовать отставки Минкультуры Украины»։ 9 августа 2014։ Վերցված է 2015-11-15 
  57. «Актер Зеленский раскритиковал СБУ из-за запрета сериала «Сваты»»։ РИА Новости։ 24 ноября 2017։ Վերցված է 2018-06-01 
  58. https://www.pravda.com.ua/rus/news/2019/01/25/7204859/
  59. «Жена Владимира Зеленского»։ Без макияжа.ру։ 28 марта 2013։ Վերցված է 2015-11-15 
  60. Биография Зеленского Владимира Александровича
  61. http://www.kino-teatr.ru/kino/screenwriter/post/259647/bio/
  62. Зеленский по блату пристроил дочь в кино. «8 первых разводов» сделали супругами Акиньшину и Галустяна | Культура | Вести
  63. Владимир Зеленский на story.com.ua Archived 2011-11-08 at the Wayback Machine./
  64. Александра Зеленская смешит папу на шоу Рассмеши Комика Дети (Анонс) — YouTube
  65. Дочь Зеленского «отобрала» у папы 50 тысяч гривен. Саша Зеленская пошла по стопам звездного отца | Культура | Вести
  66. У Зеленского родился сын/
  67. «История музыкальных фестивалей»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-11-01-ին։ Վերցված է 2019-02-19 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]